งามเงียบและเรียบง่าย

สวัสดีค่ะ ทุกท่าน

 

ปูเพิ่งกลับจากกัมพูชาค่ะ ได้เห็นความงดงามทางธรรมชาติ

 

ผ่านทุ่งนาเขียวขจี   ... เลย รฤกถึงกลอนบทนี้ค่ะ

 

...  ฤา  เทียบ  ...

 

ขนำน้อยกลางท้องทุ่ง
เรามุ่งมั่นมิยุ่งเหยิง
สองเราต่างร่าเริง
ฤดูเก็บเคียวเกี่ยวรวง

สายหมอกและดอกไม้
กรุ่นกระไอในดอกดวง
พฤกษาผกาพวง
หอมจับใจ ณ ไร่นา

เหนื่อยนักก็พักก่อน
ดื่มน้ำฝนปนบุพผา
มะลิขาวพร่างพราวตา
ความเมื่อยล้ามลายไป

มนต์เพลงบรรเลงร้อง
เสียงกึกก้องไปทั่วไพร
จับเคียวเกี่ยวจีบใจ
สุขฤทัยหาใดปาน

ล้อมวงลงมือช่วย
ระรื่นรวยด้วยอาหาร
อิ่มใดฤาจะเทียบรสมือนาง
มิจืดจางอย่างคุ้นลิ้น

จันทร์แรมกระจ่างฟ้า
พิศหน้าน้องผ่องถวิล
มิเคยเบื่อเมื่อยลยิน
เป็นอาจิณจนสิ้นกาล

นวลพักตร์ปักกลางใจ
ณ หทัยให้ไขขาน
อยากจูบแก้มสองปราง
มิอยากห่างแม้นาที

ฝันดีทุกวี่วัน
เพราะในฝันนั้นเต็มที่
รื่นรมย์สมฤดี
ก็เพราะมีเธอร่วมเรียง

งามเงียบและเรียบง่าย
ตราบสิ้นลมหายใจส่งเสียง
สงบงันเงียบสำเนียง
ธรรมชาติเพียงเคียงคู่เรา

 

    

            ณ เสียมเรียบ ...

 

          คิมหันต์วันระวี ที่ร้อนระอุ

 

              22 30 มีนา 51

... ด้วยรฤก ถึงมิ่งมิตร ค่ะ ... ปู