หนูก็จะอดทนฝึกฝน ใฝ่รู้ ทำให้ได้ เสียสละให้เป็น ครูเป็นต้นแบบที่งดงาม เสมอมา เป็นกระจกสะท้อนความดี หนูเชื่ออย่างยิ่งว่า สิ่ง ๆ นี้หนูได้ซึมซับมาจากครู แล้วมันจะค่อย ๆ ตกผลึกความรู้ อย่างที่ครูเคยบอกไว้

พอหนูไปอ่านบันทึก ครูช่วยเหลือคนด้อยโอกาสหรือคนทุกข์

ทำให้ทบทวนย้อนในตนเอง เกี่ยวกับการภาวนาว่า

หนูมานั่งนึก ๆ ครูต้องเหนื่อยกับการต้องคอยเคี่ยวเข็ญหนูมาก ๆ ครูเคยบอกว่า

"ศิษย์ ถ้าอยากให้คนอื่น ๆ เคารพและเชื่อถือในครูจะต้องทำตัวเอง ฝึกฝนตนเองให้ดี เป็นผลผลิตที่ดีของครู"

ถ้าเราทำตัวดี ทำหน้าที่ของความเป็นศิษย์ ทำประโยชน์ มีความเสียสละ ละความเห็นแก่ตัว ทำทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความจริง ใจ มีวิริยะและอดทน มั่นคงในวิถีทางการภาวนา เชื่อมั่นในการทำความดี 

สิ่งเหล่านี้ จะพิสูจน์ ตัวของมันเอง

 

หนูมองย้อนเข้ามาในตนเอง ก่อนหน้านี้หนูไม่ค่อยเข้าใจคำว่า กตัญญู หลาย ๆ ครั้ง จึงประพฤติตัวเฉียด ๆ กับคำว่า เนรคุณ ไม่เชื่อฟังครู ขาดความอดทน ขาดความเพียร หนูดีแต่พูดว่าตนเอง จะตั้งใจ มีความกตัญญู แต่พฤติกรรมที่แสดงออก มันชัดเจนว่ายังไม่ถึงพร้อม

หนูกลับมาถามตอนเอง

"แล้วนี่หรือ ที่หนูบอกตนเองว่า หนูจะตั้งใจ หากความตั้งใจเกิดขึ้นแล้ว อย่างแท้จริง หนูต้องมีพลัง ๆ ในการภาวนา มีพลังในการทำงานอย่างไม่ย่อท้อ แต่ที่ผ่านมานประเมินตนเองได้อย่างชัดเจนว่า เหลาะแหละ อืม.....มิน่าหล่ะ ครูท่านเลยเหนื่อยมาก"

เอาหล่ะ อย่างที่ครูบอกหนู

"ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น มันดีเสมอ ให้น้อมรับและเรียนรู้"

แม้มันจะเหนื่อยยากแสนสาหัส อย่างที่ครูบอกว่า

"มันจะยากขึ้นเรื่อย ๆนะ"

 

หนูก็จะอดทนฝึกฝน ใฝ่รู้ ทำให้ได้ เสียสละให้เป็น ครูเป็นต้นแบบที่งดงาม เสมอมา เป็นกระจกสะท้อนความดี หนูเชื่ออย่างยิ่งว่า สิ่ง ๆ นี้หนูได้ซึมซับมาจากครู แล้วมันจะค่อย ๆ ตกผลึกความรู้ อย่างที่ครูเคยบอกไว้

กราบขอบพระคุณครูค่ะ