สรุปว่า blog ที่ผมเขียน เขียนเพื่อให้ชาวบ้านธรรมดาๆ อ่าน คนที่ไม่ธรรมดาจะอ่านก็ได้ ไม่ว่ากัน  เป็นการเขียนเล่าประสบการณ์ที่ทำเองจริงๆ  ไม่ได้เขียนเป็นตำราทางวิชาการ  ต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในแนวคิด  มีการนำไปปฏิบัติจริง เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และการพัฒนา

           เวลาเขียนก็มักจะเขียนตอนมีเวลาว่างขณะเดินทาง  เวลาอ่านก็เหมือนอ่านหนังสือที่มีลำดับขั้นตอนการเขียน  ไม่เหมือนอ่านสมุดบันทึกที่บันทึกไปเรื่อยๆ ตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  หรือตามที่จะคิดขึ้นมาได้  

           ถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจก็สอบถามมาได้นะครับ  ยินดีตอบ  หรืออ่านแล้วคิดว่ามีเรื่องที่ไม่ได้เขียนเอาไว้  อาจจะเป็นเพราะลืมเขียนหรือคิดว่าไม่น่าเขียนเพราะไม่น่าสนใจ  ช่วยแจ้งเข้ามาด้วย  จะได้เขียนเพิ่มเติมให้สมบูรณ์  จะว่าเขียนแบบผู้อ่านเป็นศูนย์กลางก็ได้  สังเกตดู ไม่ค่อยมีข้อเสนอแนะหรือมีการสอบถามเข้ามาเลย  คงจะเขียนเก่ง  อ่านแล้วเข้าใจหมด  ไม่มีข้อสงสัยเลยก็ได้ (ขี้โม้อีกแล้ว)

           ยินดีรับฟังความคิดเห็น  ข้อเสนอแนะ  คำติชมและแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเพื่อนๆ  ถ้ามีข้อความหรือข้อมูลใดที่ไม่ถูกต้อง  กรุณาทักท้วง  ชี้แนะมา  พร้อมที่จะตรวจสอบและแก้ไขให้ถูกต้อง

           มีความสุขที่ได้เขียน blog ใน gotoknow  ได้เขียนเรื่องที่อยากเขียน  ในแนวที่อยากทำ  มีสิทธิ์ที่จะเลือกอ่าน blog ของเพื่อนๆ ที่ชอบ  ได้ทั้งสาระและความบันเทิง  มีเพื่อนมากขึ้น ทั้งที่ได้มีโอกาสเจอตัวเป็นๆ และที่ยังเป็นแบบเสมือนจริงอยู่ ได้เห็นตัวอย่างดีๆ  ทำให้มองโลกในแง่ดีมากขึ้นและมีกำลังใจที่จะทำสิ่งดีๆ ให้สังคม  ประเทศชาติ  และโลกที่สวยงามใบนี้มากขึ้น