อย่าเบียดเบียนกันเลย
ไม่มีสิ่งใด ที่จะทำลายความสุขในโลกนี้ ยิ่งไปกว่า การเบียดเบียนกัน เพราะเมื่อมีชีวิตหนึ่งถูกทำร้าย เรื่องราวมิได้จบลงเพียงแค่นั้น หากความทุกข์โศกที่เกิดขึ้น จะส่งผลกระทบต่อเนื่องไปอย่างยากที่จะหยุดยั้ง
ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร เป็นที่อาศัยของสัตว์นานาชนิด มีช้างเกเรตัวหนึ่ง ที่ชอบรังแกสัตว์ตัวอื่นเป็นนิจ .. วันหนึ่งขณะที่ช้างกำลังเดินฟาดงวงงา หาอาหารอยู่นั้น แม่นกก็เข้ามาขอร้องว่า
“ได้โปรดเถิดท่าน ขออย่าเดินผ่านทางนี้เลย รังของเราถูกลมพัดตกอยู่พื้นดินและลูกน้อยเรายังบินไม่ได้” ช้างเกเรไม่สนใจ “ข้าจะไปทางนี้ล่ะ ดูสิว่านกอย่างเจ้าจะทำอะไรข้าได้” แม่นกร้องขอต่อ หากแต่ช้างไม่สนใจ กลับเดินไปเหยียบลูกนกตายทั้งรัง แม่นกน้ำตานองหน้า กล่าวด้วยความแค้นว่า “ช้างเอ๋ย เจ้าถือว่ามีกำลังมากกว่า มาทำกับเราอย่างนี้ งั้นจงดูการกระทำของเราบ้าง”
ว่าแล้วแม่นกก็ตรงเข้าจิกดวงตาทั้งสองข้างจนเป็นแผล จากนั้นก็ร่ำไห้ เล่าเรื่องราวให้แมลงหวี่ และกบผู้เป็นเพื่อนฟังด้วยความแค้นใจ เพื่อนทั้งสองแค้นแทนจึงตกลงใจจะไปจัดการกับเจ้าช้างเกเรตัวนั้น
แมลงหวี่ได้โอกาสไปวางไข่ใส่แผลที่ดวงตาของช้าง จนเกิดหนอนชอนไช ทำให้ดวงตาบอดสนิท ช้างเกเรตาบอด ที่อดอยาก หิวโหย เที่ยวหาอาหารและน้ำประทังชีวิตอย่างยากลำบาก วันหนึ่งวันได้ยินเสียงกบร้อง ก็ดีใจ หารู้ไม่ว่าภัยมาถึงตัว
มันเดินมุ่งหน้าไปตามเสียงนั้นใกล้ปากเหวเข้าไปทุกทีๆ จนในที่สุดมันก็พลัดตกเหวถึงแก่ความตายอย่างน่าสงสาร
...
แม้ช้างเกเรจะจบชีวิตไปแล้ว หากแต่สงครามระหว่างชีวิตทั้งหลายในเรื่องนี้ คงยากจะยุติลงได้ อาจจองเวรกันไป ชดใช้กรรมไปอย่างไม่รู้จบสิ้น การเบียดเบียนกันเพียงครั้งเดียว ย่อมสร้างความทุกข์แก่กันและกัน ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างยาวนาน
โลกของเรา คงจะมีความสุขยิ่งกว่านี้ หากปราศจากการเบียดเบียนกัน เพราะความสุขและความทุกข์ของแต่ละชีวิตนั้น สัมพันธ์กันและถ่ายทอดถึงกันได้ ทุกครั้งที่ชีวิตใดชีวิตหนึ่งถูกเบียดเบียน หรือถูกทำร้าย ความสุขในโลกนี้ย่อมลดน้อยลงไป
การที่เรามีน้ำจิตน้ำใจ ไม่เบียดเบียนกันนั้น จึงมิใช่เพื่อใครอื่นใด แต่เพื่อความสุขในชีวิตเรา รวมทั้งชีวิตทั้งหลาย ที่เป็นเพื่อนร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตาย อยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน
.. ขอบคุณหนังสือดีๆ วันนี้ที่รอคอย เนื้อหาโบๆ แต่มิโหล นะคะ เรื่องสุดท้ายที่ห้า เพื่อสุข สงบ สันติ ใต้หล้า ฟ้าเดียวกัน ขอบคุณค่ะ ...
เก็บตกย้อนหลัง แต่ละบันทึก เรียงร้อย เรื่องราว ใน วันนี้ที่รอคอย
บทนำ วันนี้ที่รอคอย
มาอ่านเรื่องเล่าดีๆ จากพี่ poo ค่ะ
ขอให้ความสุข สงบ และสันติ จงมีแด่ชาวไทยทุกคน....สาธุ สาธุ สาธุ
อิ่มอร่อยกับอาหารกลางวันค่ะพี่
ทักทายหลังเที่ยงค่ะน้องชาดา
ทางอันดามันอากาศร้อนมากมาย ทางล้านนาเป็นไงบ้างคะ
ขอบคุณมากมาย อย่าลืมส่งข่าวคราว ด้วยความระลึกถึงนะคะ
มาทักทายพี่ pooหลังอาหารเที่ยง
ล้านนา เช้าๆ อากาศเย็นสบาย
พอสายๆ ร้อนมักๆ
เย็นๆ ค่อยดีหน่อย ไม่ร้อนละ....
อยากไปอันดามันจัง.....
ปล. เปิด blog พี่ poo ฟังเพลงระหว่างทำงานน่านอนจริง ได้หนังสือสักเล่ม นั่งอ่านริมทะเล...สุขใดไหนเท่า....ฮือๆๆๆๆ
สวัสดีคะพี่ปู
อโหสิ อย่าจองเวรซึ่งกันและกันเลย
เพราะใจของเราเอง...คนที่ทำร้ายเราแทงเราได้แค่ครั้งเดียว
แต่ตัวเรานี่สิ...กำลังแทงตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า...เป็นด้วยประการฉะนี้แล...
สู้ๆๆคร๊าพี่ปู...^_^
งั้นอากาศฝั่งล้านนา กะอันดามัน ก็เหมือนๆ กันเลยค่ะ
อย่างที่น้องชาดาว่ามาเป๊ะ ... ถ้ามีโอกาสก็แวะมานะคะ
เพราะพี่ก็ว่าอยากจะเวลาหนีไปขึ้นดอยเหมือนกันค่ะ
เป็นกำลังใจให้กับการงาน การเรียนนะคะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ปู
ว่างๆ จากงาน แวะมาอ่านบันทึกดีๆ นิทานสนุก แต่ให้แง่คิดมากมายค่ะ
หากความแค้นชำระด้วยความแค้น แค้นนี้คงไม่มีที่สิ้นสุด...แค้นสิ้นสุดได้ด้วยการให้อภัยและอโหสิกรรมเท่านั้น
ขอความสงบสุข และการไม่เบียดเบียนจงมีแด่ทุกชีวิต ^v^
ขอบพระคุณค่ะ
ขอบคุณน้องครูเทียนน้อยค่ะ ...
ใต้หล้าแผ่นฟ้านี้ ความรักมีรอบตัวเรา
... เสรีภาพ ภราดรภาพ และสันติภาพ ...
เย้ นางงามมากมาย ... หากแต่ออกมาจากใจ
ขอบคุณน้องดาวค่ะ ....
ขอความสงบสุข และการไม่เบียดเบียนจงมีแด่ทุกชีวิต ^v^
กระบี่ ภูเก็ต อันดามัน
ท่าจะแห้วซะแล้ว น้องสาวจ๋า
พวกพี่ๆกลัวสึนามิ หลังเกิดแผ่นดินไหวที่เฮติ
ข่าวว่าจะงด... ไปทางเหนือแทน
อ้าว ครูพี่ป.๑ คะ
ในกลุ่มเพื่อนครูเปลี่ยนแผนกันแล้วรึคะ
อ๋อ ข่าวลือเรื่องพยากรณ์สึนามิกลางเดือนมิ.ย. นะเอง
อิ อิ ปูว่าบ้านเราคงอีกนานคะ และคงไม่โชคร้ายอีกรอบ
แหม ยิ่งครูพี่มานะรับรอง ปลอดภัยคะ ช่วงมีนา เมษา?
... เชื่อมั่น อันดามัน จะสงบ สันติ สุข ไปอีกนานค่ะ ;)
สวัสดีค่ะคุณ Poo
รีบแวะมาทักทาย เลยได้อ่านเรื่องราวดี ๆค่ะ
หนังสือ วันนี้ที่รอคอย นี้ เสียดายไม่มีขายนะคะ เท่าที่อ่านเรื่องราวดี ๆ ทั้งนั้นเลย
ระยะนี้มีเวลาน้อยค่ะ ต้องเดินสาย และปั่นงาน...55555....ซาหนุกที่สุด...
ระลึกถึงค่ะ
สบายดีนะคะ
(^___^)
ต้องเดินสาย ปั่นงาน ช่วงเวลาที่พี่หญิงปิง หายเงียบไป ๒ ๓ วันใช่ไหมคะ
หนังสือที่ระลึกงานอุปสมบทนะคะ ปูได้จากป้าศรีมาอีกต่อ อ่านแล้วช้อบๆค่ะ
ใจตรงกันเสมอเลยนะคะ ปูเพิ่งออกจากบ้านพี่หญิงเช่นกัน จึงได้ทราบว่าพี่สาวเรา
งานยุ่งหลาย .. เป็นกำลังใจนะคะ ปูก็อยากจะติดปีกบินหนีไปผ่อนใจสักหน่อย ;)
สวัสดีครับ
มาอ่านเรื่องราวดี ๆ มีสาระ แต่ไม่โบ
การมีน้ำใจ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไม่เบียดเบียนกัน ทำให้เรามีความสุขครับ
ขอบคุณครับ
แวะมาราตรีสวัสดิ์ค่ะ
หลับสบาย ฝันหวาน
ดนตรีในบันทึกนี้ เพราะมาก ๆ ค่ะ ฟังแล้วผ่อนคลาย ง่วงนอนนนนนนน.....
(^___^)
สวัสดีครับคุณปู
แวะมาเก็บข้อมูลดีๆก่อนนอนครับ
ต้องไปหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านบ้างแล้วครับ
ขอขอบพระคุณที่แบ่งปันนะครับ
ขอบคุณน้องพิชชา
จริงด้วยสิคะ ยิ่งสถานการณ์บ้านเมืองช่วงนี้
คงต้องสวดมนต์ ปิดท้ายด้วย แผ่เมตตา
... แผ่บุญไปยัง เชื้อโรค โตย .. ฝันดีค่ะ
สวัสดีค่ะน้องปู
แวะมาฟังนิทานก่อนนอนมีคติเตือนใจดีนะคะ
เมื่อคืนปูมึนเห็นภาพวัดเจดีย์หลวง เห็นแล้วขนลุกเลยค่ะ แบบงามๆ แต้งามว่า
แต่ไม่ทราบว่างานอะไรหนอ ได้แต่มองๆ แล้วตาก็หลับ สลบไปแป๊บนึง ง่วงค่ะ
... เพราะบรรพบุรุษสมัยก่อน รวมน้ำใจ สามัคคี ศาสนสถานศักดิ์สิทธิ์งามๆ ดีๆ จึงปรากฎ ...
ขอบพระคุณค่ะ ...
พี่หญิงคะ ฝันดี ราตรีสวัสดิ์
ได้ผ่อนพัก เติมพลัง รับวันใหม่
พรุ่งนี้ พบกัน จิตแจ่มใส
อิ่มละไม ทุกครา มาเจอะเจอ ...