ผมดีใจที่ได้มีโอกาสทำอะไรที่เป็นภาพสะท้อนการใช้ทรัพยากร ICT อย่างสร้างสรรค์ มีความหมายและคุณค่า เช่นที่เคยพูดถึงไว้ในบางบันทึกที่ผ่านมา แม้จะดูเป็นเรื่องเล็กๆก็ตาม 
   ครั้งนี้ก็เช่นกันครับ  มันโยงใยมาตั้งแต่ผมให้นักศึกษาใช้ Blog เพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ ในรายวิชาหนึ่ง  Blog ที่ Gotoknow ทำให้ลูกศิษย์ชื่อ วาสนา ได้รู้จัก และเกิดความประทับใจใน คนเก่ง คนดี ชื่อ ปวีณา แล้วก็ให้บังเอิญว่า ในงานมหกรรม KM-3 ที่ศูนย์ BITEC ผมไปนั่งติดกับสาวน้อยคนนั้น และคุยกันจนรู้ว่าคนนี้แหละ ศน.ปวีณา ที่เราเคยเอ่ยอ้างถึงอยู่บ่อยๆ ซ้ำยังได้รู้ว่าเรียนมาจากสำนักเดียวกัน สาขาเดียวกันกับเราเสียด้วย  แม้ว่าจะเป็นรุ่นน้องอยู่หลายปี 
   และแล้วในวันที่ 28 มีค. 50 ตอน ตี 2 กว่าๆ เธอได้เขียนบันทึก ชื่อ ชาวสุพรรณฯ อยากพบ อ.พินิจ  ไปวางไว้ในส่วนคำถามของ Blog นี้ของผม ภายในบันทึกนั้นเอง สองน้องบ่าว คือ น้อง ขจิต ฝอยทอง และ น้อง เม้ง "สมพร" ก็เข้ามาแจม พูดไปมา ทำเอาคุณปวีณาทำท่าว่าจะได้ น้องชาย นาย ขจิต ฝอยทอง  ไปพบเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับครูสุพรรณด้วยอีกคน  ข้อมูลรายละเอียด คุณปวีณาได้สื่อสารสองทางกับผมผ่านทาง e-Mail มาแล้วอีก 2-3 ครั้ง ทำให้เห็นภาพของงานชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ 
   แล้วเมื่อ 2 วันมานี้ ก็มีชายหนุ่มเรียกขานผมมาทางเสียงด้วยเครื่องมือชื่อ Skype เราคุยกันเรื่องงานที่อาจได้ไปสุพรรณด้วยกัน อยู่พักหนึ่ง และก่อนบอกลาการสนทนา น้องบ่าวคนนี้ ยังยกมือไหว้ผมมาจากโคราชด้วย .. เห็นภาพเคลื่อนไหวชัดเจน เสียงพูดก็คมชัดมากครับ ส่วนทางผมก็ได้แต่บอกว่า ผมรับไหว้แล้วนะ .. แต่ น้องชาย นาย ขจิต ฝอยทอง  ไม่มีโอกาสเห็น ก็เพราะผมยังไม่ติด Web cam ให้กับเครื่องคอมฯที่ใช้อยูเลย
    งานนี้คุณปวีณายังถามถึงเบอร์โทร.น้องวาสนาของเธอจากผมด้วย เห็นบอกว่ายังไม่เคยฟังเสียงน้องเค้า 
    เห็นหรือยังครับว่าพลังของสื่อ ICT อันเป็นเทคโนโลยีร่วมสมัย สามารถบันดาลให้เกิดสิ่งดีๆ สร้างสัมพันธภาพ เชื่อมโยงเครือข่ายคน และงานได้อย่างวิเศษ .. อยู่ที่เราจะใช้มันอย่างไรเท่านั้นเอง .. จะใช้เพื่อให้เกิด คุณอนันต์ หรือ โทษมหันต์ ก็อยู่ที่ เรานี่แหละที่จะช่วยกัน ทำให้มันเป็นไป
    เขียนมาจนจะจบ นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ให้เบอร์โทร น้องวาสนา แก่ พี่ปวีณา เลยครับ งานนี้ผมจะเลือกใช้สื่อ SMS เพื่อให้เธอไม่ต้องพะวงมารับโทรศัพท์โดยไม่จำเป็น.