....เป็นผู้ฟังมากขึ้น ....อารมณ์ “คิดก่อนวิพากษ์วิจารณ์” มีมากขึ้น เพราะความละอายที่จะเล่าว่าฉันทำอะไรได้ดี หากไม่ได้ทำดีจริง

น้องๆที่พบฉันในงานประชุมวิชาการวิสัญญีฯบอกว่าฉันดูเด็ก...อาจเป็นเพราะทรงผมที่ฉันซอยซะสั้น...ด้วยความรำคาญที่มันยาวทิ่มคอ....

จริงเหรอ....เด็กๆพวกนี้ชอบใส่ปุ๋ยให้ผู้อาวุโส.....

พอฉันได้โอกาสจึงกลับมามองตัวเองในกระจก......ทรงผมทำให้แลดูเด็กจริง(มั้ง)เพราะเป็นผมซอย....แต่หน้าตามันไม่ใช่แล้ว....

กาลเวลาที่เปลี่ยนไป...สังขารที่เริ่มร่วงโรย...ก็เป็นไปตามธรรมชาติมิอาจหยุดยั้งได้.....แต่หัวใจที่พองโต  ความคิด  และความเชื่อมั่นในตัวของฉันต่างหากที่ดูจะเพิ่มขึ้น(ในความรู้สึกของฉัน) 

  

ฉันกลับรู้สึกว่า ....แม้กาลเวลาเปลี่ยนไป....แต่หัวใจฉันยังเกินร้อย.....

    ฉันได้อะไรๆจากการบันทึกใน GotoKnow….มากมาย...... 

… GotoKnow…เปลี่ยนแปลงฉัน..... 

....จากไม่ค่อยคิด  ไม่ค่อยเขียน  ไม่ค่อยอ่าน  มาเป็นหัดคิดเป็น   หัดเขียนบันทึกบ่อยๆ   และหัดอ่าน  ค้นคว้า เพิ่มเติมในเรื่องที่ไม่รู้มากขึ้น  

....ฉันไม่หวือหวาในการทำงานเหมือนก่อน...ฉันสุขุม  รอบคอบ  ละเอียดละออ   ตลอดจนขยันและนิ่มนวลในพฤติกรรมบริการมากขึ้น   ....เป็นผู้ฟังมากขึ้น  ....อารมณ์ “คิดก่อนวิพากษ์วิจารณ์”มีมากขึ้น  เพราะความละอายที่จะเล่าว่าฉันทำอะไรได้ดี   หากไม่ได้ทำดีจริง

  

 

 

...ฉันไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปกับการจับกลุ่มซุบซิบนินทา....แต่เดินหนีหรือเป็นแค่เพียงพยายามฟังเขาพูดคุยกันออกความเห็นน้อยลง....แล้วแอบสอดแทรกความคิดเป็นบวกเชิงสร้างสรรค์เข้าไปมากขึ้น  ให้เขารู้สึกดีขึ้น   จากนั้นเก็บประเด็นไปหัดคิด  หัดเขียน

....ฉันพยายามค้นหาแต่สิ่งที่ดี  มีสาระในแต่ละวัน  เพื่อจะนำมาเล่าให้เพื่อนๆฟัง

 ....ฉันไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปกับการนั่งดมยาเฉยๆ...ไปวันๆ....แต่กลับมาสังเกตมากขึ้น   คิดวิเคราะห์มากขึ้นว่ามีอะไรที่ฉันควรปรับปรุงหรือพัฒนา  โดยการค้นคว้า  หาความรู้จากการอ่านเพิ่มเติม  ให้ทำงานได้ดีมากขึ้น 

 

....ฉันไม่ลงทำงานมือเปล่า....   แต่ไปพร้อมกับสมุดบันทึก  ที่ด้านหลังเก็บมิตรภาพจากเพื่อนไว้....ลงไปทำงานพร้อมกล้อง....ที่หลายครั้งก็ยังลืม….แล้วก็มานั่งเสียดายว่าไม่ได้บันทึกภาพดีๆเอาไว้

   

 ....บางครั้งฉันได้ความคิดดีๆมันปิ๊งแวบทันที....แล้วหายไปหากไม่บันทึกเดี๋ยวนั้น(ซึ่งหลายครั้งทำไม่ได้ด้วยหัตถการที่ต้องดำเนินการด่วน)

....ดังนั้น  เดี๋ยวนี้ฉันมักจะรีบจดๆๆๆๆ หากเป็นไปได้....เพราะมีความจำช่วงสั้น....ไม่งั้นลืมหมด... 

....ฉันยอมรับว่า   ฉันยังไม่สามารถคิดเป็นบวกได้หมดทุกเรื่อง  แต่ลดความคิดเป็นลบให้น้อยลง  ....ยอมรับว่าบางครั้งยังเอาความคิดเป็นลบมาใช้บ้างเพื่อหาโอกาสพัฒนา...  

.....ขอขอบคุณ GotoKnow….ที่ให้อะไรต่างๆมากมายในเวลาไม่กี่เดือน...ไม่ใช่แค่มีเพียงเพื่อนคุยเล่นไปวันๆเท่านั้น......

 

......ผลของการได้พูดคุย(เชิงบวก)อยู่เสมอ......การคิด(เชิงบวก)อยู่เสมอ....แลกเปลี่ยนความรู้  ความคิดเห็นเป็นประจำกับเพื่อนๆ  ...สอนให้เป็นคนขยันไปอย่างไม่รู้ตัว.....  

.....จึงอยากชักชวนให้นักบันทึกใหม่ๆ...ขยันคิด  ขยันเขียน  ขยันทำจริง  แล้วบันทึกอย่างสม่ำเสมอ  แล้วท่านจะได้อะไรๆที่มากกว่า  สนุกสุขใจไปวันๆค่ะ......   

                            .........ด้วยรัก  GotoKnow…….