หนึ่งปีแห่งความประทับใจในบ้านหลังใหม่ : Gotoknow

 

 

 

 

สวัสดีค่ะชาว Gotoknow ที่รัก  1 ปี 1 เดือน 6 วัน กับการเขียนบันทึกลงบล็อก... ของครูใจดี  เหมือนเข้ามานานมากเลยนะคะ  

 
 อะไรเป็นจุดเริ่มต้นที่ได้สร้างแรงบันดาลใจในการเขียนบล็อก

  ครูใจดีเป็นคนชอบอ่าน ชอบศึกษาค้นคว้าข้อมูลความรู้ต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็นด้านวิชาการ  ต้นไม้ ธรรมชาติ สุขภาพ และธรรมะ  และเรื่องเบ็ดเตล็ดทั่วไป  อีกทั้งสอนวิชาคอมพิวเตอร์ ระดับมัธยมศึกษา และ ปวช.  จึงเห็นว่าเว็บไซต์ gotoknow.org  เป็นเว็บไซต์ที่มีประโยชน์ มีความหลากหลายของความรู้ในแต่ละสาขา  ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งเรียนรู้  ขุมความรู้ที่ยอดเยี่ยมมากเว็บไซต์หนึ่ง  แต่... ก็ไม่เคยสมัครเป็นสมาชิกเลย   สาเหตุอันเนื่องมาจากมีภาระหน้าที่ งานสอน และงานหน้าที่พิเศษที่ค่อนข้างรัดตัว  จึงคิดว่าคงไม่มีเวลาที่จะมานั่งเขียนบันทึกเหมือนใครๆ ได้หรอก...  อีกทั้งแต่ละท่านที่เขียนบันทึกเป็นนักวิชาการ นักการศึกษาหลากอาชีพที่ทรงภูมิรู้   ตัวเองนั้นอ่อนด้อยนัก  คงไม่อาจจะนำเสนอประสบการณ์อันน้อยนิดให้กับผู้ใดได้.....

  เพราะเหตุนี้ เมื่อ 1 ต.ค. 2550   สพท.อต.1 อบรม KM  ศน. แนะนำให้สมัครสมาชิก ก็สมัครและหัดสร้างบล็อก  ศน.บอกว่า เอาไว้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ระหว่างครู ใน สพท.อต. ด้วยกัน   ได้หัดสร้างบล็อก และเขียนบันทึกสั้นๆ  เรื่อง การสอนให้เด็กเกิดองค์ความรู้  ก็เขียนตามวิธีการที่ตัวเองปฏิบัติอยู่กับลูกศิษย์ สั้นๆ.... แล้วก็ไม่ได้บันทึกอีกเลย.....

  เป็นเวลาเกือบ 2 ปี  ได้แต่เข้ามาอ่านๆๆๆๆ  เก็บเกี่ยวความรู้ อาหารสมอง แล้วก็ออกไปอย่างเงียบๆ  จนเมื่อได้มีโอกาส ไปปฏิบัติธรรมวิปัสสนากรรมฐาน  ณ วัดป่าไตรภูมิพระร่วง  มีความประทับใจ อิ่มเอมใจ  จึงได้บันทึกความประทับใจไว้ในไดอารี่   เอ..อยากให้ผู้คนหันมาสนใจปฏิบัติธรรมรักษาศีล  และกระทำสิ่งดีๆ ต่อกัน นำธรรมะมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิต  น่าจะดีไม่น้อย   อยากบอกอยากเล่า ทำยังไงดี....????  และแล้วก็ได้เปิดไดอารี่สีชมพู  ที่ลูกศิษย์มอบให้ก่อนย้ายมาช่วยราชการที่ รร.ลับแลพิทยาคม  เจอ username  และ password  ที่สมัคร gotoknow ไว้  ลองเข้าระบบดู  ว๊าว!!! เข้าระบบได้  ทางทีมงาน gotoknow ไม่ปิดบล็อกของครูใจดี... น่าขอบคุณจริงๆ 

 
  ครูใจดีจึงเริ่มเขียนบันทึกอีกครั้ง  เมื่อฉันไปปฏิบัติธรรมวิปัสสนากรรมฐาน http://gotoknow.org/blog/pink-diary1/262090  บันทึกแรกแห่งความประทับใจ ได้บอกเล่าถึงแนวคิดในการนำธรรมะมาใช้ในการดำเนินชีวิต  19 พฤษภาคม 2552  และบันทึกเปิดใจและขอบคุณกัลยาณมิตรอีกครั้ง เมื่อเข้ามาได้ 7 เดือน  เป็นช่วงใกล้ปีใหม่ 2553  เรื่อง "แม้เป็นได้เพียงหิ่งห้อยที่น้อยแสง..."  http://gotoknow.org/blog/pink-diary1/322583

 

 ปัญหา-อุปสรรคและวิธีการแก้ปัญหาในช่วงเริ่มต้นการเขียน

 

  ทำอะไรไม่เป็น สุ่มๆ เดาๆ ไปเรื่อยแบบลองผิดลองถูก  จะลิงค์ยังไง  เวลาตอบให้มีรูปคนเม้นท์  เขาทำกันอย่างไร  ไม่รู้จะถามใคร  เพราะเราใหม่มาก  เหมือนเป็นคนแปลกหน้า...เกร็งมากๆ  ลองผิดลองถูกอยู่นาน เจอ ศน. ที่อบรมให้ เขาก็บอกว่าไม่รู้เหมือนกัน  แป่ว.....

  จะวาง Concept การเขียนอย่างไร?  อันนี้น่าคิด..... แต่อย่าเครียดไปเลย  ความที่เป็นคนง่ายๆ สบายๆ  เลยคิดว่าอย่าไปยึดติดรูปแบบ  เพราะเราไม่ได้เป็นนักวิชาการ หรือนักเขียนมืออาชีพ  เราต้องการเพียงแบ่งปันประสบการณ์  เลยเขียนแบบตามใจปรารถนา  อย่างเขียนอะไร  รู้สึกอย่างไร  คิดอย่างไรก็เขียนอย่างนั้น  ดังนั้น  สไตล์การเขียนของครูใจดี จึงคล้ายกับการคุยกัน เล่าสู่กันฟังเสียมากกว่า....  รู้สึกว่าเป็นกันเอง  และนี้คือตัวตนของเรา  ให้งานเขียนมันออกมาจากใจเป็นธรรมชาติที่มีความจริงใจแฝงอยู่

  ไปอ่านบันทึกของสมาชิก เห็นหลายๆ ท่าน  ตกแต่งบล็อกไว้สวยมาก มีลูกเล่นกุ๊กกิ๊กๆ  น่ารัก  เราก็ชอบอะไรที่กุ๊กกิ๊ก   อยากให้บล็อกตังเองสวยอย่างนั้นบ้าง  เขาทำยังไงกันล่ะเนี่ย...  ก็ไม่รู้จะถามใครอีกแหละ ไม่ได้หยิ่งนะคะ   ไม่รู้จะถามใครจริงๆ  และถ้าถามแล้วกลัวเขาไม่ตอบ  เดี๋ยวจะน้อยใจน้ำตาไหลเข้าไหลออกอีก....  ก็เลยไปอ่านๆๆๆ  ใน gotoknow  นี่แหละ  ไปเจอบันทึกสอนแต่งบล็อกของ อ.ศิริพร  ก็อ่านแล้วก็ฝึกทำ  ลองแต่งดู  ความรู้ที่ได้จาก gotoknow  ล้วนๆ เลยนะเนี่ย...

 

 จากการเริ่มต้นมาถึงปัจจุบัน เมื่อได้เขียนบล็อกแล้วได้รับประโยชน์และมองเห็นคุณค่าอะไรในการเขียนบล็อก?...

 
     บอกด้วยความสัตย์จริงว่า...

 

  ได้ประโยชน์และประสบการณ์มากมาย  ได้ฝึกเขียน ฝึกคิด และพัฒนาตนเอง จากการอ่านและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 

  ได้รับคำแนะนำ กำลังใจดีๆ  ความห่วงใยและปรารถนาดีจากมวลหมู่สมาชิก  มิตรภาพที่งดงามจากผู้คนที่ไม่เคยรู้จักกันก่อน  เกิดความผู้พันกัน จนติดหนึบถอนตัวไม่ขึ้น  เป็นเรื่องมหัศจรรย์... วันไหนไม่มีเวลาเข้าบล็อก จะคิดถึงมาก  น่าแปลก... แต่มันคือความจริง.....

  แม้จะได้รู้จักกับทุกคน  แต่ก็รู้สึกดีกับทุกคน พวกเราเป็นเครือข่ายกันเหนียวแน่น  gotoknow ได้สร้างปรากฎการณ์ที่ยิ่งใหญ่  ทำได้อย่างไร? เนี่ย.... ขอแสดงความนับถือจริงๆ

 

 มิตรภาพที่เกิดขึ้นระหว่างเรา  วันนี้ครูใจดีคงไม่สามารถกล่าวถึงได้ครบทุกคน เพราะกล่าวถึงทั้งหมด คงอ่านกันไม่หวาดไม่ไหวแน่  ขอกล่าวถึงสักเล็กน้อยนะคะ

   

  ท่าน อ.ขจิต ฝอยทอง  เป็นท่านแรกที่เข้ามาทักทายและให้คำแนะนำเรื่องการใช้ Font รวมทั้งกล่าวฝากให้ดูแลลูกศิษย์ของครูใจดีเอง   ทำเอางง เลย...รู้ได้งัย?.... อ้อ !... เราไปเขียนอนุทินเกี่ยวกับลูกศิษย์นั้นเอง  โอ... ประทับใจมากเลย ท่านให้เกียรติอ่านอนุทินของเราด้วย   ไม่รู้ว่าท่านเอาพลังมาจากไหน เดินสายเป็นวิทยากรช่วยเหลือสังคมอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย... รู้แล้วว่าน้องดอกเตอร์ทำไม่ถึงไม่แต่งงาน...ฮา..

  น้องกอ ไผ่ไม่มีกอ (ตอนนั้นใช้ชื่อ กอก้านก้านกอ แล้วก็สุดสายป่าน)  เข้ามาคุยด้วย คุยสนุก และเรารู้สึกว่าน้องคนนี้มีอะไรพิเศษที่น่าค้นหา และอยากรู้จักให้มากขึ้น  น้องกอมีความสามารถทางศิลปะ ประทับใจมากที่น้องไปช่วยวาดภาพในโบสถ์  น้องกอสอนครูใจดีใส่เพลงในบล็อก และหาโค้ดเพลง "ภาษาใจ"  มาให้ด้วยความเต็มใจ  และน้องกอก็วาดภาพให้ครูใจดีด้วย... ซึ้งใจน้องสาวคนนี้มาก...

  พี่มหาเหรียญชัย มาวงษ์ ทหารกล้าหัวใจพอเพียง แห่งจังหวัดสระแก้ว  เป็นพี่ชายที่น่ารัก อัธยาศัยดี ได้ความรู้เรื่องการทำน้ำยาล้างจาน  น้ำยาดับกลิ่น ครีมบำรุงผิว ฯลฯ   พี่มหาเป็นวิทยากรสอนชาวบ้าน และสอนนักเรียน ชื่นชมพี่มหามาก  แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันบ่อยๆ พี่มหาไม่ถือสาความต๊องๆ โก๊ะ และขี้เล่นของครูใจดี  เป็นผู้ใหญ่ใจดีอีกคนหนึ่งที่ให้ความเคารพนับถือเหมือนเป็นพี่ชายที่แสนดี...

  ผอ.ประจักษ์ ปานอินทร์  เป็นผู้ใหญ่ที่มีเมตตา ถ่ายทอดเรื่องคุณธรรมของ ผู้บริหาร รักหลานมากๆ น้องม่อนเป็นขวัญใจของชาวบล็อกเลย  ให้ความเคารพนับถือเหมือนท่านเป็นพ่อ ท่านจะให้คำแนะนำและกำลังใจที่ดี รู้สึกอุ่นใจ  ทราบสุขภาพของท่าน ผอ.ไม่ค่อยดี  ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยได้โปรดปกปักษ์ รักษาคุ้มครองให้ท่าน ผอ. มีสุขภาพที่แข็งแรงในเร็ววันค่ะ... ตอนนี้ลูกสาวครูใจดีเรียนที่ ม.ศิลปากร  จะได้ไปนครปฐมเพื่อเยี่ยมลูก...  หวังไว้ว่าสักวันหนึ่งจะแวะกราบท่าน ผอ.ประจักษ์ ที่สุพรรณบุรีค่ะ

  พี่ใหญ่ นงนาท สนธิสุวรรณ  ผู้ใหญ่ใจดีที่มีความเมตตาเอื้ออาทรกับทุกๆ คน ตื้นตันใจในความปรารถนาดีที่พี่ใหญ่มอบให้  พี่ใหญ่แต่งกลอนเก่งและไพเราะมาก  พี่ใหญ่แต่งกลอนให้ครูใจดีหลายๆ บันทึก น่าประทับใจ ซาบซึ้งใจ ขอบพระคุณมา ณ ที่นี้อีกครั้งหนึ่งค่ะ

  
  พี่สุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ  พี่สุเป็นคนจริงจังและจริงใจอ่านบันทึกของทุกคนด้วยความใส่ใจ เก็บรายละเอียดทีกอย่าง  แล้วแสดงความคิดเห็นต่อเรื่องราวนั้นได้อย่างน่าประทับใจ เม้นท์ได้ถึงใจ มีเหตุมีผล ประทับใจจริงๆ... 

</strong>

  คุณคนไม่มีราก  เป็นกัลยาณมิตรที่น่ารัก เอื้ออาทร ห่วงใยและเป็นกำลังใจ เขียนบันทึกสั้นๆ กระชับ ให้แง่คิดมากมาย ที่สามารถเก็บเกี่ยวมาใช้ในการพัฒนาตนเอง  สมกับที่เป็นนักวิชาการจริงๆ 

  รอง small man  ท่านวิชชา  คุรุปิติ  ชอบอ่านและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทุกบันทึกของท่านมากจากประสบการณ์ตรง เขียนกระชับฉับไว ท่านมีมุมมองในการทำงานที่ทำให้ศรัทธา เพราะครูใจดี มีมุมมองในการทำงานคล้ายๆ กับท่านรอง คือ “การเปิดใจ”  ท่านเป็นเจ้านายในดวงใจเลยทีเดียว 

  คุณแสงแห่งความดี  ชื่นชอบประทับใจการถ่ายทอดเรื่องราว... คุณแสงมีความคิดที่ลุ่มลึก อ่านงานเขียนของเธอคราใด  รู้สึกถึงความสงบเยือกเย็นชุ่มชื่นใจ  น้องดวงใจลูกสาวของคุณแสงน่ารักจ้ำม้ำ  จากที่คุณแสงเขียนบันทึกถึงลูก  ปักเสื้อให้ลูก  ดูอบอุ่นซาบซึ้งในความรักที่คุณแสงมีต่อลูก  คุณแสงเป็นคุณพ่อที่ดีมากและรักลูกมากที่สุด... และรักคนในครอบครัว และประทับใจทุกครั้งที่คุณแสงเขียนถึงคุณแม่คุณแม่ พี่และน้องชาย   ชื่นชมจากใจจริงค่ะ

     ครูคิม  คุณครูผู้มีจิตสาธารณะ ทำงานเพื่อสังคม  มีแนวทางการดำเนินชีวิตที่น่าถือเป็นแบบอย่างมากทีเดียว....

  น้องpoo  สาวนักเดินทางผู้มากด้วยประสบการณ์ และมีอารมณ์โรแมนติก เป็นกันเอง มีน้ำใจ อัธยาศัยเยี่ยม ถามสารทุกข์สุกดิบ ถึงลูกๆ และครอบครัว รู้สึกอบอุ่น และซาบซึ้งในน้ำใจของน้องสาวผู้นี้

  คุณแดง นางฟ้าผู้อารี  แห่ง รพ.ศรีนครินทร์  ของเด็กๆ และครูใจดี คุยกันตั้งแต่แรกเริ่ม เราเป็นกำลังใจให้กันเสมอ  แม้ช่วงหลังเธอจะยุ่ง และไม่ค่อยได้เข้ามาที่บล็อก แต่ก็คิดถึงกันเสมอ  คุณแดงส่งหนังสือและผ้าพันคออุ่นๆ  มาเป็นของขวัญวันเกิด และปีใหม่ ซาบซึ้งมากๆ  คุณแดงรู้ใจว่าครูใจดี ชอบอ่านหนังสือ และเป็นหวัดง่าย...

  อาจารย์ธนิตย์ สุวรรณเจริญ  ผู้มากประสบการณ์เรื่องการสอนชีวิวิทยา ได้นำแนวทางการสอนของท่านมาปรับใช้  และแอ๊บเอาข้อสอบวิชาชีวะ ในบล็อกของท่านมาให้นักเรียนและลูกสาวทำด้วย และที่น่าทึ่ง คือ ฝีมือการถ่ายภาพสวยมากๆ  โดยเฉพาะภาพตะวัน...  ท่านให้เกียรติมาทักทักทาย  ได้ทราบว่าผู้บริหารของครูใจดี เคยเป็นผู้บริหารของท่านด้วย เหมือมีพ่อคนเดียวกัน  จึงให้ความเคารพนับถือพี่ธนิตย์เป็นพี่ชายคนหนึ่งเหมือนกับพี่มหาเหรียญชัย  ช่วงหลังไม่ได้เจอเลย ท่านคงงานยุ่งกระมัง แต่ยังคงให้เคารพและระลึกถึงพี่ชายคนนี้เสมอ

  น้องนก  บุษรา  สาวน้อยแห่งโรงพยาบาลพะโต๊ะ ร่าเริงอารมณ์ดี ทะเล้นนิดๆ  เป็นน้องสาวที่น่ารัก เป็นห่วงเป็นใย  เราสัญญากันว่าอีก 2 ปีนะน้อง รอพี่ได้ไหม?....

 
  ท่านเกษตร(อยู่)จังหวัด จอมอำ ขำกลิ้ง อารมณ์ดีมากๆๆๆๆ  มุกและลูกเล่นแพรวพราว  จิตใจดี  มีน้ำใจ เธอมีอะไรใหม่ๆ มาเซอร์ไพรส์เสมอๆ  ชื่นชมที่ช่วยพัฒนาเรื่องยางพาราในอีสาน  จนคนภาคใต้มาศึกษาดูงาน  เยี่ยมๆๆๆ  มีโอกาสเจอกัน  โอ...เธอตัวเล็กนิดเดียวเองนะพ่อน้องฝุ่น... และที่สำคัญ การได้เจอท่านปรีดา  เป็นจุดเริ่มต้นให้ครูใจดี ได้เจอกับบุคคลเหล่านี้ด้วย.... ดังนี้


  * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * ** * * * * * * * * *

   คุณเลิศฤทธิ์ ศรีหงส์  มาทักทายและฝากฝังให้ช่วยดูแล ปลูกฝังให้เด็กนักเรียนรักถิ่นฐานบ้านเกิด อันเป็นรากเหง้าของตนเอง.... ใครกัน?  ศรีหงส์ นามสกุลคุ้นจัง...  และแล้วเราก็ได้เจอกัน  กลายเป็นผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกัน “ใต้ฟ้าตะวันเดียว”  เราเรียนรุ่นเดียวกัน  เรามีเพื่อนคนเดียวกัน โลกมันกลมเสียจริง     และทำให้เกิดเกิดเชื่อมโยงกับ  ครูยุ โรงเรียนรักเมืองไทย ในเบอร์ลิน  จะร้องเพลงอะไรดี?  “คนบ้านเดียวกัน...” ทำให้เกิดความผูกพันกับครูยุมากยิ่งขึ้น

  พี่กานดา น้ำมันมะพร้าว  พี่ดาผู้มีภูมิรู้เรื่องภูมิปัญญาไทย และสมุนไพร ที่เป็นประโยชน์มากๆ บล็อกของพี่ดาเป็นสุดยอดความรู้ที่นำมาแบ่งปัน  ด้วยต้องการให้คนเรามีสุขภาพอนามัยที่แข็งแรงปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ เป็นสุดยอดของแหล่งเรียนรู้ ที่เป็นประโยชน์ต่อสุขภาพมากๆ

  ครูrinda (ครูตูม)  เธอผู้นี้น่ารัก น่าเอ็นดู  จิตใจดี คุยสนุก  เหมือนเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมานาน  โอ๊ย โอ๊ย!...เรามีลูกแฝดเหมือนกัน.... ครูตูมเป็นคนแรก ที่หลังไมค์ไปคุยด้วย... แล้วจากนั้นก็มีอีกหลายท่าน ก็ดีใจมากๆๆๆๆ

   ครูอ้อยเล็ก  พี่สาวแสนสวย งามดุจนางฟ้า  อารมณ์ดี มีคุณธรรมสูงส่ง พัฒนานักเรียนด้วยจิตวิญญาณของความเป็นครู  พี่อ้อยน่ารัก อัธยาศัยดี มีน้ำใจ ครูใจดีว่าตัวเองคุยเก่งแล้ว  พอเจอพี่อ้อย ก็กลายเป็นผู้ฟัง....(ฮา)  ได้แต่ยิ้ม และพยักหน้า... ค่ะ ค่ะ.... น้องสามารถให้ระวังต่อมเสียงอักเสบนะจ๊ะพี่อ้อย.....

  น้องชายคุณสุดท้อง อ.สามารถ เศรษฐวิทยา หมอมะนาวผู้มากอุดมการณ์ ทุ่มเทความรู้ความสามารถเพื่อชาวเกษตรกร ให้มีความรู้นำไปประกอบอาชีพพัฒนาคุณภาพชีวิต ให้เกษตรกรลืมตาอ้าปาก.... เรารู้จักกันเพราะถามน้องเรื่อง มะนาวบ้านครูใจดีไม่ยอมออกลูก เริ่มทักทายในบันทึกที่ครูใจดีเขียนเรื่อง การเข้าค่ายหุ่นยนต์  และภาพยนตร์สั้นของลูกศิษย์ “วันที่ไม่มีจริงของช้าง....”  ถูกใจที่มีความเห็นเหมือนกันที่ไม่เห็นด้วยกับการนำช้างออกจากป่า มาหากินในป่าคอนกรีต...    มุมมองเรื่องช้าง  และดูจากการสนทนากับ อ.ขจิต เรื่องการจัดนิทรรศการ “ประมาณว่า ให้งบเท่านี้นี่นะ..ฯ ..."  เอ่อ...ไอ้น้องคนนี้นี่แรงเหมือนกันนะ (อุดมการณ์)  ชอบใจจัง  เด็กรุ่นใหม่ มีจิตใจที่เป็นสาธารณะ   พูดจาภาษาเดียวกัน คิดคล้ายกัน  ชอบใจน้องคนนี้... เสียดายที่อยู่ไกลไม่ได้ไปร่วมงานบวชของน้อง

 อื่นๆ ที่อยากจะถ่ายทอด

ด้วยมีความคิดเห็นเหมือนกับท่านรองวิชชา   จึงขออนุญาตนำมากล่าวไว้ในบันทึกนี้  จะได้ไม่ต้องเขียนซ้ำอีก  ขออนุญาตนะคะท่านรอง

 

 ผมว่าในการอ่านบันทึก  ควรที่จะต้อง "อ่านอย่างลึกซึ้ง"  ด้วยครับ  หรือ " deep   reading "   เพราะบางคนเข้ามาอ่านบันทึกแบบผ่านๆ  อ่านแบบ I   in  me  หรืออย่างดี  I  in it   พออ่านแล้ว ก็มาตีความ มาให้ข้อเสนอแนะ มาให้ความคิดเห็นเลย   ซึ่งยังจับประเด็นไม่ได้เลยครับ ก็รีบเข้ามาตีความ   รีบเข้ามาให้ข้อเสนอแนะ  ซึ่งมันไม่ใช่   ต้องอ่านลึกซึ้งให้เข้าใจไปถึง I   in  you  ครับ  จึงค่อยเข้ามาแสดงความคิดเห็นกัน  การที่จะเข้าไปถึง I in you  อย่างน้อยต้องศึกษา "บริบท" ของคนเขียนสักหน่อยก่อนนะครับ ว่าเขามีความเป็นมาอย่างไร  มีความรู้ความถนัดในเรื่องใด  มีประสบการณ์อย่างไร  มีความโน้มเอียงไปในทางใด  เมื่อเข้าใจเขาดีแล้ว  จึงค่อยแสดงความคิดเห็นให้สอดคล้องกับบริบทของเขา

 ครูใจดีเคยบอกเพื่อนๆ พี่ๆ เสมอว่า ส่วนตัวเป็นคนที่เขียนอะไรยาว  เม้นท์ยาว ตอบยาว เพราะเวลาที่เราอ่านงานเขียนของท่านใด  จะต้องอ่านอย่างทำความเข้าใจ ว่า เขาคิดอะไร  ต้องการสื่ออะไร  แล้วจึงจะแสดงความคิดเห็นกับข้อความนั้นๆ  ซึ่งอาจจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ตาม แต่จะต้องใช้ถ้อยคำที่เป็นบ่งบอกถึงความปรารถนาดี ไม่ให้เกิดความขัดแย้ง 

 

 
 และแล้วเราก็ได้พบกัน...ด้วยความผูกพันของความเป็น Gotoknow   มีบ้านหลังเดียวกัน  ขอบคุณๆๆๆๆ  และขอบคุณค่ะ

 

                

 

              สถานที่ร่วมอุดมการณ์ : กระท่อมรจนา ศาลาพักใจ  กรุงเทพฯ- อุตรดิตถ์  "ใต้ฟ้าตะวันเดียว"

 

 

 

อุตรดิตถ์   กาญจนบุรี   สุพรรณีบุรี   นครปฐม

 

 

อุตรดิตถ์   เชียงใหม่   สุพรรณบุรี (พี่กานดา)

 

สถานที่ :  มหาเกษตรศาสตร์กำแพงแสน  นครปฐม

   

 

ยังไม่มีรูปคนหนองคาย  ท่านเกษตร(อยู่จังหวัด) ค่ะ เจ้าตัวทราบแล้วเอาให้ด้วยนะจ๊ะ

 

(ปล. เป็นบันทึกที่ยาวอีกแล้ว... เพราะเป็นความประทับใจที่ได้จาก Gotoknow  มีมากมายไม่อาจเขียนสั้นๆ ได้  จะเขียนถึงท่านอื่นๆ อีก ก็เกรงใจเหลือเกิน .... เพราะทุกบันทึกก็ย๊าว .. ยาว..  เอาเป็นว่ารัก Gotoknow ที่สุดค่ะ  สัญญาว่าจะไม่ไปไหน...)

 

 และกลัยณมิตรเหล่านี้  & อีกมากมาย ที่ไม่สามารถเขียนถึงได้หมด...ค่ะ

 

                                                                                                                               ฯลฯ

                                      

   

 

ครูใจดีและลูกศิษย์ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจค่ะ...

 

  ครูใจดี  บันทึก

แรงบันดาลใจและความประทับใจในบ้าน Gotoknow