ภาพคือจิตวิญญานผสมกับศิลปะ

 

 

พระมหาเจดีย์"มหาธาตุเฉลิมราชศรัทธา" วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์

ยามตะวันใกล้ตกดิน

 

จากการที่ได้ไปช่วยงานบวชเฉลิมพระเกียรติ 82 พรรษา ที่อินเดีย ตามบันทึก 383 และ 384 ผมได้ถ่ายภาพเอาไว้ชุดหนึ่ง (เท่าที่มีโอกาส) ด้วยความที่เป็นคนรักการถ่ายภาพ โดยเฉพาะภาพคน วิถีชีวิต ทิวทัศน์ที่สะท้อนถึงจิตวิญญาน ความรู้สึกและศิลป์ ผมมีความคิดเสมอว่า การถ่ายภาพคือการสร้างงานศิลป์ สำหรับนักการทูตนั้น การรู้จักการถ่ายภาพถือเป็นการรายงานและเป็นงานหนึ่งที่มีประโยชน์

ผมชอบมองดูผู้คนอย่างเงียบๆ มองดูวิถีชีวิตที่เรียบง่ายตามธรรมชาติ ซึ่งอินเดียถือเป็นโรงละครโรงใหญ่ ที่เต็มไปด้วยสีสัน เป็นดินแดนแห่งความเหลือเชื่อ เหมาะสำหรับการถ่ายภาพยิ่งนัก

ผมจึงมีความสุขกับการถ่ายภาพเหล่านี้มาก และจะถ่ายภาพด้วยตัวเอง เพื่อนำไปใช้งาน เช่นในหนังสือ"อินเดีย ขุมทรัพย์ใต้กองขยะ" ภาพประกอบในหนังสือทั้งหมด ก็มาจากภาพที่ผมถ่ายเอง 

ด้วยจินตนาการผสมกับหลักการถ่ายภาพที่ว่า

สวยด้วยแสง แรงด้วยสี ดีด้วยเรื่องและเฟื่องด้วยจินตนาการ

จึงขอนำเสนอภาพสวยจากพุทธคยาถึงกุสินารา เท่าที่มีโอกาสถ่ายภาพได้ นำมาให้ชมแบบชิมลาง 4 ภาพก่อน หากถูกใจ จะนำที่เหลือมาให้ชมกันอีก

อุโบสถวัดไทยพุทธคยา

ภายในพระอุโบสถ มีชาวฮินดูมาเยี่ยมเยียนเสมอ

 

นกแก้ว คู่นี้ต้องมีบุญเป็นพื้นฐานในอดีตชาติ

จึงชอบมาเกาะบนกิ่งต้นพระศรีมหาโพธิ์

สาวชาวฮินดูอุ้มลูกน้อยมารับแจกทานที่วัดไทยพุทธคยา