2831
4
true
<p style="text-align: center;">เย็นวันหนึ่งเมื่อนึกอยากมองฟ้าจากหลังคาบ้าน</p>
<p style="text-align: center;">อยากมองฟ้าจากมุมต่างๆ และในทุกทิศ</p>
<p style="text-align: center;">มองไปรอบๆ ทั้งมุมสูงและมุมดิ่ง</p>
<p style="text-align: center;">มองต้นไม้ เมฆ ท้องฟ้า …และภาพชีวิตในหมู่บ้าน</p>
<p style="text-align: center;">กลับพบว่า</p>
<p style="text-align: center;">สิ่งรอบตัว</p>
<p style="text-align: center;"><strong><a href="http://gotoknow.org/file/jantararat/skyline.pdf">หยิบยื่นระหัสธรรมชาติให้เพ่งพิศและใคร่ครวญ</a></strong></p>
<p style="text-align: center;">โอนอ่อนเข้าน้อมรับพลังธรรมชาติ</p>
<p style="text-align: center;">พลิกฟื้นคืนพลังอย่างช้าๆและนุ่มนวล</p>
2009-12-26T06:34:59+07:00
ธรรมชาติร่าเริง เห็นเหมือนหรือเห็นต่างเป็นไปตามสภาวะของจินตนาการ
false
323019
2009-12-26T07:34:28+07:00
false
false
2009-12-26T06:40:52+07:00
3
ฟ้าบนหลังคา
2831
6
true
<div class="entry">
<p>อ่านบันทึก “ <a href="http://lanpanya.com/wash/archives/149#more-149">ถูกต้อง</a> ของคุณ Logos แล้วเห็นด้วยกับประโยคในความเห็นที่ว่า <strong>เสียสละไม่เสียหน้าหรอกครับ </strong></p>
<p>อ่านแล้วก็ทำให้นึกถึง “อารมณ์ของตัวเอง” ช่วงขณะหนึ่งของเมื่อวานนี้</p>
<p>เป็นเรื่องสั้นๆ ที่เกิดขึ้นขณะเดินไปธนาคารที่อยู่ในโรงพยาบาล</p>
<p>ฉากหลังเป็น บริเวณหน้าอาคาร ที่เป็นที่จอดรถของอาจารย์แพทย์อาวุโส มีมีนักศึกษาแพทย์วัยฉกรรจ์ จับกลุ่มคุยกัน 5-6 คน มีผู้คนในชุดปฏิบัติการพยาบาลบ้าง พนักงานบ้าง เดินกันไปมาเพื่อผ่านออกประตูโรงพยาบาลด้านธนาคาร</p>
<p>มีผู้ชายคนหนึ่ง กำลังยักแย่ยักยันเข็นรถยนต์สีแดงคันโต แต่ดันอย่างไงรถก็ไม่เคลื่อน<br />…………..</p>
<p>ก็เดินไปและเห็นฉากนั้นในระยะไกล<br />เมื่อเดินเข้าไปใกล้ อภิโธ่ คนแก่ที่เห็นคืออาจารย์แพทย์อาวุโส อายุประมาณ 70 ปี กำลังพยายามดันรถเพื่อเปิดทางให้รถตัวเองขยับออกจากที่จอดได้<br />…ไม่มีใครสนใจมาช่วย …และก็ดูเหมือนว่าอาจารย์ท่านก็ไม่ได้คิดจะขอความช่วยเหลือจากใคร</p>
<p>……เห็นแล้วก็เลยเข้าไปช่วยเข็น …ในชุดพยาบาลนั่นแหล่ะค่ะ….แล้วก็พบว่าอาจารย์ท่านรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างมาก…</p>
<p>วูบหนึ่งของความคิด และอยากบันทึกไว้ คือ คำถามที่เกิดขึ้นขณะนั้นและภายหลังจากนั้น<br />เป็นคำถามตัวเอง ว่า<br />1 ที่ไปช่วยเพราะเคยรู้จักไหม….คำตอบคือ ไม่ใช่ ไม่เคยรู้จักหรือรับการรักษาหรือเรียนกับท่าน ..แต่คิดว่าทำเพราะท่านในขณะนั้นคือคนที่ต้องการความช่วยเหลือ<br />2 ไม่อายหรือที่แต่งชุดพยาบาลไปเข็นรถ…คำตอบคือ ไม่…ชุดพยาบาลจะศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร ถ้าตัวเองเพิกเฉยให้กับคนที่ต้องการการช่วยเหลือ<br />3 ทำไมไม่ไปเรียกนักศึกษาแพทย์เหล่านั้นมาช่วย….คำตอบคือ…คิดว่าเป็นขั้นต่อไป ถ้าหากว่าลองเข็นสองคนแล้วยังไม่ได้ ก็คงจะเดินไปขอความช่วยเหลือ (แม้จะแปลกใจนิดๆ ว่าทำไมนักศึกษาถึงทำเป็นไม่เห็น)<br />4 แล้วคิดถึงอนาคตตัวเองที่แก่กว่านี้และต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหม….คำตอบคือคิดอยู่บ้าง…สังคมไทยจะมีคนสูงอายุมากขึ้น และต่างคนต่างอยู่มากขึ้น ความเกื้อกูลหายไป ผู้คนให้ความเคารพในเปลือก (ชุด)ที่สวมมากขึ้น …เหมือนกรณีอาจารย์อาวุโสท่านนี้….นึกถึงว่าถ้าเป็นยามที่ท่านยังคงดำรงตำแหน่งบางอย่างอยู่ คงมีผู้คนแห่ล้อมและกุลีกุจอช่วยท่านแน่ๆ…และก็คิดว่าท่านก็คงเข้าใจโลกขณะนี้ถึงได้พยายามช่วยตัวเอง<br />….<br /><span style="background-color: #ffff99;">อารมณ์เกิดแล้วก็ดับไป…กิจเล็กน้อยที่ทำก็ผ่านไปแล้ว</span> …คนสองคนที่ไม่รู้จักกันได้เกื้อกูลกันในระยะสั้น คนหนึ่งได้ขับรถออก อีกคนหนึ่งก็ได้ความปลื้มที่สามารถช่วยได้</p>
<p><br /><strong>เสียสละไม่ได้ทำให้เสียหน้าหรือได้หน้าอะไร…แต่ได้ทำเวลาสั้นๆให้มีค่าขึ้นมาบ้าง อย่างนี้แหล่ะค่ะ</strong></p>
</div>
2008-08-27T06:51:30+07:00
false
203717
2009-01-03T09:18:17+07:00
false
false
2008-08-27T06:51:30+07:00
8
การเสียสละเล็กๆ น้อยๆ
2831
3
true
<p>เอาเป็นว่าบันทึกนี้ต้องการบอกเล่าว่าดีใจจังที่พี่สาวเลือกมาเขียนบันทึกที่ gotoknow.org นี้ หลังจากพูดคุยแนะนำ gotoknow มาพักใหญ่ๆ</p>
<p>ขออนุญาตแนะนำเลยดีกว่าค่ะ ที่ <a href="http://gotoknow.org/blog/trakulthong">บล็อกนี้ค่ะ</a></p>
<p>นับว่าอีกครั้งหนึ่งที่สามารถแนะนำการสร้างบล็อกบน gotoknow.org ผ่านมือถือ..คราวนี้ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ได้บล็อกเกอร์ที่จะมาบอกเล่าเรื่องราวของ clinical chemistry ผ่านประสบการณ์ของผู้ที่อยู่ในวงการเทคนิคการแพทย์มากกว่า 25 ปี</p>
<p>เริ่มประเดิมด้วยบันทึก <a href="http://gotoknow.org/blog/trakulthong/202535">การเริ่มใช้งานครั้งแรก</a> นี้แล้วก็คงมีบันทึกต่อๆไปเรื่อยๆ</p>
<p>ในฐานะของน้องก็รออ่านบันทึกและส่งกำลังใจให้พี่สาวมีความสุขกับการเขียนบันทึกและเรียนรู้การใช้งานต่างๆ ของบล็อกด้วยค่ะ</p>
2008-08-21T20:50:24+07:00
false
202541
2009-10-14T05:47:16+07:00
false
false
2008-08-21T20:50:24+07:00
0
แนะนำบล็อกเกอร์ที่เป็นพี่สาวของตัวเองค่ะ
2831
10
true
<p> พรุ่งนี้อาจารย์และสามีจะกลับแล้ว<br /> หลังจากมาอยู่ช่วยดูเรื่องงานจนจวนเสร็จ<br /> เจอกันทุกวัน พาอาจารย์และสามีไปเที่ยวก็หลายที่<br /> ยามที่สามีอาจารย์ป่วยก็ได้พาไปโรงพยาบาล ไปเยี่ยม ไปดูแล<br /> สนุกกับการแลกเปลี่ยน การคุยสนทนา การได้หัวเราะเรื่องตลกด้วยกันและถกเรื่องซีเรียสด้วยกัน<br /> ....</p>
<p> หลายๆคนบอกว่าอย่าไปปลื้มกับอาจารย์ชาวต่างชาติมาก<br /> หลายๆคนบอกว่า อาจารย์ชาวต่างชาติมักปากหวานแต่ไม่ได้ดูงานให้อย่างจริงจัง<br /> หลายๆคนบอกว่าอาจารย์ชาวต่างชาติไม่ได้เข้าใจบริบทไทยเลยให้ผ่านได้ง่ายๆ<br /> หลายๆคนที่ว่านี้ ...คงเพราะไม่เคยเจออาจารย์ของฉันในแบบที่อาจารย์เป็น...</p>
<p> <strong>อาจารย์จะ "ฟัง" สิ่งที่พูดและตั้งใจ "ฟัง" อย่างจริงจัง<br /> อาจารย์ "สอน" ให้คิดทุกอย่างรอบคอบ<br /> อาจารย์ "นำทาง" การเป็น "ครูดี" ที่มีวินัยและตั้งใจทำงานจริงจัง<br /> อาจารย์ "ปฏิบัติ" เป็นตัวอย่างของการเคารพผู้อื่น ขอบคุณและขอโทษให้เป็น</strong></p>
<p> <strong>อาจารย์ทำให้รู้สึกว่า ในชีวิตมีสิ่งดีๆ มากมายเข้ามาให้ได้พบ และสิ่งหนึ่งในนั้นคือ ได้เจอ "ครูดี"...และอาจารย์ก็ทำให้ฉันอยากมีช่วงเวลาที่จะมีลูกศิษย์รู้สึกกับฉันเช่นนั้นบ้าง</strong></p>
<p>พรุ่งนี้อาจารย์และสามีจะกลับแล้ว<br />ตั้งใจจะไปส่งสนามบิน<br />ตั้งใจกอดลาอาจารย์และสามี<br />แต่พรุ่งนี้ไม่รู้ว่าฉันจะเหงาไหม</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
2008-07-10T22:35:06+07:00
false
193348
2008-07-31T21:36:54+07:00
false
false
2008-07-10T22:37:13+07:00
0
พรุ่งนี้จะเหงาไหม
2831
26
true
<p> อีกวันค่ะที่พาอาจารย์และสามีเที่ยวเชียงใหม่</p>
<p>ได้พาไปดอยอินทนนท์ ...ระหว่างทางเจออุบัติเหตุ รถมอเตอร์ไซด์จู่ๆ ก็วิ่งมาชนท้ายรถเราที่กำลังจอดรอรถคันหน้าเลี้ยวอยู่..เด็กหนุ่มลุกมานั่งกุมหัว แล้วลุกเดินโซเซ ....</p>
<p>ก็ทำหน้าที่พลเมืองดีโดยการพานั่งรถย้อนกลับไปที่โรงพยาบาลจอมทอง รอจนได้เข้าตรวจห้องฉุกเฉินและรู้ว่าไม่มีอะไรมากให้กลับไปสังเกตอาการที่บ้าน พยายามถามเด็กหนุ่มว่าจะให้โทรไปบอกแม่และพ่อไหม...เขาบอกว่าแม่ทำงานกลัวจะกังวล ..ให้ช่วยกลับไปแวะที่หอพักเขาบอกเพื่อนมารับให้หน่อย...ได้ให้เงินไว้ 100 บาท เพราะคิดว่าคงต้องเสียค่ายาและไม่รู้จะมีใครมารับไหม....เฮ้อ...อารมณ์ตอนนั้นคือรู้สึกสงสาร...คนขับรถ(รับจ้าง)ที่พาไปก็บอกว่าไม่ต้องก็ได้ เราก็ไม่ได้ผิดอะไร แต่ก็คิดว่าทำแล้วสบายใจดีกว่าไม่ได้ทำแล้วเป็นห่วง</p>
<p>หลังจากมั่นใจว่าหมดหน้าที่พลเมืองดีจริงๆแล้ว...ก็ไปต่อดอยอินทนนท์...พระธาตุฯ ...</p>
<p>มีความรู้เพิ่มขึ้นว่าราคาค่าขึ้นดอยอินทนนท์ คนละ 40 บาทรวมคนขับรถด้วย แต่คนต่างชาติ 400 บาท เผอิญโชคดีว่าคุยกับเจ้าหน้าที่อุทยานฯ แล้วบอกไปว่าพาอาจารย์มาเที่ยว เจ้าหน้าที่ก็เลยอนุโลมว่าถ้าเขาแสดงบัตรประจำตัวประชาชนของเขา จะได้ราคา 40 บาทด้วย....ตอนใกล้จะถึงยอดดอยได้แสดงบัตรกันอีกครั้ง</p>
<p>ส่วนราคาขึ้นพระธาตุ 20 บาททุกคน ยกเว้นคนขับรถไม่ต้องเสีย</p>
<p>อุณหภูมิบนยอดดอยและบริเวณพระธาตุ 10 องศา ผนปรอยๆ ลมเย็นๆ อากาศสดชื่นมาก...แต่...ก็หนาวสุดๆ เพราะว่าไม่ได้เตรียมเสื้อกันหนาวไปด้วย....</p>
<p>กลับลงมาแล้วไปแวะโครงการตามพระราชดำริ ดอกไม้สวยมาก อากาศก็ดีมาก ประมาณ 16 องศา</p>
<p>แวะต่อรายทางที่น้ำตกวชิระธาร สวยมากตามเคยละอองฝนปรอยๆ หนาวสั่นกันพอควร</p>
<p>...ความจริงอยากพาอาจารย์ไปนวดเท้า แต่ดูจะเหนื่อยๆ และสามีก็ท้องไม่ค่อยดี อาหารไม่ย่อย..เลยพากลับโรงแรมไปก่อน....</p>
<p> </p>
<p>....</p>
<p>วันนี้อยู่ท่ามกลางอากาศ 10-16 องศาอย่างไม่น่าเชื่อว่าเชียงใหม่จะยังเย็นได้เท่านี้....</p>
<p>อืม! ใครที่กำลังรู้สึกว่าร้อนระอุ ขอชักชวนไปสัมผัสความเย็นให้ชื่นใจนะคะ...อิอิ</p>
<p> </p>
<p> </p>
2008-07-06T19:15:24+07:00
false
192526
2008-08-12T19:29:16+07:00
false
false
2008-07-06T19:17:57+07:00
12
เชิญชวนไปสัมผัสความเย็นค่ะ
2831
7
true
<p> อยากรู้อยู่บ้างว่า เวลามาเที่ยวเชียงใหม่ บรรดาท่านๆทั้งหลายไปที่ไหนกันบ้างคะ ชอบไปดูวัดในเชียงใหม่ไหมคะ</p>
<p> </p>
<p>..วันนี้เป็นอีกวันที่ได้พาอาจารย์และสามีของอาจารย์ไปเที่ยวค่ะ</p>
<p>เราเริ่มต้นกันตั้งแต่ 7 โมงเช้าโดยการไปดูขบวนนักศึกษาลูกช้างเดินขึ้นดอยสุเทพฯ ตามประเพณีรับน้องใหม่ของ มช.</p>
<p>จากนั้นก็เดินในมหาวิทยาลัยลัดเลาะไปตามใต้ต้นสัก</p>
<p>แล้วก็ไปพิพิธภัณฑ์พระตำหนักเจ้าดารารัศมี ต่อด้วยวัดป่าดาราภิรมย์ที่อำเภอแม่ริม</p>
<p>ถึงมื้อกลางวันก็ไปกินข้าวที่ร้านที่คุ้นเคย</p>
<p>แล้วก็ไปเวียงกุมกาม อำเภอสารภี นั่งรถม้าดูวัดโบราณทั้งหมด 7 วัด</p>
<p>เดินดูเจดีย์เหลี่ยมที่เวียงกุมกามแล้วก็ไปวัดศรีสุพรรณ วันนี้โชคดีได้เห็นเณรมาเรียนตอกเครื่องเงินที่ในวัดด้วย</p>
<p>จากนั้นไปส่งอาจารย์และสามีกลับไปพักที่โรงแรม</p>
<p>เย็นมาพาอาจารย์และสามีไปกินสุกี้ แล้วพานั่งรถสองแถวไปเดินถนนคนเดินที่วัวลาย คนเยอะมาก มีของน่าสนใจมากด้วย</p>
<p>ส่งอาจารย์กลับโรงแรมเกือบสี่ทุ่ม</p>
<p>อาจารย์บอกว่าชอบวัดป่าดาราภิรมย์เพราะสวยมากและ very peaceful</p>
<p>แต่คิดว่าพอแล้วสำหรับเที่ยววัด ...</p>
<p>ตั้งแต่มาหนึ่งอาทิตย์ ดูวัดไปแล้ว ทั้งพระสิงห์ ดอยสุเทพฯ สวนดอก เจ็ดยอด..</p>
<p>แถมวันนี้ก็....แฮ่ม! วันเดียวพาไปทั้งหมด 10 วัด...อิอิ</p>
<p>.....</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
2008-07-05T22:42:28+07:00
false
192414
2008-07-06T19:31:56+07:00
false
false
2008-07-05T22:44:41+07:00
12
ไม่รู้ว่าเคยกันไหมนะ
2831
24
true
<p> เรื่องมันมีอยู่ว่า เวลาเข้ากลุ่มกันทีไร เราก็มีเรื่องขำ ขำ มาปล่อยกันทีนั้น</p>
<p>คราวนี้น้องๆ จากสี่ภาคของประเทศมาเจอกันเพื่อต้อนรับอาจารย์ที่เคยสอนและดูแล...กอดกันไปกอดกันมาแล้ว ก็ได้เวลาเล่าเรื่องโจ๊ก</p>
<p>อาจารย์ก็ถามน้องที่มาจากภาค(....) ด้วยรถยนต์ว่า เดินทางเป็นอย่างไรบ้าง ได้หลับไหม..เท่านั้นล่ะเป็นฮา...เพราะเรามีโจ๊กที่มักจะเล่าสู่กันฟังอยู่เรื่องหนึ่ง....</p>
<p><strong>เรื่องมันมีอยู่ว่า....</strong></p>
<p><span style="color: #0000ff;"><strong>ครั้งหนึ่งที่หน้าประตูสวรรค์</strong></span> ...นายทวารคัดคนดีคนชั่วก็ต้องมาต้องรับสัมภาษณ์คนสองคน</p>
<p><span style="color: #008000;"><strong>นายทวาร</strong></span> "นี่พ่อหนุ่ม ตอนมีชีวิตทำงานอะไร แล้วทำไมถึงตายล่ะ"</p>
<p><span style="color: #993300;"><strong>พ่อหนุ่ม</strong></span>ที่ยังหนุ่มหล่อล่ำบึก ตอบว่า "รับจ้างขับรถโดยสารในประเทศ.....(เซ็นเซอร์)...ครับ เปิดวิดีโอโป๊ให้คนดู แล้วผมก็เมายาไปหน่อยรถตกเขาคอหักตายครับ"</p>
<p><span style="color: #008000;"><strong>นายทวาร </strong></span>พลิกประวัติแล้วพยักหน้างึกๆ <span style="background-color: #ffff00;">"ดีมากเลย...เอาล่ะ นี่คือรางวัลสำหรับเธอ..." ว่าแล้วนายทวารก็ยื่นกุญแจห้องสีทอง ให้ "เธอได้รับฮาเร็ม แถมนางฟ้ามาดูแล มีอาหารการกินอุดมสมบูรณ์"</span></p>
<p><span style="background-color: #ffff00;">หนุ่มคนนั้นก็เดินเข้าสวรรค์ไป</span></p>
<p> </p>
<p><span style="color: #008000;"><strong>นายทวาร</strong></span>หันมาถามชายอีกคน ท่าทางสุภาพเรียบร้อย "แล้วพ่อล่ะ เป็นอะไร ทำไมถึงตาย"</p>
<p><strong><span style="color: #ff00ff;">ชายที่แสนสุภาพ</span></strong>ก็ตอบอย่างมั่นใจ "กระผมเป็นนักเทศน์ขอรับ ทำงานดูแลจิตวิญญาณคนให้อยู่กับคุณงามความดี ที่ตายก็เพราะว่าเคยตั้งปณิธาณว่าถ้ากำจัดความชั่วจากใจคนไม่ได้ก็จะไม่หลับไม่นอน จนช็อกตายครับ"</p>
<p><strong><span style="color: #008000;">นายทวาร</span></strong>พยักหน้างึกๆ ลูบคางแล้วก็โคลงหัวไปมา <span style="background-color: #ffff00;">"เสียใจด้วยนะพ่อนะ นี่คือกุญแจสู่กระท่อม ไม่มีหลังคา ไม่มีฝาผนัง ไม่มีที่นอน"</span></p>
<p><span style="color: #ff00ff;"><strong>ชายผู้นั้น</strong></span>ทำหน้า งงๆ "เอ๊ะ ทำไมล่ะท่าน กระผมทำงานเรื่องธรรมะมาตลอดทำไมได้รับรางวัลน้อยกว่าหนุ่มคนนั้นล่ะ เขาทำผิดศิลธรรมกลับได้รับรางวัล..อย่างนี้ก็ไม่ยุติธรรมนี่"</p>
<p><strong><span style="color: #008000;">นายทวาร</span></strong>สั่นหัว <span style="background-color: #ffff00;">"ท่านเข้าใจผิดแล้วล่ะ...<strong>สวรรค์ยุติธรรมเสมอ</strong> <strong>เราวัดคนที่ผลของงานที่สามารถพาคนมาใช้บริการจากสวรรค์ต่างหาก.</strong>.......ความจริงคือ หนุ่มคนนั้นถึงจะทำอย่างที่ว่ามาทั้งหมด แต่ขณะที่เขาทำนั้น <span style="color: #0000ff;">เขาทำให้คนทั้งรถสวดมนต์ภาวนานึกถึงเวรกรรม และนรกสวรรค์ ตลอดเวลาที่เขาขับรถ พอลงรถได้ก็รีบไปตักบาตรขอบคุณสวรรค์...</span>แต่ท่านน่ะ ไม่ว่าจะเทศน์หรือเขียนหนังสือ ท่านกลับทำให้คนหลับบ้าง เบื่อหน่ายและหลงผิดนึกว่าท่านบรรลุอรหันต์ตลอดเวลาต่างหาก"</span></p>
<p>พอนายทวารพูดจบ....<span style="color: #993366;"><strong>ก็ปรากฎอาจารย์มหาวิทยาลัยคนหนึ่งมายืนหน้าประตูสวรรค์</strong></span>...ถามนายทวารกระซิบๆ ว่า</p>
<p><span style="background-color: #ffff00;">"แล้วถ้าเป็นครูบาอาจารย์ล่ะท่าน...."</span></p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>แฮ่ม!...เรื่องนี้ไม่มีอ้างอิงเพราะเล่ากันไปมาในกลุ่ม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน....นะจอมป่วน</p>
<p> </p>
2008-06-30T22:29:44+07:00
แล้วถ้าเป็น......ล่ะ....อิอิ
false
191486
2008-07-01T22:09:38+07:00
false
false
2008-06-30T22:48:00+07:00
10
เรื่องมันมีอยู่ว่า.....
2831
46
true
<p style="text-align: center;"> วันนี้มีโอกาสไปซื้อของและแวะไปตลาดในเมืองเชียงใหม่</p>
<p> </p>
<p>ผู้คนมาจากไหนมากมาย</p>
<p>บ้างกำลังวางของ เครื่องประดับ กับแคร่เล็กๆ ข้างทาง</p>
<p>ร้านก๋วยเตี๋ยวเล็กๆที่คุ้นเคย หายไป มีร้านอาหารต่างๆมากขึ้น</p>
<p>ฉันเห็นร้านอาหารเกาหลี ญี่ปุ่น แทรกไปทุกที่ รวมทั้งที่ล้อเข็นโต้รุ่ง</p>
<p> </p>
<p style="padding-left: 30px;">ผู้คนมาจากไหนมากมาย</p>
<p style="padding-left: 30px;">บ้างก็นุ่งกางเกงขาสั้น ทำจมูกโด่ง ควงแขนชาวต่างชาติ</p>
<p style="padding-left: 30px;">บ้างก็ทำผมสีชมพูทรงพั๊งค์ สักตามตัว</p>
<p style="padding-left: 30px;">คนที่พูดคำเมืองหายไป</p>
<p style="padding-left: 30px;">ฉันเห็นคนพูดภาษาอื่น แทรกไปทุกที่ รวมทั้งปั๊มน้ำมัน ร้านอาหาร</p>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p>ผู้คนมาจากไหนมากมาย</p>
<p>ฉันเงยหน้าขึ้นมองดอยสุเทพเพื่อหาความอบอุ่นคุ้นเคย</p>
<p>ความสูงของโรงแรมและคอนโดก็บดบังยอดพระธาตุจนมิด</p>
<p> </p>
<p style="text-align: center;">ฉันเริ่มรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้าในบ้านเกิดเมืองนอนของฉันเอง</p>
<p style="text-align: center;"> </p>
<p style="text-align: left;">(บันทึก 20 เมษายน 2551)</p>
2008-04-20T19:54:01+07:00
false
177837
2008-05-09T13:25:47+07:00
false
false
2009-04-05T15:26:12+07:00
0
เมื่อกลายเป็นคนแปลกหน้าในบ้านเกิดเมืองนอน
2831
10
true
<p> ช่วงฤดูร้อนอย่างนี้ จะมีธรรมเนียมอย่างหนึ่งคือการสัมมนาค่ะ</p>
<ul>
<li>สัมมนาหลักสูตร</li>
<li>สัมมนาระดับปริญญาตรี</li>
<li>สัมมนาระดับปริญญาโท</li>
<li>สัมมนาภาควิชาฯ</li>
<li>สัมมนาสาขาวิชา</li>
<li>สัมมนาฯลฯ</li>
</ul>
<p>เรียกว่าตลอดเดือนมีนาที่ผ่านมาจนมาถึงเดือนนี้ อาชีพสัมมนา อิอิ</p>
<ul>
<li>ระหว่างการสัมมนาก็มีอาหารว่าง 2 มื้อ กับอาหารกลางวันไว้เลี้ยงคนเข้าร่วมสัมมนา </li>
<li>นึกไม่ออกว่า วัฒนธรรมกินอาหารว่าง เช้าครั้ง บ่ายครั้ง (เรียกกันว่ากินเบรค) เริ่มกันมาอย่างไร ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ทราบใครพอจะบอกได้บ้างคะ</li>
</ul>
<p>พอหมดช่วงการสัมมนาคนก็จะบ่นๆเปรยๆว่า อ้วนขึ้น</p>
<p>ก็คงจริงค่ะ เพราะว่านั่งกันทั้งวัน แถมยังมีกินเบรคเพิ่มเข้ามาอีก ก็คงเหมือนงานวิจัยเร็วๆนี้ที่พบว่าคนไทยน้ำหนักเกินเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะผู้ที่เข้าสู่วัยกลางคน</p>
<ul>
<li>คิดเล่นๆว่า ถ้าสัมมนาแล้วไม่เลี้ยง "กินเบรค" จะมีใครว่าอะไรไหม</li>
<li>หรือว่าเปลี่ยนรูปอาหารว่างมาเป็นพวกน้ำส้มคั้นสด เมี่ยงคำ แทนขนมเค็ก หรือขนมปังจะเป็นอย่างไร</li>
</ul>
<p>เวลาไปร่วมแล้วก็พบว่าบางงานให้ความสำคัญกับเรื่องอาหารการกินมากกว่าเนื้อหาที่จะสัมมนา</p>
<ul>
<li>คิดแล้วก็เหมือนการสร้างแรงจูงใจนะคะ</li>
<li>คือเข้าร่วมสัมมนาแล้วเวลาพักยืดเส้นยืดสายก็ได้กินขนม </li>
<li>ผลคือสัมมนาถ้าน่าเบื่อ แต่ขนมน่ากิน ก็ยังน่าไปร่วม </li>
<li>บ่อยๆเข้าก็เลยติดใจอยากไปสัมมนา </li>
<li>คนที่ต้องเข้าประชุมสัมมนาบ่อยๆเลยพุงโย้ได้ง่าย </li>
</ul>
<p>ไปอ่านบล็อกของครูบา เรื่อง<a href="http://gotoknow.org/blog/sutthinun/175520"><span style="color: #0011cc;">ใครอยากหุ่นดี ยกมือขึ้น!</span></a> </p>
<p>สงสัยต้องไปบอกคนจัดสัมมนาว่าคราวหน้าไปสวนป่ากันดีกว่า อิอิ กลับมาคงหุ่นเช้งวับ</p>
<p>ที่จริงเรื่องจะกินหรือไม่กินอาหารว่างก็คงอยู่ที่ความใจแข็งหรือใจอ่อนอยากชิมล่ะมากกว่า</p>
<p>แต่ก็คิดว่าถ้าหากว่างดการเลี้ยงไม่ได้ ก็เสนอว่าลองช่วยๆกัน</p>
<ul>
<li>งดการเลี้ยงขนมที่มีแคลอรี่สูงอย่างขนมเค็ก </li>
<li>แล้วหันมาเลี้ยงพวกผลไม้ง่ายๆ </li>
<li>เช่นยกกล้วยไปวางสักหวี ส้มสักถาด ก็น่าจะดีนะคะ</li>
</ul>
<p>ทำแบบนี้น่าจะประหยัดการกินของเกินความจำเป็นแถมยังประหยัดงบประมาณการจัดอาหารว่างสัมมนาได้ด้วยนะคะ</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
2008-04-06T22:34:22+07:00
false
175621
2008-04-10T19:19:49+07:00
false
false
2008-12-31T22:11:55+07:00
0
อาหารว่างสัมมนา
2831
21
true
<p> ผ่านช่วงวันเสียภาษีรายได้บุคคลธรรมดา(โดยไม่ถูกปรับ)ไปแล้วนะคะ</p>
<p>ภาษีที่ต้องจ่ายจากรายได้ที่หักค่าใช้จ่ายส่วนตัว ค่าประกัน ค่าฯลฯ ไปแล้ว แต่ละคนต้องจ่ายเพิ่มหรือลด ก็คงว่ากันไปตามวิธีคำนวณเงินภาษี</p>
<p> แต่มีภาษีอีกประเภทที่ต้องจ่ายให้รัฐบาลเป็นรายวินาทีด้วยชีวิต...ไม่ทราบใครเคยคำนวณไว้หรือยัง</p>
<p>ถ้ายัง...ขอช่วยดูจากข้อมูลการสำรวจภาวะสุขภาพคนไทยของช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมานะคะ</p>
<p style="padding-left: 30px;"><span style="background-color: #ffff99;">เราจะพบว่า....มะเร็ง</span>...มีอัตราป่วยและตายที่สูงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมๆกับ</p>
<p style="padding-left: 30px;"><span style="background-color: #ffff99;">โรคเรื้อรัง</span>ที่เกิดจากพฤติกรรมสุขภาพ(บวกกรรมพันธุ์ด้วยบ้าง) อย่างเบาหวาน ความดัน ฯลฯ</p>
<p style="padding-left: 30px;">ความเจ็บป่วยจาก<span style="background-color: #ffff99;">อุบัติเหตุ</span></p>
<p style="padding-left: 30px;"><span style="background-color: #ffff99;">โรคจากสภาพแวดล้อม</span> อย่าง โรคหอบหืด</p>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p style="padding-left: 30px;">ถ้าถามว่า โรคเหล่านี้เกิดขึ้นมากไหม...มากขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ และพุ่งนำโรคติดต่อขึ้นไปเรื่อยๆด้วย</p>
<p style="padding-left: 30px;">โรคเหล่านี้มันสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมที่ถูกทำลาย</p>
<p style="padding-left: 30px;">สภาพสังคมเปลี่ยนเป็นสังคมเมือง เร่งรีบ หวาดระแวง เครียด ไม่มีความปลอดภัยในอาหาร น้ำดื่มฯลฯ</p>
<p style="padding-left: 30px;">และลงท้ายที่การเจ็บป่วยเหล่านั้น</p>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p style="padding-left: 30px;">เราต่างกำลังเร่งตัวเองเข้าสู่ภาวะของโรคที่เสียค่าใช้จ่ายมหาศาล หน้ำซ้ำ เราก็ยังเสียภาษีให้กับรัฐด้วยชีวิตของเราเองคือสภาพร่างกายที่ทรุดโทรม เจ็บป่วย อยู่ใช่ไหม</p>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p style="padding-left: 30px;">ในเมื่อเรายอมรับต่อการขาดการคุ้มครองสิทธิอันพึงมี อย่างเช่น</p>
<ul>
<li>
<div style="padding-left: 30px;">สิทธิที่จะได้อยู่ในสังคมที่เงียบสงบไม่อึกทึกด้วยเสียงเพลง เสียงเครื่องยนต์ </div>
</li>
<li>
<div style="padding-left: 30px;">สิทธิที่จะอยู่ในสภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมที่สะอาด</div>
</li>
<li>
<div style="padding-left: 30px;">สิทธิที่จะมีระบบขนส่งมวลชนที่ดี และทั่วถึง</div>
</li>
</ul>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p style="padding-left: 30px;">ยิ่งประเทศแสวงหาความเจริญทางวัตถุมากขึ้นเท่าไหร่ ก็เท่ากับเรา "จ่าย" ชีวิตของเรามากขึ้น ให้กับภาคส่วนความเจริญเหล่านั้นที่เกิดจากนโยบายภาครัฐและการขาดการควบคุมดูแลและ "คุ้มครองสิทธิพื้นฐานของการมีชีวิตในสภาพการเป็นอยู่ที่ดี" จากภาครัฐอย่างจริงจัง</p>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p style="padding-left: 30px;">วันนี้คุณหยุดจ่ายภาษีความเจริญด้วยชีวิตของคุณ และหรือลูกหลานของคุณหรือยังคะ</p>
<p style="padding-left: 30px;">สำหรับดิฉัน..ยังค่ะ..เพราะยังไม่ทราบจะหาหนทางไหนที่จะหยุดจ่ายขณะที่ยังมีลมหายใจค่ะ</p>
<p style="padding-left: 30px;">ท่านใดสามารถหยุดจ่ายชีวิตให้กับความเจริญที่ปราศจากการคุ้มครองความปลอดภัยเหล่านี้ กรุณาบอกด้วยเถอะค่ะ</p>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p style="padding-left: 30px;"> </p>
<p> </p>
2008-04-04T00:57:48+07:00
false
175076
2008-04-10T19:26:42+07:00
false
false
2008-12-31T22:34:34+07:00
1
จ่ายภาษีด้วยชีวิต