ใช้พฤติกรรมที่ดีของเราเป็นแบบอย่าง ผมว่าชัดเจนและน่าปฏิบัติตามกว่าการ "เตือน"

          ผมเห็นหลาย ๆ คนที่มักจะมองเห็นข้อเสียของคนอื่นได้เยอะ ๆ และเห็นได้บ่อย ๆ แต่มักไม่เห็นข้อเสียหรือข้อบกพร่องของตัวเองเลย และหลาย ๆ ครั้งที่ผมเห็นคนเหล่านั้นพยายามที่จะเตือนคนอื่น ๆ ให้ปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องเหล่านั้นของเขาอยู่บ่อย ๆ...

          สำหรับผมแล้วผมมองว่าการที่เราจะไป "เตือน" หรือ "แนะนำ" อะไรกับใครเขา เราควรจะมองย้อนกลับมาที่ตัวเราก่อนว่าตัวเราทำสิ่ง ๆ นั้นได้ดีแล้วหรือยัง หรือเรามีคุณสมบัติพอที่จะเป็นแบบอย่างที่ดีในเรื่องนั้น ๆ ดีพอหรือยัง...         

          มีพี่ที่ทำงานเก่าของผมอยู่คนหนึ่งครับ ที่มักจะเตือนคนโน้นคนนี้ในเรื่องต่าง ๆ อยู่เสมอ ทั้ง ๆ ที่ตัวเขาเองก็มีข้อบกพร่องที่ต้องปรับปรุงแก้ไขตั้งหลายเรื่อง แต่ไม่เคยที่จะทบทวนแก้ไขปัญหาหรือข้อบกพร่องของตัวเองเพราะมัวแต่สนใจแต่ข้อเสียและข้อบกพร่องของคนอื่น...

                          

         อีกประเด็นหนึ่งที่สำคัญคือบุคคลที่เราจะไป "เตือน" เขานั้น เขาพร้อมและยินดีให้เราเตือนเขาหรือไม่อย่างไร บางทีผมว่าเรื่องบางเรื่องเจ้าตัวเขาย่อมรู้ตัวของเขาดีว่าเขาเป็นยังงัย ไม่ต้องรอให้ใครมาเตือนหรอกครับ...

         สำหรับผมแล้ว ผมว่าเราใช้เวลาที่เรามีทบทวนตัวเราเองเยอะ ๆ ดีกว่าครับ  ทบทวนตัวเราบ่อย ๆ พัฒนาตัวของเราให้ดีขึ้น แล้วใช้ตัวเราเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับบุคคลอื่น ใช้พฤติกรรมที่ดีของเราเป็นแบบอย่าง ผมว่าชัดเจนและน่าปฏิบัติตามกว่าการ "เตือน" เป็นไหน ๆ ครับ...