ความเห็น: 83
"เรื่องเล่าจากป้ายรถเมล์" ถึง น้องๆวิทยสัมพันธ์ พิษณุโลก
ผมมีเรื่องเล่าจะเล่าให้ฟังเรื่องหนึ่งครับ
เมื่อวันก่อนหลังจากเลิกเรียนเสร็จ ผมเดินไปที่ป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัยอย่างที่เคย
ป้ายรถเมล์ก็พลุกพล่านไปด้วยผู้คนมากมาย ทั้งนักศึกษาและชาวบ้านแถบนั้น ในระหว่างที่ผมนั่งรอรถเมล์อยู่นั้น มีคุณยายแก่ๆท่านหนึ่ง เข้ามานั่งใกล้ๆเธอคุยกับน้องนักเรียนข้างผม แต่ฟังไม่ได้ศัพท์ สักพักใหญ่เธอหันกลับมาคุยกับผม ถามว่า “รถเมล์ที่ไป สาวรีย์ ใช่ สาย ๕๑๕ ใช่หรือไม่?”
ผมตอบยายว่า “ใช่”
ยายถามพร้อมกับเปิดกระเป๋าให้ผมดู บอกว่ายายมีเงินเพียง ๑๐ บาท ค่ารถไม่พอที่จะไปอนุสาวรีย์ ยายอยากจะขอเงินจากผมเป็นค่ารถ...
ผมคำนวญในใจว่า ค่ารถที่ต้องจ่ายจากจุดนี้ไปยังอนุสาวรีย์ฯ ต้องใช้จ่ายประมาณ ๒๐ กว่าบาท ผมจึงตัดสินใจหยิบเงินให้ยายไปอีก ๒๐ บาท อย่างน้อยก็เพียงพอสำหรับการเดินทางของยาย เธอกล่าวคำขอบคุณผมสองครั้ง และลุกจากที่นั่งนั้นไป
ผมไม่ได้สนใจยายต่อไปอีก เพราะคิดว่ายายคงขึ้นรถไปแล้ว เพราะผมเห็นว่ารถเมล์สาย ๕๑๕ มาเมื่อสักครู่แล้ว
ผมกวาดสายตามองไปทั่วป้ายรถเมล์ท่ามกลางคนพลุกพล่าน ผมยังเจอยาย ไปแอบหลบหลังเสาไฟฟ้า ยายกำลังยืนดูดนมกล่องในมืออย่างกระหาย ...สิ่งที่ผมเห็น ผมเข้าใจแล้วตอนนี้ว่าค่ารถไม่พอของยายคืออะไร?
ผมไม่โกรธที่ยายพูดไม่จริงกับผมหรอกครับ แต่เห็นยายดูดนมจากกล่องที่ซื้อจากร้านข้างๆอย่างกระหาย เท่านี้ทำให้ผมรู้สึกว่าได้ทำบุญกับผู้คน แม้ว่าเขาไม่ได้ทำตามที่บอกผมไว้แต่แรก แต่ผมก็ยังดีใจ
เบื้องหลังความคิดของยายก่อนที่ยายจะขอค่ารถผม อาจมีเหตุผลมากมาย ซึ่งตรงนั้นพอเข้าใจได้ว่ายายมีประสบการณ์อย่างไร?
----------------------------------------------
น้องๆ วิทยสัมพันธ์ครับ
เรื่องเล่าที่ผมเล่าเป็นเรื่องเล่าที่เกิดขึ้นกับผมเอง ไม่กี่วันที่ผ่านมา มีทางเลือกอยู่สองทางสำหรับผม ก็คือ
๑. ผมควรโกรธที่ยายไม่พูดความจริงกับผม และ
๒. ผมมีความสุขเกิดขึ้นในใจลึกๆว่า ผมได้มีโอกาสได้ช่วยเหลือยาย ทำให้ยายได้อิ่มอร่อยกับนมกล่องนั้นบรรเทาความทุกข์ตรงนั้นของยายไป
ผมเลือกความสุขใจที่ผมสัมผัสได้ในข้อที่สองครับ
คุณครูคิม นพวรรณ เล่าให้ผมฟังว่า น้องๆที่วิทยสัมพันธ์ ถามคุณครูว่า “จิตปัญญา” คืออะไร?
ผมคิดว่าศัพท์นี้เป็นศัพท์ใหญ่ หากจะเข้าใจอย่างลึกซึ้งต้องตีความ ซึ่งก็ยากแก่การเข้าใจ
ผมอยากอธิบายให้น้องๆฟังว่า ความปรารถนาดีเกิดจากจิตใจที่ดีที่เรามีให้กับเพื่อนมนุษย์ ครอบครัว ชุมชน และสังคม เป็นปัญญาอย่างหนึ่งที่ต้องอาศัยการฝึกฝนสร้างความรู้ในการให้ความปรารถนาดีเหล่านี้หลั่งไหลไปสู่คนรอบข้าง
การเกื้อกูลกัน ช่วยเหลือกัน การมีวาจาที่เป็นมิตร เป็นสาระประโยชน์ ให้ความจริงใจ และให้กำลังใจกัน การมีไมตรีเห็นอกเห็นใจกัน รวมทั้งน้องๆมีความคิดที่ว่าทุกคนล้วนเป็นพี่น้องกัน เห็นคุณค่าความดีของพี่น้องของเรา สิ่งเหล่านี้คือ “จิตปัญญา” เป็นปัญญาที่เกิดจากจิตที่ดีงาม จิตที่ได้รับการฝึกฝนมาแล้ว
มีผู้สรุปไว้ว่า มีสามสิ่ง ได้แก่ "ความดี ความงาม และคุณค่า"
ความดี คือ พลังบวกที่เราคิด เราปฏิบัติกับคนรอบข้าง พลังที่ดีนั้นเกิดผลที่ดีกับคน สังคม ชุมชน และตัวเราเองด้วย
ความงาม เป็น คุณลักษณะของจิตใจที่ถูกฝึกฝนมาเเล้วเป็นอย่างดี ที่เรียกว่า "จิตประภัสสร"
การให้ "คุณค่า" ก็คือ การให้ความหมายแก่สิ่งหนึ่ง ในรูปแบบสัญลักษณ์ หรืออาจเป็นความรู้สึก ยกตัวอย่าง ดอกมะลิ สีขาวแทนความรักของแม่ หญ้าแพรกถึงแม้ว่าเป็นวัชพืช แต่คุณลักษณะของหญ้านี้แทนได้กับความงอกงาม เติบโต ใช้ในการไหว้รำลึกถึงพระคุณคุณครู
จิตปัญญา ก็อาจจะหมายถึง จิตที่ประภัสสร เกิดจากความดี ความรู้ (ปัญญา)
ความรู้----> ปัญญา ----> คิดดี----> ทำดี(ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ)----> ความดีที่ขยายผล
"ทำดีไม่ต้องเดี๋ยว"
น้องๆวิทยสัมพันธ์ได้ฝึกการ "ให้" ผู้อื่นอยู่เสมอ และลองตั้งคำถามกับตนเองดูว่า น้องๆมีความสุขหรือไม่? ที่คนรอบข้างเรายิ้ม มีความสุข จากสิ่งที่เราคิด และเราปฏิบัติ
น้องมีความสุข คนรอบข้างก็มีความสุข เป็นความงามอย่างหนึ่งในการอยู่ร่วมกันของมนุษย์ เป็นสังคมที่เอื้ออาทร รักและสมานสามัคคีกัน
นั่นเป็นผลลัพธ์ของจิตปัญญาอย่างหนึ่ง เป็นความสุขที่สัมผัสได้ในทันทีและมีพลัง
----------------------------------------------
ในวันไหว้ครูปีนี้ ที่วิทยสัมพันธ์
ผมแอบทราบความลับมาว่า น้องอ้อมเล็ก,อ้อมใหญ่ และเพื่อนๆ คิดจะทำอะไรบางอย่างเพื่อแสดงให้เห็นว่าเรากตัญญูและรักคุณครูของพวกเราเพียงใด ?
ผมเชื่ออย่างยิ่งว่า สิ่งที่น้องกำลังวางแผนในใจอยู่นั้น เป็นเรื่องราวที่ดีงาม เป็นความกล้าหาญในเรื่องที่ดี เมื่อคิดได้และเราสามารถทำให้เป็นจริงได้อย่างเป็นรูปธรรม
ให้น้องๆมีความสุขที่จะทำ หากเป็นเรื่องราวที่ดีงาม พวกเราอาจไม่ต้องถามผู้รับความสุขของเราว่าเขานั้นต้องการหรือไม่
ทำให้ดีที่สุด ทำให้งดงาม แล้วเราและผู้รับความดีงามที่เกิดขึ้นจะมีความสุขด้วยกันทั้งสองฝ่าย...
ผมขอให้กำลังใจน้องๆวิทยสัมพันธ์
และอย่าลืมว่าหลังจากงานไหว้ครูเสร็จแล้ว
ผมขอน้องๆมาเล่าให้ฟังว่าก่อนหน้านั้น
น้องๆคิดอะไรอยู่? เมื่อทำแล้วรู้สึกอย่างไร?
ผมจะรอฟังเรื่องราวดีงามจากวิทยสัมพันธ์ต่อไปนะครับ..
ความเห็น
อ่านเรื่องนี้ ไม่ติดใจ ไม่สงสัยอะไรคุณยาย
สงสารมากกว่า แต่คุณยายยังโชคดีที่พบน้องเอกในวันนั้น.....
** ** **
ช่วงนี้ พี่กำลังจัดบ้าน พบสิ่งของ เสื้อผ้ามากมายที่รู้สึกเกินความจำเป็น
พี่จึงเอาออกมาเรียงราย ตามน้อง ๆ ที่ที่ทำงานและเพื่อน ญาติมิตร มาเลือกไปใช้ตามความชอบ เหมาะสม
กองสิ่งของพร่อง ใจเราเต็มขึ้นทุกที-เป็นเรื่องที่ไม่อาจกล่าวออกมาได้ให้รู้สึก น้องเอกคงพบความรู้สึกนี้บ่อยกว่าพี่
และพลัน แว้บความคิดหนึ่งออกมาค่ะ
นับแต่นี้ไป เราจะพยายามดำรงชีวิตเลียนแบบ "พระ" ที่เป็นนักปฏิบัติ
กินอยู่แต่น้อย พอกับร่างกาย สิ่งของที่ควรมีติดกาย ติดบ้านน้อยสิ่งที่สุด.....
จนกว่าเราจะ ละ ไม่ยึดติดอะไรเลย
คงอีกนาน..ค่ะ กว่าจะฝึกได้
มาเขียนไว้มากสักนิด ใกล้เดินทางแล้วค่ะ ;P
สวัสดีค่ะ
- มาส่งการบ้านนะคะคุณครูเอก
- http://gotoknow.org/blog/krukim/271597
สวัสดีค่ะ
วันนี้ได้แวะมาทักทายน้องเอกค่ะ น้องเอกสบายดีนะคะ งานหนักก็พักผ่อนบ้างนะคะ พี่ตั๋นเป็นกำลังใจให้ค่ะ และขอขอบคุณที่ให้ความเมตตากับเด็ก วิทยสัมพันธ์ค่ะ
ขอบคุณ pa_daeng มากครับ จริงด้วยครับ หากเรายินดี ก็ไม่น่ามีปัญหาประการใด :)
สวัสดีครับ อ. Wasawat Deemarn
ผมพยายามเขียนเรื่องราวต่างๆเพื่อให้น้องวิทยสัมพันธ์ได้อ่านครับ น้องๆกำลังสนใจรูปแบบของการทำกิจกรรมดีๆเพื่อครูของพวกเขาครับ บันทึกนี้ น่าจะพอเป็นแนวทาง :)
น้องปืน บีเวอร์ ผมมีโรงเรียนหลายแห่งที่จะเเนะนำปืนนะครับ มีเวลา โอกาสนั่งจิบกาแฟคุยกัน
อย่าลืมเวลาไปถ่ายรายการมา นำมาเขียนใน gotoknow ให้สิ่งดีๆได้รับรู้และสื่อสารออกไปวงกว้างด้วย
ให้กำลังใจคนทำดีครับ
ขอบคุณน้องปืนครับ ;)
พี่ ร่มไม้กลางดอย
- สิ่งที่เราให้ตามที่เขาขอนั้น เราเห็นว่าควรให้เราก็ให้ มันก็เป็นสุข
- แต่บังเอิญว่าเราเห็น ไม่เป็นไปตามที่ขอ ก็ไม่เป็นไร
- ณ เหตุการณ์นั้น คุณเอกได้ทำดีแล้ว เป็นสุขใจแล้ว
- เวลามีซองบุญมาให้ เคยอ่านวัตถุประสงค์ของการบอกบุญไหมว่าเขาต้องการเอาไปทำอะไร พี่ร่มไม้ต้องอ่านและถามทุกครั้ง แล้วจึงทำบุญไป อธิฐานอยู่ในใจว่า ขอให้เขาได้ทำบรรลุวัตถุประสงค์ที่ตั้งใจไว้ ไม่คำนึงว่าเขาจะไปทำจริงหรือไม่ แค่นี้ก็เป็นสุขแล้ว
"ความสุข หรือ ความรักที่แท้จริงเกิดจากการให้ไป ไม่ใช่รับมา" :)
ขอบคุณพี่ร่มไม้กลางดอยมากครับ
ครูตาล
อิงจันทร์
อ่านตามข้อคิดเห็นครูตาลบอกว่า "คนใต้ไม่หลอกแน่" ตรงนี้ confirm ไหมครับ ;) ที่ กทม. เหมือนเป็นละครชีวิตเลยครับ มีเรื่องราวหลากหลาย ละครชีวิต คนรวยสุด จนถึง คนจนสุด
เราจะมาศึกษาชีวิตคน ก็ต้องมาที่นี่เลยครับ เมืองหลวงเมืองไทย
ขอบคุณครับพี่ครูตาล
ขอบคุณน้ำใจ ไมตรีจิต ในการต้อนรับดูแล ระหว่างผมไปบางนางรมครับ :)
ครูจักรกฤษณ์ จันทะคุณ
ผมเข้าไปอ่านบันทึกครูในหลายๆบันทึก ก็ดีใจครับ ที่ครูได้ปูแนวทางจิตตปัญญาในโรงเรียนไปบ้าง และ อยากให้ครูนำประสบการณ์แบบนี้เผยแพร่ออกไปเยอะๆครับ
ที่ วิทยสัมพันธ์ เป็นตัวอย่างหนึ่ง ทุกวันนี้ การเปลบี่ยนแปลงของเด็ก เกิดจาก การบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์อย่างปราณีตของครู
ครูอาจต้องใช้พลังที่มากครับ แต่ผมขอให้กำลังใจครับ
ขอบคุณมากครับที่มาร่วม แลกเปลี่ยนครับ ในโอกาสต่อไปคงมีโอกาสได้พบปะ พูดคุยกันนะครับ
พี่ครู โบตั๋น
ผม ดีใจครับ ที่คุณครูได้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนวิทยสัมพันธ์
อาจทำงานหนักบ้างในแนวทางที่ไม่คุ้นชิน ผมก็ขอให้กำลังใจพี่ครูโบตั๋นเสมอครับ :)
คุณ ภัทร เทพวัชร
ผมก็เจอหลากหลาย วิธีการ กระบวนการ "ขอเงิน" ครับ ที่กรุงเทพนี่หละ หากเขียนเป็นเรื่องราวก็คงได้หนังสือเป็นเล่มอย่างคุณภัทรว่านะครับ
แต่ก็เป็นโอกาสให้ได้เรียนรู้ไป...
แต่หากได้ให้ไปเพื่อความสบายใจ ผมก็คิดว่า เป็นสิ่งที่ดีงามแล้ว (หากดูว่าเขาจำเป็นจริง และ เราไม่เดือดร้อน)
ผมเชื่อว่า ทุกคนไม่อยากเป็นคนไม่ดี ครับ
ขอบคุณคุณภัทรครับ :)
ดีใจที่ได้รับฟังเรื่องราวดีๆจากครูแป๋มครับ ผมก็ยังคงยืนยันในหลายๆข้อคิดเห็นที่ผมเคยเขียนลงไปว่า เป็นเพราะความจำเป็นเขาจึงทำ เป็นเพราะความขาดแคลนเขาจึงเสาะหา ทุกคนไม่อยากเป็นคนไม่ดี
เรามีโอกาสให้ ก็จงให้ แต่ให้ด้วยเหตุผล และการพิจารณา
ขอบคุณมากครับ ครูครับ :)
- ขออนุญาตแนะนำคนของสื่อค่ะ
- การถ่ายทำรายการฯ ที่โรงเรียนครูคิมค่ะ
- http://gotoknow.org/blog/sarannapat/267922
-------------------------------------------------------
ผมไปติดตามอ่านเเล้วครับผม
ขอบคุณมากครับ :)
- เปลี่ยนรูปใหม่เก๋เท่ไปอีกแบบนะคะ
- ผมแก้ไขเรื่องรูปแล้วครับ เห็นแฟนๆหลายท่านบอกว่ารูปเดิมดีเเล้ว ก็เลยไม่เปลี่ยนครับ
- การเล่าเรื่องที่เชื่อมต่อระหว่างความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับ "คุณยาย" แล้วมาที่การปลูกฝัง จิตตปัญญา โดยเริ่มต้นที่ตัวเด็ก ผู้เล่านี่ขั้นเซียนเลยนะคะ...มองผ่านมิติที่คนอื่นอาจเห็นด้วยตาแล้วละเลยผ่านไป มาเป็นคุณธรรมที่ปลูกฝังให้หยั่งรากลึกได้
- ผมอยากให้น้องๆวิทยสัมพันธ์ได้อ่านและทำความเข้าใจเรื่อง การทำสิ่งดีๆ โดยการยกตัวอย่างจากตัวเองที่ทำ อาจไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็พอเห็นแนวทางครับ
- ขอบพระคุณค่ะสำหรับการมองเห็นสรรพสิ่งด้วยใจสัมผัส...ใช้เวลานานมากค่ะ และเส้นทางก็ยาวไกลมากกว่าจะได้เจอ
- ช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญของชีวิต ที่ศิลาจะต้องตัดสินเลือกเส้นทางเดินที่จะต่อยอดจากความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมาต่างกันสามสาขา หากผูกพันตนกับทางเลือกหนึ่ง อาจจะต้องทิ้งสิ่งที่เคยตั้งใจแต่ล้มเหลวมาก่อน...
- หากได้มีโอกาสสนทนากับคุณเอกอย่างไม่เป็นทางการและผู้รู้หลายท่าน คงเป็น "ความหมายใหม่" ที่มีคุณค่าต่อชีวิต และอาจจะได้มองเห็นแนวทางในการก้าวเดินแบบเกื้อกูลระหว่างศาสตร์ต่าง ๆ ก็ได้ค่ะ ทั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเดียวที่จะช่วยสนับสนุนผู้อื่นเท่าที่จะทำได้
- จะติดต่อหลังไมค์นะคะ ขอบพระคุณค่ะ
- มีโอกาสได้คุยกับ อ.ศิลา หลายเรื่องราวในช่วงไม่กี่วันมานี้ หวังว่าคงได้ต่อยอดเพิ่มเติมความรู้ ในโอกาสต่อๆไปครับ รอผมจัดการบางอย่างให้พร้อม คราวนี้จะไปลุยด้วยครับผม
- ขอบคุณมากครับผม
ครูแอน Lioness_ann
อากาศทางใต้เป็นยังไงบ้างครับ ? ฝนน่าจะตกชุกเหมือนเดิม ผมได้ดำเนินการเรื่องการคัดเลือกโรงเรียนได้ ถึงจุด Final แล้วครับ จากนี้เราก็จะดำเนินการขั้นต่อไป...
ขอบคุณในทุกเรื่องที่พี่แอนช่วยประสานงาน และ ร่วมเดินทางครับ
:)
ต้อง ขอบคุณพี่ ครูนิน มากๆครับ สำหรับ ผลงานที่น่าชื่นชมยินดีของโรงเรียนวิทยสมัพันธ์ ผมขอเป็นผู้ให้กำลังใจ เคียงข้างวิทยสัมพันธ์นะครับ :)
ขอให้คนดีมีความสุข...มีพลังกายใจในการต่อสู้งานหนักครับ
สวัสดีค่ะ คุณครูเอก
หนูขอขอบคุณมากค่ะ สำหรับความรู้ดีๆที่คุณครูเอกได้มอบให้หนูและเพื่อนๆได้ความรู้ความเข้าใจความหมายของจิตตปัญญา และได้รู้ว่า ความดีที่มอบให้ผู้อื่นนั้นส่งผลให้เรามีความสุขได้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน หนูและเพื่อนๆทุกคนจะเป็นนักเรียนจิตตปัญญา คุณครูคิมบอกว่า สักวันคุณครูเอกจะมาหาพวกเรา พวกเราจะรอนะค่ะ
ขอขอบคุณมากค่ะ
-----------------------------------------------------------------------
น้องอ้อมใหญ่ครับ
ผมดีใจมากครับ ที่ได้แอบทราบความตั้งใจที่ดีของอ้อมใหญ่ และเพื่อนๆในการทำเรื่องราวดีๆ เพื่อคุณครูที่น้องๆรัก เป็นความดี ความงามที่เราพึงทำ
ผมพยายามยกเรื่องราวง่ายๆที่ป้ายรถเมล์มาให้น้องอ้อมใหญ่อ่าน ไม่รู้ว่าน้องๆ จะเข้าใจกี่มากน้อย แต่อย่างไรก็ตาม ผมอยากให้ยึดหลัก "ความดี สวยงามเสมอ"
ดังนั้นสิ่งที่น้องอ้อมใหญ่และเพื่อนๆทำ เป็นความดี เป็นความตั้งใจที่ดี ผมก็คิดว่า สิ่งนั้นสวยงามและควรค่าแก่การทำ
ผมขอให้กำลังใจ และ ขอชื่นชมน้องๆมา ณ โอกาสนี้ด้วย
มีโอกาสผมจะไปเยี่ยมโรงเรียนวิทยสัมพันธ์อีกครั้งครับ
