เห็นชื่อบันทึกนี้แล้ว ไม่แน่ใจว่า กบว.ของ GTK จะแบนหรือเปล่า....อิอิ.อิ     ตรวจแล้วไม่เข้าท่าผิดกติกา อนุญาตให้ลบทิ้งได้ทันทีนะครับ   สืบเนื่องมาจาก คุณหมอสมองใสใจดีมีคุณภาพ  ที่ยังติดค้างกันอยู่ ก็ไม่อยากให้ติดพันกันไปปีใหม่ :-    

มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) ศูนย์อนามัยที่ 10 เชียงใหม่ อีเมลติดต่อ มีต่อ »

             เนื่องมาจากบทสนทนาของชาว G2K  หลายคนที่มักเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก  เช่น บันทึกที่ไม่อยากบันทึกของคุณประกาย    ความรักของครูคิม     สุนัขที่น่าเกลียดที่สุดในโลกตายแล้วของคนพลัดถิ่นฐาน     เจ้าโซดากับชาเย็นของคุณหมอเต็ม    ตัดหางปล่อยวัดของดร.ขจิต     น้องหมาของครูโย่ง  ......  และท่านอื่นๆอีกมากมายที่ไม่ได้เอ่ยแต่มีสัตว์เลี้ยงแสนรัก  เช่น ครูปูหน้าตาดีที่ซู้ด   ผอ.ประจักษ์    เกษตร(อยู่)จังหวัด    น้องดาวลูกไก่ชื่นชมยินดี    คุณเพื่อนร่วมทาง    ครูอ้อย    จึงทำให้ผู้เขียนมีความคิดว่า  น่าจะสร้างชุมชนคนรักน้องหมา ขึ้นมาสัก 1 ชุมชน  เพื่อให้พี่ๆเพื่อนๆน้องๆ ชาว G2K ได้แลกเปลี่ยนเรียนรุ้เกี่ยวกับเพื่อนรักเหล่านี้   ได้เข้าไปปรึกษาทาน ผอ ประจักษ์  

วันนี้ได้ฤกษ์ถือโอกาสส่งท้ายปีเก่า 2551  ผมว่ามันเป็นความสุขที่มีคุณค่าและน่าสนใจในการเรียนรู้ร่วมกัน.....อิอิ.อิ  อย่าเพิ่งคิดไปไกลนะครับ  เล่าเรื่องบนเตียงนอน กับหมาสุดที่รักประจำบ้าน  เจนนี่   เป็นพุดเดิ้ล ตัวแรก  บุพเพสันนิวาสกันที่เปิดท้ายหน้าโลตัสสุพรรณ  เมื่อพวกเราเดินผ่าน  เจนนี่เป็นตัวเดียวกะดิกหางวิ่งมาหาทั้งทีในกรงมีอยู่หลายตัว ราคา 1500 บ.(ประมาณ2544)ตอนเล็กๆเหมือนลูกแกะ  ปลายเท้าทั้งสีเป็นสีน้ำตาลเข้มคล้ายใส่ถุงเท้า ผิวหนังเป็นสีชมพู

ผมจะขึ้นนอนทีหลัง  เจนนี่ จะไปนอนพร้อมกันเจ้านายที่บ้าน เริ่มต้นด้วยแปรขนทาแป้ง หยอดหู ใส่เสือผ้า กินลูกอม 1เม็ด แล้วก็นอนกอดกัน นอนกลิ้งเกลือกกับมือแขนที่ตัวของเราอย่างมีความสุข  

เมื่อผมเปิดประตูเข้าไปในห้องนอน เจนนี่จะรีบมานอนที่หมอนผมทันที คงไม่ต้องการให้ผมนอน(แบบนี้เปล่าที่เรียกหมาหวงก้าง)  เป็นมีพฤติกรรมแบบนายข้าใครอย่าแตะ ผมจะถูกตัว เข้าใกล้แฟนผมไม่ได้ เจนนี่จะขู่และเอาปากมางับลากมือออกจากตัวแฟนผมทันที หากไม่ออกก็จะใช้ 2 เท้าหน้าตะกายออก

เมื่อง่วงนอนก็จะต้องนอนคาบผ้าเบาะที่ให้เจนนี่ไว้ตั้งแต่นำมาเลี้ยงวันแรกเคยนำของใหม่มาให้ก็ไม่เอาต้องเบาะอันนี้เท่านั้นเหมือนลูกชายผมเลยจนปัจจุบันอายุ 27 ยังไม่ยอมทิ้งผ้าแพรที่ให้เขาตั้งแต่ตอนเล็กๆ  ความสัมพันธ์ระหว่างเจนนี่กับพวกเรา สนิทสนมเป็นประจำทุกวันจนบางครั้งนึกว่าเขาเป็นลูกหลานว่านอนสอนง่าย เป็นความสุขเล็กๆ ของคนสูงอายุ 2 คน.....อิอิ.อิ  (รู้ตัวว่าแก่....555)