ไม่เริ่มที่คน... ไม่เริ่มที่ตน... แล้วจะเริ่มที่ใคร?

(ต่อจากบันทึกที่แล้ว)

วันนี้เป็นวันที่สองของการอบรม เราเริ่มตั้งแต่ 8 โมงเช้า...

เมื่อทีมวิทยากรไปถึง ผู้ร่วมประชุมมารอกันแล้ว

เราเริ่มด้วยการให้แต่ละคนเข้ากลุ่มแล้วช่วยกันสรุปสิ่งที่ได้เมื่อวานนี้ร่วมกันโดยใช้เทคนิคสุนทรียสนทนาแล้วให้นำเสนอ... เพื่อเป็นการทบทวนบทเรียนที่ได้รับเมื่อวานนี้และปรับแนวคิด ความเข้าใจให้ไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อให้สามารถทำความเข้าใจในบทเรียนใหม่ได้ง่าย

จากนั้นอาจารย์เริ่มบทเรียน

การพัฒนา (หรือภาษาลาวใช้คำว่า "การยกสูง") เป็นการทำให้ขยับเขยื่อน เคลื่อนไปสู่เป้าหมาย

ประเด็นการทำกิจกรรมในวันที่ 2 จึงเป็นเรื่องของคุณภาพของคน คุณภาพขององค์กร

 

นั่นคือการให้ความสำคัญกับ "คนมีคุณภาพ"  "การวางระบบ" ที่ทำให้คนสามารถทำให้ไปได้ในทิศทางเดียวกัน "การสร้างทีม" ทำให้เกิดพลังในการไปสู่เป้าหมายที่ต้องการได้ดีขึ้น "การวางแผน" ทำให้การเดินทางไปสู่เป้าหมายไวขึ้น...

...เพื่อไปสู่ฝันที่อยากเป็นร่วมกัน

 

สิ่งที่จะบอกว่าดีขึ้นคือ ต้องบอกได้ว่าต่างจากเดิมหรือดีขึ้นกว่าเดิมอย่างไร

ดังนั้น หัวใจอยู่ที่การมีหลักฐานเดิมที่มีความชัดเจน เป็นจริง แสดงให้เห็นได้ จับต้องได้และเชื่อถือได้ซึ่งเรียกกันว่า "หลักฐานเชิงประจักษ์(Evidence Base)"...

การบันทึกจึงมีความสำคัญ เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับหลักฐานใหม่ที่เกิดภายหลังจากการพัฒนาแล้ว

 

กิจกรรมในวันที่สองนี้จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่กล่าวข้างต้น...ขอเก็บมาเล่าเพียงบางประเด็นก่อน...เช่น

กิจกรรมเรียนรู้จาก "การฉีกช้าง" 

 

    เพื่อให้เกิดการเรียนรู้การทำงานให้บรรลุเป้าหมายด้วยสถานการณ์ต่างๆที่กำหนดให้ 

อาจารย์มอบหมายให้แต่ละกลุ่มฉีกกระดาษเป็นรูปช้าง...โดยให้สถานการณ์เพื่อให้เกิดการทำเป็นทีม บนข้อจำกัดของบุคคลที่ให้ฉีกทีละคน ฉีกทีละ2คน วาดรูปช้างก่อนฉีก จนกระทั่งให้ช่วยกันวางแผนการฉีกให้เหมือนแบบที่ร่างในเวลาที่กำหนด

...ก่อให้เกิดการเรียนรู้ของการทำงานเป็นทีม การสื่อสาร การมีส่วนร่วม การทำงานอย่างมีแบบแผน เป็นต้น

คนดี  ระบบดี  ต้องดีแน่

คนดี  ระบบแย่  ยังพอไหว

คนแย่  ระบบดี  มีทางไป

คนแย่  ระบบแย่  บรรลัย... เอย

(แล้วจะกลับมาเล่าต่อค่ะ....)