เมื่อเจ้าดำ สุนัข Rim Road ได้คลอดลูกๆน่ารักออกมา จำนวนหกตัว 

ลูกสุนัขสามตัวทางขวามือเป็นเพศผู้ที่มีคนเอาไปเลี้ยงดู

หลังจากเจ้าดำโดนยาเบื่อ และโชคดีที่มันไม่ตาย

ส่วนสามตัวทางซ้ายมือคือสุนัขเพศเมีย เริ่มจาก

ซ้ายสุดคือสี่ตา ถัดมาตัวสีน้ำตาลคือบุญเหลือ และที่เอาคางเกยบุญเหลือคือเจ้าแก้มแดง

 

ใครๆก็แย่งกันเอาลูกเพศผู้ของเจ้าดำทั้งสามตัวไปเลี้ยงหมด คงเหลือไว้แต่สุนัขเพศเมีย

ในบรรดาลูกสุนัขเพศเมียสามตัวนั้น

มีเจ้าสี่ตานี่แหละที่เป็นสุนัขเพศเมียที่ใครเห็นก็บอกว่า

มันน่ารัก จ้ำม่ำ ฉลาด และพูดรู้เรื่องมากที่สุด

ส่วนเจ้าแก้มแดงใครๆก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามันมีหน้าตาที่อธิบายต้นกำเหนิดไม่ถูก

 แม้จะมีเท้าใหญ่เหมือนเจ้าสี่ตาสุนัขขี้เล่น ขี้อ้อนก็ตาม

มันจึงไม่เป็นที่หมายปองของใครเลย

สำหรับเจ้าบุญเหลือน้องตัวสุดท้องของพี่ๆนั้นโชคร้าย

ที่ถูกรถชนจนบาดเจ็บสาหัส ขาแตก เอ็นเข่าทั้งสองข้างขาด

 และในที่สุดมันก็ได้รับการรักษา ดูแลเอาใจใส่ จนอาการเกือบดี

นานๆอาการขาอ่อนเปลี้ยหมดแรงจะปรากฏให้เห็น

หลังจากบุญเหลือกลับจากโรงพยาบาลสัตว์ในม.มหิดลแล้ว

มันได้รับการดูแลเอาใจใส่จากเจ้าสี่ตา พี่สาวของมัน

ที่คอยเป็นเพื่อนเล่นไม่ให้เหงา

เพราะบุญเหลือมักถูกแม่ของมันปฏิเสธที่จะให้ดื่มนมจากเต้า และเข้าใกล้ชิด

ดังนั้นผู้ที่ทำหน้าที่สอนให้บุญเหลือเล่นเป็น หัดกินข้าวพร้อมๆกันในกะละมังข้าวใบเดียวกัน

รวมทั้งสอนวิชาเอาตัวรอดอย่างสุนัขRim Road นั้น

ก็คือเจ้าสี่ตาที่ขนเป็นเงาดำขลับนี่เอง

 

สี่ตามักยืนเหม่อ ครุ่นคิดอะไรไปเรื่อย

วันนี้สี่ตาถูกแมวมองจากบ้านหลังใหญ่ที่สุดในซอยมาเอาตัวไป

แปลงโฉมเป็นสุนัขบ้านใหญ่

และมันคงจะมีชีวิตที่ดีมีความสุข

ความปลอดภัยมากกว่าการมีชีวิตแบบ Rimm Road

เช่นเจ้าดำผู้เป็นแม่ และน้องของมันอีกสองตัว

และเช้าวันนี้สี่ตามีอาการครุ่นคิดเช่นเดิม เจ้าดำแม่ของพวกสุนัข ชอบทิ้งลูกๆไปเที่ยว

สี่ตาก็ไม่ร่าเริงเหมือนทุกๆวัน และวันนี้สี่ตาทำท่าหงอยเหงาผิดจากทุกวันที่ผ่านมาเกือบสองเดือน

มันร้องงี้ๆๆๆ เสียงเบาๆเดินวนไปวนมารอบๆน้องบุญเหลือของมัน

ก่อนที่มันจะถูกนำขึ้นรถเข้าไปในบ้านหลังใหญ่

จากนี้ไปสี่ตาจะไม่ได้เล่นกับน้องๆอีกแล้ว

ไม่ได้ดูดนมแม่ ไม่ได้วิ่งเล่นกับแม่ดำและน้องเหมือนเช่นทุกคืนวันที่ผ่านมา

สี่ตาถูกฉันแอบถ่ายภาพพฤติกรรมของมันไว้

เพื่อเก็บความประทับใจที่ฉันพบ และรู้จักพวกเขา.............. ฝูงสุนัข RIM ROAD

บุญเหลือเองก็เริ่มเหงา มันจะเข้าใจอะไรไหมหนอ.ชีวิต เกิด แก่ เจ็บ และพลัดพราก

บุญเหลือเองก็มาอาภัพพ่อหลังจากมันกลับจากโรงพยาบาล

พ่อของบุญเหลือตัวใหญ่สีน้ำตาลเหมือนบุญเหลือมาก

มันถูกยาเบื่อนอนตายในท่าเดียวกับบุญเหลือในภาพนี้ เพียงแต่หัวของมันก้มลงจนจมูกติดดิน

และพนักงานเทศบาลก็ลากมันไปฝัง โดยไม่ได้ร่ำลาลูกๆ

ชีวิตมีเพียงเท่านี้เองหรือ