ในยุคนี้ แห่งความประหยัดและความพอเพียง ชีวิตจึงต้องอยู่อย่าง...บูรณาการ
หากยังหลงระเริงกับการใช้จ่าย โดยไม่คิดหน้าหลังใกล้ไกลแล้ว คิดว่า...จะไม่รอดกับการเป็นหนี้....
ต้องก้มลงมองดูตัวเองแบบสำรวจ(ประเมินค่าหรือเปล่าคิดเอาเอง) บ้าง เงินมีไว้ใช้จ่าย ไม่ได้มีไว้เก็บก็จริงอยู่
แต่ในปัจจุบันนี้ปฏิเสธไม่ได้ว่า โรคภัยไข้เจ็บมาแบบแปลกๆ และเบียดเบียนเราอยู่เสมอ เพราะเราเปิดโอกาสให้กับมัน...เจ้าโรคร้ายนี่
ดังนั้น หนทางที่ดีที่สุดในการดำรงชีพของครูอ้อยก็คือ รู้จัก บูรณาการการดำรงชีพ
เวลาที่เหลือน้อย เพราะผ่านมาแล้วครึ่งร้อย
สุขภาพที่ถดถอย(ไม่รู้พหุคูณหรือเปล่า)
และประโยชน์ใช้สอยที่จะได้ในเวลาเดียวกัน
ตามปกติ ครูอ้อยจะเดินออกกำลังกายรอบสนามโรงเรียนวันละ 10 นาทีเป็นอย่างน้อย แต่ ทุกวันนี้ ครูอ้อยเปลี่ยนไป กลับมายึดหลักบูรณาการชีวิตของครูอ้อยเอง อย่างไรหรือ
*****
ครูอ้อย เช็ดรถของครูอ้อยค่ะ หนึ่ง ประหยัดค่าล้างรถ ปกติครูอ้อยจะจ้างที่ร้านล้างรถ ครั้งละ 100 บาท 4 ครั้ง ก็ 400 บาท.....คงต้องนำมาเป็นค่าจ้าง ตกแต่งทรงผมกระมัง...อิอิ
การที่ครูอ้อยเช็ดรถนี้ ถือว่าเป็นการบูรณาการชีวิต : เวลา : สุขภาพ : ความเป็นอยู่
เช็ดรถได้ทุกวัน รถครูอ้อยก็ไม่ต้องจ้างเขาล้างรถ แถมยังได้ออกกำลังกาย เอื้อมแขน หมุนไปมา ตามจังหวะ ที่คิดขึ้นมาเอง พยายามเช็ดรถแบบออกกำลังกาย...แอโรบิค จนกระทั่ง รถมันแว้บ ก็ประมาณ 10 นาที พอดี
ดีกว่า การเดินรอบสนาม ได้ออกกำลังอย่างเดียว ไม่ได้เช็ดรถ รถไม่มัน และก็ต้องเสียเงิน 400 บาทต่อเดือนเป็นค่าล้างรถ และต้องเสียค่าจ้างทำผมต่างหากอีก
เป็นไงล่ะคะ การบูรณาการชีวิต: เวลา :สุขภาพ : ความเป็นอยู่....ของครูอ้อย ไม่หวง นำไปใช้ได้เลยค่ะ
ดีใจค่ะที่คุณหมอมองเห็นภาพ และอินตามไปด้วย อิอิ