ปัญหาใหญ่อย่างหนึ่งของผมในการสอนนักเรียน คือ ต้องสอนซ้ำห้องเดิม ถึง 6 เทอมรวด เพราะได้รับมอบหมาย ให้เหมาสอนชีววิทยาทุกระดับชั้น ตั้งแต่ม.4 ม.5 และม.6 เป็นปัญหาได้อย่างไร..เป็นครับ ตรงที่ต้องพยายามหาวิธีสอน ไม่ให้ซ้ำกับที่เคยใช้มาแล้วให้มากที่สุด

ตระหนักถึงปัญหานี้ชัดแจ้ง ก็ครั้งที่ศึกษาหรือทดลองใช้วิธีสอนตามแนวทฤษฎีสร้างองค์ความรู้ ให้กับนักเรียนชั้นม.5 ทั้ง 2 ภาคเรียน ด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือ และการเรียนรู้แบบค้นพบ ระยะแรกของการจัดกิจกรรม นักเรียนตื่นเต้น สนใจดี แต่พอหลายครั้งเข้า เริ่มชิน ความตื่นเต้น ความสนใจลดลงไปเรื่อยๆ แค่ 2 เทอม ก็เริ่มมีอาการอย่างนี้แล้ว ถ้าจะใช้วิธีเดิมๆอีกในชั้นม.6 เพราะรับผิดชอบสอนด้วยเช่นกัน ก็จะยิ่งไปกันใหญ่ ผมหมายถึง ความกระตือรือร้น หรือความเอาใจใส่

ทีนี้ลองนึกว่า ต้องสอนนักเรียนห้องเดิมทุกเทอม ตั้งแต่ม.4 จนถึงม.6 เลยซิครับ ว่าจะเป็นปัญหาได้หรือเปล่า ภาระของครูจึงต้องหารูปแบบใหม่ๆ มาใช้สอนอย่างสม่ำเสมอ เท่าที่ครูจะทำได้ครับ

สอนม.6 เรื่อง วิวัฒนาการ ผมแบ่งกลุ่มให้นักเรียนเล่านิทานเสียเลย เป็นครั้งแรก นับตั้งแต่เป็นครูมาครับ ที่ทดลองใช้นิทานกับการสอนชีววิทยา “อย่ามาถามครูนะ ว่าจะให้เรื่องเหล่านี้ เป็นนิทานได้อย่างไร เพราะครูก็คิดไม่ออกเหมือนกัน(ฮา)” คุยทำความเข้าใจกับนักเรียนทั้งชั้นล่วงหน้าครับ

นักเรียนต้องไปเขียนเรื่อง และวาดภาพประกอบกันมา มีเวลาให้เตรียม 1 สัปดาห์ ครั้นถึงเวลาสอนจริง นักเรียนทุกกลุ่มพร้อม หลังขอเลื่อนนัดหมาย จากวานนี้เป็นวันนี้ เพราะเตรียมตัวกันไม่ทัน

นักเรียนทุกกลุ่มทำได้ดีครับ กลุ่มแรกๆที่เล่า เพื่อนในชั้นไม่ค่อยสนใจ เพราะห่วงแต่เตรียมจะออกมาเล่าของตัวเอง แต่พอกลุ่มหลังๆ โดยเฉพาะกลุ่มสุดท้าย เพื่อนทุกคนในชั้นสนใจดีมาก

ทุกกลุ่มที่ออกมาเล่าตั้งใจมากครับ เล่าไป ฮาไป ขำตัวเอง เพื่อนๆทั้งชั้นขำ โดยเฉพาะเวลาผิด ที่ไปพากย์บทคนอื่น เพราะคิดว่าเป็นบทของตนเอง

สรุปว่านักเรียนสนุกสนานพอสมควร มีความสุขตามที่หลักสูตรต้องการ..แล้วจะนำนิทานของนักเรียนมาเล่าเป็นตัวอย่างครับ

ตัวอย่าง