วันนี้...ทำไมรู้สึกว่าตัวเองเครียดจัง...

วันนี้ เป็นวันอังคาร(ไม่ต้องบอกก็รู้ แล้วจะบอกทำไมละเนี่ย) เป็นวันที่สองของสัปดาห์ที่ เราออกประเมินซ้ำ รพ.สายใยรักแห่งครอบครัว ระดับทอง ในรพ.ชุมชนของจังหวัดที่รับผิดชอบ พบประเด็นที่เป็นสิ่งที่ต้องพัฒนาต่อไปนั้น ส่วนมากเป็นเรื่องของทักษะด้านการอุ้มและการบีบเก็บน้ำนม และการดำเนินงาน รร.พ่อแม่ของรพ. ซึ่งยังไม่ผ่านกระบวนงานพื้นฐาน นั่นคือ อะไร

ก็ต้องท้าวความว่า คอนเซป ของรร.พ่อแม่นั้นคือ งานสอนสุขศึกษาเดิมที่เคยทำ ในANC ห้องคลอด หลังคลอด คลินิกตรวจสุขภาพเด็กดี นั้นเอง ที่มีแผนการสอนที่ชัดเจน เน้นครอบครัวมีส่วนร่วม มีการประเมินผล ซึ่งโดยส่วนมาก รพ.ยึดเกณฑ์เดิม ซึ่งทำให้เมื่อนำเสนอมาแล้วนั้น ไม่ตรงกับการปฎิบัติจริง โดยงานที่ทำจริง ทำมากกว่าที่นำเสนอ

และอีกส่วนนึงที่เป้นจุดอ่อนของทุกที่คือ เรื่องความรู้เรื่องกลไกการดูดนมแม่และทักษะการอุ้มและการบีบเก็บน้ำนม ซึ่งทุกที่ยังไม่ถูกต้อง ซึ่งสิ่งนี้สำคัญมาก ถ้า จนท. ทำไม่ถูกต้อง ก็จะทำให้ไม่สามารถสอนแม่ได้ถูกต้อง ก็จะทำให้การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร

สิ่งที่กล่าวมาก็คือสิ่งที่พบว่าในรพ.ชุมชนนั้นยังมีจุดที่ต้องพัฒนา

จะลองทบทวนคอนเซปของรพ.สายใยรักอีกครั้งก็คือ

1. รพ.ลูกเกิดรอดแม่ปลอดภัย เน้น การดูแล+มาตรฐานห้องคลอดรวม อุปกรณ์ การช่วยฟื้นคืนชีพทารกแรกเกิด
2. รพ.สายสัมพันธ์แม่ลูก เน้น การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ความรู้+ทักษะการอุ้ม การบีบน้ำนมของแม่ และ จนท.
3. รร.พ่อแม่ เน้น ตามข้างต้น
4. คลินิกนมแม่ เน้น มิสนมแม่ ซึ่งจะต้องเป็นผู้ที่ให้คำปรึกษาแม่ที่มีปัญหาการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ เป็นผู้ที่สอนจนท.ในรพ.
5. ชมรมสายใยรัก เน้น การเชื่อมโยงกับชุมชน เครือข่าย และการมีกิจกรรมที่ต่องเนื่อง
6. ผลลัพธิ์สุขภาพด้านแม่และเด็ก

จะว่าไปแล้วการดำเนินงานในสิ่งที่กล่าวมานั้น เราได้ทำกันมานานแล้ว แต่ตอนนี้นำมารวมกันบูรณาการงานด้านแม่และเด็กไว้ด้วยกันในมาตรฐานเดียว

เฮ่อ!เล่าเกือบจบแล้ว ก็ลืมไปเลยว่า เครียดเรื่องอะไร

อ้อ นึกออกแล้ว ปัญหาอยู่ที่ตัวเอง ที่ว่า เวลา เราไปประเมินนั้น มักจะทำหน้าตาจริงจัง มากเกินไปเวลาที่ถาม

แต่เราจะกล่าวทั้งตอนเริ่ม-จบ ทุกครั้งว่า "การที่เรามาประเมินในครั้งนี้นั้น เรามีความคิดดีที่อยากให้รพ.ที่รับผิดชอบนั้นได้มาตรฐาน รพ.ที่ถูกประเมินนั้นก้ ทำได้ดี แต่ ทีมผู้ประเมินอาจพูดไม่ดี ถ้ามีพฤติกรรมหรือคำพูดใดที่ กระทบจิตใจก็ขออภัย ณ. ที่นี้ด้วย"

หรือ "การที่เรามาประเมินในครั้งนี้ อาจมีการล่วงเกินด้าน กายกรรม วจีกรรม ก็ขออภัยไว้ ณ.ที่นี้ แต่ ด้านมโนกรรมรับรองว่าไม่มี เพราะเราไม่คิดร้ายต่อรพ.ของท่าน พวกเรามาดี"

จบก่อนดีกว่าวันนี้ชักเรื่อยเปื่อยซะแล้ว สวัสดีค่ะ