กฤษณา สำเร็จ - ฉัน...กับชีวิต - เรื่องเล่า....จากความทรงจำในอดีต.. “นักศึกษาพยาบาลจุฬาฯ”

อ่าน: 984

เรื่องเล่า....จากความทรงจำในอดีต.. “นักศึกษาพยาบาลจุฬาฯ”

.....บรรดาพวกผู้ชายที่อ่านบันทึกนี้นับว่าโชคดีนะคะเนี่ย....เพราะปกติแล้วไม่ให้ผู้ชายย่างกรายเข้าไปได้เลย ..แต่วันนี้ “กฤษณา” จะพาซอกแซกเองค่ะ...จุ๊ๆๆๆ...อย่าเอ็ดไปค่ะ....เดินตามเงียบๆล่ะ เดี๋ยวอาจารย์จับได้

การอบรมฟื้นฟูวิสัญญีวิทยาคราวนี้ฉันไม่โทรฯบอกเพื่อนๆที่อยู่ รพ.จุฬาฯแม้แต่คนเดียว เพราะอยากอยู่กับความรู้สึกเก่าๆแบบเดิมๆเงียบๆ เพื่อสุขทางใจ ....เห็นถิ่นเก่าแล้วมีความสุขอย่างประหลาด....

ฉันเป็นนักเรียนที่ดี ฟังบรรยายทุกวัน ทั้งวัน....

จวบจนเย็นวันที่ 3 ของการอบรม ฉันได้พบน้องพยาบาลจุฬาฯสองคน นั่งอยู่ใต้ถุนตึกห้องประชุม

ฉันยิ้มและเดินเข้าไปหา ลูบกากบาดสีแดงที่บริเวณแขนเสื้อ...จนน้องตกใจ....คงนึกในใจว่า...ท่าทาง(อีนี่)จะบ้า

คุณ ศุภวรรณ พันธุศิริ และคุณปิยะมาศ คำพิบูลย์....

อดรนทนไม่ได้แล้ว....ตอนบ่ายวันต่อมา ฉันจึงแวบ....ไป “วิทยาลัยพยาบาล สภากาชาดไทย” สถาบันที่สอนให้ฉันเป็นพยาบาล(ที่ไม่ค่อยจะดีนัก)ในทุกวันนี้.... เพื่อดูร่องรอยที่หลงเหลืออยู่....กับความทรงจำที่เปี่ยมสุข

ตึกผู้ป่วยที่ดูรูปทรงยังคงเป็นแบบเก่าแก่...เวลาจะเอายาไปให้ผู้ป่วยชั้นบน....กลัวผีแทบแย่....ตอนนี้ก็ยังใช้เป็นหอผู้ป่วยค่ะ อนุรักษ์ไว้ดีเยี่ยมจริงๆค่ะ...ตึกยังคงความงามอยู่

ฉันเดินลัดเลาะไปเรื่อยๆ.....

....แล้วก็มาเจอญาติกันค่ะ.....

เอาละ...มาถึงหน้าวิทยาลัยพยาบาลแล้ว...

ตอนที่๑...เมื่ออยากพบนักศึกษาพยาบาลจุฬาฯ...

บรรดาพวกผู้ชายที่อ่านบันทึกนี้นับว่าโชคดีนะคะเนี่ย....เพราะปกติแล้วไม่ให้ผู้ชายย่างกรายเข้าไปได้เลย

.....แต่วันนี้ “กฤษณา” จะพาซอกแซกเองค่ะ...จุ๊ๆๆๆ...อย่าเอ็ดไปค่ะ....เดินตามเงียบๆล่ะ เดี๋ยวอาจารย์จับได้

อ้าว...ปิด...แล้วเขาจะเข้าทางไหนกันล่ะ...

....แต่เดิมนั้น....ประตูนี้เป็นทางเข้าสำหรับผู้ที่อยากพบนักศึกษาพยาบาลค่ะ ผ่านประตูเข้ามาจะพบทางเดิน แล้วเป็นห้องโถง...เขาให้เห็นได้แค่นี้ค่ะ..ที่เหลือต้องย่องเข้าไปกับดิฉัน

ไม่ว่าจะเป็นผู้ปกครองหรือเพื่อนๆ(ทั้งชายและหญิง)จากที่อื่นๆ...มาแล้วต้องมาแจ้งชื่อที่อาจารย์เวร ...โต๊ะนี้ค่ะ

เอาไว้ผู้มาเยี่ยมสูงอายุเถอะ .... ถึงจะกล้ามานั่งในนี้ พวกเราไปชายคาโน่นเลยค่ะ

อาจารย์จะให้พนักงาน phoneให้...แล้วก็นั่งคอยไปเถอะ

...ถ้าอยากดังก็ให้phoneนานๆหน่อย...เป็นการอวดเพื่อนๆว่า...ฉันก็มีผู้ชายนะยะ.....

ถ้าหล่อนไม่ยอมลงมาหาจริงๆก็รอไปเรื่อยๆๆๆ....จนเหงือกแห้งน่ะแหละ

.....นี่แหละค่ะ...อดีตสอนให้เรารู้จักการรอคอย....

นี่ไงคะ...น่านั่งกว่าข้างในเยอะ

พอลงมาก็ต้องมานั่งคุยกันตรงเก้าอี้นี้ค่ะ...เป็นคู่ๆ

แต่ส่วนใหญ่เราจะเดินไปท้ายตึก หลบๆมุม... แอบนั่งคุยกันด้านหลัง อาจารย์ไม่เห็น แต่คนเดินนอกรั้วเห็น... มุมนี้แหละค่ะ

นี่...น่านั่งกว่าหลายเท่า...หลบสายตาอาจารย์ได้..อิ..อิ...

อาจารย์มักจะเดินเวียนมาดูเป็นระยะ....(ไอ้เราอยากจะบอกว่า...ไม่ต้องห่วงหนูๆ...)...เดี๋ยวนี้อาจารย์เอายามมานั่งเฝ้าเลย....เฮ้อ....

รำคาญ(อาจารย์)มากนัก เราก็ชวนกันเดินไปทานข้าวด้านหลังโรงพยาบาลซะเลย...กระหนุงกระหนิง...แล้วค่อยมาส่งก่อน 6 โมงเย็น

....ระหว่างหาทางเข้าไปด้านใน ขอเดินสำรวจรอบๆบริเวณก่อนนะคะ....

ประตูรั้วด้านข้าง ที่แต่ก่อนเป็นเพียงประตูต้นชบา ตอนนี้ทำซะแน่นหนา

ออกจากประตูนั้นก็มาเป็นช่องทางนี้ค่ะ....เป็นส่วนต่อระหว่างหอนักศึกษาพยาบาลและตึกผู้ป่วย...ทางไปโรงครัว....

ตอนนั้นรู้สึกว่าเบื่ออาหารโรงครัว...แต่เวลาหิวโซกลับมาทานอร่อยทุกทีซีน่า....เลี้ยวขวาจากเส้นทางนั้นก็เป็นเส้นนี้ค่ะ

....ทางหนีหอเที่ยวสำหรับมืออาชีพค่ะ...ประเภทต้องใจกล้าเพราะอาจต้องฝ่าด่านพี่ๆ ที่อาจจะแอบไปบอกอาจารย์ได้..อิ...อิ...

ฮั่นแน่!....ยังอยู่ๆ...ท้ายตึกทางลงจากตึกปัญจมราชินี ตึกผู้ป่วยศัลยกรรมชาย

...มักมีชายหนุ่มมาเลาะๆอยู่ประจำและที่สำคัญ บางคราวก็เป็นหมอหนุ่ม วิศวะหนุ่ม สถาปัตย์หนุ่ม...อุ๊ย...เยอะค่ะ...(ของเพื่อน....)

เวลาหนุ่มมาหาสาว....ก็มาที่ท้ายตึก..มาเลาะรั้วแถวนี้แหละค่ะ

....เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ...คราวนี้จะให้เข้าไปดูของเด็ดๆข้างในค่ะ

...แล้วตามมาล่ะ...(ซี๊ด... น้องๆ อย่าโป๊นะ...เดี๋ยวจะมีแขกแอบเข้ามา)

(ตอนที่๒ ..บรรยากาศภายในโรงเรียน..ที่ผู้ชายไม่มีสิทธิเข้าฮะ...)

สร้าง: อา. 02 ก.ย. 2550 @ 08:34 แก้ไข: จ. 03 ก.ย. 2550 @ 23:03 ขนาด: 29286 ไบต์

ความคิดเห็น

« ก่อนหน้า 1 2 ถัดไป »

31. Mitochondria
เมื่อ อ. 04 ก.ย. 2550 @ 18:47
371899 [ลบ]

ที่จริงแล้ว มีคนเคาะเรียกให้คุณติ๋วตื่นจริงๆ แต่ไม่ใช่ผมหรอก น่าจะเป็นคนใกล้ๆคุณติ๋วนั่นแหละ แล้วเอาอะไรเคาะนั้น คุณติ๋วดูเองก็แล้วกัน ไม่กล้าบอก....สะ..หยอง.....

32. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ อ. 04 ก.ย. 2550 @ 21:20
372090 [ลบ]

ก๊อกๆๆๆๆ...พ่อเพื่อนหมูอ้วน....

เอาหมอนข้างมาส่งค่ะ เป็นของฝากจากสงขลาอีกที...ทั้งขาวทั้งนุ่มค่ะ กอดอุ่น สบาย อิ...อิ....
อาหารเมื่อเช้านี้อร่อยไหมคะ ทำไมเก่งจัง ทำแกงเขียวหวานทานเองก็เป็นด้วย...วันนี้ฉันเลยทานขนมจีนแกงเขียวหวานเนื้อ...เป็นเพื่อนคุณด้วยเลย...อร้อยยย...อร่อยค่ะ

33. Mitochondria
เมื่อ พ. 05 ก.ย. 2550 @ 13:54
372825 [ลบ]

ใหม่ๆ ก็ยังอร่อยอยู่ครับ มื้อเช้าเป็นแกงเขียวหวานไก่ใส่หน่อไม้ กะไก่ชุบแป้งทอด แล้วก็แตงกวาอีกผล มื้อเที่ยงไม่ได้กิน เพราะหาเวลาว่างไม่ได้ ไปได้กินอีกทีตอนสองทุ่มบ้านเรา เมนูเดิมครับ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เช้าวันนี้กับเมนูไข่เจียวทอด กะน้ำพริกเผากุ้ง แล้วก็แตงกวาอีกผล เที่ยงไม่ได้กิน นี่ก็ผ่านเที่ยงมาแล้ว เย็นนี้ก็แกงเขียวหวานไก่หม้อเดิม กะกุนเชียงก็แล้วกัน
สนใจมากินด้วยกันมั้ยล่ะ
อยากได้หมอนข้างที่คุณกฤษณาส่งมาจัง
วันนี้แม่ไม้ดำหอมได้ดมยาตัดอะไรไปบ้างครับ ท่าทางจะเน้นการตัดมากกว่าการต่อนะ.....

34. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ พ. 05 ก.ย. 2550 @ 14:33
372880 [ลบ]

พ่อดอกมะลิ เพื่อนฉัน

คุณนี่สุดยอดเลยค่ะ...เป็นคนรักจริง ไม่เบื่อแม้แต่น้ำพริกถ้วยเก่าหรือแกงเขียวหวานหม้อเก่า...หาได้ยากนักในบรรดาผู้ชาย....
ฉันน่ะอยากทานด้วย...ส่งตั๋วเครื่องบินมาเร็ว ฉันจะบินไปทานด้วยเดี๋ยวนี้แหละ...อิ...อิ....ท่าทางจะอร่อย....
แหม...ถามถึงงาน.... ราวกับตาเห็นแน่ะ...วันนี้ยังไม่ทันได้ผ่าตัดเลย แค่ดมยาสลบ ความดันเลือดก็กระฉูด....จนหัวใจขาดเลือด ต้องงดผ่าตัด...(คนไข้)เกือบไม่รอด ดีว่าเกิดก่อนการผ่าตัด ช่วยดูแลกันง่าย เลยงดผ่าไปก่อน...แต่ทีมดมยาสลบ...(ช่วย)เกือบตาย...ดีใจที่คนไข้ปลอดภัยค่ะ...ส่งไปดูแลต่อที่ ICU...เรื่องนี้เอาไปเปิดบันทึกได้อีกหนึ่ง...ตื่นเต้นชะมัดเลยค่ะ

35. Mitochondria
เมื่อ พ. 05 ก.ย. 2550 @ 18:22
373181 [ลบ]

แม่ไม้ดำหอม เพื่อนเกลอ

ไม่ใช่ไม่เบื่อนะครับ รอจนจะกลับซิครับ เอียนจนไม่อยากกลืนเลย ตอนถึงเวลานั้นเข้าใจลึกซึ้งกับคำว่า กินกันตาย ว่าเป็นยังไง
เกิดมาเป็นคนกินอะไรง่าย ก็อย่างนี้แหละ กินได้แต่ของเดิมๆ เปลี่ยนอย่างเดียว คือ เปลี่ยนคนทำ จากที่เดิมมีคนทำให้กิน เปลี่ยนมาเป็นต้องจับตะหลิว หิ้วกะทะ ยืนเท้าสะเอว ทำกับข้าวเอง
เดี๋ยวนี้พัฒนารสชาด เอ้ย พัฒนาลิ้นแล้วครับ กินได้หมด ไม่ว่าจะทำอะไรออกมา หน้าตาจะเป็นสัปรดหรือไม่ใช่สัปรด ผมสามารถซัดได้หมด ขอให้เป็นอาหารไทยรสชาดจัดๆสักหน่อย แล้วมีผักน้อยๆ เป็นพอ
น่าตื่นเต้นชะมัดเลย งานคุณติ๋วนี้ท่าทางน่าจะศักดิ์สิทธิ์ไม่เบา (เอาเขียนยังไงหว่า ชักสะกดไม่ถูกแล้ว) ต่อไปใครจะไปผ่าตัดที่ขอนแก่น โปรดบนเจ้าที่ก่อนครับ แถวนั้นเจ้าที่แรง จะได้ผ่าตัดอย่างราบรื่น ไม่งั้น.....ตัวใครตัวมัน....ขอบอก

36. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ ศ. 07 ก.ย. 2550 @ 21:53
376607 [ลบ]

ขอโทษทีนะเพื่อนรัก.... ที่เข้ามาตอบช้า

เมื่อวานสติสตังค์ไม่อยู่กับตัว...เพราะมัวแต่เดินตามหากล้องถ่ายรูปเก่าแก่ที่ใช้อยู่...เอามาถ่ายรูปหัวใจคุณยายคนนั้นนั่นแหละแล้วมันก็หายไป...ในห้องผ่าตัด...ตามหามันจนไม่มีสมาธิ เสียดายภาพที่เพิ่งถ่ายรูปคลื่นหัวใจที่ขาดเลือด..สดๆ....แล้วก็มามีอันจากไปสดๆเหมือนกัน...เฮ้อ......เขียนบันทึกนี้คงไม่มีภาพ...เศร้าจัง!ค่ะ....ฮือๆๆๆๆๆ.....ทำไมต้องจากของรักด้วย

37. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ ศ. 07 ก.ย. 2550 @ 21:56
376612 [ลบ]

เออ...แต่น่าแปลกดีนะคะ...ฉันจำได้ว่าตอบcommentคุณทุกวัน..... แต่ทำไมไม่มี comment ของฉันที่ตอบคุณนะ...2 บันทึกแล้วนะคะ

38. Mitochondria
เมื่อ ส. 08 ก.ย. 2550 @ 08:23
376891 [ลบ]

สงสัยผีจะหลอกไง ก็เห็นว่าแถวนั้นผีดุไม่ใช่เหรอ
สงสัยพระเจ้าคงอยากให้คุณติ๋วได้กล้องใหม่แล้วกระมัง ถึงอำนวยพรให้คุณติ๋วหาไม่เจอ
รู้สึกอย่างไรบ้างครับ ตอนที่ขาดเครื่องมือทำมาหากิน ทีนี้คุณติ๋วบรรยายยังไงก็ไม่เห็นภาพเสียแล้ว.....ฮือ ฮือ
นี่ถ้าตามเจ้ากล้องตัวเก่าเจอ ผมคงกินข้าวไม่ได้แน่เลย เพราะเจ้ารูปหัวใจที่กำลังขาดเลือด มันคงเต้นตุ๊บ ตุ๊บ พร้อมกับร้องโอยๆ.....ขอเลือดหน่อย....ขอเลือดหน่อย.....กำลังขาดเลือด

39. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ ส. 08 ก.ย. 2550 @ 09:49
376950 [ลบ]

พ่อเพื่อนยาก

สงสัยจะจริงค่ะ...ไม่เชื่ออย่าลบหลู่....
ตอนให้คุณยายนอนคอยนั้นมีการปรับเตียงไปมาจนน่ากลัว...ฉันต้องถามว่าคุณยายยังสบายดีหรือเปล่า คุณยายบอกว่าปวดหลัง อาจารย์ที่อยู่ด้วยบอกว่างั้นเดี๋ยวให้คุณยาย "นอนหลับแซบ"เลย...ฉันยังแอบคิดในใจแวบนึงว่า..อุย..นอนแซบไม่ดีแน่ๆ....
คุณยายคงไม่อยากให้ฉันเอา"หัวใจขาดเลือด"ของคุณยาย ให้ใครดู เพราะไม่ได้ขออนุญาตคุณยาย...ตอนนี้คุณยายดีขึ้นแล้วค่ะ
กล้องตัวนี้สมาชิกที่บ้านอยากให้เปลี่ยนนานแล้ว โดยเฉพาะพี่การ์ตูน...เธอเรียกมันว่า"กล้องเน่า"...แต่ฉันก็ยังดื้อใช้อยู่....ก็ของรักเน๊อะ
อย่างว่าค่ะ....อึดอัด...เวลาไม่มีเครื่องมือหากิน...เมื่อวานเห็นฝรั่งไร้เม็ด นึกถึงอดีตตอนปีนไปขโมยฝรั่งไร้เม็ดของคุณยายข้างบ้าน แล้วคุณยายตะโกนว่า "ใครมาขโมยฝรั่งกูวะ"...วิ่งหนีกันตับแลบ.... (อดแสบให้เห็นอีกไม่ได้..อิ...อิ...)
อยากเขียนบันทึก เลยอดเห็นถาพ....สงสัยต้องได้ไปดูกล้องใหม่อีกแน่ๆ...ฮือๆๆๆ...เอาเล็กๆก็พอ แค่พอใช้(ดีมากไปเดี๋ยวพี่การ์ตูนแย่งใช้อีก..)...มีข้อแนะนำไหมคะ

40. Mitochondria
เมื่อ อา. 09 ก.ย. 2550 @ 18:27
378993 [ลบ]

แม่ไม้ดำหอม

ตกลงมีข่าวดีหรือเปล่า .....ก็เจอกล้องตัวเก่าแล้วนะสิ
หรือว่ามีข่าวดีอีกเรื่อง .....ก็ไปดูกล้องใหม่แล้วไง
ช่วงนี้งานยุ่งๆ อยู่ อาจหายหน้าไปบ้างเป็นระยะๆ นะครับ

41. Little Jazz
เมื่อ อา. 09 ก.ย. 2550 @ 18:37
379002 [ลบ]

อ้าว ตกลงกล้องหายเหรอพี่ โถๆๆ หาทั่วหรือยัง สงสัยมีคนจิ๊กไปมั้งเนี่ย หรือลืมไว้ในท้องคนไข้หรือเปล่า 555 แอบขำตอนที่พี่เราทุกข์ เดี๋ยวทำโทษตัวเอง เอาหัวโขกข้างฝาหนึ่งที

เมื่อกี้คุยกับศิษย์พี่ใหญ่สองสามนาน ได้ยินเสียงจามสักสองเช้ย แล้วก็เสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย กับเสียงซื้ดน้ำมูก เป็นลักษณะแพ้อากาศมากกว่าหวัดจริงๆ นะ อาจารย์บอกไม่มีไข้ ไม่ได้เจ็บคอ น้ำมูกไหลอย่างเดียว เมื่อคืนนอนตั้งตีหนึ่งเศษ เมื่อเช้าตื่นตีห้ากว่าเพราะมีงานเช้า อย่างนี้จะหายป่วยได้ไงเนี่ย

ศิษย์น้องเล็กเลยถือวิสาสะเพราะความเป็นห่วง ไล่ให้กลับไปนอนที่บ้านได้แล้ว จะหกโมงเย็นวันอาทิตย์แล้วยังอยู่ที่คณะอีกแน่ะ ศิษย์น้องก็เหมือนจะเป็นไข้ ตาร้อนผ่าวเพราะไปข้างนอกแล้วร้อนจัดวันนี้ เลยโดนศิษย์พี่ใหญ่ไล่ให้ไปนอนเหมือนกัน 555 คนป่วยสั่งคนเกือบป่วย สั่งกันไปสั่งกันมา น้องเล็กดื้อไม่ยอมนอนเลยมานั่งเขียนคอมเม้นท์อยู่นี่ไง ^ ^

42. กมลวัลย์
เมื่อ อา. 09 ก.ย. 2550 @ 18:41
379006 [ลบ]

สรุปแล้ว ศิษย์พี่ศิษย์น้องเป็นเหมือนกันโม๊ดดด... 55555 ไม่ยอมพักกันเลย สู้เราไม่ได้ แตกเหล่าแตกกอ วันนี้มีแต่กินกะนอนกะ gotoknow โฮ่ๆๆๆๆ

พี่ติ๋วกล้องหายหรือคะ ว้า...

แต่ถ้ามองในแง่ดี เขาเรียกว่าคนกำลังจะได้ของใหม่ไง ^ ^

43. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ จ. 10 ก.ย. 2550 @ 05:56
379555 [ลบ]

พ่อซากุระ...

ฉันมีข่าวดีคือจะได้กล้องตัวใหม่ค่ะ...ท่าทางคงไม่ได้กลับคืนมา...รอให้ครบ 7 วันก่อน เผื่อคนที่เอาไปครบวันเข้าห้องผ่าตัด อาจจะเปลี่ยนใจเอามาคืน...เพราะทั้งเก่า ทั้ง mem. น้อย..ซูมก็ได้จิ๊ดเดียว...
...ของโบๆ...ต้องอยู่กับคนโบๆ..นิ
เรื่อง"หายหน้าไปบ้าง"...ไม่เป็นไรค่ะ งานสำคัญกว่า..เหนื่อยหรือเหงาแล้วค่อยแวะมาก้ได้...ฉันจะคอยแวะเวียนมา และคอยเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
ขอบคุณเพื่อนยาก

44. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ จ. 10 ก.ย. 2550 @ 06:05
379563 [ลบ]

น้องเล็กแก้มยุ้ย

ศิษย์พี่ใหญ่ดื้อมากๆ เหมือนเดิม...ให้พักผ่อนมากๆก็ไม่เชื่อ...สงสัยอยากให้จับมาดมยาผ่าตัดเอาเยื่อบุบวมๆในจมูกออกให้มั้ง...(น้องเล็กบอกไปเลยว่า...พี่จะจับดมยาสลบซะนี่...ดื้อนัก)
น้องเล็กก็เหมือนกัน..วันนี้อย่าลืมไปหาหมอ เอายามาทานต่อนะจ๊ะ..จะได้หายซะที

น้องรอง

สองคนนั้น
ชอบชวนกันคุย...กิน...แล้วก็เที่ยวจ้ะ เราต้องช่วยกันปรามๆไว้บ้าง ไม่งั้นต่างคนต่างเป็นห่วงกัน แต่ก็พากันนอนดึกๆ..
........กล้องนั้น...มันของนอกกาย...เขาไม่ให้ยึดติดน่ะจ้ะ...หายก็หายเน๊อะ....ทำใจ

45. Mitochondria
เมื่อ จ. 10 ก.ย. 2550 @ 09:39
379718 [ลบ]

ไปเอ็กซเรย์ดูในท้องคุณยายหรือยัง เผื่อคุณยายพกกลับบ้านไปเป็นของฝากจากพยาบาลวิสัญญีอย่างที่หนูซูซานว่าไว้
อายุกันปูนนี้แล้ว ลืมของบ้างก็เป็นเรื่องปกติใช่ไหมครับ....อิ อิ

46. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ จ. 10 ก.ย. 2550 @ 16:47
380204 [ลบ]

คุณยายบอกว่า...ลำพังตัวคุณยายวันนั้นน่ะ...ยังเอาชีวิตเกือบไม่รอดเลย...หัวใจกำลังจะวาย คงไม่มีแรงกินกล้องเข้าไปหรอกหลาน ถ้ายังไงช่วยยายให้ปลอดภัยก็บุญโขแล้วจ้ะ...อยู่ที่ว่าฉันจะอ้อนคุณยายคนนั้นให้บอกหวยน่ะค่ะ...แต่ป่านนี้คงหายกลับบ้านไปแล้วละมั้ง

47. Mitochondria
เมื่อ จ. 10 ก.ย. 2550 @ 18:41
380292 [ลบ]

ถ้าได้มาเป็นเลขเด็ดๆ ล่ะก้อ อย่าลืมบอกกันด้วยนะ
แต่เอ .....แล้วแถวนี้เขาซื้อเลขเด็ดกันแถวไหนหว่า
ดีจังเลย คุณยายมานอนให้รื้อเครื่องในเล่น ไม่กี่วันก็กลับไปตะบันหมากเคี้ยวเล่นได้แล้ว คุณติ๋วและทีมงานสุดยอดจริงๆ .....ว่าแต่ว่าไม่มีของแถมแน่นะ....

48. น้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮ
เมื่อ จ. 10 ก.ย. 2550 @ 18:51
380303 [ลบ]

อะไรกัน

ไม่ได้แวะมาหน่อยเดียวมีเลขเด็ดจะไม่บอกกันซะแล้ว

ไม่ได้การ ต้องเข้ามาเช็คบ่อย ๆ

49. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ อ. 11 ก.ย. 2550 @ 16:23
381251 [ลบ]

พ่อดอกมะลิ

ถ้าได้เลขเด็ดก็ดีเน๊อะ...จะได้มีตังค์ไปซ่อมกล้อง...ไม่ต้องกินแต่ข้าวไข่เจียว...น่าสงสาร....
เขาบอกว่าวันนี้คนไข้บอกเลขด้วยหละว่า....(อุ๊ย!ตาย...ใครดูดเสียง) ลองใหม่ซิ....เสียงไม่ออก
เอ้า....เดี๋ยวฉันจะไปบอกคุณในฝัน....อย่าลืมฝันถึงฉันล่ะ ไม่งั้นไม่ได้เลขเด็ดด้วย....อิ...อิ....
....แหม.....เพลงจาก piano solo "น้ำเซาะทราย"มาพอดี...เพราะจริง...ฟังด้วยกันไหมคะ

50. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ อ. 11 ก.ย. 2550 @ 16:25
381253 [ลบ]

น้ออึ่งอ๊อบ จ๋า

เดี๋ยวพี่ติ๋วจะแวะไปบอกในฝันนะคะ...แต่ต้องตกลงเวลากับพี่ไมโตซะก่อน...ไม่งั้นพี่จัดคิวไม่ถูกจ้ะ

51. Mitochondria
เมื่อ อ. 11 ก.ย. 2550 @ 18:30
381367 [ลบ]

แม่ไม้ดำหอม

เลขเด็ดน่ะ ฉันไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่แล้ว ยิ่งพอแม่บอกว่าได้ยินเสียงเพลงน้ำเซาะทรายด้วยแล้ว ฉันสนใจเพลงซะมากกว่า
ฝีมือเปียโนเพลงนี้ ฉันว่าไม่มีใครเกินจำรัส เศวตาภรณ์ ไม่ว่าจะเดี่ยวเปียโน หรือจะมีเสียงร้องร่วมด้วยก็ตาม ฉันก็ยังอดประทับใจเสียงของจำรัสไม่ได้
ถ้าจะเป็นเพลงบรรเลงของจำรัสแล้ว ฉันนึกถึงชุด ในห้วงคำนึง ที่รวมเพลง น้ำเซาะทราย นกเจ้าโผบิน และอีกหลายเพลง ที่ยังประทับตราตรึงในใจไม่เคยลืม
แม่งัดเพลงมาได้เด็ดขาดจริงๆ

52. กฤษณา สำเร็จ
เมื่อ อ. 11 ก.ย. 2550 @ 21:16
381517 [ลบ]

พ่อดอกมะลิ

เพลงของจำรัส เศวตาภรณ์ ..เป็นอะไรที่ฉันชอบมากๆ...เอาไว้มีโอกาสฉันอยากให้คุณร้องให้ฟังบ้าง คงไพเราะน่าดู
เวลาฉันนั่งทำงานคนเดียว....ฉันชอบเปิดเพลงเย็นๆเป็นเพื่อน สักพักหนึ่ง... พอสมาธิฉันได้ที่....ฉันก็ไม่ได้ยินเพลง มันหายไปตอนไหนก็ไม่รู้....พอนึกได้....อ้าว..ไปไม่รู้กี่เพลงแล้ว บางคราวเพลงที่ตั้งใจฟังเลยไปซะแล้ว...
หลายๆเพลงที่ฉันชอบ ...ฉันจะแอบซ้อมร้องไว้ก่อน เผื่อเจอพ่อ ฉันจะร้องให้ฟังนะจ๊ะ

« ก่อนหน้า 1 2 ถัดไป »

กลับขึ้นข้างบน

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส:	38.103.63.56
	เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
ข้อความ:

รหัสสุ่ม:	(ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน)
	ยกเลิก

บันทึกอื่นๆ

ใหม่กว่า » ตอนที่๒ ..บรรยากาศภายในโรงเรียน..ที่ผู้ชายไม่มีสิทธิเข้าฮะ...
เก่ากว่า » เล่า....เพราะความคิดถึง(๔) : ควักหัวใจ...ออกมาเล่า