ผมดู ทีวี  หลายช่อง    ป้ายโฆษณา การเมืองหลายครั้ง    มักจะนำเสนอ   ว่า   การพัฒนาประเทศที่สำคัญคือ  เศรษฐกิจ 

จะมีรูปภาพต่าง  แสดงถึง   ท่าเรือ สินค้า  โรงงาน   การค้าขาย   การเร่งพัฒนาภาคอุตสาหกรรม   ฯลฯ 

แต่ผม กลับ มองต่างมุม  กับพวกเขา  

ถ้า ยังมองมุมที่ว่า  "เงิน" คือ คำตอบ ของทุกอย่าง    มีเงินแล้วจะมีความสุข    ความเจริญวัดกันที่เงิน    การเติบโตทางเศรษฐกิจ  ฯลฯ  ผมว่า  เรา เข็มขัดสั้นกันไปหน่อยนะครับ

เราคงลืม   การพัฒนาสถาบันต่างๆ ที่เราไม่ได้เอาจริงเอาจัง  เลย   คือ   สถาบันครอบครัว  ระบบการเรียนรู้   ความสุข   สุขภาพ 

ถ้าเราดูห้องเช่าต่างๆที่เกิดขึ้นมากมาย    เราสะท้อนเห็นอะไรไหมครับ  ...  ผมเห็น ถึงการ   ทิ้งพ่อเฒ่าแม่แก่    การไม่ได้อยู่รวมกันของครอบครัว   ฯลฯ

ผมก็ยัง มองไปที่    ทุนทางสังคม   ทุนทางใจ   ทุนทางปัญญา    เป็นตัวที่จะก่อนให้เกิด ทุนทางการเงิน

แต่   พวกเขา มองว่า  มีเงินก่อน  แล้ว สังคมจะดี  จิตใจจะดี   ปัญญาจะดี

พ่อแม่ที่ร่ำรวย  ไม่ได้  พิสูจน์ว่า ลูกๆ จะออกมามีความสุข

สังคมที่ร่ำรวย  ไม่ได้  ให้คำตอบว่า  คนจะมีความสุข   อาจจะ เต็มไปด้วย  นิสัยเคยตัว   เอาเปรียบประเทศอื่น   โรคร้าย  ฯลฯ     ญี่ปุ่นมีแก๊งยากูซ่า   อเมริกามีมาเฟีย    แม้นว่า จะมีเงินมากมาย    กลุ่มคนพวกนี้ ก็ยังอยู่   และ อยู่อย่างพัฒนาสะด้วย

ผมคิดว่า เศรษฐกินพอเพียง  นี่แหละ   เริ่มต้น  การเรียนรู้ที่ใจ    มี "สติ"    เริ่มต้นที่รู้จักตนเอง   รู้จัก "พอ"  .....   มี "จิตอาสา"

มันน่าเศร้าไหมครับ ที่ เราเห็น  ในมหาวิทยาลัยของรัฐ  หลายแห่ง   นักศึกษาออไปใช้ บริการรับจ้างทำวิทยานิพนธ์     บริการติววิชาระดับมหา ฯ    แค่ กวดวิชา entrance ก็อัปยศแล้ว !!!  นี่  กวดวิชา เพื่อ ทำเกรด ในมหา ฯ

เรา จะพุ่งไปที่ แข่งขัน   เอาเปรียบ  ฯลฯ  จิตอาสาขาดแคลน   แผ่นดินจะย่อยยับครับ