การทำงานเป็นแกนเปิดตลาดนัดความรู้ภาคใต้ที่กระบี่ในครั้งนี้ เป็นงานแรกที่น้องๆทีมฉันจับงานใหญ่ระดับภาคจึงเป็นเรื่องที่ฉันจำเป็นต้องให้พวกเขารู้สึกชิวๆกับการทำงาน
เพื่อไม่ให้ทีมงานทำงานกันไปบนฐานของความไม่รู้แล้วพลาดท่าเสียทีกับความรู้สึกของตัวเองและความรู้สึกของคนอื่นที่มีต่อ ฉันจึงเห็นว่าทีมงานควรที่จะทำการบ้านให้เกิดความเข้าใจงานก่อน สิ่งแรกที่สมควรทำคือ การทำความเข้าใจโจทย์งานให้เข้าใจตรงกันซะก่อน
ทำความเข้าใจแล้วก็งงๆกัน ทำให้หวนนึกถึงเหตุการณ์ที่หลุย ทราเวิร์น ความรู้สึกมันต่อว่าตัวเองในใจว่า "มิน่า มิน่า บรรดาสาวๆจากอีก 3 ร.พ.เขาถึงเงียบกัน ยินยอมยกให้กระบี่รับงานจัดตลาดนัดความรู้ภาคใต้มาเฉยเลย ไม่น่าเลย ไม่น่าเลย จะทำอะไรก็ยังไม่รู้ ตลาดนัดตลาดความรู้อะไร อย่างไร นึกไม่ออกเลยหน้าตา"
แต่ในเมื่อรับงานมาแล้ว หน้าตาตลาดนัดความรู้ที่จะจัดไม่รู้ว่าเป็นยังไงก็คงต้องฝันไปก่อน ฝันให้หน้าตาออกมาเป็นยังไงก็น่าจะมีที่มาที่ไปใช่ไหม
ในช่วงที่ทีมเรายังเห็นหน้าตาของตลาดนัดความรู้ลางเลือนอยู่นั้น พยายามนึกภาพฝันให้เห็นก็ไม่เห็นอยู่ดี ฉงนใจไม่น้อยเชียวแหละตอนนั้น เรา้ฟันธงว่าต้องตอบให้ได้แค่นั้นแหละ เมื่อได้คำตอบว่าอาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็วางไว้ก่อน ยังก่อนนะภาพฝันจะยังไม่ถูกร่างขึ้น คาดเดางงๆว่าจะเหมือนอะไรหรือรูปแบบที่ได้ผ่านที่หลุย ทราเวิร์นจะใช่ไหมแล้ววางไว้ก่อนเช่นกัน
ความสำคัญกว่านั้นอยู่ที่ความเข้าใจที่กระจ่างของตัวเองก่อนต่างหาก จึงจะร่างภาพฝันได้ งานคราวนี้ทำร่วมกับคนอื่นๆจากต่างจังหวัดหลายที่ อีกทั้งยังต้องทำงานต่อกับเหล่าผู้ใหญ่กำนันในร.พ.กระบี่ด้วย เวลาจะไปชวนใครเข้ามาร่วมขายสินค้าความรู้ บอกเล่าเขาไม่ได้ว่าตลาดนัดความรู้มันเป็นยังไง เป็นม้าที่เอาหน้าไปบอกว่ามาขี่ม้ากันเหอะ แล้วบอกไม่ได้ว่าขี่ม้าดียังไง คิดดูเอาเถิดจะมีคนมาขี่ม้าด้วยไหม อย่างนี้รู้สึกชิวๆไหม ภาพฝันจึงควรที่จะได้มาก่อนการลงมือทำฝันให้เป็นจริงนะ
แล้วยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่อาจจะทำให้ฝันแล้วไม่ชิวๆ นั่นก็คือเรื่องของการแบ่งพื้นที่ตลาดให้แม่ค้า ร.พ.อื่นมาวางแผงขายสินค้า จะแบ่งให้แห่งละเท่าไรอีกละ เวลาแมวมองเขาสนใจติดต่อมาแล้วถามว่าแม่ค้าแบบไหนที่จะให้เขานำตัวมาร่วมขายได้บ้าง เขาจะนำคนซื้อมาเท่านั้นเท่านี้ได้ไหม ถูกถามมาแล้ว มันจะแบะๆๆๆๆรึเปล่า ก็น่าคิดและแก้ไว้ด้วยนะ
เมื่อโจทย์สำคัญเหล่านี้ถูกยกขึ้นมาคุยกันในทีม คำตอบของสาวๆในทีมฉันก็คือ แค่นึกก็ไม่ชิวๆแล้วละหมอ ความไม่ชิวๆที่รับรู้นั้นทำให้ฉันรู้ว่ามีภาพฝันของตลาดนัดความรู้อยู่ในใจของทีมงานต่างกันอยู่ ฉันจึงชวนทีมตีโจทย์เรื่องตลาดนัดให้ออกมาตรงกันก่อน ใครไม่เข้าใจจะได้ช่วยกันอธิบายให้เข้าใจได้ ตัวเองก็จะได้กระจ่างใจในภาพฝัน แล้วสิ่งที่ควรได้ตามมา เราก็จะได้ภาพฝันร่วมกัน
อันที่จริงการไปร่วมงานที่สุไหงโก-ลก ก็เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้เพื่อตอบโจทย์ในเรื่องของหน้าตาตลาดนัดความรู้ภาคใต้ ในระหว่างการเดินทางไปนราธิวาส บังเอิญในเส้นทางที่รถวิ่งผ่านมีตลาดนัดริมถนนแห่งหนึ่งของปัตตานีแวบเข้าตาให้เห็น พอเห็นมันก็มีความคิดมาสะกิดให้เอ๊ะ แล้วก็มีคำถามที่ได้ยกขึ้นมาคุยกันของทีมกระบี่ระหว่างเดินทาง คำถามที่ยกมาคุยกันก็คือ ตลาดนัดที่เคยเห็นนั้นมีลักษณะอย่างไร ต่างกันอย่างไรกับตลาดนัดความรู้ หน้าตาตลาดนัดที่คุ้นเคยหรือเคยเห็น มีอะไรที่เหมือนและต่างกับตลาดนัดความรู้ที่กำลังวาดภาพหน้าตาของมันอยู่ ถ้าได้รู้เราก็พอจะร่างภาพตลาดนัดในฝันของเราให้ชัดขึ้นได้
คุยกันไปแล้ว เราก็ได้ความรู้จากการได้เห็นตลาดนัดในวันนั้นประกอบกับการรู้จักตลาดนัดที่เราเคยคุ้นกระตุกให้ปิ๊งขึ้นมาว่าตลาดนัดเป็นตลาดที่มีสินค้าหลากหลายมาขายอยู่ ตลาดนัดต่างกับห้างสรรพสินค้าอีตรงที่ ผู้ที่ตัดสินว่าสินค้าในตลาดนัดนั้นมีคุณภาพแค่ไหน คนที่มาซื้อเท่านั้นเป็นผู้กำหนดคุณค่า ในตลาดนัดที่เคยเห็น แม่ค้าบางคนก็เป็นคนซื้อด้วย คนซื้อบางคนก็เป็นคนขายด้วย นึกๆไปแล้วตลาดนัดความรู้ก็น่าจะคือกัน เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้วหละ นึกออกแล้วว่าเมื่อคนเดินเข้าไปในตลาดนัดความรู้ที่เราจะจัดขึ้น เขาน่าจะได้สัมผัสกับอะไร ไปถึงร.พ.สุไหงโก-ลกแล้วกลับมาก็มีความรู้บางอย่างติดมือเพิ่มมาให้ใช้วาดภาพฝันของตลาดนัดความรู้ภาคใต้อีกช็อตด้วย คุ้มจริงๆกับการตัดสินใจเดินทางไปนราธิวาสในวันนั้น
สวัสดีค่ะ หมอเจ๊