ฟังชื่อเรื่องแล้วน่ากลัว  แต่ดูกระบวนการแล้วน่าสนน่าสนครับ

น่าเข้าร่วมอบรมด้วยจัง

สวัสดีค่ะคุณหมอ

  เคยมีประสบการณ์จริง ส่วนตัว ส่งคนที่กำลังจะสิ้นใจ มาแล้ว หลายคนเป็นความรู้สึกที่ดี ในฐานะผู้บอก เพราะเขาคงจะได้น้อมใจตามที่เราบอกเขาไป บอกเขา ว่ากำลังจะเดินทางไกล ถ้ามีคนถาม ถึงความดีงาม ให้ตอบแบบนี้( ถามญาติว่า งานบุญใด ที่เขาปิติใจมาก) บางคนก็ยังพยักหน้ารับปากกับเราได้

 เห็นด้วยกับโครงการนี้ ผลัดกันตาย ผลัดกันบอกทาง ดีค่ะ ขอสนับสนุน

สวัสดีครับน้องโรจน์

เป็นโครงการที่ยอดเยี่ยมมากเลยครับ

พี่เคยอบรม ผ่อนพักตระหนักรู้กับ เสมฯ  ดีมากๆเลยครับ

พี่สนใจทุกคอสเลยนะครับ...

เนี่ยถ้าชวนพี่ด้วยรับรองไปแน่นอนเลยนะครับ

เสียดายจัง ^_^

มีโครงการว่าจะจัดสักครั้งเมือนกันครับ

แต่ว่าตอนนี้ติดงบประมาณ...

คงต้องรอปีหน้าครับผม....

สวัสดีอาจารย์ค่ะ...กำลังจะมีโอกาสเข้าร่วมอบรม"การเผชิญความตายอย่างสงบ" ที่จะจัดโดย เสมสิขาลัย ช่วง 18-20 เมษายน 51 นี้ ที่กำแพงแสนค่ะ...คงจะได้พบประสบการณ์ดีๆจากทีมวิทยากรและผู้เข้าร่วมอบรมด้วยเช่นกัน...เป็นกำลังใจให้กับทีมกัลยาณมิตร รพ.แม่สอดนะคะ... 

การเขียนพินัยกรรมชีวิต - ปรากฏว่ามีการเปิดใจถึงความรู้สึกที่ผิดกับคนที่ผ่านมา เป็นประสบการณ์ที่ทำให้เข้าใจได้ว่า "การยกโทษให้อภัยตัวเองมันยากขนาดไหน

อยากทราบรายละเอียดส่วนนี้เพิมขึ้นค่ะ

ว่าทำอย่างไร รู้สึกอย่างไร ทำไมจึ้งรู้สึกแบบนั้น น่าสนใจมาก ขอบคุณค่ะ

นึกถึงคนที่เราอยากจะพบมานั่งตรงหน้าเรเและ นิมิตถึง "ความดี" "ความไม่ดี" ของเขา แผ่เมตตาให้กับเขา เมื่อทำสมาธิเรียบร้อย ก็ให้เขียนถึงคนที่เรานึกถึง

ถ้านึกถึงความดี  แต่ความไม่ดี  ที่เรานึกถึงด้วย แล้วเขียน

แล้วให้เราพูดถึงส่วนดีและส่วนไม่ดีด้วย โดยเปิดเผย คนที่นั่งฟังเราเป็นใครคะ จะรู้สึกอย่างไร เราจะกล้าพูดไหม

ขอบคุณค่ะ 

ขอบคุณน้องโรจน์สำหรับ ประสบการณ์ที่แลกเปลี่ยน และ การต้อนรับที่อบอุ่น จาก กัลยาณมิตร นะครับ

สวัสดีค่ะ หมอโรจน์

ได้มีโอกาสเข้าร่วมโครงการเผชิญความตายอย่างสงบของรพ.มหาวิทยาลัยนเรศวรและแลกเปลี่ยนประสบการณ์จากหมอโรจน์และเครือข่ายพุทธิกา ขอบคุณมากค่ะสิ่งดีๆเหล่านี้สามารถช่วยคนอื่นๆได้ค่ะ