คือทุกข์สุขและความงอกงามของกันและกัน [๑][๒]

                                                                 ร้อยมาลา เป็นมาลัย คล้องให้โลก
                                                                 มาดับโศก สร้างสุข แก่ยุคสมัย
                                                                 เฉกเช่นชล ชุ่มชื้น ชื่นหทัย
                                                                 จากดวงใจ "ครู บ.ว."....ก่อสร้างรัก

                                                                 เป็นตาลคู่ เคียงข้าง คู่อย่างนี้ [๓]
                                                                 ตลอดปี ร้อยความสุข ผูกสมัคร
                                                                 คู่ผองชน เผชิญทุกข์ เคียงใจภักดิ์
                                                                 ครู ผสานรัก สร้างสานไทย
[๔][๕]

 

..................................................................................................................................................................

หมายเหตุ :

[๑] ภาพ CGA : Computer Graphic Art และชื่อบทกลอนโดย วิรัตน์ คำศรีจันทร์
[๒] ภาพฉากหลัง เป็นภาพถ่ายจากกล้องดิจิตัล โดย คุณอุ้มบุญ โรงพยาบาลป่าติ้ว จังหวัดยโสธร เข้าชมและอ่านได้ที่ http://gotoknow.org/profile/somying-o
[๓] บทกลอนของคุณครูปณิธิ ภูศรีเทศ ซึ่งได้แต่งเปิดเรื่องไว้แล้วให้ผู้อ่านร่วมแต่งต่อเติมตามอัธยาศัย เข้าชมและอ่านได้ที่บันทึก : http://gotoknow.org/blog/pani/413798#2292713
[๔] ในบทกลอนนี้ ครู บ ว ผู้เขียนหมายถึง ๓ ระบบและภาคส่วนสังคม ประกอบด้วย ๑.ระบบการศึกษาและการพัฒนาการเรียนรู้ ๒.ชุมชนและภาคประชาสังคม และ ๓.การพัฒนาทางด้านจิตใจ หรือ ครู : โรงเรียน  : บ้าน : วัด
[๕]
แต่งต่อโดยผู้เขียน : ที่ dialog box ๑๙ ในบันทึก ปณิธิ ภูศรีเทศ  http://gotoknow.org/blog/pani/413798#2292713