“...อดีตเมืองปายสุขใจหนักหนา
ขอวอนเทพไท้ เทวา
จงมาปกป้อง คุ้มภัย
ให้เมืองได้อยู่ คู่ดิน คู่ฟ้า คู่ไทย
เมืองนี้คือ อำเภอปาย
ภูมิใจได้อยู่ได้กิน...”
เพลง อดีตเมืองปาย <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ร้องโดย คุณลุงบุญมี ปิระกรรณ์</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><hr></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">กิจกรรมแรกผ่านไป…จากบันทึกนี้…คนเป็นไกด์ : ปฐมบท รู้จักฉันรู้จักเธอก่อนตะลุยเมืองปาย </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ทั้งผมและผู้มาเยือนได้เวลาตะลุยเมืองปายกันแล้ว ที่วัดหลวงนี่เอง มีจุดหนึ่งที่ถ่ายรูปได้สวย เห็นภาพเจดีย์และโบสถ์ซ้อนกันอยู่ ผมมักให้ลูกทัวร์ของผมถ่ายรูปที่จุดนี้เสมอ …</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">Tour leader ถามผมว่าจะใช้โทรโข่งหรือเปล่า ผมว่าไม่หรอก คนไม่ถึงสิบคนนั่งพูดคุยสนุกๆไปในรถจะดีกว่า บ่ายคล้อยแล้ว สถานที่จะตะลุยก็คงจำกัดไม่กี่แห่ง แต่ไฮไลต์น่าจะอยู่ช่วงค่ำคืนที่ปาย</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center"></div>
<div style="text-align: center">อุโบสถวัดน้ำฮู อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน</div>
<div style="text-align: center">——————</div></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p>เรามุ่งหน้าไปสู่ วัดน้ำฮู วัดนี้เองเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่ออุ่นเมือง พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ที่มีน้ำไหลออกจากพระเศียร เป็นที่อัศจรรย์ยิ่งนัก ที่วัดนี้ยังมีเรื่องเล่าในประวัติศาสตร์เกี่ยวกับพระนางสุพรรณกัลยา มีสถูปที่บรรจุพระเกศาของพระนางที่วัดแห่งนี้ด้วย <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ที่เองผมก็ได้เล่าเรื่องให้ผู้มาเยือนฟังข้างวิหารใหญ่ มีนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยว ทำเนียนมาร่วมวงไพบูลย์หลายท่าน แอบฟังกระผมด้วย(อิ อิ เขินจัง) ผู้มาเยือนของผมทุกท่านล้วนเรียบร้อยน่ารัก ยืนฟังอย่างตั้งใจพยักหน้าเห็นด้วยตลอดเวลา เอ…หากผมโม้ไปก็คงรับรู้ตามนั้นหมดละซิครับ… </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เรื่องของประวัติศาสตร์บางทีรูปแบบการเล่าก็ต้องให้สนุกสนาน ให้เห็นภาพที่มีชีวิตตัวละครอย่างชัดเจน ต้องยกความดีทั้งหมดให้ งานแสงสีเสียง ประวัติศาสตร์ที่แสดงหน้าพระพักตร์สมเด็จพระนางเจ้าฯ ในสิบปีก่อนโน้น ผมยังจำเรื่องราวที่นักแสดงได้แสดงเรื่องราวของวัดน้ำฮูแห่งนี้ได้ ผมก็จำเนื้อความนั่นในมโมสำนึกผมอย่างแจ่มชัด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">“….องค์ดำ (พระนเรศร) เดินทัพหลังจากที่ไปรับพระเกศา พระอัฐฐิ ของพระพี่นางสุพรรณกัลยา เดินทางรอนแรมมาจากเมืองพม่า ลัดเลาะผ่านชายแดนไทย และได้พักการเดินทัพ ณ วัดแห่งนี้ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">คืนนั้น พระนเรศร ได้ทรงพระสุบินเห็น พระพี่นางฯ ได้เสด็จมาหา ในพระสุบินนั้นพระนางร่ำไห้ตรัสกับพระนเรศรว่า พระนางเป็นผู้หญิงสองเมือง ตัวเป็นคนไทย แต่ได้พระสวามีเป็นชาวพม่ามอญ พระนางขออยู่ตรงจุดนี้ ณ แผ่นดินไทยชายแดนระหว่างสองประเทศ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">จุดนี้นั่นคือ “วัดน้ำฮู” ในปัจจุบัน รุ่งเช้า พระนเรศวร จึงได้ให้ไพร่พล ระดมกำลังสร้างวัดและสถูปเจดีย์ไว้เป็นอนุสรณ์ และบรรจุเกศาพร้อมอัฐฐิของพระพี่นางฯไว้ข้างในนั้น…”</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">—————-</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ผู้มาเยือนยืนฟังผม อย่างตั้งใจจริงๆครับ ผมสังเกตแววตาทุกคนต่างจินตนาการตามท้องเรื่องที่ผมเล่า …</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ผมต้องขออภัยครับสำหรับนักประวัติศาสตร์ ตรงนี้ประวัติศาสตร์ไม่ชัดเจน ต่างมีเรื่องเล่าที่แตกต่างกันบ้าง และผมอาจใช้ราชาศัพท์ที่ผิดพลาดไปบ้าง…แต่เรื่องราวที่ผมเล่าให้ผู้มาเยือนผมฟังมีเสน่ห์เสมอครับ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ตรงนี้เองผมคิดว่าการบันทึกประวัติศาสตร์มีความสำคัญ ทุกอย่างที่ล่วงเลยมาแล้วควรที่จะมีการจดบันทึกไว้อย่างชัดเจน และขอให้คำว่า “..เชื่อว่า …ไม่ระบุ พ.ศ….คาดว่า…ไม่มีหลักฐานปรากฏแน่ชัด….เชื่อกันว่า..เล่าต่อกันมาว่า” ให้หายไปจากหลักฐานประวัติศาสตร์ บางทีการกล่าวเช่นนี้ก็เหมือนการกล่าวอ้างขึ้นมาลอยๆไม่ได้มีเนื้อหาหนักแน่นพอจะเชื่อถือได้ ทำให้ประวัติศาสตร์ไม่ต่างกับนิทานที่เล่าประโลมโลก</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ส่วนประวัติพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่วัดน้ำฮูก็น่าสนใจยิ่งนัก อัศจรรย์ที่สุดก็ตรงที่ มีน้ำไหลออกจากพระเศียร หลังจากที่ตักน้ำที่ซึมออกมาหมดแล้ว ยังมีน้ำซึมออกมาเรื่อยๆ เคยมีการทดลองแล้ว ก็ประจักษ์ด้วยตาทุกคนแล้วว่า มีน้ำไหลซึมจากพระเศียรจริง.. เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่คู่เมืองปาย มาจนถึงปัจจุบัน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เราเดินทางต่อไปยัง บ้านสันติชล…นี่เป็นจุดหมายปลายทางของเราทางทิศตะวันตกของเมืองปาย สันติชลนี้ เป็นพื้นที่วิจัยของกระผมมาก่อน ประวัติศาสตร์ และบริบทองค์ความรู้ต่างๆ เราก็สืบค้นจากการวิจัยทั้งสิ้น วิถีวัฒนธรรมจีนยูนนานนั้นมีเสน่ห์น่าค้นหายิ่งนัก ที่นี่นอกจากจะให้ผู้มาเยือนชมวิถีชาวบ้านจีนแล้ว ทุกจุดที่เราเดินในหมู่บ้านแห่งนี้ สามารถมองเห็นเมืองปายได้เป็นภาพกว้าง อากาศเย็นสบาย ผ่อนคลายอย่างที่สุด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อีกจุดหนึ่งที่น่าสนใจ ส่วนใหญ่ก็จะพานักท่องเที่ยวมาทานอาหารจีนยูนนานและจิบชาอู่หลง ที่ผมมักจะนำเสนอกับผู้มาเยือนเสมอๆก็คือ การสร้างบ้านดิน ที่ใช้ภูมิปัญญาของยูนนานดั้งเดิม ดินเหนียวผสมฟางข้าวผสานขึ้นเป็นบ้าน ช่วงหนาวก็อบอุ่น ช่วงร้อนข้างในบ้านก็เย็นสบาย เป็นคุณสมบัติที่ดีของบ้านดินโดยแท้</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หลายท่านคิดว่าผมเป็นคนจีน…ผู้มาเยือนหลายท่านคิดแบบนี้จริงๆครับ แต่ไม่ใช่เลย ผมเป็นคนเมืองล้านนาบอกให้ผู้มาเยือนของผมเสมอๆว่า ภาษาจีนผมพูดได้คำเดียวครับ คือ “หว่อ ไอ้ หนี่” ท่องเอาไว้ทักทายผู้คนแถบนี้ครับ :)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">นักท่องเที่ยวเรียนรู้กับเจ้าของบ้าน การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่เกิดขึ้น</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">————– </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ที่นี่มีประเด็นเรียนรู้มากมาย อยู่ที่ว่าผู้มาเยือนของผมจะสนใจประเด็นไหน เราสามารถหยิบประเด็นนั้นให้เขาเข้าไปเรียนรู้ กับบุคคล สถานที่จริงๆได้ทันที ..ทั้งหมดเป็นปฏิสัมพันธ์ที่เราสามารถสร้างให้เกิดขึ้นได้ ระหว่าง เรา นักท่องเที่ยว และชุมชน </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อย่างที่บอกว่า การท่องเที่ยวนั้น “ร้อยรัดด้วยความรัก” ทุกอณูของความคิด การปะทะสังสรรค์ของวัฒนธรรมที่แตกต่าง การแลกเปลี่ยนความรู้กันที่ผมเห็น เป็นความงดงามที่น่าประทับใจ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ชาวบ้านที่นี่อดีตเป็นชุมชนที่มีปัญหาเกี่ยวกับยาเสพติด ปัญหานี้รุนแรงมากในช่วงปี ๒๕๔๗ ที่ว่ารุนแรงนั้นในฐานะเอเย่นต์ผู้ค้ารายใหญ่เงื่อนไขระดับประเทศ ข้อกล่าวหาและอคติจากสายตาคนนอกทำให้พวกเขามีความทุกข์และแปลกแยกจากสังคมไทย </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">ชิงช้าโบราณ ภูมิปัญญาจีนยูนนาน ที่"สันติชล"</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">----------------</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">การท่องเที่ยวนี่เองที่ช่วยผสานให้รวมใจคนทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว งานวิจัยเข้ามาเร่งกระบวนการนี้ให้การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือ เสมือนดินเหนียวกับฟางข้าวที่ผสานเป็นเนื้อเดียวสร้างประโยชน์เป็นบ้านเป็นที่อาศัย…</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ภารกิจของผมนอกจากที่ปรึกษาโครงการวิจัยที่นี่ การเป็นไกด์ท้องถิ่นช่วยเชื่อมร้อยวิถีคน วิถีวัฒนธรรม ก็ช่วยให้เกิดภาพแห่งความสมานฉันท์นี้ขึ้นมา…ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยผลักดันให้การขับเคลื่อนพัฒนาเรื่อยมา อาจไม่มากไม่น้อยแต่เป็นความตั้งใจอย่างที่สุด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หากคุณเห็นรอยยิ้มทั้งผู้มาเยือน และชาวบ้านที่นี่แล้ว...และถ้าหากคุณอยู่เบื้องหลังส่วนหนึ่งความสำเร็จเบื้องต้นเหล่านี้แล้ว คงสัมผัสได้ว่า ความสำเร็จที่นำมาซึ่งความสุขนั้นเป็นอย่างไร</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อยากบอกว่าผมภูมิใจจังครับ….ท่านผู้ชม</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><hr>
<p style="margin: 0in 3.85pt 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ข้อมูลจำเพาะ</p>
<p style="margin: 0in 3.85pt 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">
</p>
<p style="margin: 0in 3.85pt 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0in 3.85pt 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>
การเดินทาง<p style="margin: 0in 3.85pt 0pt" class="MsoNormal">รถโดยสารประจำทาง
จากกรุงเทพฯ</p>
- รถโดยสารประจำทางปรับอากาศของบริษัทเอกชน ออกจากสถานีขนส่งสายเหนือหมอชิต ๒ ถนนกำแพงเพชร ทุกวันๆ ละ ๑ เที่ยว สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ บริษัท เมืองเหนือยานยนต์โทร. ๐๒๙๓๖ ๓๕๘๗-๘จากเชียงใหม่
- มีรถโดยสารประจำทางทั้งธรรมดาและปรับอากาศ วิ่งบริการ ๒ เส้นทาง คือ
- สายเชียงใหม่-แม่สะเรียง-แม่ฮ่องสอน มีบริการวันละหลายเที่ยว ตั้งแต่เวลา (ทางหลวงหมายเลข ๑๐๘) ๐๖.๓๐ - ๒๑.๐๐ น.ใช้เวลาเดินทางถึงอำเภอ แม่สะเรียง ๔ ชั่วโมง ถึงแม่ฮ่องสอน ๘ ชั่วโมง
- สายเชียงใหม่-ปาย-แม่ฮ่องสอน มีบริการวันละหลายเที่ยว ตั้งแต่เวลา (ทางหลวงหมายเลข ๑๐๗ และ ๑๐๙๕) ๐๗.๐๐ - ๑๒.๓๐ น. ใช้เวลาในการเดินทาง ประมาณ ๖ ชั่วโมง (เชียงใหม่ ถึง แม่ฮ่องสอน) รายละเอียดติดต่อ บริษัท เปรมประชาขนส่ง จำกัด โทร. ๐๕๓ ๖๑๑ ๓๑๘
เครื่องบิน
บมจ. การบินไทย มีบริการเที่ยวบินระหว่างกรุงเทพฯ-เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน ทุกวัน สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. ๑๕๕๖,๐๒ ๒๘๐๐๐๖๐
สำนักงานเชียงใหม่ โทร. ๐๕๓ ๒๑๐๐๔๓-๕
สำนักงานแม่ฮ่องสอน โทร. ๐๕๓ ๖๑๑ ๒๙๗
หรือง่ายๆตามนี้ <ul>
</ul> ระยะเวลาการเดินทาง รถตู้ใช้เวลา ๒-๓ ชั่วโมงรถบัสใช้เวลา ๓-๔ ชั่วโมงเครื่องบินใช้เวลาประมาณ ๒๐ นาที <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เส้นทางการเดินทางโดยรถโดยสารไปยังปายนั้นค่อนข้างคดเคี้ยวและลาดชัน แนะนำว่าเพื่อนๆคนใดที่มีอาการเมารถให้ทานยาแก้เมาและพกยาดมไปด้วยจะดีที่สุด</p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">—————–</p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="right">จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร</p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="right">๒๗ พ.ย.๕๐</p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"> </p></span><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p>
ข้อมูลเพิ่มเติมวัดน้ำฮู
วัดน้ำฮู
<p style="margin: 0in 3.85pt 0pt" class="MsoNormal">ห่างจากตัวอำเภอไปทางทิศตะวันตกประมาณ ๓ กม. เป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่ออุ่นเมือง ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ทำด้วยโลหะทองสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง ๒๘ นิ้ว สูง ๓๐ นิ้ว พระพุทธรูปองค์นี้พระเศียรกลวง ส่วนบนเปิดปิดได้และมีน้ำขังอยู่ เป็นพระพุทธรูปสิงห์สาม อายุประมาณ ๕๐๐ ปี เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๕ มีพระธุดงค์จากอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ มานมัสการและสงสัยว่าข้างในพระจะมีน้ำจึงเปิดดูพบว่ามีน้ำจริงๆ ข่าวนี้แพร่ออกไปก็มีผู้คนหลั่งไหลมาขอน้ำไปสักการะพอน้ำในพระเศียรหมดก็จะมีไหลออกมาอีกในลักษณะซึมออกมาตลอดเวลา </p><p> ด้านหลังมีองค์พระเจดีย์ ตามประวัติเล่าว่า พระสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงสร้างเพื่อบรรจุพระอัฐิของพระพี่นางสุพรรณกัลยา </p><p> ———————————————————-</p><p>ส่วน ประวัติการเข้ามาของกองพล ๙๕ ก๊กมินตั๋ง และการทำงานกับยาเสพติดที่แม่ฮ่องสอน สามารถหาอ่านได้จากหนังสือที่ผมเขียน หาซื้อ หรือติดต่อ สกว.สำนักงาน ภาค สนใจสั่งซื้อหนังสือ ติดต่อคุณอุบลรัตน์ ขัณฑ์แก้ว โทร. ๐๕๓ ๘๙๒๖๖๒ ต่อ ๐</p><p>“กระบวนการเรียนรู้สู่เส้นทางสีขาว"</p><p>
</p><p> </p><p> </p><p> </p>
ทำให้ผมอยากไปเที่ยวเมืองปายเพิ่มขึ้นอีก 20% เลยนะครับ
สวัสดีครับ คุณ
Pong+Roofman
หากของเดิมตั้งใจไว้ ๘๐ % รวมที่อยากมาเพิ่มอีก ๒๐ % แบกเป้มาได้เลยครับ
มีทริปที่ adventure หลายๆทริป เอาไว้ผมจะเล่าสู่กันฟังครับ
สบายดีนะครับผม...
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์
เมืองปายน่าท่องเที่ยวอย่างนี้นี่เอง คนบางคนถึงไม่ไปคิดจะไปจากที่นี่เลย น่าอิจฉาชาวปายจริง ๆ
สวัสดีครับ คุณพวงเพชร (ชื่อเพราะมากครับ) เพชรน้อย
ผมว่าที่ไหนก็ตามล้วนแล้วแต่มีเรื่องดีๆ เพียงแต่คนท้องถิ่นจะนำมาใช้ได้อย่างไร
หลายๆชุมชนมองเผินๆคิดว่าไม่มีอะไร แต่หากเราได้นั่งคุยกัน ค้นหาสิ่งดีๆ ปรากฏว่ามีมากมายเลยครับ
ปายก็เช่นเดียวกัน เราอาจมีวิกฤติบ้างเรื่องของการท่องเที่ยวกระแสหลัก แต่ทว่าเวลาแบบนี้ เราก็มีกระบวนการเรียนรู้ที่เกิดจากการถอดบทเรียนนั้น มาเรียนรู้และแก้ไขปัญหา ขับเคลื่อนงานพัฒนา
ขอบคุณครับ ที่เข้ามาเยี่ยม
-------------
เอาภาพมาฝากครับ
ถนนปายยามย่ำค่ำ
ผมนั่งรถผ่านไปทางแยกอำเภอท่าคันโทที่คุณพวงเพชรอยู่ ยังคิดถึงอยู่เลยครับ
สวัสดีครับ น้องครูแอน
นานพอสมควรที่ครูแอนไม่ได้บันทึกนะครับ ช่วงนี้ผมหลบมานั่งเขียนงานที่บ้าน ก็ยังมีงานคั่งค้างอีกพอสมควร ส่วนหนึ่งก็รับงาน freelance แบบนี้ เดือนหน้าคงคับคั่งกว่านี้ครับ..
เพลงชุด"มนต์เมืองปาย" สามารถหาได้ที่โรงพยาบาลปาย สอบถามที่หมอรอนก็ได้ครับ เพราะพี่เจริญศักดิ์ เลิศมงคล ก็ทำงานในกลุ่มงานนี้ เห็นว่ามีชุดใหม่เพิ่งออกและกำลังทำเป็นมิวสิควิดีโอด้วย น่าสนใจมากครับ
ช่วงปลายปีนี้ คิดว่าทาง Blogger ปาย น่าจะได้พบกัน หารือกัน อาจนัดเรื่องการนำของบริจาคที่ได้รับ ไปทำกิจกรรมร่วมกันครับผม
ตอนนี้ของบริจาคทยอยมาเรื่อยๆครับ น้องช่วยหาพื้นที่บ้างก็ดีครับ เพราะผมคิดว่าอยากกระจายให้เด็กๆที่ยากจนโดยทั่วๆกันครับ
อาจจะคัดเลือกเด็กที่ยากจนจริงๆเพื่อที่เราจะจัดของให้พวกเขาโดยตรง และมีอุปกรณ์การเรียนส่วนหนึ่งที่ผมอยากให้สำหรับน้องๆที่ขัดสน..ครูแอนเลือกมาหน่อยนะครับ
ส่วนคอมพิวเตอร์ไม่ทราบว่าจะได้มาสักกี่เครื่อง ส่วนหนึ่งผมจะมอบให้สถานีอนามัยไว้ทำเวชระเบียนครับ ที่ผมเห็น อย่างสถานีอนามัยใกล้บ้านนี่ เป็นเครื่องเก่าๆ ใช้ทั้งทำงานและเวชระเบียน
หนังสือธรรมะก็ทยอยมาเรื่อยๆครับ ส่วนนี้มอบให้ ห้องสมุดธรรมะที่เราเตรียมกันตั้งแต่ปีที่แล้ว
ของเล่นมีมาส่วนหนึ่ง สำหรับศูนย์เด็กเล่นบนดอยครับ เด็กๆคงดีใจที่ได้ของเล่นใหม่ๆกัน
วันเวลาที่เรา Blogger ชาวปายจะออกไปทำกิจกรรมนั้น เรามาปรึกษากันอีกทีนะครับ
ขอบคุณมากครับ
----
พี่เอก
สวัสดีตอนเช้าครับ
วันนี้อากาศเย็นกว่าวันก่อนๆ เมื่อคืนก็ปิดหน้าต่างเกือบทุกบาน สงสัยคืนนี้ถ้าอากาศยังเย็นแบบนี้คงต้องเตรียมผ้าห่มหนาๆ เอาไว้
เขียนแบบนี้ยั่วน้ำลายกันชัดๆ อิๆๆ ชอบครับ ภาพสวยมาก ประวัติพอทราบมาบ้างแล้ว แต่ยังไม่เห็นภาพรวม รออ่านต่อไปอีกสักพัก จะได้เที่ยวทางภาพและตัวหนังสือไปก่อน ;)
เช้าวันหนาวๆที่ปาย...บ้านของผม :)
จิบกาแฟ ทรีอินวัน แก้ขัดช่วงน้ำมันพืชแพง น้ำมันรถโหดครับ
------------------
-ตอนอยู่ปางมะผ้าชีวิตมีแต่การทำงาน เสาร์-อาทิตย์ก็กลับบ้านที่เชียงใหม่ ผ่าน อ.ปายแวะพักทานข้าวกลางวัน - เย็นตลอดโดยไม่สนใจว่าที่ปายมีสถานที่ท่องเที่ยวอะไรที่น่าสนใจจึงเป็นแรงดึงดูดใจให้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศมาแวะเยี่ยมเยือนตลอด หลังจากที่น้องเอกมาทำเวปไซด์เกี่ยวกับการท่องเที่ยวที่ปาย ถ้าย้อนเวลาได้อยากไปเที่ยว ปายอีกครั้ง มีอะไรหลาย ๆ อย่างที่เรายังเข้าไปไม่ถึง ดินแดนแห่งประวัติศาสตร์ ดินแดนแห่งความมหัศจรรย์ และมีคุณจตุพร ว่างๆ จะไป ปาย - ปางมะผ้า
มนต์สเน่ห์ที่ชวนหลงไหล
เดือนหน้าจะไปเที่ยวครับ
สวัสดีครับ
ผมเคยไปเที่ยวปายหลายครั้ง แต่ยังไม่ได่ซึมซับวิถีชาวปายที่แท้จริงเลย ติดอยู่ที่ผิว เปลือก กับสภาพเมืองที่เปลี่ยนไปเป็นแบบฝรั่ง ดูเป็น "เมืองแปลกแยก" ที่ไม่อยากเห็น แต่ทำอย่างไรได้ คนต้องหากิน ต้องมีชีวิตที่ดีกว่า บนพื้นฐานความต้องการ "เงิน" เป็นปัจจัยหลักการดำเนินชีวิต ตราบใดเศรษฐกิจต้องมาก่อนวัฒนธรรมอันเรียบง่าย สวยงาม เส้นทางไม่เคยมาบรรจบกันได้ง่ายๆ ถามชาวบ้านดูว่า ภูมิใจในความเป็น "ปาย" ตรงไหน ชาวบ้าน(บางคน) ตอบเร็วปรื๋อว่า "ขายของได้ค่ะ"
ขอบคุณกับประวัติศาสตร์เมืองที่ทำให้ผมได้ชื่นใจยามได้อ่านครับ
สวัสดีครับพี่นกยักษ์
ยินดีอีกครั้งสำหรับการมาเยี่ยมครับผม
ซีรีส์คนเป็นไกด์ จะมีสามตอนครับ ตอนนี้ก็ได้สองตอนแล้ว ผมอยากเขียนเรื่องสบายๆที่สอดแทรกด้วยความรู้ไปด้วย
การท่องเที่ยวก็เป็นเครื่องมือหนึ่งที่ทำให้คนเรารู้ตัวเองได้ครับ เป็นเครื่องมือที่เหมาะมากสำหรับเมืองปายในช่วงนี้
ไม่ว่า ปาย หรือ ปางมะผ้า ต่างก็มีสิ่งดีๆซ่อนอยู่มากครับ เรายังไม่ทราบหมด มีโอกาสดีๆแวะมาแอ่วได้ครับ
ยินดีต้อนรับครับผม
สวัสดีครับ อาจารย์
หัวใจติดปีก
สวัสดีครับ อาจารย์
ภูคา
ยินดีต้อนรับนะครับผม กับการตามหา "ใส้เดือน" หากมีอะไรให้กระผมรับใช้ ยินดีเป็นอย่างยิ่งนะครับ
สวัสดีครับ อาจารย์กรเพชร
นายกรเพชร
ส่วนหนึ่งผมยอมรับว่า ปายเริ่มเป็นแนวขนมปัง นมเนยไปบ้างครับ แต่ก็เป็นจุดหนึ่งที่กระจุกตัวในถนนสายหนึ่ง...
หากมองรอบตัวออกไปมุมกว้าง เราก็จะเห็นปายอีกมุมหนึ่งที่กว้างกว่า ปายมีทุนธรรมชาติ ขนบธรรมเนียมประเพณีที่เข้ามแข็ง มีกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งหมด ๗ กลุ่ม นี่เป็นความหลากหลายหนึ่งที่ผมอยากให้ได้เรียนรู้
ผมพยายามเสมอที่จะชี้ชวนให้นักท่องเที่ยวได้เรียนรูตัวตนของปายจริงๆ เราไม่ปฏิเสธว่ากระแสท่องเที่ยวมันแรงมาก แต่นั่นเองเราเรียกว่า วิกฤติ แต่ผมก็ยังมองเป็นโอกาส
ปัญหา สถานการณ์สร้างนักรบฝีมือดี เรามีกลุ่มคนที่รักปาย มารวมตัวทำสิ่งดีๆเพื่อบ้านเกิดของพวกเขาและเธอ..เห็นมั้ยครับว่า ภายใต้สิ่งที่เราเรียกว่าปัญหานั้น มีสิ่งดีๆผุดขึ้นมา
สิ่งหนึ่งที่ผมไม่อยากเห็นก็คือ ใจที่อคติของบางคน ที่มองปาย แล้วสรุปรวมว่ามันเสียหายไปหมด นั่นเพียงเพราะไม่ได้มองให้กว้างออกไป
ทำไงได้ใช่มั้ยครับ เหมือนอย่างที่อาจารย์เขียนไป โลกาภิวัฒน์ เราก็ต้องการ ขณะเดียวกันของเดิมที่เป็นภูมิปัญญาเราก็หวงแหน
เกิดโจทย์ที่ท้าทายว่า เราจะอยู่ภายใต้กระแสที่ว่านี้แบบสมดุลอย่างไร...
เรากำลังทำงานบนโจทย์ท้าทายโจทย์นี้ครับผม
ต้องขอบคุณอาจารย์มากครับ ที่มาเยี่ยม มาอ่านพร้อมให้กำลังใจผม
ผมมีภาพสวยๆของบ้านดิน "สันติชล" มาฝากด้วยครับ
สวัสดีครับ
สุดทางบูรพา
คุณประดิษฐ์กำลังเรียนอยู่ และทำวิทยานิพนธ์ ก็ถือว่างานยุ่งพอสมควร ทำให้นึกไปสมัยที่ผมเขียนวิทยานิพนธ์ ผมเบลอไปเลยครับ...(เป็นเอามาก) ก็ให้กำลังใจครับผม งานหนักไม่เคยฆ่าคน
ผมไปอ่านบันทึก ขนมจากแล้วคิดถึงเพื่อนรักของผมสมัยเรียน ป.ตรี ที่มช.ครับ เขามักจะเอาขนมจากมาฝากผมเสมอเวลากลับบ้าน (บ้านอยู่แปดริ้ว)
มาปาย มาได้ง่ายๆครับ มาลงที่ขนส่งอาเขต ตอนนี้สะดวกมากที่สุด เพราะรถดูเหมือนออกทุก ๓๐ นาที รถตู้ใหม่ๆครับ คล่องตัวดี ...ลงตรงนั้นขึ้นตรงนั้น ก็ถึงปายรายละเอียดตาม ข้อมูลสังเขป ด้านบนได้เลยครับ
เรื่องหนังสือ จะให้ผมส่งไปให้ดีมั้ยครับ ที่ทำงาน พร้อมลายเซนต์ด้วยเลย ผมตั้งใจจะส่งให้นานแล้ว ขอที่อยู่ทางอีเมล ด้วยครับผม
เพลงผมเคยใส่ครั้งหนึ่งครับ เอาไว้ประกอบบันทึก และพอขึ้นบันทึกใหม่ก็เอาออก เพลงชุดนี้เพราะดีครับ ความหมายดีเกี่ยวกับเมืองปาย
ยินดีมากๆครับ ที่มาทักทายในยามที่ยุ่งๆ แสดงถึงความตั้งใจที่สุดยอด...
ให้กำลังใจเสมอครับ
น่าไปเที่ยวจัง ยังไม่ได้หนังสือเหรอคะ
จำได้ไหม ที่ไหน...