ภูมิต้านทานรักจอมปลอม

       โน รุย สะรัง เฮ   (No-rui sarang hae) วัยรุ่นไทยพูด (สะรัง เฮ โย ) แปลเป็นสากล ก็  I  LOVE YOU  ถ้าบ้านๆก็ ข้ารักเอ็ง ว่ะ... ที่เลือก มาหวานกันเป็นภาษาเกาหลีก็เพราะกลัวตก เทรนด์  และอีกอย่างก็แหววตามเทศกาล วาเลนไทน์  เทศกาลที่คนรุ่นฉันไม่รู้สึกอะไรแล้ว..แต่มันมีเหตุให้ต้องมาคิด

ในช่วงเทศกาลวาเลนไทน์ เป็นช่วงที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในจังหวัดของฉันพากันเป็นห่วงเป็นใยเยาวชนที่จะใช้เทศกาลนี้มาเป็นช่วงเวลาที่จะแสดงบทรักกันผิดที่ ผิดทาง ผิดเวลา (กว่าจะรู้เดียงสา) ที่แล้วๆมาทางเจ้าหน้าที่ ผู้หลักผู้ใหญ่ก็ออกมาป้องกัน และแก้ไข ไม่ให้เกิดเหตุที่เคยเกิดเป็นข่าว โจษจันไปทั่ว โดยการกำจัดที่ล่อแหลม ที่เสี่ยง เช่นที่ลับๆล่อๆ  ก็แก้โดยการติดไฟให้สว่างไสว นอกจากนี้ยังออก ตรวจตราตามแพพัก แพลากต่างๆ ว่ามีเด็กๆ มาใช้บริการผิดวัตถุประสงค์กันหรือป่าว..

จริงๆแล้วฉันอยากแสดงความคิดเห็นว่า ..การที่คนสองคนบอกว่ารักกันจริงจริ๊ง...แล้วจบลงด้วยเรื่องอย่างว่า...มันไม่ใช่เรื่องแปลก .. ถ้ามันเป็นสัญชาตญานของการขยายและดำรงเผ่าพันธุ์ของสัตว์โลก ..แต่สำหรับมนุษย์ที่มีศีล มีธรรม  มีประเพณี วัฒนธรรม ที่หล่อหลอมจิตใจกันมา.. มันจึงจำเป็นจะต้องนำเรื่องของการยับยั้งชั่งใจ  การมีจิตสำนึก  เข้ามาช่วย..  รักเฉยๆไหวไม๊...รักแล้วรอหน่อยไหวไม๊...จะไปออกกฎห้ามมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร.. มันก็ค่อนข้างยาก..  ดีไม่ดีเด็กมัน มาด่า ว่ามายุ่งอะไรกับของของหนูล่ะ ...จะพากันกลุ้มเข้าไปอีก

ผลพวงที่น่าเป็นห่วง ของการมีเพศสัมพันธ์เมื่อยังไม่พร้อม มีให้เห็นอยู่ดาษดื่น ไม่ใช่อายุน้อยยังไม่พร้อม บางคนอายุมากแล้วแต่ก็ยังไม่พร้อม  คือไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบใคร อาจไม่มีงาน ไม่มีเงิน ไม่มีจะกิน แค่เพียงตัวเองลำพังก็จะแย่อยู่แล้ว ยังจะต้องมาแบกรับคนเล็กๆอีกหนึ่งชีวิต  มันไม่ไหว    เลยมีให้เห็นท้องแล้วทิ้ง (หรือท้องไม่รับ) หรือรีดลูกทำแท้ง  บางรายเมื่อลูกออกมาก็ยกให้เป็นภาระปู่ย่า ตายาย เลี้ยงดู ส่วนตนก็ไปสำเริงสำราญกันต่อ

ด้วยเพราะฉันมีบ้านที่แวดล้อมในชุมชน และได้ทำงาน อีกทั้งช่วยงาน องค์กรที่ช่วยเหลือเด็กๆที่มาจากปัญหาหลากหลาย และ 1 ในนั้นก็ปัญหา ครอบครัวแตกแยก พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เด็กอยู่ในท้องแม่ เมื่อแม่คลอดออกมา ก็ต้อง มาอยู่กับปู่ย่า ตายาย  เด็กๆที่เปรียบเสมือนผ้าสีขาวเหล่านี้ ดูภายนอกก็เหมือนเด็กปกติ ธรรมดา ที่ต้องการอาหาร  น้ำดื่ม  ผ้าห่มนุ่มๆ  ที่นอน บ้านที่คุ้มแดดฝน  แต่ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาต้องการความรัก  และการดูแลเอาใจใส่ จากผู้ที่เลี้ยงดู  เมื่อมีการจัดกิจกรรมให้เด็กๆได้ร่วมสนุกสนาน ฉันเห็นเขามีความสุข   เห็นรอยยิ้ม และได้ยินเสียงหัวเราะที่บริสุทธิ์ ของพวกเขา  มันเสียดแทงหัวใจแข็งๆของฉันให้สะอื้นได้เหมือนกัน

ฉันได้เรียนรู้เรื่องวินัยเชิงบวก และมีเรื่องหนึ่งคือเรื่องภาษารักที่พ่อแม่แสดงกับลูกเพื่อให้ลูกได้รู้ว่ามีคนที่รักและเห็นคุณค่าเขาอยู่ ฉันก็อดนึกไปถึงเด็กๆ อีกจำนวนหนึ่งที่ฉันได้พบเจอไม่ได้  หาก เขาไม่มีใครแสดงความรัก   และยังต้องมาอยู่ในสังคมที่เหือดแห้งแล้งน้ำใจ  สังคมที่มีการแก่งแย่งชิงดี  และเอารัดเอาเปรียบ  พวกเขาคงจะขาด ภูมิคุ้มกันความรักจอมปลอม ... เขาอาจโหยหาใครก็ได้ที่จะมาเติบเต็มหัวใจที่ขาดของเขา  และถ้าวันหนึ่ง ฉันนึกไปเล่นๆว่า หากเด็กๆ ที่ขาดความรักเหล่านี้   ต้องตกหลุมพราง..ของคำว่ารักของใครสักคนในวัน วาเลนไทน์  ที่ไหนสักแห่ง ..วงล้อแห่งวัฎจักรเหล่านี้ มันคงจะกำลังหมุนไป ไม่รู้จบ  แล้วเราจะทำอย่างไรที่จะให้วงล้อนี้หยุดหมุน...คงต้องสร้างภูมิคุ้มกันรักจอมปลอมให้แก่เด็กๆตั้งแต่บัดนี้ ..อย่าให้พวกเขาหลงไหลกับคำพูดที่ทำให้หัวใจสั่นไหวเหมือนนิยายรักทั่วไป....รักนะเด็กโง่..เพราะไม่เช่นนั้นมันจะไม่เป็นการฉลาดเลยแม้แต่น้อย