ด้านในพระราชวังเขมรมีศาลาเล็กๆ หลังหนึ่ง มีแผนที่อาณาจักรขอม (เขมร) ติดไว้ที่ข้างฝา...
- ผู้เขียนถ่ายรูปเก็บไว้ และนำมาขยายดูในภายหลัง พบว่า อาณาจักรขอม (เขมร) ยิ่งใหญ่กว่าที่คิดไว้มากทีเดียว
ภาพที่ 1: อาณาจักรขอม (เขมร)

เชิญชมภาพใหญ่...
- โปรดเลือกดาวน์โหลดตามความเร็วของอินเตอร์เน็ตที่ท่านผู้อ่านใช้
- ภาพขนาด 50KB สำหรับอินเตอร์เน็ตความเร็วต่ำ
[ คลิก - Click ] - ภาพขนาด 100KB สำหรับอินเตอร์เน็ตความเร็วปานกลาง
[ คลิก - Click ] - ภาพขนาด 151KB สำหรับอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง
[ คลิก - Click ]
เดิมผู้เขียนคิดว่า อาณาจักรขอมคงจะรวมภาคกลาง ภาคอีสานของไทย และกัมพูชา (เขมร) ปัจจุบัน
- ทว่า... เมื่อนำแผนที่มาขยายดู พบว่า อาณาจักรขอม (เขมร) แผ่ไปกว้างใหญ่ไพศาลอย่างนี้...
- ทิศตะวันตก...
รวมเชียงแสน เชียงราย พม่า (เขตกะเหรี่ยง และมอญทางตะวันตกของกาญจนบุรีไปจนเกือบถึงมอลัมไย / Moulmein ของพม่า)
- ทิศเหนือ...
รวมลาว (หลวงพระบาง เวียงจันทน์) ไปจรดจีน
- ทิศตะวันออก...
รวมพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของเวียดนาม โดยเฉพาะเวียดนามใต้นั้นคิดเป็นพื้นที่มากกว่า 3 ใน 4 รวมพื้นที่ปากแม่น้ำโขง (หรืออาณาจักรจาม - ปัจจุบันเป็นพื้นที่ "แขมร์กรอม" หรือชนกลุ่มน้อยชาวเขมรในเวียดนาม) และประมาณ 1 ใน 3 ของเวียดนามเหนือ...
ถ้าจะเปรียบกับแผนที่เวียดนามปัจจุบันก็อาจกล่าวได้ว่า เวียดนามนั้นเดิมเป็น "เวียดนามผอม" หรือมีลักษณะยาวเรียวไปตามแนวเหนือ-ใต้ ปัจจุบันเป็น "เวียดนามอ้วน" เพราะรุกเข้ามาทางตะวันตกได้มาก ทำให้พื้นที่ประเทศเพิ่มขึ้นในแนวกว้าง
- ทิศใต้...
รวมพื้นที่ภาคใต้ของไทยจนถึงพัทลุง
โจทย์คือ อะไรเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ทำให้อาณาจักรขอมเสื่อม... ผู้เขียนขอเสนอสมมติฐานแห่งความเสื่อมของอาณาจักรขอมดังต่อไปนี้
- การปกครอง...
อาณาจักรขอมได้รับอิทธิพลจากศาสนาพราหมณ์ (ฮินดู) มานานก่อนจะรับพระพุทธศาสนาแบบมหายาน (น่าจะมาจากการค้าขายกับจีน) และพระพุทธศาสนาแบบเถรวาท (น่าจะมาจากไทย)
การปกครองแบบพราหมณ์เน้น "พระเดช (อำนาจ)" ไม่เน้น "พระคุณ (ทศพิธราชธรรม)"... เปรียบได้กับ "ของร้อน"... ถ้าไม่มีทางเลือก หรือไม่มีคู่แข่งก็คงไม่เป็นไร แต่ถ้ามีทางเลือกเมื่อไหร่... คนเราย่อมหนีของร้อนไปหาความร่มเย็นเสมอ
- การรวมชาติไทยและเวียดนาม...
พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประกาศรวมชาติไทย รับพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ และปกครองแบบ "พ่อปกครองลูก" มีพระคุณ (ความดี - ทศพิธราชธรรม) นำพระเดช"
พระคุณของผู้ปกครองนั้นร่มเย็น... เปรียบได้กับร่มเงาของไม้ใหญ่ และแอ่งน้ำ ทำให้คนหมู่มากหนีของร้อน(อาณาจักรขอม)ไปหาความร่มเย็นใต้พระบรมโพธิสมภาร
ขณะที่ไทยรวมชาติได้... อีกฟากหนึ่งของอาณาจักรขอมคือ เวียดนามก็รวมชาติได้ และเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งแม้กองเรือจีนในยุคนั้นก็รบแพ้เวียดนาม
- การสร้างปราสาท...
การสร้างปราสาทหินขนาดยักษ์จำนวนมาก... คงจะเปรียบได้กับโครงการเงิน(หมื่นหรือแสน)ล้าน หรือ "เมกะโปรเจคท์ (megaproject)" ของไทย...
ขอมลงทุนสร้างปราสาทหิน ซึ่งใช้ทรัพยากรมากเกิน ทำให้ผลิตภัณฑ์มวลรวม (gross domestic product / GDP) หรือผลผลิตของชาติที่เป็นหมาก เป็นผลกลับไปสู่ประชาชนลดลง
ถ้าจะเปรียบคงจะคล้ายการเศรษฐกิจ "ฟองสบู่" ของไทย... เป็นการลงทุนที่ไม่ก่อให้เกิดผลผลิต (nonperforming investment) ในยุคนั้น ทำให้ชาติอ่อนแอลงไปเรื่อยๆ
ชาติที่ลงทุนเกินตัว (overinvest) มักจะถดถอย และอาจเสื่อมสูญ เช่น อียิปต์สร้างปิระมิดมากเกิน เจงกิสข่านขยายอาณาจักรไกลเกิน ฯลฯ... ตรงกันข้ามชาติที่ "รู้จักพอ และรู้จักพอดี" มักจะอยู่ได้ยั่งยืน
นอกจากนั้นชาติที่ลงทุนทางด้านการศึกษา... เริ่มจากการพัฒนาภาษาเขียน ส่งเสริมให้ประชาชนอ่านออกเขียนได้ ส่งเสริมการอ่าน-การบันทึกมักจะเจริญก้าวหน้าไปไกล
- การเป็นเมืองขึ้น...
การตกเป็นเมืองขึ้นนานๆ มีส่วนทำให้ชาติอ่อนแอลง โดยเฉพาะฝรั่งยุคอาณานิคมนี่... ท่านว่า เป็นนัก "แบ่งแยกแล้วปกครอง (divide and rule)"
ฝรั่งยุคอาณานิคมเก่งทางส่อเสียด (ปิสุณวาท) หรือการยุยงคนให้แตกกัน แถมยังทิ้งระเบิดเวลาทางสังคมไว้มากมาย เช่น ปาดแผ่นดินของชาตินี้ให้ชาติโน้น สัญญากับชนกลุ่มน้อยว่าจะให้เอกราช ใช้คนกลุ่มน้อยเป็นทหารปกครองคนกลุ่มใหญ่ ฯลฯ
- ความเหลื่อมล้ำต่ำสูง...
สังคมขอมไม่มุ่งแก้ไขความเหลื่อมล่ำต่ำสูง... ทำให้ช่องว่างระหว่างคนรวย-คนจนห่างขึ้นเรื่อยๆ
การมีเจ้านายเล่นการเมืองหลังได้รับเอกราช และการที่คนชั้นล่างถือว่า มีความบริสุทธิ์ทางเชื้อชาติมากกว่า เนื่องจากคนชั้นสูงแต่งงานกับคนต่างชาติมากกว่าคนชั้นล่างมานานนับร้อยๆ ปี...
ทั้งหมดนี้ (ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ โอกาสในสังคม และความบริสุทธิ์ทางเผ่าพันธุ์) เป็นเงื่อนไขทำให้เขมรแดงเข้ายึดครองประเทศได้ง่าย และตามมาด้วยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กันเองจนเลือดนองแผ่นดินในที่สุด
วันที่ไทยเปิดสนามบินสุวรรณภูมิ...
- ท่านอาจารย์ดอกเตอร์มิเชล ทราเน ผู้เชี่ยวชาญสาขาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเขมร เขียนเรื่องตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์รัศมีกัมพูชา ทักท้วงว่า ไทยเอาชื่อ "สุวรรณภูมิ" ไปใช้ประเทศเดียวได้อย่างไร
จักรภพนครพนมของเขมรในศตวรรษที่ 1-6 ครอบครองแผ่นดินกว้างขวาง มีทองคำมากมาย ค้าขายไปทั่ว เจริญรุ่งเรืองที่สุดในอินโดจีน

อาจารย์ท่านว่า การที่เขมรจะเจริญได้จะต้องมุ่งไปทางสันติเภียพ (= สันติภาพ) ไม่รบพุ่งกับใคร เขมรจึงจะเจริญก้าวหน้าต่อไป
- ทุกวันนี้น่ายินดีที่เรามีโอกาสเห็นภาพพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหมุนี พระเจ้าอยู่หัวเขมรเสด็จเยี่ยมเยียนประชาชน ทรงบำเพ็ญทศพิธราชธรรม เห็นคนเขมรจำนวนมากช่วยกันฟื้นฟู พลิกฟื้นแผ่นดินให้อุดมสมบูรณ์...
- ขอเขมรพึงมีสันติเภียพ (= สันติภาพ)... ขออย่าได้มีสงเครียม (= สงคราม) กันอีกเลย...
แนะนำให้อ่าน:
- โปรดคลิกที่นี่ เพื่ออ่าน "จุมเรียบซัว(สวัสดี)กัมพูชา ตอนที่ ๑"
- โปรดคลิกที่นี่ เพื่ออ่าน "จุมเรียบซัว(สวัสดี)กัมพูชา ตอนต่อไป"
ขอขอบพระคุณ:
- ท่านอาจารย์กิเลน ประลองเชิง. ที่ไหน? สุวรรณภูมิ. กิเลนประลองเชิง ชักธงรบ. ไทยรัฐ. 3 กุมภาพันธ์ 2550. หน้า 3.


เมนูของ wullopporn





เมื่อ พฤ. 01 ก.พ. 2550 @ 13:41
151220 [ลบ]
ขอบคุณคุณหมอวัลลภ พรเรืองวงศ์
- อ่านแล้วนึกถึง hotel rwanda อีกครั้ง และ สหประชาชาติกับสงครามกลางเมือง ของท่าน มสช
- อ่านแล้วเตือนใจดีครับ
ขอขอบคุณ..ขอขอบคุณ...เมื่อ พฤ. 01 ก.พ. 2550 @ 14:35
151263 [ลบ]
ขอขอบคุณอาจารย์ wwibul และท่านผู้อ่านทุกท่าน...
ขอขอบคุณครับ...
เมื่อ พฤ. 01 ก.พ. 2550 @ 17:15
151390 [ลบ]
เมื่อ ศ. 02 ก.พ. 2550 @ 08:49
151883 [ลบ]
ขอขอบคุณ คุณบีเวอร์...
area study...
area study...
ความไม่รู้...
ขอขอบคุณที่กรุณาให้เกียรติอ่านบันทึก และแวะมาเยี่ยมเยียน...
เมื่อ ศ. 02 ก.พ. 2550 @ 09:05
151907 [ลบ]
เมื่อ ศ. 02 ก.พ. 2550 @ 09:23
151931 [ลบ]
ขอขอบคุณ คุณสาทิตย์และท่านผู้อ่านทุกท่าน...
อาณาจักร...
ครู...
ขอขอบคุณครับ...