ห้องเรียนธรรมชาติ

เปิดประตูสู่...ห้องเรียนธรรมชาติ

ธรรมชาติอยู่คู่โลกใบนี้มานานแสนนาน สร้างสรรพสิ่งต่างๆมากมาย แต่ทำไมมนุษย์ผู้ซึ่งมาทีหลัง กลับคอยแต่จะทำลาย และทำตัวออกห่างจากธรรมชาติมากขึ้นทุกวัน ซ้ำร้ายบางคนกลับทำตัวไม่เคารพธรรมชาติ คอยแต่จะตักตวง ฉวยโอกาส และพยายามที่จะอยู่เหนือ คอยเอาชนะธรรมชาติเสมอมา ก็เพราะเหตุนี้เราถึงต้องประสบกับภาวะที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน อุณหภูมิโลกสูงขึ้น พายุที่รุนแรงขึ้น น้ำท่วมหนัก ดินถล่ม ซึ่งจะกล่าวว่าธรรมชาติกำลังทวงคืนก็ไม่น่าจะผิด แต่ถ้าหากว่า เรากลับใจและหันมามอง เข้าใจ และมีทัศนคติที่ดีธรรมชาติมากขึ้น ก็ยังมีโอกาสที่มนุษย์อย่างเราจะอยู่อย่างมีความสุขบนโลกใบนี้ไปอีกนาน
 

ธรรมชาตินี้มีแต่ให้

          แต่ก่อนมนุษย์เราเคยอาศัยอยู่ในป่าเขาลำเนาไพร ได้สัมผัสธรรมชาติอันบริสุทธิ์ ต่อมา สภาพสังคมที่เจริญขึ้นก็บังคับให้ต้องมาอยู่ในเนื้อที่ที่จำกัดยัดเยียดกันในเมือง ขาดป่า ห่างป่า ก็ย่อมคิดถึงป่า เพราะความผูกพันดั้งเดิมระหว่างมนุษย์กับต้นไม้และธรรมชาติยังมีอยู่

ระนอง”เมืองเล็กในป่าใหญ่

                  มาถึงจังหวัดระนองของเรากันบ้าง จังหวัดระนองนับเป็นจังหวัดหนึ่งที่ยังคงมีธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ สวยงาม และหลายหลาย จนได้ชื่อว่าเป็นเมืองเล็กในป่าใหญ่ และเป็นแหล่งเรียนรู้ทางธรรมชาติที่ดีที่สุด ลองคิดดูสิว่าธรรมชาติสร้างให้เรามีทั้งป่าบกที่อุดมสมบูรณ์มีความหลายหลายทางชีวภาพสูง

 แต่น่าเสียดายที่ยังมีกลุ่มคนที่ไม่เห็นถึงความสำคัญ กลับทำลายธรรมชาติอย่างน่าเศร้าใจ บุกรุกป่าเพื่อสร้างสวนยางพาราบ้าง ปลูกปาล์มบ้าง เป็นของนายทุนบ้าง จนพื้นที่ลดลงอย่างน่าใจหาย การแก้ปัญหาก็คือการจับกุม ปราบปราม แต่ก็ดูจะไม่ได้ผล ทุกวันนี้ก็ยังมีการทำลายกันอยู่อย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย และไม่สำนึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของในหลวงและราชินีที่ทรงมีกระแสพระราชดำรัสถึงความสำคัญของป่าและน้ำอยู่เสมอ
ทำอย่างไรจึงจะสร้างความรู้ ความเข้าใจ และสร้างจิตสำนึก ทัศนคติที่ดีต่อธรรมชาติก่อนที่จะสายเกินไป ?

เรียนรู้และเข้าใจได้จาก...ห้องเรียนธรรมชาติ

ต้นไม้เกื้อกูลชีวิตมนุษย์ชาติเรื่อยมา
มิเคยเรียกร้องขอสิ่งตอบแทนเลยแม้แต่น้อย
ธรรมชาติให้ความสมดุลกันเองตามธรรมชาติ
ฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล ก็เพราะต้นไม้ป่าไม้มีละอองน้ำ
มีความชุ่มชื้นคอยปะทะเมฆฝนไว้บันดาลเป็นหยดน้ำฝน
หล่นลงมาหล่อเลี้ยงชีวิตที่อาศัยบนพื้นดิน
ไม้ใหญ่แผ่กิ่งสยายใบทอดร่มเงา
ปกป้องภัยให้แก่ไม้เล็กไม้น้อย
ซึ่งเป็นแหล่งอาหารของสรรพสัตว์น้อยใหญ่
ตลอดจนมนุษย์ทุกๆชีวิต
มีความผาสุกร่มเย็นตามอัตภาพ
ชีพจักรแต่ละชีวิตหมุนเวียนไปตามกฎแห่งธรรมชาติ

(คัดจากคู่มือการปลูกต้นไม้: กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม)