มหัศจรรย์แห่งรัก..แม่หลินฮุ่ยกับแพนด้าน้อย
จากวันนั้น..
ผ่านมาแล้วเกือบ ๕ เดือนที่ผู้เขียนได้มีโอกาสไป..ทักทาย..ส่งยิ้มให้แพนด้ายักษ์น่ารักสองตัว “ ช่วงช่วง..หลินฮุ่ย”ขวัญใจชาวไทยทั้งประเทศ ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ หลงใหลเขาทั้งสองอยู่ตั้งนาน รวมทั้งผู้คนรอบๆบ้านอันใหญ่โตมโหฬารที่อยู่อาศัยของเขาต่างวิ๊ดว้ายกระตู้วู้กับความน่ารัก ทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะเดิน จะนั่ง จะนอน จะกิน แม้แต่จะถ่าย..ก็ไม่เว้น ต่างวิ่งหามุมสวยๆ กดบันทึกภาพงามๆ กันแชะ ๆ ..แล้วเจ้าหน้าที่ก็จะมาสะกิดชี้ให้ดูป้ายว่า “ อย่าส่งเสียงดัง” “ห้ามใช้แฟลทช์” ครับผม..





..ไม่น่าเกลียดนะคะ..
ทำให้คิดถึงคำคมคม..ทำสิ่งใดไว้ย่อมได้สิ่งนั้น
ถึงวันนี้..
วันที่ ช่วงช่วง..หลินฮุ่ยได้ให้กำเนิดแพนด้าน้อย ตัวกระจิริด รู้สึกสงสัยจนทำให้ต้องค้นคว้าเพิ่มเติมว่าทำไมพ่อแม่ตัวเบ้อเริ่ม ลูกถึงเกิดมาตัวเท่ากำมือเท่านั้นเอง..สงสัยจัง กลัวแม่เขาจะคาบแรงๆ แล้วเขาก็จะเจ็บ จะมีอันเป็นไปเสียก่อน แต่นับจากวันที่เขาเกิดมาจนถึงวันนี้ ดูแล้วก็โล่งใจเพิ่มมากขึ้น เพราะเจ้าตัวเล็กแข็งแรงขึ้นมาก แม้ตัวจะแดงๆ เล็กๆก็ตาม เฮ้อ..โล่งอก
ความสงสัยเกี่ยวกับหมีแพนด้า..จึงค้นคว้ามาฝากเพื่อนๆค่ะ
ช่วงช่วง..หลินฮุ่ย และแพนด้าน้อย..ไท้ซินอ้อแอ้ (ชื่อขณะนี้) เป็น “แพนด้ายักษ์” หรือ “ไจแอนต์แพนด้า(Giant Panda) จัดอยู่ในวงศ์หมี ที่ปัจจุบันถิ่นอาศัยพบเฉพาะในจีนและเข้าข่ายบัญชีสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ..คงด้วยเหตุนี้ละมังคะถึงได้ดังนักหนากับข่าว กลบข่าวการเมืองได้สบายๆ
เกร็ดความรู้เกี่ยวกับแพนด้า
๑. คำว่า “แพนด้า” มีรากศัพท์มาจากภาษาเนปาล “Nigalya Ponya” แปลว่าสัตว์ที่กินไผ่เป็นอาหาร
๒. ระบบย่อยอาหารของแพนด้า มีลักษณะเดียวกับ “สัตว์กินเนื้อ” แต่อาหารส่วนใหญ่ที่กิน คือ ไผ่และแมลงที่อยู่ในไผ่ ซึ่งเป็นแหล่งโปรตีนของมัน
๓. อาหารโปรดของแพนด้า คือ ไผ่อ่อน
๔. ในวันหนึ่งๆ แพนด้าจะใช้เวลากินอาหาร ๑๖-๒๔ ชั่วโมง
๕. ท่าทางเวลากินไผ่มันจะลุกขึ้นนั่งและเอาขาหน้าจับไผ่ไว้ (เหมือนคนเชียว..มีภาพยืนยันค่ะ)
๖. แพนด้ามีเสียงร้องคล้ายแกะ แต่สามารถร้องเสียงต่างๆกันได้ประมาณ ๑๑ เสียงขึ้นอยู่กับสถานการณ์แวดล้อม (จากที่ผู้เขียนไปยืนดู ได้ยินเสียงเดียว ..แอะ แอ้ ....)
๗. มีความเชื่อว่าสาเหตุที่ธรรมชาติออกแบบสีรอบดวงตาของแพนด้าเป็นสีดำ เพื่อทำให้ตาดูใหญ่ขึ้น ดูน่ากลัว ใช้ข่มขวัญศัตรู (คนเลียนแบบได้นะคะ..ลองไม่นอนหลายๆคืนติดต่อกัน)
๘. ขนแพนด้าจะเป็นมันเล็กน้อน ไม่อมน้ำ
๙. แพนด้าจะแยกกันอยู่ตัวใครตัวมัน โดยตัวผู้กับตัวเมียจะมาอยู่ด้วยกันก็ต่อเมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ จากนั้นจะแยกกันไปใน ๑-๒ วัน (จริงๆค่ะ..ยืนยันได้ เพราะ ทั้งช่วงช่วง และ หลินฮุ่ย ทำเหมือนไม่รู้จักกันเลยค่ะ ทั้งๆที่อยู่อาณาบริเวณเดียวกัน)
๑๐.แพนด้าตามหากันได้ ผ่านการ “ดมกลิ่น” ที่ทิ้งไว้ตามต้นไม้
๑๑.ถ้าแม่แพนด้าตกลูก ๒ ตัวพร้อม ๆ กัน มันจะดูแลลูกได้เพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น (ก็ดีสินะคะเพราะช่วง ๒ สัปดาห์ที่ผ่านมา หลายคนคาดว่าหลินฮุ่ยจะมีลูก ๒ ตัว แต่ก็ไม่มี..)
๑๒.แพนด้าโตเต็มที่จะสูงราว ๕-๖ ฟุต หนัก ๗๔-๑๐๙ กิโลกรัม
โดมหิมะ...บ้านใหม่ราคา ๖๐ ล้านของแพนด้าน้อย “ไท้ซินอ้อแอ้”
โดมหิมะ บ้านใหม่ของสามพ่อแม่ลูกที่องค์การสวนสัตว์สร้างใช้งบประมาณ ๖๐ กว่าล้านบาทเป็นบ้านที่ปกคลุมด้วยหิมะจริงๆ (ไม่ใช่ของเทียม) ด้วยการผลิตหิมะให้ใกล้เคียงธรรมชาติมากที่สุด โดยมีความเย็นมากถึง -๑๐ องศาเซลเซียส เมื่อพ่นน้ำเย็น ๕ องศาเข้ามาก็จะทำให้กลายเป็นฝอยหิมะปกคลุมไปทั่ว โดมหิมะมีพื้นที่กว้าง ๖๐๐ ตารางเมตร สูง ๘.๕ เมตร มีการตกแต่งภายในเป็นรูปกำแพงเมืองจีนและซุ้มประตูจีน (จากการเสนอข่าวของทางสวนสัตว์เชียงใหม่ ว่าสวยงามตระการตามาก ต้องไปดูด้วยตนเองก่อนนะคะ..ยังไม่เชื่อค่ะเวลานี้ แต่พอดูงบสร้างบ้านแล้วเห็นทีจะต้องเชื่อแล้วละ ..จะนำมาฝากเพื่อนๆค่ะ..หากได้ไปเที่ยว)
อิอิ..วาสนานี่แข่งกันไม่ได้จริงๆ นะ “ช่วงช่วง..หลินฮุ่ย” จ๋า

มหัศจรรย์แห่งรักของแม่หลินฮุ่ยต่อลูกน้อยกลอยใจ
ช่วงนี้ผู้ชมช่าวทางโทรทัศน์และแฟนประจำของหนังสือพิมพ์คงต้องทำใจมากหน่อยค่ะ กับข่าวของแพนด้า ..ก็กลบข่าวร้อนทางการเมืองได้แบบไม่ติดฝุ่นเลย ทำเอารู้สึกอิจฉาหมีขึ้นมาตะหงิดๆ (อิอิ..)
ผู้เขียนก็ติดตามข่าวเช่นกันค่ะ..ที่ประทับใจก็เป็นพฤติกรรมของแม่หมีที่มีต่อลูกน้อยกลอยใจ “ความรักของแม่” ไม่ต่างกับคนและสัตว์นานาพันธุ์

..ภาพประทับใจ ความรักของแม่..
จากการสังเกตของผู้เกี่ยวข้อง..หลินฮุ่ยมีวิธีการที่จะเลี้ยงลูกเป็นไปตามขั้นตอน โดยเมื่อตอนที่ลูกออกมาใหม่ๆ จะรักลูกและหวงลูกมากจะอุ้มไว้ในอ้อมกอดตลอดเวลา เมื่อล่วงเลยเข้าสู่วันที่ ๗-๘ หลินฮุ่ยจะคอยสังเกตลูกแพนด้าน้อยว่าจะแข็งแรงพอที่จะทนสภาพอากาศภายนอกได้หรือไม่ จึงทดลองปล่อยให้ลูกอยู่ห่างตัวมากขึ้น และเดินไปถ่ายมูลและปัสสาวะเสร็จก็รีบกลับมา ไม่ได้อุ้มลูกโดยทันที แต่จ้องมองว่าลูกมีพฤติกรรมอย่างไร ตรงจุดนี้ถือเป็นพัฒนาการหนึ่งที่เรียนรู้ว่าลูกมีความแข็งแรงมากขึ้น
ทีมสัตวแพทย์พี่เลี้ยงได้ป้อนขนมปังไผ่ให้กับแพนด้าหลินฮุ่ย ที่กำลังอุ้มแพนด้าน้อยหรือที่ทีมสัตวแพทย์ เรียกชื่อเล่นว่า"ไท้ซิ่น อ้อแอ้" ไว้แนบอก แพนด้าหลินฮุ่ยกินมากเป็นพิเศษจนเศษขนมปังไผ่ตกลงที่หน้าอกและตามตัวลูกทั้งๆที่ยังไม่ลืมตาแต่กลับใช้ปากทำท่าเหมือนจะขอแม่หลินฮุ่ยกิน จนลำตัวมีขนมปังไผ่ติดอยู่ทั้งแม่และลูก แพนด้าหลินฮุ่ยใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดให้กับตัวเอง ตลอดเวลา กระทั่ง พี่เลี้ยงได้ให้น้ำใส่ถ้วยให้หลินฮุ่ยดื่มกิน หลินฮุ่ยใช้ปากดื่มน้ำอยู่นาน จากนั้นก็ใช้น้ำที่คาดว่าจะอมไว้ในปากปล่อยลงมาที่ตัวแพนด้าน้อย ลักษณะเหมือนแม่ที่อาบน้ำให้ลูก จนน้ำไหลลงพื้น หลินฮุ่ยได้ใช้ลิ้นเลียทั่วตัวของแพนด้าน้อยอยู่นานจนเห็นว่าแห้งสนิทดีก็นำเข้าไป ไว้ในวงแขนสร้างความรู้สึกอบอุ่นให้แก่ผู้สื่อข่าวที่ติดตามผ่านหน้าจอโทรทัศน์วงจรปิดที่ตั้งไว้ในศูนย์เพรสเซ็นเตอร์ ภายในโครงการวิจัยและส่วนจัดแสดงหมีแพนด้าภายในสวนสัตว์เชียงใหม่ ต่างบันทึกภาพที่น่าประทับใจในความรักของแม่ที่มีต่อลูกน้อยไว้ ตลอด ๗ วันไม่มีแม้แต่นาทีเดียวที่หลินฮุ่ยจะทอดทิ้งลูกออกจากอ้อมกอด...
นางสาวพวงไข่มุก พัฒนเกียรติเดชา เจ้าหน้าที่ประสานงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ ทำหน้าที่ประจำอยู่ศูนย์ประสานงานสื่อมวลชนติดตามข่าวแพนด้าน้อย ภายในสวนสัตว์เชียงใหม่ ได้ชี้ให้สื่อมวลชนดูอัปกิริยาของหลินฮุ่ย ที่กอดแพนด้าน้อยและโยกส่ายตัวไปมาเหมือนผู้หญิงกล่อมลูกนอนหลับ และหลินฮุ่ยก็ค่อยๆหลับเป็นจังหวะที่แพนด้าน้อยดิ้นตัวกลิ้งไถลลงมาที่พื้นอีก ถือว่าเป็นครั้งที่ ๒ ของวันเดียวกันนี้ แพนด้าหลินฮุ่ยรีบใช้ปากคาบเข้าไปในอ้อมกอดและทำการเลียตัวให้ลูก จากนั้นไม่ยอมให้หลุดจากอ้อมกอดอีกเลย
เจ้าหน้าที่สวนสัตว์ที่เป็นผู้หญิงจำนวนมากที่มาเฝ้าดูหลินฮุ่ยกับลูกน้อย ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอยากจะให้ผู้หญิงที่ชอบทิ้งลูกไว้ตามที่ต่างๆ มาดูความรักของแพนด้าหลินฮุ่ยที่มีต่อแพนด้าน้อย"ไท้ซิ่น อ้อแอ้" ที่ตลอดเวลาผ่านไปเนิ่นนานร่วม ๗ วันไม่มีแม้แต่นาทีเดียวที่หลินฮุ่ยจะทอดทิ้งลูกออกจากอ้อมกอด แม้จะต้องกินอาหารก็ไม่ยอมปล่อยมือออกมาเลย มีลักษณะเอื้ออาทรต่อลูกน้อย ทำเอาหลายคนน้ำตาซึมเมื่อเห็นความผูกพันที่ยิ่งใหญ่ของแม่ลูกคู่นี้



เฮ้อ..ทำเอาผู้เขียนพลอยน้ำตาซึมไปด้วย
วันนี้หากฝนไม่พรำตลอดวันเช่นนี้
ก็จะไปร่าเริงอยู่แถวๆบ้านราคาหลายล้านของแพนด้าผู้มีโชคดีในชีวิตแล้วค่ะ

ขอบคุณ..ภาพแม่ลูกผูกพันจากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์และกูเกิล
ขอบคุณ..เรื่องราวของแพนด้าจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด
ด้วยความคารวะความรักของแม่..จากใจผู้เขียน
..สวัสดีค่ะ..
คิดถึงน้องแพนด้าจังค่ะ เคยไปชมกับย่ารหัสเมื่อหลายปีก่อนค่ะ
ซนมากๆตอนนั้น อยู่ไม่นิ่งเลยค่ะ .. ดีใจกับน้องหมี มีโซ่ห่วงบ่วงรักแล้ว
ที่เมืองเหนือฝนตกรึคะครูพี่อ้วนจ๋า อยากกินฮังเล หมูยอปิ้ง ริมน้ำ ส้มตำรู ...
สวัสดีค่ะ
ไม่ว่าสัตว์หรือคน ก็มีความรัก มีจิตวิญญาณแห่งความเป็นแม่เป็นสัญชาตญาณค่ะ
สวัสดีค่ะ..ป้าแดง
ใช่แล้วค่ะ..วันนี้ฝนตกตั้งแต่เช้ามืดค่ะ เดี๋ยวตก..เดี๋ยวตก
เสียดายจังนะคะ ป้าแดงไม่ได้เที่ยวสวนสัตว์
พูดเสียน่ารัก..ต้องอมยิ้มไปด้วย
พี่อ้วนเสียอีก..ที่เพื่อนๆอยากเรียกไปอยู่ด้วย อิอิ..
ต่อไปหากมาเที่ยวอีก..เราไปเที่ยวกันนะคะ
น้องปูจ๋า..มีย่ารหัสด้วยหรือคะ..
โห..มองภาพซะไม่ออกเชียวค่ะว่าวัยจะห่างกันแค่ไหน
ต่อไปเมื่อแพนด้าน้อยโตขึ้น..น้องปูจ๋าอาจได้ย้อนมาเยือนเวียงพิงค์อีก
พี่อ้วนเป็นไกด์ให้นะคะ..
จะพาไปทานทุกอย่างที่ใจต้องการค่ะ ..ทั้งแกงฮังเล แคบหมู ไส้อั่ว ..สารพันนะคะ
วันนี้มีเข้าหนมจ้อก ข้าวแต๋น กับ เข้าหนมบ่าแต๋งลาย..ฝากน้องปูจ๋าก่อนนะคะ
สวัสดีค่ะ..
ขอบคุณค่ะที่มาเยี่มมแพนด้าน้อยด้วย
ใช่แล้วค่ะ..ไม่ว่าคนหรือสัตว์ต่างมีสัญชาติญาณความเป็นแม่ที่รักและหวงแหนลูกน้อย
เราเป็นคนชม..อิอิ เป็นห่วงแทนเสียอีกค่ะ ตอนที่เขาคาบลูกตัวนิ๊ดเดียวไว้ในปาก
กับภาพที่แพนด้าหลุดจากปากแม่อีก..พลอยต๊กกะใจไปด้วย
จริงๆแล้วเป็นธรรมชาติของเขาต่างหากนะคะ
น่ารักจังเลยค่ะ นี่แหละนะ "ความเป็นแม่" ไม่ว่าคนหรือสัตว์ สัญชาตญาณความเป็นแม่ย่อมยิ่งใหญ่เสมอ...เหนือคำว่ารัก...นะคะ
สวัสดีครับ
ตามมาดูหมีแพนด้าครับ ;)
พี่ ศน.อ้วน ที่กึ้ดเติงหาครับ
มาอ่านบันทึกโตย ฟังเพลงโตยม่วนอ้กม่วนใจ๋ขนาดครับปี้ครับ
ยังกึ้ดเติงหาบรรยากาศตี้ แอร์พอร์ตพลาซ่า วันเมื่อตะวาปู้นอยู่เน้อครับ
ขอให้ปี้อยู่ดี มีสุข เน้อครับ..
ฝากกำกึ้ดเติงถึงปี้เหมียวโตยเน้อครับ
แวะมารักพี่อ้วนค่ะ...น้องหมีน่ารักมากมาก
สวัสดีค่ะ..คุณครูพิษณุโลก
ดีใจค่ะ..ที่แวะมาทักทายครอบครัวแพนด้า
เห็นด้วยค่ะ.."ความรักของแม่" ยิ่งใหญ่เสมอ
ไม่ว่าคนหรือสัตว์..
สักพักพอเจ้าตัวเล็กโตขึ้นก็จะไปเยี่ยมเขาที่บ้านค่ะ
ขอบคุณคุณครูธวัชชัยค่ะ..ที่แวะมาเยี่ยมครอบครัวแพนด้าน้อย
น่ารักไหมคะ..ทั้งสามพ่อแม่ลูก
สวัสดีค่ะ..ครูพี่แจ๋ว
ดีใจจังค่ะ..ที่บันทึกนี้ทำให้พี่แจ๋วพลอยมีความสุขกับความน่ารักของแพนด้า
หากได้เห็นอิริยาบทของเขาใกล้ๆก็ยิ่งน่ารักค่ะ
ไม่เป็นไรนะคะ..พี่แจ๋วอยู่ไกล น้องเอาภาพมาฝากเอานะคะ
ขอบคุณพี่แจ๋วมากค่ะ
สวัสดีเจ้า..น้องเอกตี้ฮักตี้กึ๊ดเติงหา
ขอบคุณเจ้า..ตี้กึ๊ดเติงหาปี้อ้วนแล้วแวะมาแอ่วหากั๋น
น้องเอกสบายดีนะเจ้า..เป๋นจะไดพ่องกับก๋านงานและก๋านเฮียน
คนเก่งตึงบ่ได้อยู่ได้ย้าง..บ่ดีลืมผ่อกอยสุขภาพพ่องนะเจ้า
ปี้อ้วนกับปี้เหมียวขอบคุณเจ้า..สำหรับฮูปงามๆ (คนถ่ายเก่ง กล้องดี คนก่อเลยงามไปตวยเจ้า..อิอิ)
ซักวันเฮาหลั้งได้ป้ะกั๋นแหมนะเจ้า
กึ๊ดเติงหาเหมือนกั๋นเจ้า...ปี้อ้วน
..ซอบเจ้า..
สวัสดีค่ะ..อาจารย์ ทณ.เมืองกาฬ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมเยียนกัน
พร้อมชมภาพความรักของแม่หมีแพนด้าที่มีต่อลูกน้อย
คิดเช่นกันค่ะ..ไม่ว่าคนหรือสัตว์ ความรักของแม่ยิ่งใหญ่เหนือความรักใดๆ
อาจารย์สบายดีแล้วหรือยังคะ..รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ..น้องครูส้ม
มาพร้อมคำหวานทุกครั้งนะคะ..คนสวยน้ำคำ
น่ารักนะคะ..แพนด้าทั้งพ่อแม่ลูก..
และมหัศจรรย์แห่งรักของแม่ที่แสดงต่อลูกน้อย
พี่อ้วนอ่านไป..พิมพ์ไปยังพลอยรู้สึกตื้นตันไปด้วย
ยิ่งใหญ่จริงค่ะกับความรักของแม่
ขอบคุณน้องส้มมากค่ะที่มาเยี่ยม..
น้องแอ๊ดจ๋า..
คิดถึงจัง..ยุ่งๆใช่ไหมคะ
ไม่ได้ทักทายกันหลายวัน..
ขอบคุณค่ะ..ที่คิดถึงพี่อ้วน และแวะมาเยี่ยมหมีน้อย
ทำงานให้มีความสุขนะคะ..