ในการประชุมของ สช. เรื่องธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ เมื่อ ๒๗ ส.ค. ๒๕๕๑ มีการนำเสนอเรื่องการสร้างและเผยแพร่ความรู้ด้านสุขภาพ ผู้ยกร่างเขียนแบบเน้นที่การวิจัย ผมดีใจมากที่มีคนเอ่ยถึงความรู้จากการปฏิบัติ ซึ่งเป็นความรู้ในคน และต่อมามีคนพูดคำว่า การจัดการความรู้ภาคประชาชน
ประชาชนคนธรรมดามีความรู้ในการดูแลสุขภาพของตนเอง และของญาติมิตร ความรู้แบบนี้อาจเรียกว่าภูมิปัญญาชาวบ้านก็ได้ ถ้ามีการจัดการความรู้ของชาวบ้านแบบนี้ ระบบสุขภาพของไทยจะมีทั้งส่วนผสมของความรู้แนววิทยาศาสตร์ที่บุคลากรสุขภาพมีความเชี่ยวชาญ และความรู้แนวปฏิบัติ ที่ตัวชาวบ้านที่เป็นโรคหรือที่เอาใจใส่รักษาสร้างเสริมสุขภาพของตนเอง ความรู้ทั้ง ๒ แนวจะเสริมพลังซึ่งกันและกัน และหมุนเกลียวความรู้ต่อเนื่องไม่หยุด
โดยแนวทางนี้ ระบบสุขภาพไทยจะเป็นระบบที่พอเพียง ไม่สิ้นเปลืองมากเกินไป และเป็นระบบที่เคารพศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์
วิจารณ์ พานิช
๒๗ ส.ค. ๕๑
