ในงานมหกรรมงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นภาคเหนือ ในส่วนของแจ่งเด็ก "เด็ก เยาวชน และ การศึกษา : คบเด็กสร้างเมืองเรื่องไม่เล็ก...ที่ยิ่งใหญ่" คุณ วันเพ็ญ พรินทรากูล ผู้ประสาน งานวิจัยเพื่อท้องถิ่นจังหวัดลำพูน รายงานบรรยากาศ และ สรุปไว้ได้อย่างน่าสนใจมาก  ถึงประเด็นเด็กเยาวชนและการศึกษา  ปัญหา "การศึกษา กับเด็กและเยาวชน" ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่ในสังคมไทย เห็นได้จากข่าวสารต่าง ๆ ตามหน้าหนังสือพิมพ์ เช่น เด็กทะเลาะกันตบตีกัน สอบไม่ได้ฆ่าตัวตาย เป็นต้น ซึ่งที่ผ่านมาเราหวังว่าการศึกษาจะช่วยได้ แต่เราผ่านการปฏิรูปการศึกษามาหลายยุคหลายสมัยการปฏิรูปการศึกษาจะเอาอย่างไร ซึ่งคณะครู คณะวิจัยที่พยายามจะหาคำตอบที่เราทำมา ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วม การแก้ไขปัญหาเด็ก ผลกระทบกับเอดส์ การพัฒนาศูนย์เด็กเล็ก โรงเรียนวิถีพุทธ และการศึกษา ปัจจัยการป้องกันปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยเรียน โดยการใช้วิธีการที่หลากหลายรูปแบบ เหล่านี้มีบทเรียนมีประสบการณ์ที่จะสามารถนำเสนอสู่กันฟังได้อย่างไรกับแนวทางที่เราทำกันอยู่ โดยผ่านกระบวนการวิจัยเพื่อท้องถิ่น ที่ผ่านมามีกระบวนการดำเนินการวิจัย และผลการวิจัยที่นำไปสู่การปลี่ยนแปลงได้อย่างไร ?

      ข้อสรุป จากเวทีก็คือ ประสบการณ์ องค์ความรู้ไม่ใช่สิ่งสำคัญ แต่กระบวนการเรียนรู้สำคัญกว่า เพราะจะฝังลึกกับชุมชนเราสามารถต่อยอดความรู้ไปได้อยู่เรื่อยๆ แต่องค์ความรู้สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา และการมีส่วนร่วมเป็นสิ่งสำคัญของกระบวน การเรียนรู้เกี่ยวกับเด็กและเยาวชน การเปลี่ยนบทบาทครู จากผู้รู้ มาเป็นผู้จัดกระบวน การเรียนรู้ และสร้างกระบวนการเรียนรู้ร่วมกัน เป็นสิ่งสำคัญ ซึ่งความรู้มีอยู่เต็มไปหมด ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวความรู้แต่อยู่ที่กระบวนการเรียนรู้ และความร่วมมือของทุกฝ่ายที่ต้องมาร่วมกันเรียนรู้และแก้ไขปัญหา เป็นการเชื่อมโยงทั้งในและนอกระบบ และตามอัธยาศัย เพื่อให้เด็กและเยาวชนของสังคม มีความเข้มแข็งและมีความรู้ เพราะเด็กคืออนาคตของสังคมเรา เพื่อพัฒนาและเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับสังคมเราต่อไป....

      น่าสนใจมากครับ โดยเฉพาะเรื่องของการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วม   รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถอ่านได้จาก จดหมายข่าว สกว. สำนักงานภาค ปีที่ 8 ฉบับที่ 6

 http://vijai.org/News/files/archives/Year8_Issue6.pdf