.....ชีวิตต้องสู้ ของ น้องอ้อม......

บันทึกฉบับนี้เรียบเรียงจาก เรียงความ ของ น.ส.วิกานดา   สาไพรวัณ “อ้อม ”  ปัจจุบันเรียนอยู่ชั้น ม.5  โรงเรียนศรีธาตุพิทยาคม   อ.ศรีธาตุ  จ.อุดรธานี  ( เป็นบันทึกต่อจาก   ชีวิตต้องสู้ของ เพ็ญ   สาไพรวัณ )

   พ่อจ๋า...ถึงแม้ว่าร่างกายของพ่อจะจากพวกเราไปแล้ว แต่อ้อมเชื่อว่าพ่อยังเฝ้ามองพวกเราอยู่ .....พ่อจ๋า  วันที่พ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุ( 25 มี.ค.50) ที่ระยองนั้น   หนูกำลังขายน้ำหวานช่วงปิดเทอม  พ่อจากไปอย่างไม่มีวันกลับส่วนแม่อาการสาหัส..หนูมีเงินขายน้ำหวานอยู่  700.-  บาท ไปยืมใครเขาก็ไม่อยากให้ยืม  ยายให้มา  8000.- บาท เพื่อไปรับศพของพ่อมาเผาที่บ้าน    ส่วนแม่รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลระยอง   หลังจากงานศพของพ่อเสร็จก็ไปรับแม่มารักษาตัวต่อที่โรงพยาบาลอุดรธานี …                       

  ....แม่ยังเดินไม่ได้ขยับได้แต่มือทั้งสองข้าง  แม่พยายามจะใช้ไม้ค้ำช่วยพยุงให้เดินได้แต่ก็ยังไม่สามารถทำได้ต้องนั่งบนรถเข็น  และต้องไปทำกายภาพบำบัดที่โรงพยาบาลทุกเดือน....

...พี่เอื้อง หลังจากที่ไปเฝ้าพยาบาลแม่ที่ระยองระยะหนึ่ง ก็กลับมาอยู่บ้านและมีอาการป่วยเนื่องจากแพ้สารเคมีจากโรงงานที่เคยไปทำ มีอาการที่ผิวหนังจะมีสีดำและแข็งหายใจลำบาก  ทำงานหนัก ออกไปตากแดดไม่ได้………..

…..แต่แม่ก็ยังให้กำลังใจพวกเราไม่ให้ท้อแท้  ช่วงนี้มีคนในหน่วย นพค. สั่งให้แม่ทำกระถางปลูกต้นไม้แบบแขวนที่ทำด้วยลูกมะพร้าว  แม่ก็ค่อย ๆ ทำ..แม่บอกว่า งานแบบนี้ต้องคนพิการเท่านั้นถึงจะทำได้....

……เมื่ออาทิตย์ที่แล้วแม่ถักผ้าคลุมใหล่ให้หนูเอาไปฝากคุณครูที่โรงเรียน..แม่บอกว่า แม่ไม่มีอะไรจะตอบแทนในน้ำใจของคุณครูที่ช่วยให้หนูได้มีรายได้ด้วยการไปช่วยขายน้ำให้กับนักเรียนช่วงพักกลางวัน  คุณครูให้ค่าจ้างวันละ  ๓๐  บาท...

อาจารย์ วิราภรณ์  อุโคตร  อาจารย์ที่ปรึกษา ที่ช่วยอนุเคราะห์หางานให้

....พ่อจ๋า  พ่อไม่ต้องห่วง...พวกเราสามชีวิต  จะสู้ต่อไป  ในวันหยุดหนูจะไปรับจ้างตัดอ้อย  ดายหญ้า  ช่วงนี้กำลังขุดมันสำปะหลัง งานที่มีตามฤดูกาลของบ้านเรา   บางช่วงก็จะช่วยขายปลาหมึกแห้งที่เขานำส่งเขาให้เปอร์เซ็นต์ร้อยละ  20...

 

....พวกเราสามคน แม่เพ็ญ  พี่เอื้อง และหนู จะทำอย่างที่พ่อเคยบอกไว้ว่า “ ชีวิตท้อได้แต่ห้ามถอย ” หนูฝันอยากเป็นพยาบาลเพื่อช่วยเหลือคนป่วยโดยเฉพาะแม่ กับพี่เอื้อง  และคนยากคนจนบ้านเรา..

...พ่อจ๋า หนูอยากให้พ่ออยู่อย่างสบาย ทุกวันนี้หนูเลิกกินเนื้อวัว  ทุกวันพระและวันเกิดในทุกสัปดาห์จะกินมังสวิรัติ...หนูอยากให้พ่อมีความสุขด้วย...แม่เพ็ญบอกให้หนูสวดมนต์และนั่งวิปัสสนาในวันพระ...

                                         รักพ่อ  รักแม่มากค่ะ

                                                จาก อ้อม

ขอขอบพระคุณสำหรับทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านเพื่อเป็นกำลังใจให้กับ  อ้อม.. ครับผม