สอนงานผ่านบล็อก : 26. หาเพื่อนร่วมทาง (หาทีมงาน/เครือข่าย และกำลังใจในการทำงาน)

สอนงานผ่านบล็อก : 25. เป็นนักจัดการความรู้ในพื้นที่

         การทำงานในพื้นที่-ชุมชนนั้น  แม้ว่าตามระบบหรือธรรมเนียมการปฏิบัติ จะมีการมอบหมายและแบ่งงานให้มีหน้าที่ในการปฏิบัติงานและรับผิดชอบส่งเสริม-พัฒนาในพื้นที่หนึ่งคนต่อหนึ่งถึงสองตำบล  แต่ในการปฏิบัติงานจริงกิจกรรมต่างๆ เราสามารถดำเนินการได้ด้วยลำพัง  แต่ในบางกิจกรรมก็ไม่ง่ายที่จะดำเนินการโดยลังพังเจ้าหน้าที่เพียงคนเดียวได้ ไม่ว่าจะเป็น

·        งานจัดการเรียนรู้ตามกระบวนการโรงเรียนเกษตรกร

·        จัดทำแผนชุมชน / แนวทางพัฒนาในระดับตำบล

·        การประเมินกลุ่มวิสาหกิจชุมชน

·        การขึ้นทะเบียนหรือรับจดทะเบียนต่างๆ ซึ่งในภาวะปัจจุบันยิ่งจะมาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

·        ฯลฯ

นอกจากลักษณะของงานที่ยากที่จะปฏิบัติงานให้ดีได้เพียงลำพังแล้ว   กิจกรรมบางอย่างยังต้องอาศัยความสามารถหรือความถนัดเฉพาะตัว  ที่เจ้าหน้าที่แต่ละคนมีความถนัด   และมีขีดความสามารถที่แตกต่างกัน  ซึ่งบางกิจกรรมหากดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่เพียงลำพัง  งานหรือกิจกรรมเดียวกันอาจจะได้ผลงานที่แตกต่างกัน  เนื่องมาจากความยากของงานและต้องใช้ความสามารถในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เป็นการเฉพาะด้าน

ดังนั้น  นักส่งเสริม-พัฒนารุ่นใหม่  ต้องปรับวิธีและกระบวนการทำงาน   ให้มีการร่วมทำงานกันเป็นทีมมากขึ้น   งานที่เหมือนกัน  มีลักษณะ  ขั้นตอน-กระบวนการเดียวกัน อาจจะบูรณาการแผนและร่วมกันดำเนินกิจกรรมร่วมกันได้    แบ่งหน้าที่/บทบาทตามแต่ความสามารถและความถนัดของแต่ละคน 

นอกจากการทำงานในลักษณะเป็นทีมดังกล่าวจะสนับสนุนการทำงานให้เกิดผลสัมฤทธิ์ของงานใกล้เคียงกันแล้ว  ผลที่จะเกิดตามมายังมีอีกหลายประเด็นอาทิ

·        นักส่งเสริม-พัฒนา จะเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

·        เกิดกำลังใจ และมีพลังในการทำงานไม่มีที่สิ้นสุด

·        ในบางกิจกรรมเจ้าหน้าที่สามารถปฏิบัติงานชดเชยหรือทดแทนกันได้

·        จะเกิดเครือข่ายการปฏิบัติงานในระดับเจ้าหน้าที่ และชุมชน-เกษตรกร อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากการทำงานร่วมกันของเจ้าหน้าที่

·        งานที่ยากและหนักใจ ก็จะสามารถปฏิบัติได้ลุล่วงได้อย่างไม่ยากเย็น

          ค่อยๆ คิด  โดยเริ่มมองหาจากคนข้างๆ เราก่อนนะครับ(อย่ามองข้ามเด็ดขาด)    หาคนที่พอจะมีใจ... เราก็ต้องปรับใจ-ปรับตัว  ออกแรง/เอาแรงไปก่อน (อย่ากินแรงก็แล้วกัน) เริ่มจากหนึ่งก่อนไม่ต้องหวังมาก  และหวังเร็ว เริ่มจากหนึ่งบวกเราด้วยก็เป็นสอง  สองคนก็เป็นทีมได้แล้วนะครับ  แล้วค่อยขยายวง....อย่าใจร้อนเดี๋ยวจะไม่ได้ของจริง

บันทึกมาเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

วีรยุทธ  สมป่าสัก

21 มีนาคม  2552