ความเห็น: 138
ใหลหลง (2-54)
“พันหมื่นถ้อยคำ ...
ก็ไม่ทิ้งรอยจรดจารึกไว้เท่าหนึ่งการกระทำ”
บางครั้งยิ่งพูด ... ยิ่งเมา(คำพูด) ยิ่งหลงทาง ยิ่งไกลจากสิ่งที่ต้องการจะสื่อ
หลายครั้งยิ่งเขียน...ยิ่งสับสน ยิ่งห่างไกลจากความรู้สึกอันแท้จริง
ใคร่ครวญดูแล้ว... แท้ที่จริง ถ้อยคำบางคำก็มิได้มีความหมายอะไร
เพราะเราปรุงแต่ง กลั่นเกลาเพื่อให้เป็นคำพูดที่ใช้สื่อสารกับคนอื่น ...
แต่อาจไม่ได้หมายความตามนั้นจริง ๆ
หันมาถามตัวเองอีกครั้ง...
ควรแล้วหรือที่จะหลงใหลยึดติดอยู่กับ “กับดักแห่งถ้อยคำหรือสำนวนโวหารใด ๆ” ที่ไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองอย่างลึกซึ้ง จริงจังจากภายใน แต่ใช้เพียงเพื่อเป็นเครื่องมือให้เกิดผลบางสิ่งที่เราต้องการ...
อมยิ้มกับสิ่งที่คิดแล้วรีบบันทึก...บอกตัวเองว่า...
อย่าเอาแต่มัวเมากับ “ถ้อยคำ” ที่เพียรปรุงแต่งกันให้มากนักเลย...เร่ง “ทำ” สิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างจริงจังจะดีกว่า
(^___^)
ความเห็น
สวัสดีค่ะท่านอ.ทนัน ภิวงศ์งาม
ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดเตือนใจค่ะ
โดนใจที่สุดก็นี่เลยค่ะ...พร่ำสอนร้อยคำ มิเท่าทำให้ดู
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณ ลีลาวดี
อ่านแล้วยิ้มเลยค่ะ....555555....
หลงใหลแบบนี้อนุญาตให้หลงใหลได้ค่ะ
ไม่ค่อยเข้าข้างตัวเองเลยหนอคนเรา
ระลึกถึงค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ
- มาส่งความรักความระลึกถึงน้องที่น่ารักของพี่ดาค่ะ
- ช่วงนี้ปัญหาไข้หวัดสายพันธุ์ใหม่ค่อนข้างมากรักษาสุขภาพนะคะ
- โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
- เราสองคน เคยเกิดร่วมชาติ ตักบาตรร่วมขันกันมาแง๋ ๆ เลยค่ะ
- ไม่อยากบอกเลย เดี๋ยวจะหาว่าเหลือเชื่อ
- วันนี้นั่งดูโทรศัพท์ เพราะคิดถึงคนไม่มีรากมากมาย
- กด ไม่กด กด ไม่กด
- เฮ้อ
- กลัวจะรบกวนเวลาส่วนตัวที่เพื่อนรักหวงแหนนักหนา
- จึงไม่กล้าโทร
- เลยลุกขึ้นมาเปิดคอมพิวเตอร์อีกครั้ง
- เพียงเพื่อจะกระซิบเบา ๆ
- คิดถึงเสมอค่ะ
ไม่กล้าพูดเยอะค่ะ
บางครั้งยิ่งพูด ... ยิ่งเมา(คำพูด) ยิ่งหลงทาง ยิ่งไกลจากสิ่งที่ต้องการจะสื่อ
หลายครั้งยิ่งเขียน...ยิ่งสับสน ยิ่งห่างไกลจากความรู้สึกอันแท้จริง
ใคร่ครวญดูแล้ว... แท้ที่จริง ถ้อยคำบางคำก็มิได้มีความหมายอะไร
เพราะเราปรุงแต่ง กลั่นเกลาเพื่อให้เป็นคำพูดที่ใช้สื่อสารกับคนอื่น ...
แต่อาจไม่ได้หมายความตามนั้นจริง ๆ
กลัวมั่ก ๆ ค่ะ
อิอิ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนะคะ เพิ่งกลับจากดูงานที่ศิริราช ค่ะ
ไปหลงแสงสีเมืองกรุง สุดยอดค่ะ RCA มันส์....
เข้ามาอีกครั้ง เพราะชอบคำนี้
“พันหมื่นถ้อยคำ ...ก็ไม่ทิ้งรอยจรดจารึกไว้เท่าหนึ่งการกระทำ”
ขอให้มีความสุขทุกวันนะคะ
พี่ว่า คนเรารู้ทุกคนว่า ที่มีคนพูดเพราะๆกับเรา เขาจริงใจแค่ไหน
แต่พูดเพราะๆไว้ก็ดีกว่าพูดไม่เพราะนะคะ แต่ไม่ต้องประดิษฐ์เกินไป จนเราทาฟังไม่ได้ คือ โจ่งแจ้งเกินไป ก็จะดีค่ะ
มีน้ำมะนาวเหยาะน้ำดอกอัญชันมาให้ชิมค่ะ
บันทึกอื่นๆ
- เก่ากว่า « คนตกกระแส...(2-53)
- ใหม่กว่า » ความงามแห่งกัลยาณมิตร (2-55)
