สืบเนื่องมาจากมิตรภาพทางไกลต้องการเล่นล้อต่อโคลง และได้ไปเล่นในบันทึกของ
การสอนภาษาไทย จึงย้ายมาให้อยู่ถูกที่ถูกทางเผื่อว่าใครผ่านมา ต้องการจะฝากคำไว้ก็ฝากได้ตามสะดวกหรือหากต้องการเรียนรู้แวะอ่านที่นี่ค่ะ โคลงสี่สุภาพ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ ภาทิพ
ชอบและติดตามงานของอาจารย์ค่ะ โดยส่วนตัวแล้วชอบแต่งกลอนมากแต่ไม่
ค่อยไพเราะเท่าไร ตอนนี้กำลังแต่งโคลงสี่สุภาพอยู่ฝึกมือพัฒนาสมองค่ะ
ยินดีรู้จักกับอาจารย์ค่ะ
พัทธนันท์
เขียนโคลงโยงเรื่องร้อย เรียงคำ
เขียนเล่นเป็นประจำ แจ่มแท้
เชิญเขียนส่งความนำ ณ ถิ่น นี้นา
อยากอ่านโคลงจริงแล้ แม่ได้เขียนมา
ฝึกมือเขียนเล่นล้อ ลองดู
หัดแต่งโคลงแบบครู เล่นบ้าง
อาจฟังไม่เข้าหู ครูอย่า เคืองเลย
มือใหม่มิอาจอ้าง ช่วยชี้ทางนำ
มามองโคลงเล่นล้อ ยอดเลย
หัดแต่งจริงหรือเผย แค่อ้าง
โคลงเสนาะเหมาะจริงเอย เขียนต่อ นาแม่
นำฝากในบล็อกบ้าง แบ่งให้เห็นงาน
- หวานวันวานผ่านพ้น อกตรม
- ปวดที่ใจระทม ร่ำไห้
- คิดถึงยิ่งทุกข์ถม สุดเอ่ย ออกนา
- เก็บซ่อนเจ็บปวดไว้ ไม่รู้วันลืม
๏ หวานวันวานหลอกเจ้า เจียนตาย
ลืมเถิดรักสลาย ล่มแล้ว
เมียงมองหมู่มิตรหมาย คนใหม่ นะแม่
เก็บกักคงมิแคล้ว ครุ่นไห้หวนหา ๚ะ
หวาน วิวาห์ว่าไว้ วันเดียว
อม ซึ่งทุกข์ซูบเซียว ซ่อนหน้า
ขม ปดว่ากลมเกลียว หวานชื่น จริงนา
กลืน ขื่นขมอมอ้า ไม่รู้รสหวาน
หวาน ... แรกรักฉาบให้ ตรอมตรม
อม ทุกข์เพราะหลงลม หลอกให้
ขม ใจเจ็บเจียนจม จบชีพ แล้วนา
กลืน เก็บเจ็บปวดไว้ ว่าแท้รักหวาน
เย็น น้ำหวานซ่านลิ้น สีใส
เย็น ผ่านลำคอไป ดับร้อน
เย็น ใดเท่าเย็นใจ นาแม่
เย็น ที่ใจสุขซ้อน แน่แท้เย็นจริง
เย็น ใจเพราะพียบพร้อม เงินตรา
เย็น ย่ำลมพัดพา ห่างร้อน
เย็น ชืดคู่บอกลา เลิกหลบ แล้วเฮย
เย็น ฉ่ำเพราะแอร์ป้อน เป่าให้เย็นกาย
ง่วง งัวเงียบ่งชี้ ควรนอน
เหงา ห่างคู่เคียงหมอน ร่วมห้อง
หาว เหินห่างนางจร จากที่
นอน ไม่หลับใจร้อง ร่ำไห้หวนหา
ง่วง ซึมเพราะอยากได้ กาแฟ
เหงา ยิ่งขาดคนเทคแคร์ คู่เคล้า
หาว หวอดหวอดคนแล จะหลับ แล้วแม่
นอน บ่หลับเลยเจ้า เร่งร้อนการงาน
แม่เลี้ยงลูกย่อมได้ สิบคน
ลูกสิบเลี้ยงแม่ตน ไม่ได้
แม่หวังแค่ยินยล ชมชื่น ลูกนา
ตามช่วยอวยพรให้ พรั่งพร้อมสุขสม
สองมือของแม่นี้ ซูบผอม นักเฮย
ลูกอิ่มแม่จำยอม อดได้
ลูกทุกข์แม่ทุกข์ตรอม เกินกว่า นุชนา
ยามแม่นุชเจ็บไข้ ลูกเจ้าอยู่ไหน
คืนวันผันผ่านพ้น เปลี่ยนเอย
เปรียบดั่งคำคนเคย กล่าวอ้าง
ชีวิตผ่านแล้วเลย ลับล่วง
เหลือแต่ดีตนสร้าง ชื่อให้จดจำ
คืนวันผันผ่านแล้ว ลับเลย
เฉกเช่นธารมิเคย วกย้อน
ฉวยโอกาสเร็วเหวย วานเร่ง รีบนา
โกยกอบกำเป็นก้อน แก่พ้องพวกกู
รัก วัยรุ่นวุ่นร้าย หลายรัก
รัก เริ่มแรกช้ำนัก หลีกลี้
รัก ล้อเล่นมากมัก ลวงหลอก
รัก อยู่บนคานนี้ หลบพ้นคนลวง
รัก แรกแรกผลิล้วน หอมหวาน
รัก คุดนุชซมซาน โศกเศร้า
รัก โรยย่อมรำคาญ คนอยู่ เคียงนา
รัก พลาดเพียงเผลอเฝ้า รักซ้อนแสบทรวง
ฝัน ดีนอนตื่นแล้ว แจ่มใส จริงเอย
ฝัน เฟื่องฟุ้งซ่านใจ พร่ำเพ้อ
ฝัน หวานว่ามีใคร เคียงคู่
ฝัน สลายคอยเก้อ ไม่ได้ดังฝัน
ฝัน ไกลไปสู่ให้ ถึงฝัน นะแม่
ฝัน เฟื่องอันตรายครัน นะเจ้า
ฝัน หวานย่อมหายพลัน เพียงตื่น ตาแฮ
ฝัน ผิดคิดนุชเคล้า คู่เคล้นเคลียเขนย
หน้า ยิ้มแย้มซ่อนไว้ เศร้าตรม
ชื่น ฉ่ำบังรักขม หม่นไหม้
อก อึดอัดระบม ทุกข์ท่วม ท้นนา
ตรม อกช้ำร่ำไห้ ที่แสร้งรักหวาน
หน้า ตาสวยสดด้วย ยินดี
ชื่น มื่นทุกนาที ยั่วยิ้ม
อก ขมขื่นนานปี มิเปิด เผยนา
ตรม เท่าตรมปานปิ้ม เปล่าให้ใครเห็น
- ดอกไม้ไหวอ่อนพลิ้ว ตามลม
- เหมือนดั่งเชิญชวนชม ยั่วเย้า
- แมลงต่างดอมดม ชมชื่น ชอบนา
- บินร่อนคลอเคลียเคล้า สุขแท้หอมหวาน
สวัสดีค่ะอาจารย์ ดิฉันติดตามผลงานอาจารย์ทาง Internet เกี่ยวกับวิธีการสอนภาษาไทย ชื่นชมอาจารย์ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูดวงพร ยินดีร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ค่ะ
สวัสดีค่ะตาเหลิม
ของตาเหลิม สัมผัสผิดที่หนึ่งค่ะ บ้า กับ บ้าง
ควรแก้เป็น
ในตำแหน่งคำเอกหากหาคำเอก(คำที่มีรูปเอกไม่ได้) ใช้คำ
ตายแทนได้เลยค่ะ
คำตาย แม่ ก กา เสียงสั้น และ คำที่สะกด้วยแม่กก กด กบ
เชิญชวนชายหนุ่มโพ้น อุบล
มายั่วยวนกวนคน อย่างป้า
ลองโคลงเล่นสักหน จะติด ใจนอ
มาเถอะไยชักช้า ปล่อยป้าคอยเหงา
แสงจันทร์ฉายส่องฟ้า เย็นตา
มวลหมู่ดวงดารา หลบลี้
ฟ้ากระจ่างจันทรา สวยเด่น
คืนค่ำงดงามนี้ ยิ่งด้วยจันทร์เพ็ญ
แสงจันทร์ฉายฉาบฟ้า คืนเพ็ญ
โลมลูบโลกพบเย็น ห่างร้อน
ใจฉันที่ทุกข์เข็ญ คงรุ่ม ร้อนแฮ
จันทร์ส่องหลายคราซ้อน สุดแก้ใจฉัน
ภาพจาก www.oknation.net/blog/nang/2007/07
คัน มือไม้ไม่ให้ ตีคน
คัน ปากอยากพูดจน อัดอั้น
คัน มดที่กัดตน ตอมไต่
คัน แอบเกาสุดกลั้น เพื่อได้หายคัน
คัน กายเกาขูดด้วย แรงมือ
คัน ปากชอบคำลือ เล่าให้
คัน ไถเก่าเคยถือ กลางทุ่ง นั่นนอ
คัน ฉ่องมองตนไซร้ แจ่มจ้านจริงฉัน
เขียนกลอนกานท์กลืนกล้ำ สุดทน
เขียนโคลงต้องฝึกฝน ต่อให้
อยากเรียนอยากรู้บ้าง ช่วยชี้ หน่อยนา
บางทีอาจเรียนได้ ไม่ช้า เกินแกง
สวัสดีค่ะครูนงเยาว์
เขียนกลอนกานท์กลืนกล้ำ สุดทน
เขียนโคลงต้องฝึกฝน ต่อให้
อยากเรียนอยากรู้บ้าง ช่วยชี้ หน่อยนา
บางทีอาจเรียนได้ ไม่ช้า เกินแกง
* ของครูนงเยาว์ บ้าง กับทน ไม่สัมผัสกันค่ะ
แก้เป็น
เขียนกลอนกานท์กลืนกล้ำ สุดทน
เขียนโคลงต้องฝึกฝน ต่อให้
อยากเรียนแต่งสักหน โปรดช่วย หน่อยนา
อาจแต่งคำโคลงได้ ไม่ช้า เกินแกง
มาเถอะลองฝากถ้อย ทำนอง
เขียนส่งมาเลยลอง อย่าช้า
อยากเพียงอยากแอบมอง โคลงย่อม ยากแฮ
ลองแต่งมาเลยจ้า จะได้ตอบพลัน
ในตำแหน่งคำเอกหากหาคำที่มีรูปวรรณยุกต์เอกไม่ได้ให้ใช้คำตายแทนนะคะ
รักวัว เก็บเกี่ยวหญ้า ให้กิน
ให้ผูก หลักปักดิน แน่นไว้
รักลูก ฝึกเคยชิน บอกกล่าว บ้างเอย
ให้ตี ติติงได้ แม่เจ้ารักจริง
รักวัว กลัวหวั่นว้า วับหาย
ให้ผูก หลักมิคลาย แน่นรั้ง
รักลูก หวั่นลูกกลาย คิดชั่ว ทรามนอ
ให้ตี สอนลูกตั้ง จิตเฝ้าใฝ่เรียน
ยามเย็นเยือนอยู่เหย้า เขียนโคลง
ยากยิ่งยามยลโยง หยอกเย้า
อยากยอดเยี่ยมจรรโลง โคลงกาพย์ กลอนเอย
ฝักใฝ่ฝึกฝนเฝ้า เล่นล้อต่อโคลง
ยามงานมาเร่งร้อน รัวมือ
เย็นย่ำหวังกลับคือ เขตบ้าน
สองสามทุ่มฮาฮือ ฮำบ่น ทั่วนา
โอเพิ่นเฮ้าส์สุดคร้าน เหนื่อยแล้วอยากลา
ปุยเมฆลอยเล่นล้อ แรงลม
หลายหลากรูปสวยสม เกลื่อนฟ้า
ขาวดังนุ่นฟูกลม งามเด่น
บินเที่ยวไปทั่วหล้า สุขได้ดังใจ
มืดมิดงานเร่งเร้า รัดตัว
คืนค่ำงานคงรัว รอบหน้า
ผวาหวาดเปล่าการกลัว ภัยหรอก นะแม่
หากแต่งานเสร็จช้า ชักให้ถูกเฉือน
มืดมนหมองใจเต้นเร้า รัดรัว
ความมืดสลัวรอท่า หน้าเฉย
ผวาเกินพันพัว จะกอดไว้ นะแม่
หากแต่ลูกกลับช้า เพื่อนชักให้เชือน...
*****************************************
http://gotoknow.org/blog/sto/291054
ครูภาทิพเห็นด้วยไหม...
สวัสดีค่ะ ครูอ้อยเล็ก
มืดมนหวาดหวั่นเร้า รุมตัว
ภัยคุกคามผวากลัว รุกใกล้
วันคืนสว่างสลัว มีทั่ว ทิศนอ
จะรอดฤๅดับไซร้ แต่ล้วนปาฏิหาริย์
มืดมนมองไม่รู้ ทิศทาง
เพียงแค่แสงเลือนลาง ผ่านให้
ย่อมกระจ่างมืดจาง นาแม่
เปรียบดั่งแสงธรรมได้ ส่องแจ้งใจคน
มืดมนมาสว่างได้ เร็วดี
งานยุ่งยังคงมี คั่งค้าง
งานสุมมากเต็มที ทำอ่วม เอานา
คงคลี่คลายลงบ้าง เมื่อได้มาลุย
งาน การกองคั่งค้าง มากมาย
งาน เร่งรีบขวนขวาย ก่อนเจ้า
งาน เสร็จค่อยเอนกาย พักผ่อน
งาน ว่างเปิดคอมเข้า เล่นล้อต่อโคลง