ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ เจ้าหน้าที่ของสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน(องค์กรมหาชน) หลังจากที่ทุกๆๆคนทานข้าวกลางวันเสร็จ ก็มาทำกิจกรรมผ่อนพักตระหนักรู้ และนวดคลายเครียด (อ่านจุดประสงค์การดำเนินกิจกรรม ขั้นตอนการดำเนินกิจกรรมและการประเมินกิจกรรม ได้ที่นี่ครับ ) ในระหว่างที่ผู้เขียนรอพี่ทวีสินเตรียมเครื่องฉาย power point เลยเล่มเกมการฝึกการฟัง และฝึกสมาธิ ผู้เขียนถามข้อมูลเกี่ยวกับวิทยากรกระบวนการ พี่ทวีสินเตรียมเครื่องฉาย power point เสร็จก็มาเริ่มเกมนับเลข โดยคนนับเลขที่มี 3 กับ 7 นั้นต้อง ปรบมือ ในทีมตั้งไว้ว่า 100 ปรากฏว่า จริงๆทำได้เพียง 50 แค่นั้น ผู้เขียนเองนับผิดไป 1 ครั้งเหมือนกัน(เรียกว่า ไม่มีสมาธิ ปัญญาเลยไม่เกิด ฮา) หลังจากสรุปกิจกรรมโดยพี่ทวีสินก็คุยว่าทำไมต้องมีการผ่อนพักตระหนักรู้ บรรยากาศและการจัดสถานที่เป็นสิ่งสำคัญมาก คนที่อยู่ในพื้นที่ปลอดภัย(comfort zone) ถึงจะกล้าพูดและกล้าผ่อนคลาย ในกรณีที่เจ้าหน้าที่ท่านหนึ่งบอกว่าจัดกิจกรรมกับชาวบ้านแล้วชาวบ้านไม่กล้าพูด พี่ทวีสินเริ่มกิจกรรมเกี่ยวกับการรวมข้อมูลเหมือนกับ เกม jigsaw reading แต่ภาษาอังกฤษนั้นเป็นภาษาที่ไม่มีความหมายในบางตัว แต่มีกติกาว่า ห้ามให้เพื่อนดู สามารถเขียนหรืออ่านให้เพื่อนๆฟังได้ เมื่อรวมข้อมูลได้ทั้งหมดต้องคำนวณหาพื้นที่และบอกว่างานที่สร้างทำเสร็จวันไหน ผู้เขียนเองเป็นเหมือนตัวก่อกวน(ฮา)คอยเร่งเวลา ว่าเหลืออีกกี่นาทีเวลาจะหมด ตอนแรกทุกคนก็บอกข้อมูลดี แต่พอทำไปสักพักดูเหมือนว่า ทุกๆคนพยายามบอกข้อมูลให้พ้นตัวเอง ไม่มีใครฟังใคร ผู้เขียนได้ยินคำว่า ไม่ใช่ ไม่น้อยกว่า 10 ครั้ง (พี่ทวีสินแซวว่าไหนบอกว่าฝึก dialogue มาแล้วไง) กิจกรรมนี้ค่อนข้างใช้เวลามาก แต่ในที่สุดเจ้าหน้าที่ก็หาข้อมูลได้และได้คำตอบที่ถูกต้อง เมื่อพี่ทวีสินเฉลยคำตอบแล้ว ทุกๆคนก็ยัง งง งงกันอยู่ ตอนสุดท้ายเลยสะท้อนความคิดเห็น(Reflection) ว่าได้เรียนรู้อะไรบ้าง พี่แมวบอกว่า ไม่ชอบเกมนี้เพราะว่าเป็นภาษาอังกฤษเลยนิ่งและไม่ได้บอกข้อมูลของตนเอง พี่ทวีสินเลยเฉลยว่า ถ้าเป็นข้อมูลที่สำคัญในองค์กรก็จะทำให้ไม่ได้ข้อมูลในการทำงาน พี่บางท่านบอกว่า รีบๆบอกข้อมูล ไม่ได้ฟังคนอื่น ทำให้ใช้เวลานาน พี่สุเทพเอง สะท้อนความคิดเห็นว่า ตอนแรกก็จับข้อมูลได้ แต่เมื่อข้อมูลมากกว่าปกติ นอกจากนี้เวลาที่เร่ง ทำให้ไม่สามารถหาคำตอบได้… ผู้เขียนคิดว่า เกมนี้สะท้อนเรื่องการทำงาน เรื่องการบอกข้อมูล การแลกเปลี่ยนข้อมูลได้ดี แต่ขึ้นอยู่กับว่า ผู้เข้าร่วมกิจกรรมเรียนรู้ได้มากแค่ไหน ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขในวันหยุดนะครับ… ปล.ขอบคุณพี่เจ้าหน้าที่ของสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน(องค์กรมหาชน)ทุกท่านที่ร่วมกิจกรรมเป็นอย่างดี ขอบคุณพี่สุเทพที่ทำให้ได้เรียนรู้เรื่องบริบทของการทำงานและมาส่งถึงนครปฐม ขอบคุณพี่ทวีสินที่ให้ได้แนวคิดในการทำงาน การเป็นวิทยากรกระบวนการ แถมโทรศัพท์ด้วยความเป็นห่วงตลอดเวลาว่าถึงมหาวิทยาลัยหรือยัง…(แหมว่าจะหนีเที่ยวกรุงเทพฯสักหน่อย ฮ่าๆ)
ขอบคุณครูฐานิศวร์ เพิ่งไปดูภาพในบันทึกคุณครูมา คงมีโอกาสได้พบกันที่อีสาน ฮ่าๆๆ
ชัดเจนเลยค่ะท่านพี่ฯ ๕ ๕ มองภาพหาท่านเทพฯ ไม่เจอในบันทึกก่อน ต้องเพ่งมอง เสื้อสีชมพูรึคะ ;)
ฮาๆ มีแบบ คนอยู่ในพท. ปลอดภัย ยังกะโครงการเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติ ที่ต้องแยกคนออกห่างพท. เสี่ยงภัย
เป็นภาวะล่อแหลม อิ อิ อ๋อ แสดงว่า ท่านพี่ฯ อยู่ในกลุ่มเสี่ยง ท่านเทพฯ ต้องไปส่งและมีผู้โทรตามทุกระยะ หุ หุ ;)
สวัสดีค่ะ
ต้องเรียนภาษาอังกฤษ..คอร์สนึงล่ะ...ที่ม.ราชภัฏน่ะไม่รู้จะได้เรียนกับน้องดร.หรือเปล่าน๊า...แนวโน้มน่าจะ..นะเนี่ย..
ดีมากๆครับ ผมได้แรงบันดาลใจไปเขียนต่อเรื่อง Reflection เลยครับ...
แล้วตอนนี้ท่านพี่ฯ อยู่พท. ปลอดภัยรึเปล่าล่ะคะ ๕ ๕ .. วันจันทร์นี้หยุดไหมคะ ;)
ขอบคุณน้องปู กำลังทำงานที่มหาวิทยาลัย วันจันทร์หยุดชดเชยครับ วันจันทร์แห่งชาติ ฮ่าๆๆ
*** แวะมาบอกอาจารย์อีกครั้งว่า พรุ่งนี้เป็นวันหยุดค่ะ
*** กลับพนมทวน ..ดีกว่านะคะ คิดถึง ครูกิติยา และน้องฟางคิดถึง...กระต่ายหม้อ
*** ขอบคุณค่ะ
สวัสดีวันหยุดพักผ่อนค่ะพี่แอ๊ด
ดาวชอบ "กิจกรรมผ่อนพักตระหนักรู้ และนวดคลายเครียด" มากๆ เลย
อยากให้เอาไปจัดที่โรงพยาบาลบ้างจัง...
แต่เค้าคงไม่ยอมให้จัดเพราะกลัวว่าหมอและพยาบาลจะหลับจนไม่ได้ดูคนไข้ อิอิ
แวะมาถามว่า....น้ำท่วมไม๊คะ ^-^
Take care
ขอบคุณครับท่านอาจารย์ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ท่านเยี่ยมชม
อ้าว คิดว่าอยู่ที่ไร่ ยินดีที่ได้หยุดวันจันทร์แห่งชาติค่ะ ฮามากเลย วันนี้ปูแปลนี่เกือบไม่ได้ เข็มขัดสั้นจริง .. What is your geographical preference? อิ อิ นึกถึง comfort zone น่าจะเป็นคำตอบที่จ๊าบนะคะ ๕ ๕ ;)
เข้ามาเยี่ยมชมค่ะ ขณะนี้อำเภอเสนาน้ำกำลังท่วมเลยค่ะ แต่ ตัวอาคารกศน.อำเภอเสนา ยังไม่จมน้ำค่ะ เพราะได้บารมีท่านเลขา ที่มอบเงินมาดีดอาคารให้สูงค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ขอนำกิจกรรมของอาจารย์ไปฝึกสมาธิกับผู้ใหญ่ที่โรงพยาบาลด้วยนะคะ