แมลงที่เขาชะเมา ตอนที่ 2 (จบ)

มือแมลง โตตัวครับ

มีแต่แมลงสวยๆ สีส้นสดใส น่ารักมากมายค่ะ

เห็นเส้นทางแล้วน่าเมื่อย หากพอขึ้นไปแล้วคงทำให้หายเหนื่อยนะคะ

มีความสุขกับวันหยุดสบายๆ วันนี้นะคะ ขอบคุณท่านอ.หมอเมฆค่ะ

สวยๆ ทั้งน้านนน ขอบคุณมากค่ะ ทำให้อยากไปเที่ยวป่าอีกแล้วสิเรา แล้วจะเอาเวลาไหนไปนะเนี่ยยย

พี่ชิวคะ..

• ธรรมชาติสร้างสรรค์แท้ๆค่ะ
• แมลงด้านบนสีน้ำตาล มองเผินๆเหมือนใบไม้แห้งเลยค่ะ
• ส่วนเจ้าตัวเอเลี่ยนนั้นก็เหมือนต้นไม้เลย
• ชอบผีเสื้อหางพลิ้วค่ะ สีสวยดี และไม่เคยเห็น..ยังกะวาดแน่ะ

มาปิดท้ายการเที่ยวเขาชะเมาครับพี่ชิว ;)

คราบจั้กจั่นเท่มากๆๆๆ เราเก็บมานี้จะโดนจับมั้ยครับ?? ผมจะได้ระวัง ฮิฮิ

กล้องพี่ชิวถ่ายภาพโคลสอัพได้ชัดแจ๋วเลย คมกริ๊ป 555 ผมชอบภาพมองสูงครับพี่ :)

เอ...ชิวเป็นนักฟิสิกส์ หรือนักชีววิทยา หรือเป็นทั้งสอง ชอบมากครับ

ไม่เคยเห็นแมลงแบบนี้เลย

เขาชะเมาเคยมาเที่ยวครับ มีเพื่อนเป็นนักเขียนมีบ้านที่นี่ แต่ไม่เคยขึ้นบนภูเขา อยู่แต่ข้างล่างครับ

สวัสดีครับ

อิๆๆ พี่ชิวเป็นหลายนักฯเลยนะครับ

ชอบดูแมลงนักพรางตัว เคยเห็นแต่ในหนังสือ

ยังไม่เคยเห็นตัวจริง หน้าตาประหลาดดีแท้

สวยแปลก..เหมือนใบไม้แห้ง...ป่าบ้านเรายังมีสิ่งดีๆให้เห็นนะคะน้องๆคงสนุกน่าดูนะคะ..

น้อง berger สวัสดีครับ

           ภาพจากที่ไหนเอ่ย ภาพทะเลคล้ายๆ ที่ สิเกา ที่ อ.จัน ฝากมาให้เลยครับ

อ.หมอ JJ สวัสดีครับ

          วิวที่ไหนครับนั่น ยังกะนั่งเครื่องจริงๆ เลย แจ่มสุดๆ ครับ

คุณปู ณ อันดามัน

         เที่ยวก่อนเจ้าเด็กสองคนไปได้แค่ชั้น 2 กว่าๆ ครับ (ราว 600 เมตร) คราวนี้ไปถึงชั้น 5 (ราว 1,000 เมตร) ทำลายสถิติเดิมพอสมควร เห็นว่าจะกลับไปแก้มือใหม่ครับ

อ.ศิริวรรณ สวัสดีครับ

       เที่ยวป่าแบบนี้ต้องค่อยๆ เดินดูไปเรื่อยๆ ครับ แต่สังเกตว่าคนส่วนใหญ่จะไปเล่นน้ำตกซะมากกว่า

น้อง Pizza ครับ

          แมลงทั้งหมดนี่พี่ก็เพิ่งเคยเห็นตัวจริงเป็นครั้งแรก...ตื่นเต้นยังกะเด็กได้ของเล่นทีเดียว ;-)

          ตอนเก็บภาพแมลงใบไม้นี่สนุกชะมัด คือ นั่งขวางทางขึ้นลงของชาวบ้านเลย (ฮา) ก็มันดันอยู่ตรงกลางพอดี  ปรากฏว่ามีคนมามุงดูกันใหญ่ บางคนถามว่าถ่ายอะไรอยู่ (คงนึกว่าพี่ถ่ายภาพต้นไม้เล็กๆ หรือก้อนหินมั้ง...อิอิ) ก็เลยชี้ให้ดู....ก้มลงมาเพ่งเลย 8-D

          เจ้าคราบเอเลียนนี่สนุกดีครับ คราวก่อนก็เจอ แต่เกาะอยู่บนเปลือกต้นไม้ใหญ่ เดี๋ยวถ้าเจอภาพจะนำมาฝากครับ

เดย์ 1980

       ของในป่าทิ้งไว้ที่เดิมดีที่สุดครับ คนอื่นจะได้ศึกษาด้วย พี่ว่าเก็บไว้ในภาพและในใจ (ความประทับใจ คำถาม ฯลฯ) ดีแล้ว หากสนใจจริงๆ ก็นำภาพและข้อสังเกตไปถามผู้เชี่ยวชาญได้ นี่กะว่าจะเชิญ อ.เกรียงไกร มาให้ comment ซะหน่อยครับ อาจารย์เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านผีเสื้อและแมลงโดยทั่วไป

พี่บางทราย สวัสดีครับ

        เป็น "นักเรียน" ครับ (อิอิ) ไม่ถึงขั้นนักชีววิทยาแน่ๆ เพราะไม่ชอบผ่ากบ (ฮา) ส่วนฟิสิกส์นี่ ตอนเรียน ป.ตรี ก็โดดประจำ...แหะ..แหะ

        แมลงทั้งหมดนี้ผมกับลูกๆ ก็เห็นตัวจริงเป็นครั้งแรก ที่น่าสนใจคือ ทั้งหมดนี้เด็กๆ เห็นก่อนทั้งนั้น แถมเจ้าผีเสื้อหางพลิ้วนี่ เจ้าหนูมน (ลูกสาวคนโต) เขาก็จำได้ว่ามีภาพอยู่บนปกหนังสือ คู่มือผีเสื้อ!

        ระยะหลังๆ นี่หากเป็นเรื่องทางธรรมชาติ ผมจะเรียนรู้โดยลูกเป็นคนจุดประกายให้ทั้งนั้นเลยครับ (โดยเฉพาะไดโนเสาร์ & แมลง)

อ.หมู สวัสดีครับ

       ถ้าเป็นแถวๆ นครปฐม เอาให้แน่ต้องไปที่อุทยานแมลง ม.เกษตรฯ กำแพงแสนครับ มีแมลงกิ่งไม้ แต่ตัวไม่ใหญ่มากนัก สักฝ่ามือเห็นจะได้ครับ

พี่ชิวครับ

ความฝันของผมเลยนะครับ ที่อยากถ่ายสัตว์โลกที่จิ๋วๆ แต่ว่าผมไม่มีเลนส์

กำลังเก็บหอมรอบริบสำหรับเลนส์ที่ว่านี้อยู่ครับ :)

คุณนุส สวัสดีครับ

          เจ้าใบไม้แห้งนี่ท่าทางจะเบื่อกล้องด้วยครับ ผมพยายามถ่ายใกล้ๆ มากกว่านี้ มันเดินหนีลงไปใต้ใบไม้อีกด้านอยู่เรื่อย

น้องเอก สวัสดีครับ

        น้องเอกเก็บภาพ macro ได้เมื่อไร เชื่อว่าระดับมืออาชีพแน่นอนครับ

        กล้องที่พี่ใช้นี่อเนกประสงค์ครับ แค่ Olympus SP570 อะไรนี่แหละ ถ่ายซูม (SuperMacro) ได้ดีสุดก็ราวๆ ที่เห็นครับ

        พูดถึงเรื่อง โลกจิ๋ว นี่พี่มีเรื่องเล่านิดหน่อย 

        เมื่อหลายปีก่อน พี่เคยทำงานกับกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบสแกนนิง (Scanning Electrop Microscope) หรือ SEM (ออกเสียงว่า เอสอีเอ็ม) ครับ กำลังขยายไปได้สูงสุดราวๆ 100,000 เท่า

        เป็นงานในหน้าที่ครับ คือ ส่องพวกเนื้อวัสดุ โลหะ เซรามิก พลาสติก ฯลฯ เพื่อดูว่าโครงสร้างเป็นอย่างไร มีข้อบกพร่องอะไรไหม ฯลฯ

        แต่ตอนว่างๆ ก็นึกสนุกเอาโน่นเอานี่มาส่องเล่นครับ เส้นผมคนบ้าง หนวดแมวบ้าง ผลึกสารส้มบ้าง (อันนี้เพื่อนรุ่นน้องทำ) แล้วก็ตาแมลง เช่น ยุงที่มาตายใน Lab บ้าง

        ไว้จะนำภาพมาฝากพวกเราครับ