นิยาย เป็นการจำลองโลกจริง (simulation)

พลังของนิยาย อยู่ที่การที่มัน simulation ให้กับเรานั่นแหละครับ

ถ้า simulation อย่างดี ในโครงเรื่องที่ดี ก็เหมือนเราได้ผ่านประสบการณ์ตรงในชีวิตของตัวละครในนิยายนั้น

ได้สนุกตอนอ่าน ได้ผ่านประสบการณ์ตอนจมดิ่งเข้าไปในเรื่อง

หากอ่านนิยายต่างภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ ก็ยังได้ภาษานั้นแถมมาอีก

ไม่ใช่ว่านิยายเรื่องอะไรก็ได้

แต่ต้องเลือกอ่าน

อย่างน้อย ก็ให้ตรงจริต

อย่างน้อยให้สนุก

หากผู้เขียนมีทัศนะต่อชีวิตที่กว้างไกล ผมคิดว่า นิยาย เป็นทางลัดของการเรียนรู้

ผมอ่านกิมย้ง เพราะรู้สึกว่าเขาบรรยายผู้คนได้หลากหลาย ลึกซึ้ง

ผมอ่านอเลกซานเดอร์ ดูมาส์ เพราะรู้สึกเขาบรรยายชีวิตคนได้อย่างมีอารมณ์ขัน

ผมอ่านไอแซค อาซิมอฟ และอ่านสตีเฟน แบกเตอร์ เพราะเขาบรรยายความเป็นไปได้ของวิทยาศาสตร์ในมุมมองที่ลุ่มลึก

ผมอ่านมาลา คำจันทร์ เพราะเขาใช้ภาษาได้งดงาม

พลังของนิยาย คือการได้เรียนรู้ปฎิสัมพันธ์ระหว่างผู้คน ผ่านรูปแบบความบันเทิง

เจอเด็กที่ไม่ใส่ใจโลกรอบตัว ผมมักตั้งข้อสงสัยไว้ก่อนว่า เด็กเล่นแต่เกมส์ แต่ไม่อ่านนวนิยายครับ