ครูช่วยเหลือคนด้อยโอกาสหรือคนทุกข์

ครูเคยสอนอะไรหนูบ้างนะ...หนูพยายามนึก ๆ ๆ พร้อมกับลมหายใจสบาย  

อืมที่หนูเห็นและประจักษ์ลงในใจคือ.....

การช่วยเหลือคนด้อยโอกาส หรือคนทุกข์

          คนด้อยโอกาสที่ครูหมายถึง ไม่ใช่ว่า เป็นคนจน หรือ พิการ แต่เป็นคนที่จิตใจเต็มไปด้วยความทุกข์ เต็มไปด้วยกิเลสครอบงำ บางคนก็รู้ตัว บางคนก็ไม่รู้ตัว หนูเห็นครูช่วยเหลือทุกผู้ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ซึ่งหนูเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ท่านช่วยทุกคนเต็มที่เสมอเต็มสติ เต็มกำลัง ครูก็พูดกับหนูเสมอ ๆ ว่า

“ถ้ามีโอกาสได้ช่วยเหลือใคร ให้ทำเลย ทำเต็มที่ อย่ารอ เดี๋ยวไม่มีโอกาส”

ครูทำให้เห็นเสมอ ๆ บางครั้งเหมือนงานครูเข้าตลอดเวลา มีคนเข้ามาหาครูแบบซ้อน ๆ ๆ แล้วก็ซ้อน หนูเป็นแค่คนที่นั่งดูอยู่ห่าง ๆ ยังรู้สึกเหนื่อยแทน หลายคนที่รู้จักครูบางทีก็บอกว่า

 “ทำไป ทำไมเปลืองตัว”

หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ หนูเองคงจะตอบได้ในฐานะของคนที่ถูกช่วยเหลือ

การลงแรงของครู แม้ค่าตอบแทนจะไม่ใช่เงิน ไม่ใช่สิ่งปลูกสร้าง ไม่ใช้ วัตถุ เชิงประจักษ์อย่างเป็นรูปธรรม แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่ครูลงแรงกาย แรงใจลงไป สิ่งตอบแทนกลับมามันล้ำค่าเงินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ไหนก็เทียบเทียมไม่ได้ เพราะการที่ทำให้คน คนหนึ่งเจริญและมีความสุขมากขึ้น ทำให้คนผู้นั้นสามารถนำศักยภาพที่มีมาใช้ประโยชน์ได้มากมายกับโลกใบนี้ คนรอบข้างของคน ๆ นั้นก็มีความสุข

คิดดูซิค่ะว่าจะมากมายแค่ไหน ทั้งคนในครอบครัวเพื่อนร่วมงาน ทุกคนมีความสุขและเบิกบาน จากการที่เขาเจริญและจิตใจเบิกบานขึ้น

 เพราะครูไขรหัสแห่งจักรวาลนี้ออก และลงมือช่วยเหลือคนที่ “ใจ” อย่างไม่เคยย่อท้อ แม้การทำงานของครู จะเป็นเหมือนน้ำซึมบ่อทราย แต่ครูก็บอกว่า

"ถ้าเราไม่ทำแล้วใครจะทำ ใครไม่ทำ เราก็ทำ ทำ ทำ ทำ ทำไปเรื่อย ๆ และขณะที่เราทำ เราก็จะได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ที่ปรากฏขึ้นในใจของเรา น้อมรับมันแล้วก็ก้าวเดินต่อไป"