การพัฒนาของหลักการการบริหารเวลา

9350

true การบริหารเวลาในอดีตประกอบด้วย 3 ยุค คือ การบริหารเวลาในยุคที่ 1 เป็นการบริหารเวลาจากแนวความคิดเกี่ยวกับ การเตือนความจำ โดยมีเครื่องมือในการบริหารเวลา คือ การจดโน้ตและการบันทึกรายการสิ่งที่ต้องทำในแต่ละวัน ข้อดี การบริหารเวลามีความยืดหยุ่น ไม่มีการกำหนดตารางนัดหมายจนล้นหรือเป็นระเบียบ เเบบแผนมากเกินไป และเป็นการบริหารเวลาที่สามารถตอบสนองต่อผู้อื่นมากกว่า เนื่องจากการบันทึกรายการสิ่งที่ต้องทำ สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามสถานการณ์หรือสิ่งแวดล้อม ข้อเสีย การบริหารเวลาไม่สามารถรักษาข้อตกลงที่ทำไว้ได้ เนื่องจากรายการสิ่งที่ต้องทำสามารถเปลี่ยนแปลงได้ และมีแนวคิดว่า สิ่งที่สำคัญ คือ สิ่งที่อยู่ในปัจจุบันเท่านั้น การบริหารเวลาในยุคที่ 2 เป็นการบริหารเวลาตามแนวความคิดของการวางแผนและการเตรียมพร้อม ซึ่งเครื่องมือที่ใช้ในการบริหารเวลา คือ ปฏิทิน และสมุดนัดหมาย ในการบริหารเวลายุคนี้จะมีการวางแผนกิจกรรมสำหรับอนาคต มีการบันทึกข้อผูกมัดและกำหนดเวลาที่แน่นอน ข้อดี มีการจดรายการข้อผูกมัดและการนัดหมาย มีการกำหนดจุดมุ่งหมายและการวางแผนสิ่งที่จะทำ การประชุมและการนำเสนองานมีประสิทธิภาพ เพราะมีการเตรียมพร้อมและการวางแผนล่วงหน้า ข้อเสีย ในการบริหารเวลามีการให้ความสำคัญต่อแผนกำหนดการมากกว่าบุคคล โดยเน้นถึงสิ่งที่ต้องการมากกว่า สิ่งที่จำเป็นหรือสิ่งที่ทำให้บรรลุความตั้งใจ ดังนั้นจึงมีแนวคิดว่า สิ่งที่สำคัญในชีวิต คือ สิ่งที่อยู่ในแผนกำหนดการ การบริหารเวลายุคที่ 3 การบริหารเวลาในยุคนี้เป็นการบริหารเวลาภายใต้แนวความคิดของการวางแผน การจัดลำดับงาน และการควบคุมงาน ซึ่งมีวิธีการบริหารเวลา คือ กำหนดเป้าหมายระยะยาว ระยะกลาง และระยะสั้น โดยในการกำหนดเป้าหมายแต่ละระยะนั้นจะพิจารณาถึงค่านิยมเป็นหลัก เครื่องมือในการบริหารเวลา คือ สมุดวางแผน หรือตารางบันทึกเวลา ข้อดี ให้ความสำคัญต่อความรับผิดชอบ ความมีคุณค่า และความสำคัญต่อการนำค่านิยมมากำหนดเป้าหมายทั้ง 3 ระยะ ซึ่งก่อให้เกิดการกระทำที่มีระเบียบแบบแผน และเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ข้อเสีย เป็นการบริหารเวลาที่ทำให้บุคคลยึดติดในหลักเกณฑ์ของตนเองมากเกินไป ขาดความยืดหยุ่นต่อสิ่งแวดล้อม และสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป ขาดความสมดุลในบทบาทที่ต้องรับผิดชอบ เนื่องจากรายการสิ่งที่ต้องทำมีมากเกินไป และในการบริหารเวลาให้ความสำคัญต่อแผนการกำหนดเวลามากกว่าบุคคล ดังนั้น สิ่งที่สำคัญในชีวิตจะถูกกำหนดด้วย ความเร่งรีบและค่านิยม เนื่องจากการบริหารเวลายุคนี้ให้ความสำคัญต่อการจัดการเรื่องเร่งด่วน สิ่งกดดัน วิกฤตต่างๆ ปัญหาสำคัญของการขาดประสิทธิภาพในการบริหารเวลาทั้ง 3 ยุค คือ การให้ความสำคัญต่อความเร่งด่วนมากกว่าสิ่งที่สำคัญ ดังนั้น จึงมีการแนวคิดเรื่องการจัดตารางเวลาสำหรับการทำกิจกรรมต่างๆ มาใช้ในการการแก้ปัญหานี้ การจัดตารางเวลาสำหรับการทำกิจกรรม แบ่งเป็น 4 ส่วน ได้แก่ 1. กิจกรรมที่สำคัญและเร่งด่วน 2. กิจกรรมที่สำคัญแต่ไม่เร่งด่วน 3. กิจกรรมที่เร่งด่วนแต่ไม่สำคัญ 4. กิจกรรมที่ไม่สำคัญและไม่เร่งด่วน โดยกิจกรรมที่สำคัญหรือสิ่งที่สำคัญ คือสิ่งที่จะนำไปสู่จุดหมายที่ตั้งไว้ แต่กิจกรรมเร่งด่วนหรือสิ่งที่เร่งด่วน คือสิ่งที่นอกเหนือจากสิ่งที่กำหนดไว้ ดังนั้นการบรรลุถึงประสิทธิภาพของการบริหารเวลาในยุคที่ 4 คือ การต้องทำกิจกรรมที่สำคัญและไม่เร่งด่วนให้สอดคล้อง กับการจัดการเวลา เนื่องจากเป็นการทำกิจกรรมที่มีการจัดระบบ และมีการวางแผนล่วงหน้า นอกจากเหนือการจัดตารางเวลาสำหรับการทำกิจกรรมแล้ว การเติมเต็มความต้องการและขีดความสามารถของมนุษย์ 4 ประการ ซึ่งประกอบด้วย ความต้องการด้านจิตวิญาณ (Spiritual needs) ความต้องการด้านสติปัญญา (Mental needs) ความต้องการทางกายภาพ (Physical needs) และความต้องการทางสังคม (Social needs) และศักยภาพของคุณสมบัติเฉพาะมนุษย์ 4 ประการ (The Potentiality of the Four Human Endowments) ซึ่งประกอบด้วย การรู้ตนเอง (Self – awareness) จิตสำนึก (Conscience) จินตนาการที่สร้างสรรค์ (Creative thinking) และความต้องการอิสระ (Independent will) ยังเป็นอีกส่วนประกอบที่ก่อให้เกิดการบริหารเวลาอย่างมีประสิทธิภาพ การบริหารเวลาทั้ง 3 ยุค มีวิธีการ รูปแบบ ข้อดี และข้อเสียในการบริหารเวลาที่แตกต่างกัน แต่การบริหารเวลาทั้ง 3 ยุคนี้ ยังไม่สามารถที่แก้ปัญหาหรือบริหารเวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากการบริหารเวลาให้เกิดประสิทธิภาพนั้นต้องมีความสอดคล้องขององค์ประกอบ 2 ด้าน คือ การจัดการเวลาและทิศทางในการดำเนินชีวิตหรือปณิธาน การบริหารเวลายุคที่ 4 เป็นการบริหารเวลาที่มีการผสมผสานการจัดการเวลาและทิศทางในการดำเนินชีวิตเข้าด้วยกัน วิธีการบริหารเวลาที่จะนำไปสู่ยุคการบริหารเวลายุคที่ 4 คือ การจัดตารางเวลาสำหรับการทำกิจกรรมที่สำคัญแต่ไม่เร่งด่วน กระบวนการจัดตารางเวลาสำหรับการทำกิจกรรมที่สำคัญแต่ไม่เร่งด่วน ประกอบด้วย <ol> <li>เชื่อมโยงวิสัยทัศน์และปณิธานหรือทิศทางในการดำเนินชีวิตกับการจัดการเวลา โดยกำหนดปณิธาน หรือทิศทางในการดำเนินชีวิต และการจัดการเวลาให้มีความสอดคล้องและเป็นไปในทิศทางเดียวกัน </li> <li>กำหนดบทบาทและทบทวนบทบาทของตนเอง โดยพิจารณาถึงการเติมเต็มความต้องการและขีดความสามารถของมนุษย์ 4 ประการ เป็นหลัก เพื่อแบ่งแยกความแตกต่างของกิจกรรมที่สำคัญและกิจกรรมที่เร่งด่วน การจัดลำดับกิจกรรม และความสมดุลระหว่างบทบาทและการจัดการเวลา </li> <li>กำหนดเป้าหมายของกิจกรรมสำหรับแต่ละบทบาท โดยให้ความสำคัญต่อกิจกรรม ที่สำคัญที่สุดที่สามารถทำได้ ในแต่ละบทบาทและในแต่ละสัปดาห์ </li> <li>จัดทำตารางหรือแผนการตัดสินใจประจำสัปดาห์ โดยให้ความสำคัญต่อกิจกรรมที่สำคัญแต่ไม่เร่งด่วนเป็นอันดับแรก </li> <li>ปฏิบัติตนอย่างมีหลักการ คือ การปฏิบัติตามตารางหรือแผนที่กำหนดไว้ </li> <li>ประเมินผล โดยสำรวจว่าในเวลา 1 สัปดาห์ สามารถปฏิบัติตามตารางและบรรลุถึงเป้าหมายที่กำหนดไว้หรือไม่ เพื่อนำผลการประเมินไปใช้ในการพัฒนาการจัดการหรือการบริหารเวลาต่อไป </li> </ol> นอกจากกระบวนการจัดตารางเวลา องค์ประกอบสำหรับการบริหารเวลาให้มีประสิทธิภาพในยุคที่ 4 แล้ว องค์ประกอบที่สำคัญอีกส่วนหนึ่ง คือ การทำสิ่งที่สำคัญร่วมกัน การทำสิ่งที่สำคัญร่วมกัน หมายถึง การทำสิ่งสำคัญร่วมกันของคนในองค์กรและสังคม เพื่อให้บรรลุถึงการบริหารเวลา อย่างมีประสิทธิภาพในยุคที่ 4 ซึ่งให้ความสำคัญต่อบุคคลมากกว่าการบริหารจัดการสิ่งของ ดังนั้นการทำสิ่งสำคัญร่วมกันของคน ในองค์กรและสังคมจึงต้องสร้างวิสัยทัศน์หรือปณิธาน และเป้าหมายร่วมกัน โดยผ่านเครื่องมือของการบริหารเวลา คือ กระบวนการแห่งการชนะ 3 ประการ ซึ่งประกอบด้วย <ul> <li>การคิดแบบชนะ – ชนะ ซึ่งเป็นหลักการของมองเห็น/ปฏิบัติหรือการได้รับผลประโยชน์ร่วมกันและความร่วมมือกัน </li> <li>การเข้าใจผู้อื่น ซึ่งเป็นหลักการเกี่ยวกับการเคารพ การอ่อนน้อมถ่อมตน และความบริสุทธิ์ใจ </li> <li>การประสานความแตกต่าง ซึ่งเป็นหลักการของการให้คุณค่าแก่ความแตกต่างและการมองหาทางเลือกที่สาม </li> </ul> อาจสรุปได้ว่าการบริหารเวลายุคที่ 4 เป็นยุคของการบริหารเวลาที่สามารถแก้ไขปัญหาและรวบรวมข้อดีของการบริหารเวลายุคต่างๆ ในอดีตที่ผ่านมา รวมทั้งเป็นการบริหารเวลาที่มีประสิทธิภาพและสามารถก่อให้เกิดประสิทธิผลได้ดีที่สุด บทความโดย Stephen R. Covey, A. Roger Merrill and Rebecca R. Merrill แปลเป็นไทยโดย น.ส. ณฉัฐ จิตต์เยี่ยม

2008-11-24T13:28:56+07:00

การบริหารเวลาทั้ง 3 ยุค มีวิธีการ รูปแบบ ข้อดี และข้อเสียในการบริหารเวลาที่แตกต่างกัน แต่การบริหารเวลาทั้ง 3 ยุคนี้ ยังไม่สามารถที่แก้ปัญหาหรือบริหารเวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงเกิดยุคที่ 4 ขึ้น false 225123

false

2008-11-24T13:28:56+07:00

การพัฒนาของหลักการการบริหารเวลา

9350

true ตลอด 30 ปีในการเป็นวิทยากรและที่ปรึกษาด้านการบริหารเวลา ผมสังเกตเห็นว่าหลายอย่างที่เราสามารถทำได้ และอาจไม่ช่วยให้แต่ละวันได้ผลดีเท่าที่ควร การบริหารเวลาไม่จำเป็นต้องทำงานให้ "หนักขึ้น" แต่เป็นการทำงานให้ "ฉลาดขึ้น" ในแต่ละวัน เราไม่จำเป็นต้องลงแรงให้มากเพื่อให้ได้ผลสำเร็จ เช่นในกรณีของม้าแข่ง ม้าที่ชนะจะได้ 50,000 ดอลลาร์ ม้าที่เข้าอันดับสองจะได้ 25,000 ดอลลาร์ ม้าตัวแรกได้มากเป็นสองเท่าของม้าที่เข้าอันดับสองไม่ใช่เพราะมันวิ่งเร็วกว่า 2 เท่า แต่เป็นเพราะการแข่งขันใช้ "ปลายจมูก" ในการตัดสิน กลับมามองที่ตัวเรา เราไม่จำเป็นต้องวิ่งเร็วขึ้น 2 เท่า เพื่อให้ประสบความสำเร็จมากขึ้น เราต้องการแค่ "ปลายจมูก" ในแต่ละวันเป็นวันของเรา เราไม่สามารถทำงานทั้งหมดในโลกได้ ความท้าทายก็คือเราจะทำวันนี้ให้ดีกว่าเมื่อวานได้อย่างไร การบริหารเวลาของเราส่วนใหญ่จะเป็นการทำในสิ่งที่เราไม่ต้องทำ มากกว่าการทำในสิ่งที่เราต้องทำ ความผิดพลาดบางอย่างของเราอาจทำให้เราไม่ประสบความสำเร็จเลย ต่อไปนี้จะเป็น 5 อันดับของความผิดพลาดในการบริหารเวลา ที่ทำให้เราไม่ประสบความสำเร็จในการทำงานเท่าที่ควรในขณะที่เวลามีน้อย 1. ทำงานโดยไม่วางแผน เรามักจะเริ่มทำงานโดยการบอกเสียงดัง แล้วเก็บงานนั้นไว้ จากนั้นไปทำงานที่คนอื่นขอเข้ามาเช่นเดียวกับหางสุนัขที่แกว่งไปมา ถ้าขาดภาวะผู้นำในการบริหารเวลาของชีวิต คน ๆ นั้นจะปล่อยเวลาให้เสียไป มันไม่ได้หมายถึงคนอื่นเป็นคนไม่ดี แต่คนอื่นจะเอาเวลาของคุณไปถ้าคุณยอม คุณอาจทำงานหนัก แต่ไม่สามารถทำในสิ่งที่ควรทำได้เต็มที่ การบริหารเวลาไม่ได้เป็นการทำให้ความผิดพลาดเกิดเร็วขึ้น แต่เป็นการทำให้เราทำอะไรได้เร็วขึ้น การบริหารเวลาจึงเป็นการทำในสิ่งที่ควรทำ 2. ไม่มีสมดุลในชีวิต ชีวิตของเราประกอบด้วยสุขภาพ, ครอบครัว, เงิน, สมอง, สังคม, อาชีพ, จิตวิญญาณ เราไม่สามารถใช้เวลาทำอย่างใดอย่างหนึ่งได้ทั้งวันหรือเท่า ๆ กัน แต่ในระยะยาว เราใช้เวลาเพื่อทำให้เกิดคุณภาพและปริมาณในแต่ละส่วนอย่างเพียงพอ ชีวิตเราก็จะสมดุล ถ้าเราลืมส่วนหนึ่งส่วนใดไป เราจะประสบความสำเร็จได้ยาก เหมือนกับโต๊ะ ถ้าขาโต๊ะขาดไปข้างหนึ่ง โต๊ะตัวนั้นก็จะวางได้อย่างลำบาก, ถ้าเราไม่ห่วงสุขภาพ ครอบครัวและสังคมจะรู้สึกถึงสิ่งนั้นตามไปด้วย, ถ้าการเงินไม่สมดุล เราจะไม่สามารถไปถึงเป้าหมายของชีวิตได้เลย 3. ทำงานบนโต๊ะรก การศึกษาพบว่า คนที่ทำงานบนโต๊ะรกจะใช้เวลาเฉลี่ยครึ่งชั่วโมงต่อวันหรือเจ็ดชั่วโมงครึ่งต่อสัปดาห ์ในการหาของบนโต๊ะ เวลาที่เสียไปไม่ได้เกิดต่อเนื่อง เป็นการใช้เวลาตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย ถ้าสังเกตผู้บริหารระดับสูงจะพบว่าโต๊ะของเขาจะสะอาดเสมอ 4. พักผ่อนไม่เพียงพอ การศึกษาพบว่า 75% ของคนพักผ่อนไม่เพียงพอ คนส่วนใหญ่จะพักผ่อนได้ปริมาณแต่ไม่ได้คุณภาพ ในเวลาทำงานเราเต็มไปด้วยความเครียด และส่งผลต่อเนื่องให้หลับยาก แต่ถ้าเราได้หลับอย่างมีคุณภาพ เมื่อตื่นขึ้นมาเราจะสดใส และพร้อมที่จะทำงานอีก 5. ไม่ยอมพักเที่ยง หลายคนไม่ยอมพักเที่ยง พยายามใช้เวลาในช่วงพักเที่ยงมาทำงานโดยหวังว่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้น จากการศึกษาพบตรงกันข้าม หลังจากที่เราทำงานไม่กี่ชั่วโมง เราจะรีบทำงานต่อให้เสร็จ ประเด็นก็คือ ผลลัพธ์ที่เราได้จากการไม่ยอมพักเที่ยงมากขึ้นเท่าไหร่ การพักเที่ยงอาจใช้เวลา 15 นาที เป็นการพักผ่อนร่างกายจากการทำงานต่อเนื่อง เพื่อให้ทำงานตอนบ่ายได้ดีขึ้น การทำงานติดต่อกันนาน ๆ ไม่ได้ทำให้เราได้งานมากขึ้นเลย บทความโดย Dr.Donald Wetmore สถาบันเพิ่มผลผลิต สหรัฐอเมริกา

2008-11-24T12:59:35+07:00

5 อันดับของความผิดพลาดในการบริหารเวลา ที่ทำให้เราไม่ประสบความสำเร็จในการทำงานเท่าที่ควรในขณะที่เวลามีน้อย false 225112

2008-11-24T22:10:58+07:00

false

2008-11-24T12:59:35+07:00

5 อันดับความผิดพลาดในการบริหารเวลา

9350

true Balanced Scorecard เป็นกลยุทธ์ในการบริหารงานสมัยใหม่ และได้รับความนิยมไปทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย Balanced Scorecard ได้ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อปี 1990 โดย Dr. Robert Kaplan จาก Harvard Business School และ David Norton จาก Balanced Scorecard Collaborative โดยตั้งชื่อระบบนี้ว่า “Balanced Scorecard” เพื่อที่ผู้บริหารขององค์กรจะได้รับรู้ถึงจุดอ่อน และความไม่ชัดเจนของการบริหารงานที่ผ่านมา balanced scorecard จะช่วยในการกำหนดกลยุทธ์ในการจัดการองค์กรได้ชัดเจน โดยดูจากผลของการวัดค่าได้จากทุกมุมมอง เพื่อให้เกิดดุลยภาพในทุก ๆ ด้าน มากกว่าที่จะใช้มุมมองด้านการเงินเพียงด้านเดียว อย่างที่องค์กรธุรกิจส่วนใหญ่คำนึงถึง เช่น รายได้ กำไร ผลตอบแทนจากเงินปันผล และราคาหุ้นในตลาด เป็นต้น การนำ balanced scorecard มาใช้ จะทำให้ผู้บริหารมองเห็นภาพขององค์กรชัดเจนยิ่งขึ้น Balanced Scorecard คือ ระบบการบริหารงานและประเมินผลทั่วทั้งองค์กร และไม่ใช่เฉพาะเป็นระบบการวัดผลเพียงอย่างเดียว แต่จะเป็นการกำหนดวิสัยทัศน์ (vision) และแผนกลยุทธ์ (strategic plan) แล้วแปลผลลงไปสู่ทุกจุดขององค์กรเพื่อใช้เป็นแนวทางในการดำเนินงานของแต่ละฝ่ายงานและแต่ละคน โดยระบบของ Balanced Scorecard จะเป็นการจัดหาแนวทางแก้ไขและปรับปรุงการดำเนินงาน โดยพิจารณาจากผลที่เกิดขึ้นของกระบวนการทำงานภายในองค์กร และผลกระทบจากลูกค้าภายนอกองค์กร มานำมาปรับปรุงสร้างกลยุทธ์ให้มีประสิทธิภาพดีและประสิทธิผลดียิ่งขึ้น เมื่อองค์กรได้ปรับเปลี่ยนเข้าสู่ระบบ Balanced Scorecard เต็มระบบแล้ว Balanced Scorecard จะช่วยปรับเปลี่ยนแผนกลยุทธ์ขององค์กรจากระบบ “การทำงานตามคำสั่งหรือสิ่งที่ได้เรียนรู้สืบทอดกันมา (academic exercise)” ไปสู่ระบบ “การร่วมใจเป็นหนึ่งเดียวขององค์กร (nerve center of an enterprise)” Kaplan และ Norton ได้อธิบายถึงระบบ Balanced Scorecard ที่คิดค้นขึ้นมาใหม่นี้ ดังนี้: “Balanced Scorecard จะยังคงคำนึงถึงมุมมองของการวัดผลทางการเงิน (financial measures) อยู่เหมือนเดิม แต่ผลลัพธ์ทางการเงินที่เกิดขึ้นจะบอกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับองค์กรในช่วงที่ผ่านมา บอกถึงเรื่องราวของความสามารถกับอายุของบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมนี้ แต่มันไม่ได้บอกถึงความสำเร็จขององค์กร ที่จะมีต่อผู้ลงทุนที่จะมาลงทุนระยะยาวโดยการซื้อหุ้นของบริษัท และความสัมพันธ์ของลูกค้า (customer relationships) แต่อย่างใด จะเห็นได้ว่าเพียงการวัดผลทางการเงินด้านเดียวไม่เพียงพอ แต่อย่างไรก็ตามมันก็ใช้เป็นแนวทางและการตีค่าของผลการประกอบการขององค์กร ใช้เป็นข้อมูลที่จะเพิ่มมูลค่าขององค์กรในอนาคตและสร้างแนวทางสำหรับ ลูกค้า (customers), ผู้ขายวัตถุดิบหรือสินค้า (suppliers), ลูกจ้าง (employees), การปฏิบัติงาน (processes), เทคโนโลยี (technology), และ การคิดค้นนวัตกรรมใหม่ ๆ” Balance Scorecard จะทำให้เราได้เห็นภาพขององค์กรใน 4 มุมมอง และนำไปสู่การพัฒนาเครื่องมือวัดผล โดยวิธีการรวบรวมข้อมูลและนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ มุมมองทั้ง 4 ดังกล่าว ประกอบด้วย <ul> <li>The Learning and Growth Perspective เป็นมุมมองด้านการเรียนรู้และการเติบโต เช่น การพัฒนาความรู้ความสามารถของพนักงาน, ความพึงพอใจของพนักงาน, การพัฒนาระบอำนวยความสะดวกในการทำงาน เป็นต้น</li> <li>The Business Process Perspective เป็นมุมมองด้านกระบวนการทำงานภายในองค์กรเอง เช่น การคิดค้นนวัตกรรมใหม่ ๆ, การจัดโครงสร้างองค์กรที่มีประสิทธิภาพ, การประสานงานภายในองค์กร, การจัดการด้านสายงานผลิตที่มีประสิทธิภาพ เป็นต้น</li> <li>The Customer Perspective เป็นมุมมองด้านลูกค้า เช่น ความพึงพอของลูกค้า, ภาพลักษณ์, กระบวนการด้านการตลาด, การจัดการด้านลูกค้าสัมพันธ์ เป็นต้น</li> <li>The Financial Perspective เป็นมุมมองด้านการเงิน เช่น การเพิ่มรายได้, ประสิทธิภาพในการผลิตที่มีต้นทุนต่ำและมีการสูญเสียระหว่างผลิตน้อย, การหาแหล่งเงินทุนที่มีต้นทุนต่ำ เป็นต้น</li> </ul> ทำไมองค์กรจึงจำเป็นต้องมีการนำ Balanced Scorecard มาใช้ จากผลการสำรวจบริษัทในประเทศสหรัฐฯ ของ CFO Magazine เมื่อปี 1990 พบว่า มีเพียง 10% เท่านั้นที่องค์กรประสบความสำเร็จด้านการใช้แผนกลยุทธ์ ทั้งนี้องค์กรส่วนใหญ่พบว่ามีปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญ ดังนี้ <ul> <li>The Vision Barrier (อุปสรรคด้านวิสัยทัศน์) มีพนักงานที่เข้าใจถึงแผนกลยุทธ์ขององค์กรที่ตนเองทำงานอยู่เพียง 5%</li> <li>The People Barrier (อุปสรรคด้านบุคลากร) พบว่ามีพนักงานระดับผู้จัดการเพียง 25% ที่ให้ความสำคัญและบริหารงานตามแผนกลยุทธ์</li> <li>The Resource Barrier (อุปสรรคด้านทรัพยากร) พบว่ามีจำนวนองค์กรถึง 60% ที่ไม่ได้บริหารงบประมาณให้เป็นไปตามแผนกลยุทธ์ที่กำหนดไว้</li> <li>The Management Barrier (อุปสรรคด้านการจัดการ) มีผู้บริหารองค์กรมากถึง 85% ที่ให้เวลาในการประชุมสนทนาในเรื่องแผนกลยุทธ์น้อยกว่า 1 ชั่วโมงต่อเดือน</li> </ul> จากอุปสรรคข้างต้น เกิดจากบุคลากรในทุกระดับไม่เข้าใจ หรือมองเห็นภาพของแผนกลยุทธ์ขององค์กร ดังนั้นการทำงานจึงไม่สอดคล้องกับแผน ซึ่งในส่วนนี้เองที่ BSC จะช่วยให้ผู้บริหารได้มองเห็นภาพและเส้นทางที่กำหนดไว้ในแผนได้ชัดเจน บุคลากรทุกคนสามารถรับรู้ถึงกิจกรรมที่ตนเองจะต้องทำให้ได้ตามเป้าหมายที่กำหนด ส่วนระยะการพัฒนารูปแบบของ Balanced Scorecard สำหรับแต่ละองค์กร ขึ้นอยู่กับขนาดขององค์กร แต่โดยทั่ว ๆ ไป ถ้าองค์กรนั้นมีการเขียนแผนธุรกิจอยู่เดิมแล้ว ก็อาจจะใช้เวลาประมาณ 2 ถึง 6 เดือน ประโยชน์ที่องค์กรจะได้รับจากการใช้ Balanced Scorecard <ol> <li>ช่วยให้มองเห็นวิสัยทัศน์ขององค์กรได้ชัดเจน</li> <li>ได้รับการความเห็นชอบและยอมรับจากผู้บริหารทุกระดับ ทำให้ทุกหน่วยงานปฏิบัติงานได้สอดคล้องกันตามแผน</li> <li>ใช้เป็นกรอบในการกำหนดแนวทางการทำงานทั่วทั้งองค์กร</li> <li>ช่วยให้มีการจัดแบ่งงบประมาณและทรัพยากรต่าง ๆ สำหรับแต่ละกิจกรรมได้อย่างเหมาะสม</li> <li>เป็นการรวมแผนกลยุทธ์ของทุกหน่วยงานเข้ามาไว้ด้วยกัน ด้วยแผนธุรกิจขององค์กร ทำให้แผนกลยุทธ์ทั้งหมดมีความสอดคล้องกัน </li> <li>สามารถวัดผลได้ทั้งลักษณะเป็นทีมและตัวบุคคล</li> </ol>

2008-03-27T19:37:52+07:00

Balanced Scorecard คือ ระบบการบริหารงานและประเมินผลทั่วทั้งองค์กร และไม่ใช่เฉพาะเป็นระบบการวัดผลเพียงอย่างเดียว แต่จะเป็นการกำหนดวิสัยทัศน์ (vision) และแผนกลยุทธ์ (strategic plan) แล้วแปลผลลงไปสู่ทุกจุดขององค์กรเพื่อใช้เป็นแนวทางในการดำเนินงานของแต่ละฝ่ายงานและแต่ละคน false 173519

2008-03-27T19:59:16+07:00

false

2008-03-27T19:39:46+07:00

Balanced Scorecard

9350

true <div> 1. จิบน้ำบ่อย ๆ สมองประกอบด้วยน้ำ 85 % เชลล์สมองก็เหมือนต้นไม้ที่ต้องการน้ำหล่อเลี้ยง ถ้าไม่มีน้ำ ต้นไม้ก็เหี่ยว ถ้าไม่อยากให้เชลล์สมองเหี่ยวซึ่งส่งผลให้การส่งข้อมูลช้า กลายเป็นคนคิดช้าหรือคิดไม่ค่อยออก แต่ละวันจึงควรดื่มน้ำบ่อย ๆ</div> <div>2. กินไขมันดี คนไม่ค่อยรู้ว่าสมองคือก้อนไขมัน ซึ่งจำเป็นต้องมีไขมันดีไปทดแทนส่วนที่สึกหรอ แนะนำให้กินไขมันดีระหว่างวัน จำพวกน้ำมันปลา สารสกัดใบแปะก๊วย ปลาที่มีไขมันดีอย่าง ปลาแซลมอน นมถั่วเหลือง วิตามินรวม น้ำมันพริมโรสเป็นน้ำมันดี ที่ทำให้เชลล์ชุ่มน้ำ ส่วนวิตามินซีกินแล้วสดชื่น</div> <div>3. นั่งสมาธิวันละ 12 นาที หลังจากตื่นนอนแล้ว ให้ตั้งสติและนั่งสมาธิทุกเช้า วันละ 12 นาที เพื่อให้สมองเข้าสู่ช่วงที่มีคลื่น Theta ซึ่งเป็นคลื่นที่ผ่อนคลายสุด ๆ ทำให้สมองมี Mental Imagery สามารถจินตนาการเห็นภาพและมีความคิดสร้างสรรค์ (ถ้าทำไม่ได้ตอนเช้า ) ให้หัดทำก่อนนอนทุกวัน</div> <div>4. ใส่ความตั้งใจในทุกๆสิ่ง เหมือนการโปรแกรมสมองว่านี่คือสิ่งที่ต้องเกิดระหว่างวันสมองจะปรับพฤติกรรมเราให้ไปสู่เป้าหมายนั้นทำให้ประสบความสำเร็จในสิ่งต่างๆ เพราะสมองไม่แยกระหว่างสิ่งที่ทำจริงกับสิ่งที่คิดขึ้นทั้งสองอย่างจึงเป็นเสมือนสิ่งเดียวกัน</div> <div>5. หัวเราะและยิ้มบ่อยๆ ทุกครั้งที่ยิ้มหรือหัวเราะ จะมีสารเอ็นโดรฟิน ซึ่งเป็นสารแห่งความสุข หลั่งออกมาเท่ากับเป็นการกระตุ้นให้มีความอยากรักและหวังดีต่อคนอื่นไปเรื่อยๆ</div> <div>6. เรียนรู้สิ่งใหม่ทุกวัน สิ่งใหม่ในที่นี้หมายถึง สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน เช่น กินอาหารร้านใหม่ ๆ รู้จักเพื่อนใหม่ อ่านหนังสือเล่มใหม่คุยกับเพื่อนร่วมงานและเรียนรู้วิธีการทำงานของเขา เป็นต้น เพราะการเรียนรู้สิ่งใหม่ทำให้สมองหลั่งสารเอ็นโดรฟิน และโดปามีนซึ่งเป็นสารแห่งการเรียนรู้ กระตุ้นให้อยากเรียนรู้และสร้างสรรค์ ไปเรื่อย ๆ เมื่อมีความสุขก็ทำให้มีความคิดสร้างสรรค์</div> <div>7. ให้อภัยตัวเองทุกวัน ขณะที่การไม่ให้อภัยตัวเอง โกรธคนอื่น โกรธตัวเอง ทำให้เปลืองพลังงานสมอง การให้อภัยตัวเอง เป็นการลดภาระของสมอง</div> <div>8. เขียนบันทึก Graceful Journal ฝึกเขียนขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นแต่ละวันลงในสมุดบันทึก เช่น ขอบคุณที่มีครอบครัวที่ดี ขอบคุณที่มีสุขภาพที่ดีขอบคุณที่มีอาชีพที่ทำให้มีความสุข เป็นต้น เพราะการเขียนเรื่องดี ๆ ทำให้สมองคิดเชิงบวก พร้อมกับหลั่งสารเคมีที่ดีออกมา ช่วยให้หลับฝันดี ตื่นมาทำสมาธิได้ง่าย มีความคิดสร้างสรรค์</div> <div>9. ฝึกหายใจลึกๆ สมองใช้ออกชิเจน 20-25 % ของออกชิเจนที่เข้าสู่ร่างกาย การฝึกหายใจเข้าลึก ๆ จึงเป็นการส่งพลังงานที่ดีไปยังสมองควรนั่งหลังตรงเพื่อให้ออกชิเจนเข้าสู่ร่างกายได้มากขึ้น ถ้านั่งทำงานนาน ๆ อาจหาเวลายืนหรือเดินยึดเส้นยืดสายเพื่อให้ปอดขยายใหญ่สามารถหายใจเอาออกชิเจนเข้าปอดได้เพิ่มขึ้นอีก 20 %</div> <div>* การมีสมองที่ดีก็เหมือนทักษะทุกอย่างในโลกที่เรียนรู้ได้ แต่จะเก่งหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน ถ้าเราดูแลและฝึกฝนสมองให้ดี คุณภาพชีวิตก็จะดี ตามที่คุณวนิษา เรซ กล่าวว่า</div> <div>"คนทั่วไปมักมองว่าคนที่เป็นอัจฉริยะมักจะหมกมุ่นอยู่กับตำรากองโต ใส่แว่นหนาเตอะและไม่ค่อยมีมนุษยสัมพันธ์ซึ่งมักเกิดกับคนในวงแคบ เช่น คนที่เก่งด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์หรือดนตรี แต่ความจริงแล้ว อัจฉริยภาพมีมากกว่านั้น ดร.โฮเวิร์ด การ์ดเนอร์ ผู้คิดค้นทฤษฎีพหุปัญญา เสนอว่ามนุษย์มีอัจฉริยภาพอย่างน้อย 8 ด้าน เพียงแต่บางด้านอาจเด่นกว่าด้านอื่นและขึ้นอยู่กับการฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก"</div> <div>อัจฉริยภาพ 8 ด้านที่ว่า ได้แก่</div> <div>- อัจฉริยภาพด้านภาษาและการสื่อสาร - อัจฉริยภาพด้านร่างกายและการเคลื่อนไหว - อัจฉริยภาพด้านมิติสัมพันธ์ - อัจฉริยภาพด้านตรรกะและคณิตศาสตร์ - อัจฉริยภาพด้านการเข้าใจในตนเอง - อัจฉริยภาพด้านการเข้าใจผู้อื่นและมนุษยสัมพันธ์ - อัจฉริยภาพด้านธรรมชาติ - อัจฉริยภาพด้านดนตรี</div> <div>สมองของคนเรามีน้ำหนักเท่ากับร้อยละ 2 ของน้ำหนักร่างกายโดยสมองใช้ออกซิเจนร้อยละ 25 หรือ 1 ใน 4 ของการใช้ออกซิเจนในร่างกายทั้งหมด</div> <div> สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ทำให้หลายคนอาจแปลกใจ และลบความเชื่อหรือความรู้เก่าเกี่ยวกับสมองไปได้เลย เพราะอัจฉริยภาพของคนไม่ได้อยู่ที่เซลล์สมอง ไม่ได้อยู่ที่น้ำหนักสมองและไม่ได้อยู่ที่รอยหยักของสมอง แต่อยู่ที่เส้นใยสมองและไมยีลินหรือไขมันสมองมาห่อหุ้มเนื่องจากเซลล์สมองตายไปทุกวัน แต่จะมีการสร้างเส้นใยสมองใหม่ๆ เกิดขึ้นโดยการทำซ้ำๆ กันดังนั้น อัจฉริยภาพสร้างได้โดยการทำซ้ำๆ กันนั่นเอง เช่น หากเล่นเปียโนไม่เป็น แต่ถ้าฝึกทุกวันเป็นเวลา 2 ปี ก็จะเป็นคนใหม่ที่เป็นอัจฉริยภาพด้านเปียโนได้เช่นกัน</div>

2008-03-11T19:56:18+07:00

อัจฉริยภาพของคนไม่ได้อยู่ที่เซลล์สมอง ไม่ได้อยู่ที่น้ำหนักสมองและไม่ได้อยู่ที่รอยหยักของสมอง แต่อยู่ที่เส้นใยสมองและไมยีลินหรือไขมันสมองมาห่อหุ้มเนื่องจากเซลล์สมองตายไปทุกวัน แต่จะมีการสร้างเส้นใยสมองใหม่ๆ เกิดขึ้นโดยการทำซ้ำๆ กัน false 170399

2008-09-13T21:09:15+07:00

false

2008-03-11T20:08:13+07:00

เคล็ดลับการพัฒนาสมอง

9350

true สินค้าทุกชนิดจะมี Product Life Cycle ของตนเอง จะสั้นจะยาวก็ขึ้นอยู่กับประเภทของสินค้า และตำแหน่งของผลิตภัณฑ์นั้นที่เจ้าของสินค้้าต้องการ ยกตัวอย่างเช่น หากเป็นสินค้าอุปโภคบริโภคที่เจ้าของสินค้าต้องการให้เป็นผู้นำตลาด เจ้าของสินค้าย่อมทำตลาดอย่างต่อเนื่องทุกๆช่วงชีวิตของผลิตภัณฑ์ และจะพยายามยืดช่วง Maturity ออกไปให้นานที่สุด ทำให้ Product Life Cycle ของสินค้าพวกนี้นานกว่าสินค้าประเภทแฟชั่นที่เจ้าของสินค้ามักจะทำตลาดแบบฉาบฉวย คือรีบประชาสัมพันธ์และขายให้หมดอย่างรวดเร็ว เพราะรู้ว่าลูกค้ากลุ่มนี้มักจะไม่ซื้อซ้ำ และไม่มีความจงรักภักดีต่อสินค้า ดังนั้นแต่ละประเภทของธุรกิจจะต้องเข้าใจ Product Life Cycle และติดตามว่าสินค้าของตนอยู่ในช่วงใด โดยพิจารณาจากยอดขายของสินค้าเมื่อเปรียบเทียบกับแผนการตลาดที่ทำออกไป ความพึงพอใจของลูกค้าที่มีต่อสินค้า สภาพการแข่งขันของคู่แข่งเดิม การเข้ามาของคู่แข่งรายใหม่ กำไรจากสินค้า ความจงรักภักดีของลูกค้าที่มีต่อสินค้า ความง่ายและความเร็วของการตัดสินใจของลูกค้าในการใช้สินค้าของคู่แข่งหรือสินค้าทดแทน ฯลฯ ซึ่งป้ัจจัยทั้งหมดล้วนสำคัญต่อธุรกิจในการวางแผนในการปรับตัวเมื่อสินค้าเข้าสู่แต่ละช่วงของ Product Life Cycleนอกจากการกำหนดส่วนประสมทางการตลาด (Marketing Mixs) ในแต่ละช่วงของ Product Life Cycle แล้ว การดำเนินการด้านปฎิบัติการก็สำคัญเช่นกัน ดังนั้นกลยุทธ์การดำเนินการด้านปฎิบัติการสำหรับธุรกิจประเภทต่างๆ ในแต่ละช่วงของ Product Life Cycle มีดังต่อไปนี้ธุรกิจประเภทค้าขาย- ช่วง Introduction สั่งซื้อในจำนวนที่น้อยก่อน ยอมรับต้นทุนต่อหน่วยที่สูง แต่มีความปลอดภัยหากสินค้าไม่ได้รับความนิยม ทำให้สามารถออกจากตลาดได้เร็ว- ช่วง Growth สั่งซื้อให้สินค้าเข้ามาทันต่อยอดขายที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่าให้สินค้าขาดตลาด จนต้องสร้างการรับรู้ใหม่ ยอมรับต้นทุนต่อหน่วยที่สูง เพื่อไม่ให้สินค้าขาดตลาด- ช่วง Maturity ต่อรองเรื่องต้นทุนต่อหน่วย หาวิธีลดค่าใช้จ่ายในการขนส่ง หาสินค้าที่ปรับปรุงต่อยอดจากสินค้าเดิมเข้ามาขาย สร้างความแปลกใหม่ให้สินค้าในจังหวะเวลาที่เหมาะสม- ช่วง Decline วางแผนการหยุดสั่งซื้อ ระบายสินค้าออกให้เร็วที่สุดโดยใช้กลยุทธ์ราคา อย่าหวังกำไรกับต้นทุนต่อหน่วยที่ต่ำๆธุรกิจประเภทให้บริการ- ช่วง Introduction สร้างพนักงานที่ให้บริการได้ดีในจำนวนที่ไม่มาก แต่เพียงพอกับลูกค้าในช่วงแรก โดยให้ผลตอบแทนสูง- ช่วง Growth รับพนักงานเข้ามาเพิ่มอย่างรวดเร็ว จูงใจพนักงานให้ทำงานอย่างเต็มที่และทันความต้องการของลูกค้าที่เพิ่มอย่างรวดเร็วด้วยผลตอบแทนทั้งตัวเงินและไม่ใช่ตัวเงิน อบรมอย่างพี่สอนน้อง กำหนดเป็นมาตรฐานการบริการขึ้นมาเพื่อให้พนักงานทำงานได้มาตรฐานเดียวกันทุกคน- ช่วง Maturity ฝึกอบรมพนักงานบริการด้วยระบบการสอนและฝึกหัดที่เป็นมาตรฐาน สำรวจความพึงพอใจของลูกค้าอยู่เสมอ ให้ระบบผลตอบแทนที่เหมาะสมกับความสามารถและผลการทำงาน รักษาพนักงานที่ดีไว้และปรับลดพนักงานที่ไม่ดีออก ปรับปรุงเพิ่มเติมบริการใหม่ๆ ที่ต่อยอดการบริการเดิม- ช่วง Decline วางแผนการให้บริการอื่นแทนการบริการเดิมอย่างรวดเร็ว ฝึกอบรมพนักงานให้รองรับบริการใหม่ให้ได้ ใช้กลยุทธ์ราคาเพื่อสร้างยอดขายช่วงสุดท้ายเพื่อเอาเงินมาหล่อเลี้ยงค่าใช้จ่ายในการเปลี่ยนแปลงธุรกิจประเภทการผลิต- ช่วง Introduction เน้นการผลิตด้วยวิธี Manual จนมั่นใจว่าสินค้ามีแนวโน้มติดตลาด วางแผนการลงทุนในเครื่องจักร อุปกรณ์และหาพนักงานมาทำงานได้ทันที- ช่วง Growth ติดตั้งเครื่องจักรและอุปกรณ์พร้อมกับเพิ่มพนักงาน เน้นการผลิตให้ทันกับยอดขาย ต้องยอมจ่ายค่าล่วงเวลา- ช่วง Maturity คาดการณ์ว่าควรขยายการผลิตอย่างไรให้เหมาะสม เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องจักรและคนเพื่อลดต้นทุน วางแผนการปรับเปลี่ยนสายการผลิตให้ยืดหยุ่นกับการผลิตสินค้าที่ปรับปรุงหรือเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม- ช่วง Decline วางแผนการนำสายการผลิตไปใช้การผลิตสินค้าอื่นอย่างรวดเร็ว เตรียมความพร้อมของพนักงานเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลง ขายเครื่องจักรและอุปกรณ์ที่ไม่ได้ใช้อย่างรวดเร็วโดยไม่หวังกำไรสำหรับธุรกิจประเภทอื่นๆ ต้องนำไปประยุกต์ใช้เองครับ ส่วนเคล็ดลับการวางแผนกลยุทธ์ระดับสูงกว่านี้ ต้องว่ากันตัวต่อตัวตามประเภทของธุรกิจกันอีกทีครับ (ไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว)

2007-10-12T08:47:43+07:00

สินค้าทุกชนิดจะมี Product Life Cycle ของตนเอง จะสั้นจะยาวก็ขึ้นอยู่กับประเภทของสินค้า และตำแหน่งของผลิตภัณฑ์นั้นที่เจ้าของสินค้้าต้องการ false 137667

false

2007-10-12T08:47:46+07:00

Product Life Cycle วงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ (ภาคที่ 2)

9350

true Product Life Cycle ประกอบด้วย 4 ช่วงเวลา โดยการกำหนดกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด (Marketing Mixs) สำหรับสินค้าในแต่ละช่วงของ Product Life Cycle มีความแตกต่างกันอย่างมาก โดยเฉพาะเรื่อง Promotion  ซึ่ง Product Life Cycle นั้น ประกอบไปด้วย<ol class="style1"><li>Introduction (ช่วงแนะนำสินค้าสู่ตลาด) เป็นช่วงแรกของการวางตลาดเพื่อขายสินค้าดังกล่าว ช่วงนี้สินค้าจะยังไม่เป็นที่รู้จักของลูกค้า จึงจำเป็นต้องทำการตลาดเพื่อแนะนำสินค้าสู่ตลาดด้วยวิธีการต่างๆ เช่น โฆษณา ประชาสัมพันธ์ ส่งเสริมการขาย ฯลฯ ทำให้มีค่าใช้จ่ายสูง ยอดขายยังต่ำ และมีการเติบโตอย่างช้าๆ</li><li>Growth (ช่วงสินค้าได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว) เป็นช่วงที่ 2 หลังจากทำการตลาดในช่วงแรกไปแล้ว เมื่อลูกค้าเริ่มรู้จักสินค้าทดลองใช้ และบอกต่อ ร้านค้าต่างๆ ที่เป็นช่องทางการจัดจำหน่ายเริ่มรู้จักและแนะนำให้ลูกค้าทำให้ยอดขายสินค้าเติบโตอย่างรวดเร็วเมื่อเทียบกับช่วงแรก อย่างไรก็ตาม ยังคงมีค่าใช้จ่ายสูงในการทำตลาดอย่างต่อเนื่อง เพื่อทำให้สินค้าติดตลาด</li><li>Maturity (ช่วงสินค้าติดตลาด) เป็นช่วงที่ 3 หลังจากลูกค้าได้ทดลองใช้และพอใจในสินค้า ก็เริ่มใช้เป็นประจำจึงมียอดขายอย่างต่อเนื่อง ในขณะเดียวกันความจำเป็นในการโฆษณาประชาสัมพันธ์ก็ลดลง เนื่องจากสินค้าเป็นที่รู้จักดีอยู่แล้ว ทำให้ค่าใช้จ่ายในการทำตลาดลดลงกว่าช่วงแรกและช่วงที่ 2 ทำให้เป็นช่วงที่สร้างกำไรได้มากที่สุด</li><li>Decline (ช่วงสินค้าตกต่ำ) เป็นช่วงที่ 4 ซึ่งถือว่าเป็นช่วงสุดท้ายในวงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์ เมื่อสินค้าติดตลาดเป็นที่ต้องการของลูกค้า ย่อมมีคู่แข่งเข้ามาทำตลาดสินค้าแบบเดียวกัน ลูกค้าประเภทที่ไม่มีความจงรักภักดีต่อตราสินค้าก็จะไปทดลองสินค้าใหม่ และอาจมีบางส่วนที่เลิกใช้สินค้าเดิมไปเลย ทำให้ยอดขายของสินค้าตกลงเรื่อยๆ ลูกค้าใหม่ก็แทบไม่มีเนื่องจากสินค้าลดการทำตลาดลงตั้งแต่ช่วงที่ 3 แล้ว ทำให้ไม่ได้ยอดขายจากกลุ่มลูกค้าใหม่ ในขณะที่ยอดขายจากกลุ่มลูกค้าเก่าลดลง จึงเป็นช่วงที่สินค้าเริ่มตกต่ำ และค่อยๆ หายไปจากตลาดในที่สุด</li></ol>กลยุทธ์โดยทั่วไปในการทำ Promotion เมื่อพิจารณาถึง Product Life Cycle<ol class="style1"><li>ช่วง Introduction เป็นช่วงที่ต้องการสร้างการรับรู้สินค้าใหม่ สร้างความสนใจและความแตกต่างในคุณสมบัติของสินค้า สร้างการทดลองซื้อ มีการตอกย้ำบ่อยๆ จนผู้บริโภคเกิดความเชื่อว่าสินค้าดี น่าทดลองใช้ ตัวอย่างกลยุทธ์ที่ใช้ในช่วงนี้ได้แก่ โฆษณาทางโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ ใช้รถโฆษณา จัดประชาสัมพันธ์ ณ จุดขายต่างๆ หรือแจกตัวอย่างสินค้า</li><li>ช่วง Growth เป็นช่วงที่ต้องทำให้ผู้บริโภคที่ทดลองใช้แล้วให้จดจำสินค้าได้ ให้ซื้อซ้ำจนมั่นใจว่าผู้บริโภคได้ทดลอง และมีความมั่นใจในตัวสินค้าจนกระทั่งเกิดความจงรักภักดีกับสินค้า เพื่อสร้างส่วนแบ่งทางการตลาดให้มากที่สุด กลยุทธ์ที่ใช้ในช่วงนี้ได้แก่ การใช้สื่อ พนักงานขาย ณ จุดขายต่างๆ จัดการส่งเสริมการขายเพื่อกระตุ้นการซื้อซ้ำ เช่น การให้คูปองลดราคาเมื่อซื้อชิ้นต่อไป</li><li>ช่วง Maturity เป็นช่วงที่ต้องทำกำไรสูงสุด และในขณะเดียวกันก็ต้องป้องกันส่วนแบ่งทางการตลาดไว้ จึงต้องตอกย้ำความมั่นใจในสินค้าแก่ลูกค้าเป็นระยะๆ หรือออกสินค้าที่ปรับปรุงดัดแปลง (minor change) เพื่อแสดงถึงการพัฒนาสินค้าอยู่เสมอ ภายใต้จุดเด่นเดิมของสินค้า และเพื่อสร้างกลุ่มลูกค้าใหม่ๆ</li><li>ช่วง Decline เป็นช่วงที่มียอดขายและกำไรตกต่ำ จึงต้องเน้นการขายออกให้เร็ว ให้ได้มากที่สุดก่อนจะออกจากตลาดไป กลยุทธ์ที่ใช้ในช่วงนี้ได้แก่ กลยุทธ์ด้านราคา เช่น การลดราคาลง</li></ol>

2007-10-11T18:48:03+07:00

Product Life Cycle คือ การอธิบายให้เห็นว่าสินค้าโดยทั่วไปนั้น มีการเติบโตของยอดขายอย่างไรตั้งแต่ช่วงแรกของการเข้าสู่ตลาดจนถึงช่วงที่ยอดขายขึ้นสู่จุดสูงสุดและค่อยๆลดลง จนถึงจุดจบของสินค้าตัวนั้นๆ คือการออกไปจากตลาด false 137548

2009-02-15T20:14:09+07:00

false

2007-10-12T08:50:27+07:00

Product Life Cycle วงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ (ภาคที่ 1)

9350

true RFID (radio frequency identification) หรือการระบุตัวด้วยคลื่นวิทยุ เป็นชิฟที่มีการบันทึกข้อมูลต่าง ๆที่จำเป็น แล้วนำไปติดยังสิ่งที่ต้องการ โดยสามารถอ่านข้อมูลจากระยะห่างได้ด้วยการส่งข้อมูลมาทางสายอากาศ  เป็นเทคโนโลยีใหม่สำหรับผู้ประกอบการไทยในการนำไปใช้  แม้ปัจจุบันยังถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆน้อยอยู่ ไม่แพร่หลายเหมือนอย่างต่างประเทศ แต่เชื่อว่าอีกระยะ3-5ปีจะเฟื่องขึ้นเท่าตัว ธุรกิจค้าปลีกเป็นอีกแขนงที่อยู่ระหว่างศึกษาเตรียมนำไปใช้แทนบาร์โคดสินค้า อาทิ  ห้างเทสโก้  โลตัส และอีกหลายแห่ง  เพราะนอกจากประหยัดเรื่องต้นทุนการทำะรกิจแล้ว   สิ่งที่เห็นผลชัดเจนที่สุด คือเรื่องความเร็ว กรณีศึกษาใช้งานRFID สปีดกว่าเดิม 10 เท่า มีกรณีศึกษาของธุรกิจที่นำ RFID ไปใช้ ได้แก่ บริษัทบริษัท วีนิไทย จำกัด (มหาชน) บริษัทผู้ผลิตโซดาไฟ และพีวีซีผง ที่ดำเนินธุรกิจในประเทศไทยมากว่า 10 ปี เป็นอีกหนึ่งกรณีตัวอย่างของบริษัทผู้นำเทคโนโลยีนี้ไปใช้ในการบริหารจัดการการทำงานของบริษัท โดยติดตั้งในรถยนต์ที่ขนส่งสินค้ากว่า 200 คัน "บริษัทเพิ่งเริ่มนำแท็กมาติดตั้งในรถยนต์ และใช้มา 1 เดือนแล้ว พบว่าราบรื่นดี ช่วยลดระยะเวลาในการเช็คสินค้าจากรถขนส่งได้มาก " นายกาญจณัฐ กาญจนลักษณ ผู้จัดการฝ่ายระบบ วีนิไทย กล่าวถึงผลการทำงาน เขายังเล่าย้อนกลับไปถึงสาเหตุของการเลือกใช้อาร์เอฟไอดีด้วยว่า เป็นเหตุมาจากบริษัทแม่จากประเทศเบลเยี่ยม ที่มีนโยบายลงมาว่าให้บริษัทจัดทำแวร์เฮาส์ เมนเนจเม้นท์ และเรื่องลอจิสติกก็เป็นส่วนหนึ่งของการจัดการนี้ โดยบริษัทแม่ให้อิสระทางความคิดในการสรรหาเทคโนโลยีใดๆก็ได้มาทำให้ระบบการขนส่งมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เริ่มแรกก็ต้องมีพิจารณาถึงความต้องการในการใช้เทคโนโลยีก่อนว่าต้องการใช้เพื่ออำนวยความสะดวกเรื่องใด จากการวิเคราะห์ข้อมูลดังกล่าวพบว่าบริษัทจะมีการเพิ่มกำลังการผลิต ทำให้ปริมาณการขนส่งต้องมากขึ้นเป็นเงาตัว ดังนั้น  ต้องหาเทคโนโลยีมาช่วยให้การขนส่งเร็วขึ้น ในจำนวนรถเท่าเดิม เพื่อรองรับการผลิตที่มากขึ้น เทคโนโลยีแรกที่มอง ยังไม่ใช่อาร์เอฟไอดี เพราะต้องยอมรับว่าเทคโนโลยีนี้เป็นเรื่องใหม่ แต่เมื่อวิเคราะห์ถึงความต้องการต่างๆแล้ว สุดท้ายก็มาลงที่เทคโนโลยีนี้ หลังจากได้ข้อสรุปบริษัทก็ทำการทดสอบเทคโนโลยีของหลายบริษัทเพราะโครงการด้านการขนส่งมีหลายส่วนทั้งฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ ส่วนที่ใช้อาร์เอฟไอดีจะเป็นเรื่องของแท็กสำหรับติดในรถยนต์ วิธีการคือ ติดแท็กอาร์เอฟไอดีที่ตัวรถขนส่งนั้นๆ เพื่อสะดวกในการจัดการกับการเช็คสินค้าในรถ โดยคนขับรถไม่ต้องลงจากรถเพื่อนำเอกสารไปให้เจ้าหน้าตรวจสอบ และเซ็นต์เพราะอาร์เอฟไอดี นอกจากจะสามารถเป็นสัญญาณในการเช็คสินค้าแล้ว ยังสามารถบันทึกรายละเอียด ข้อมูลที่จำเป็นได้อีกด้วย แต่ทั้งนี้คนขับรถต้องมีทักษะเล็กน้อยในการขับไปจอดยังตำแหน่งที่กำหนดเพื่อการกำหนดในการจัดการ "เดิมรถคันหนึ่งใช้เวลาในการเช็คสินค้าคันละ 5 นาที แต่พอนำเทคโนโลยีมาช่วย พบว่าคันหนึ่งใช้เวลาเพียง 30 วินาที เท่านั้น" เป็นคำยืนยันของนายกาญจณัฐ กล่าวถึงประสิทธิภาพที่ได้จากการใช้เทคโนโลยีมาช่วยในการบริหารงานในด้านการขนส่ง ถามว่า กว่าที่โครงการข้างต้นจะเสร็จลุล่วงมาถึงวันนี้ นายกาญจณัฐ กล่าวว่า ตอนแรกตั้งเป้าว่าระยะเวลาของโครงการประมาณ 4 เดือน แต่เนื่องจากเป็นเรื่องใหม่และต้องทดสอบให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาดในเรื่องของสัญญาณอาร์เอฟไอดีต้องแม่นยำ การให้คำปรึกษาหรือบริการหลังการขายต้องติดต่อสะดวก ทำให้ตัดสินใจเลือกใช้เทคโนโลยีต่างๆที่เป็นบริษัทที่มีตัวแทนจำหน่ายในประเทศไทย อย่างไรก็ตาม ในประเทศไทยพบว่าบริษัทคนไทยที่ทำเกี่ยวกับเทคโนโลยีอาร์เอฟไอดีมีน้อย ส่วนใหญ่จะเป็นบริษัทต่างชาติ ที่มีตัวแทนจำหน่ายในประเทศไทย และด้วยเทคโนโลยีที่ใหม่ สิ่งสำคัญที่การให้คำปรึกษา เรื่องเทคนิค บริการหลังการขาย บริษัทนั้นๆต้องพร้อมที่จะให้บริการทุกเมื่อที่มีปัญหา ทั้งนี้สิ่งที่บริษัทคนไทยทำได้เห็นจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ เสาอากาศ แท็ก ตัวอ่าน เหล่านี้หากทำให้ต้นทุนถูกลงได้อีก จะดีมาก ด้วยความพิถีพิถันนี้ ทำให้โครงการต้องยืดออกไปเป็น 6 เดือน ด้วยงบประมาณการลงทุนที่ไม่สามารถเปิดเผยชัดเจนได้ บอกได้เพียงแต่ว่าหลายล้านบาท กระนั้นก็ตาม บริษัทให้ความสำคัญกับการนำเทคโนโลยีมาช่วยในการบริหารจัดการอย่างมาก ซึ่งในส่วนของระบบการขนส่งนั้นจะต้องมีการต่อยอดต่อไปอีกแน่นอน เพื่อให้ระบบดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่แต่เดิม บริษัทก็ใช้ซอฟต์แวร์บริหารจัดการข้อมูล ของ SAP อยู่แล้ว นอกจากนี้ยังเพิ่งขึ้นระบบ EHR เพื่อสะดวกในการบริหารจัดการบุคลากร อันได้แก่ การขอโอที ขอวันหยุด เช็คข้อมูลพื้นฐานของตนเอง และอัพเดทเรื่องราวต่างๆ ผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์ได้ง่ายดาย นอกจากนี้ยังได้ใช้เครื่องอ่านมือถือ หรือ แฮนด์เฮล ลักษณะคล้ายเครื่องแสกนบาร์โค้ด แต่อุปกรณ์นี้เป็นไวร์เลส ที่สามารถส่งผ่านข้อมูลได้ทันที โดยนำมาใช้กับสินค้า มากว่า 2 ปีแล้ว ถอดรหัส..!!!สายพันธ์ "RFID" “หากจะเอ่ยถึงเทคโนโลยีอาร์เอฟไอดี วันนี้คงต้องบอกว่าไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ เพราะมีคนเอาไปใช้เยอะพอสมควร แถมยังนำไปขยายผลแล้วด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นสำหรับผู้ประกอบการที่สนใจคงต้องบอกว่าไม่ต้องห่วงและกลัว” เป็นคำกล่าวของดร.นัยวุฒิ วงษ์โคเมท กรรมการผู้จัดการ บริษัทไออี เทคโนโลยี จำกัด ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงมุมมองพัฒนาการของเทคโนโลยีอาร์เอฟไอดีในปัจจุบัน โดยเฉพาะการพัฒนากลุ่ม “ไออี เทคโนโลยี” ถือเป็นหนึ่งในบริษัทผู้พัฒนาเทคโนโลยีและระบบอาร์เอฟไอดีชั้นนำของเมืองไทย  ซึ่งในการพัฒนาระบบอาร์เอฟไอดีของบริษัทนั้น ดร.นัยวุฒิ เล่าให้ฟังว่า บริษัทไม่เน้นพัฒนาทุกตัว แต่จะเลือกพัฒนาและออกแบบระบบอาร์เอฟไอดีในสินค้าแต่ละตัว เนื่องจากอาร์เอฟไอดีมีความหลากหลาย และมีอุปกรณ์จำนวนมาก เพราะฉะนั้นเป็นไปไม่ได้ที่บริษัทหรือแม้แต่บริษัทคนไทยรายอื่นจะพัฒนาได้ครบทุกตัว “เราจะเลือกบางตัวที่คิดว่ามีนิชของมันเอง หรือสอดคล้องกับตลาดเมืองไทย หรือเป็นตัวที่ตลาดเมืองไทยให้ความสนใจเป็นพิเศษ โดยหลักๆ แล้วบริษัททำการพัฒนาอยู่  2 ซีรีส์ด้วยกัน”เขากล่าว สำหรับซีรีส์ที่หนึ่ง เป็นเครื่องอ่านอาร์เอฟไอดี ในตระกูล Low Frequency เป็นการพัฒนาขึ้นเพื่อประกอบกับบริษัทซิลิกอนคราฟ ซึ่งเป็นบริษัทคนไทยที่ทำการออกแบบไมโครชิป และมีผลิตภัณฑ์เป็นของตัวเอง บริษัทจึงออกแบบเครื่องอ่านตัวนี้มาเพื่อซัพพอร์ตโปรดักต์ตัวนี้ให้ครบในแง่ตัวโปรดักต์เชน หรือเซ็กเม้นต์ที่มีความต้องการในกลุ่มตลาดของ Low Frequency ในไลน์ของผลิตภัณฑ์กลุ่มนี้จะประกอบด้วยโปรดักต์ 3 ส่วน โดยส่วนที่หนึ่งเป็นโปรดักต์กลุ่มเดสก์ทอป รีดเดอร์  นิยมใช้สำหรับงานเดวิลอปเม้นท์ และงานรีเทล ส่วนที่สองเป็นพาแนล รีดเดอร์ จะใช้กับงานทางด้านฟาร์ม การเกษตร หรือขนส่ง โดยมีระยะอ่านไกลขึ้นจากโปรดกัต์ชนิดแรกตั้งแต่ 50-80 เซนติเมตร และเป็นกลุ่มสินค้าที่ได้รับการพัฒนาร่วมกับทางมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเอเชีย (Asian University) ในการพัฒนาเสาอากาศ ซึ่งทางมหาวิทยาลัยก็ได้ทุนสนับสนุนจากทางเนคเทคเพื่อพัฒนาเสาอากาศที่จะมาใช้กับเครื่องอ่านให้ได้ประสิทธิภาพดีขึ้น และตัวสุดท้าย เป็นเครื่องมือถือ หรือแฮนด์เฮลด์ รีดเดอร์ สามารถนำไปใช้งานได้หลากหลายเหมือนกัน ทั้งใช้ในเรื่องของสัตว์ หรือขนส่งก็ได้ เป็นตัวที่บริษัทพัฒนาขึ้นเพื่อให้ได้เครื่องอ่านแฮนด์เฮลที่มีระยะอ่านไกล ซึ่งสามารถอ่านได้ถึง 25 เซนติเมตร ดร.นัยวุฒิ กล่าวถึงซีรีส์ที่สอง ว่า จะเป็นลักษณะแพลตฟอร์มหรือเรียกว่า อาร์เอฟไอดี เทอร์มินอล โดยเน้นใช้ในกลุ่มอุตสาหกรรม การผลิต โดยเฉพาะอุตสาหกรรมอาหาร ความน่าสนใจของอาร์เอฟไอดี เทอร์มินอลนั้น   นอกจากการเป็นเครื่องอ่านแล้ว ยังทำหน้าที่เหมือนทดแทนคอมพิวเตอร์ด้วย เพราะในอุตสาหกรรมอาหารหรือการผลิต บางครั้งไม่ต้องการนำคอมพิวเตอร์ไปใช้มากนัก เนื่องจากต้นทุนสูง และอีกหนึ่งจุดเด่นของเครื่องอ่านชนิดนี้ก็คือ เป็นทัชสกรีน คีย์บอร์ด คล้ายกับทัชสกรีนบนเครื่องพีดีเอ เพื่อกันน้ำ กันฝุ่นและทนทานมากขึ้น “นอกจากเทอร์มินอลตัวนี้จะเป็นฮาร์ดแวร์ในตัวเองแล้ว ปัจจุบันเรายังเอามาใช้ร่วมกับโซลูชันด้านการตรวจสอบย้อนกลับในอาหารอีกด้วย ซึ่งที่มาเรื่องนี้มาจาก ข้อบังคับของลูกค้าผู้ส่งออกอาหารในต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นยุโรป อเมริกา และญี่ปุ่น ระบุว่าผู้ส่งออกอาหารต้องสามารถตรวจสอบกลับไปได้ว่าต้นตอของอาหารมาจากแหล่งใด และระหว่างทางผ่านมือใครบ้าง เช่น การทดสอบกุ้งหรือไก่ 1  แพคในโรงงานว่าออกมาจากไหน ซึ่งเป็นเรื่องยุ่งยากและใช้แรงคนจำนวนมาก การเอาอาร์เอฟไอดีเข้ามาช่วยจึงเป็นการเพิ่มความถูกต้องและลดแรงงานที่จะไปทดสอบ”ผู้เชี่ยวชาญท่านนี้กล่าว ดร.นัยวุฒิ อธิบาย และเสริมต่ออีกว่า นอกจากโซลูชันด้านการตรวจสอบย้อนกลับในอาหารแล้ว บริษัทยังมีโซลูชันด้านของการติดตามทรัพย์สิน การติดตามรถบรรทุก การจัดการคลังสินค้า รวมไปถึงการสนับสนุนผู้ส่งออกไปยังห้างสรรพสินค้าต่างๆ ในต่างประเทศที่บังคับต้องใช้อาร์เอฟไอดี ทั้งนี้  เขามองถึงการพัฒนาอาร์เอฟไอดีโดยรวมในเมืองไทยว่า มีความแข็งแกร่งและมีโอกาสอีกมากเมื่อเทียบกับอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์อย่างอื่นและประเทศเพื่อนบ้านได้ดี เนื่องจากมีการพัฒนาเกือบครบทุกส่วนของอาร์เอฟไอดี ทั้งระดับล่างสุดอย่างไมโครชิป ไปจนถึงการนำอาร์เอฟไอดีชิปมาพัฒนาอาร์เอฟไอดีแทรค และการพัฒนาเป็นเครื่องอ่านซึ่งทั้งหมดก็อยู่ในเมืองไทยเช่นกัน   ขนส่ง-อุตฯอาหาร  แนวโน้มใช้RFID สูง  “ถึงวันนี้บริษัทคนไทยมีการนำเอาไปใช้ค่อนข้างมาก  แต่ถ้าจะถามเป็นจำนวนคงตอบยาก เพราะกระจัดกระจาย เริ่มจากชัดๆ ที่เห็นการนำไปใช้ในชีวิตประจำวันก็คือ บัตรทางด่วน สมาร์ทเพิร์ส บัตรรถไฟใต้ดิน นอกจากนั้นเริ่มเข้าไปใช้ในภาคอุตสาหกรรม เช่น อุตสาหกรรมรถยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ เหล็ก ปิโตรเคมี อาหาร ภาคการศึกษา และลอจิสติกส์ซัพพลายเชน เฉพาะที่เป็นลูกค้าเราก็น่าจะเกือบๆ 20 รายได้”  ดร.นัยวุฒิ บอกเล่าให้ฟังถึงการนำเอาอาร์เอฟไอดีไปใช้ในเชิงธุรกิจ อีกว่า อุตสาหกรรมอาหารเป็นกลุ่มที่มีการนำอาร์เอฟไอดีไปใช้งานมากสุด แต่ขณะเดียวกันก็มองว่าทุกธุรกิจอุตสาหกรรมมีโอกาสนำอาร์เอฟไอดีไปใช้ได้หมด ขึ้นอยู่กับว่านำอาร์เอฟไอดีไปใช้อย่างไร? ทั้งนี้  เขาย้ำว่าในฐานะที่ปรึกษาระบบ ได้พยายามเข้าไปสร้างการรับรู้กับลูกค้าผู้บริโภคตลอด แต่คงต้องใช้เวลาพอสมควร เพราะอาร์เอฟไอดี โพรไวเดอร์ก็ไม่ได้ทุกคนที่มองว่าอาร์เอฟไอดีเป็นซิสเต็มส์   แต่มองเป็นแค่ฮาร์ดแวร์ และถ้าบวกกับลูกค้าที่มองอาร์เอฟไอดีเป็นฮาร์ดแวร์ มันก็ยาก ซึ่งตรงนี้ก็เป็นสิ่งที่ทุกฝ่ายต้องช่วยกันพยายามเอ็ดดูเคทสร้างความเข้าใจให้ถูกต้อง และการสร้างความเข้าใจกับตลาด ยังต้องใช้เวลาอีกมาก แต่สำหรับปีนี้ตลาดเริ่มดีขึ้นมากและเชื่อว่าใน 2-3 ปีข้างหน้าจะมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะพอมีคนใช้และเกิดประโยชน์ คนก็จะเริ่มเข้ามาลองใช้กันมากขึ้น  "แผนอนาคตของไอทีเทคโนโลยีกับอาร์เอฟไอดีนั้น บริษัทจะเน้นขยายฐานลูกค้าเพิ่มขึ้น ทั้งลูกค้ากลุ่มเก่าให้มีการใช้งานเพิ่มขึ้นและกลุ่มใหม่ที่มีโอกาส อย่างเช่น กลุ่มสิ่งทอ และธุรกิจอาหาร เพราะนอกจากเป็นอุตสาหกรรมที่ใหญ่แล้วยังเป็นอุตสาหกรรมหลักของประเทศ ขณะที่ในส่วนธุรกิจคอนซูเมอร์ก็สามารถนำไปใช้ได้เช่นกัน แต่ทั้งนี้ต้องมองให้ถี่ถ้วนว่าจะนำไปใช้ในมุมไหน เพราะยังติดเรื่องต้นทุน หากเป็นสินค้าที่มีมูลค่าอย่างโทรทัศน์ หรือพรินเตอร์ สามารถทำได้"

2007-04-02T10:07:19+07:00

RFID (radio frequency identification) หรือการระบุตัวด้วยคลื่นวิทยุ เป็นชิฟที่มีการบันทึกข้อมูลต่าง ๆที่จำเป็น แล้วนำไปติดยังสิ่งที่ต้องการ โดยสามารถอ่านข้อมูลจากระยะห่างได้ด้วยการส่งข้อมูลมาทางสายอากาศ เป็นเทคโนโลยีใหม่สำหรับผู้ประกอบการไทยในการนำไปใช้ แม้ปัจจุบันยังถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆน้อยอยู่ ไม่แพร่หลายเหมือนอย่างต่างประเทศ แต่เชื่อว่าอีกระยะ3-5ปีจะเฟื่องขึ้นเท่าตัว false 87998

2007-08-29T01:39:49+07:00

false

2007-04-02T10:07:19+07:00

RFID เทคโนโลยีเพิ่มความสะดวก และความรวดเร็วในการจัดการ

9350

true สำหรับผู้ประกอบการอุตสาหกรรมระบบERP ถือว่าเป็นระบบสารสนเทศที่กำลังได้รับความนิยมเพราะเป็นระบบคอมพิวเตอร์ที่เข้าไปควบคุมกระบวนการทำงานในทุกๆ หน่วยงานขององค์กรและเชื่อมโยงข้อมูลจากทุกแผนกที่เกี่ยวข้องเข้ามาสู่ฐานข้อมูลศูนย์กลาง ส่งผลให้ข้อมูลดำเนินงานสอดประสานอย่างคล้องจองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทั้งบริษัท ในปัจจุบัน ได้มีการขยายนิยามของคำว่า ERP ไปเป็น Extended ERP หรือ ERP Plus ซึ่งหมายถึงการครอบคลุมความสามารถอื่น ๆ ในระบบ คือระบบ CRM ซึ่งหมายถึงการบริหารทรัพยากรต่าง ๆ ขององค์กรที่เกี่ยวข้องทั้งก่อนขาย เช่น ระบบการขายเชิงรุก (Sales Force Automation) และหลังการขาย เช่น ระบบสนับสนุนลูกค้า (Customer Support) ระบบ ERP Plus ใช้ในการควบคุมกระบวนการทางธุรกิจต่าง ๆ (Business Processes) ภายในองค์กรเกือบทุกจุดไม่ว่าองค์กรจะมีการทำธุรกรรมแห่งเดียวหรือหลายแห่ง ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตการจัดจำหน่ายและการเงิน และรวมไปถึงระบบสนับสนุนการตัดสินใจของผู้บริหาร (Executive Information System) ดังแสดงในรูปภาพที่ 1 Extended Enterprise Solution and Customer Service <div>ปัจจัยในการพิจารณาตัดสินใจเลือกลงทุนในซอฟต์แวร์ ERP มีดังนี้</div><div></div><div>1. การใช้ซอฟต์แวร์สำเร็จรูปหรือการพัฒนาซอฟต์แวร์ขึ้นมาเอง การใช้ซอฟต์แวร์สำเร็จรูปหรือการพัฒนาซอฟต์แวร์ขึ้นมาเองต่างก็มีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันไป แต่จากอดีตจนถึงปัจจุบันพบว่า การใช้ซอฟต์แวร์สำเร็จรูปเป็นทางเลือกที่ดีกว่า เพราะเมื่อพิจารณาจากในอดีตที่ผ่านมาบริษัทที่เลือกการพัฒนาซอฟต์แวร์ขึ้นมาเองพบกับความล้มเหลวในการนำระบบ ERP ไปปฏิบัติเป็นส่วนใหญ่อันเนื่องมาจาก </div><ul><li>ผู้ประกอบการไม่ใช่ผู้ที่คลุกคลีอยู่กับระบบคอมพิวเตอร์ธุรกิจจึงทำให้การออกแบบระบบไม่ครบถ้วน </li><li>ผู้ประกอบการขาดความรู้เรื่องเทคโนโลยีใหม่ ๆ มากพอจึงทำให้ระบบที่ได้ล้าหลัง ไม่ทันสมัย และไม่รองรับอนาคต </li><li>ใช้เวลานานจึงทำให้งบประมาณบานปลาย สิ้นเปลืองทั้งเวลาและบุคลากรตลอดจนค่าใช้จ่ายทั้งทางตรงและทางอ้อม </li></ul>ดังนั้นซอฟต์แวร์สำเร็จรูปจึงเป็นทางเลือกที่เร็วกว่าในการประยุกต์ใช้ให้เข้ากับองค์กรได้อย่างเหมาะสมและรวดเร็ว จึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมสำหรับการนำระบบ ERP ไปปฏิบัติ หลักฐานอย่างหนึ่งที่ชี้ให้เห็นก็คือ การเติบโตอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ ERP สำเร็จรูป และความนิยมที่เกิดขึ้นอย่างกว้างขวางภายในเวลาอันรวดเร็ว 2. เทคโนโลยีและการออกแบบสถาปัตยกรรมของ ERP ปัจจัยด้านเทคโนโลยีของซอฟต์แวร์ คือ การพิจารณาถึงองค์ประกอบของซอฟต์แวร์อันหมายถึง ระบบปฏิบัติการ ระบบฐานข้อมูล ภาษาที่ใช้ในการพัฒนา เป็นต้นสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เราเรียกว่าเป็น สถาปัตยกรรมของซอฟต์แวร์ ซึ่งจะเป็นตัวกำหนดสภาพแวดล้อมของการใช้งานของระบบ ERP ในการพิจารณาเลือกสถาปัตยกรรมของซอฟต์แวร์ควรเลือกที่เป็นระบบเปิด (Open System) เนื่องจากแรงกดดันจากการค้าอิเล็กทรอนิกส์ในปัจจุบันรวมถึงอนาคตคุณจะต้องมีการแลกเปลี่ยนข้อมูลกับคู่ค้าของคุณมากขึ้นจึงควรพิจารณาถึงระบบที่เปิดและสามารถเชื่อมต่อกับระบบภายนอกได้อย่างง่าย ๆ อีกส่วนหนึ่งที่ต้องคำนึงถึงคือ สถาปัตยกรรมจะต้องมีเสถียรภาพและความปลอดภัยมากพอที่จะรองรับธุรกิจของคุณได้ สำหรับในปัจจุบันสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยอมรับอย่างสูงคือเทคโนโลยีของ Microsoft ระบบ ERP บน Windows 2000 จึงเป็นทางเลือกที่แพร่หลายสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะความง่ายในการใช้งาน การหาบุคลากรและที่สำคัญมักจะมีค่าใช้จ่ายในการลงทุนต่ำกว่าระบบปฏิบัติการอื่น 3. ฟังก์ชั่นของ ERP จะต้องตอบสนองและสร้างความสำเร็จให้กับธุรกิจขององค์กร ระบบ ERP มักจะมีฟังก์ชั่นการใช้งานมากมาย การนำซอฟต์แวร์ ERP ไปปฏิบัติให้ประสบความสำเร็จไม่ใช่การที่จะต้องนำฟังก์ชั่นต่าง ๆ เหล่านั้นมาใช้ทั้งหมดเพราะนอกจากจะเป็นการสร้างงานส่วนเพิ่มให้กับพนักงานแล้วยังเป็นการลงทุนที่ไม่คุ้มค่าอีกด้วย ผู้บริหารควรมีนโยบาย โดยคำนึงถึงเป้าหมายหลักของธุรกิจของตัวคุณเอง พิจารณาจากกระบวนการทางธุรกิจที่เกี่ยวข้อง เช่น ที่ปรึกษา คู่ค้า หรือคู่แข่ง ตลอดจนเทคนิคการบริหารผลิตต่าง ๆ อันเป็นที่น่ายอมรับของคุณและคู่ค้า และนำนโยบายนั้นกำหนดเป็นเป้าหมายของการวางระบบ ERP และมีนโยบายในการทบทวนนโยบายดังกล่าวอยู่ตลอดเวลาถือเป็นขั้นตอนหนึ่งที่สำคัญในการวางระบบ ERP ขององค์กร เนื่องจากเป็นกระบวนการทำให้สำเร็จ ปัจจัยที่สำคัญที่มีการพิจารณาคือ <ul><li>ฟังก์ชั่นการดำเนินงานของ ERP ตรง ใกล้เคียงกับนโยบาย และแนวทางธุรกิจสามารถพัฒนากระบวนการทางธุรกิจขององค์กรได้ ความหมายคือ ฟังก์ชั่นของระบบ ERP จะต้องมีทิศทางที่รองรับและแก้ไขปัญหาให้กับธุรกิจของคุณได้อย่างตรงจุดตรงประเด็น เช่น ระบบ ERP สำหรับผู้ประกอบการชิ้นส่วนรถยนต์ต้องรองรับเทคนิค JIT (Just in Time) หรือ Kanban เป็นต้น </li><li>ระบบ ERP จะต้องใช้งานง่าย ลดเวลาในการทำงาน ลดระยะเวลาการปฏิบัติ ควรเป็นERP แบบไร้กระดาษ (Paperless) ลดต้นทุนการปฏิบัติทั้งทางตรงและทางอ้อม </li><li>ที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ทีมงานที่ปรึกษาซึ่งเป็นผู้ที่มีส่วนร่วมในการวางระบบ ERP จะต้องมีความรู้ความเข้าใจในฟังก์ชั่นของ ERP ที่จะสามารถพัฒนาธุรกิจที่คุณดำเนินงานอยู่ได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยพิจารณาจากประวัติ ผลงานเด่น ฯลฯ </li></ul>4. การแก้ไขซอฟต์แวร์ด้วยตนเอง (Customization) ต้องยอมรับว่าไม่มีระบบ ERP สำเร็จรูปที่มีอยู่จะมีกระบวนการทำงานและสามารถพิมพ์เอกสารทุกประเภทที่คุณใช้งานอยู่ออกมาได้ตรงกับคุณ 100 % เต็ม บริษัททุกบริษัทมีรูปแบบของเอกสารการดำเนินงานต่างกัน เช่น เอกสารคำสั่งซื้อ ใบกำกับภาษี รวมถึงเอกสารอื่น ๆ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่จะต้องแก้ไขโปรแกรมให้เข้ากับองค์กรไม่มากก็น้อยทุก ๆ บริษัท เป็นเหตุให้องค์กรต้องพิจารณาความสามารถในการแก้ไขซอฟต์แวร์ ว่ามีความยากง่ายสำหรับการแก้ไขมากเพียงใด ERP ที่ดี ควรจะสามารถทำการแก้ไขได้ง่าย และยังคงปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ การแก้ไขอย่างมีประสิทธิภาพของ ERP คือหลังจากแก้ไขแล้วสามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงต่อเวอร์ชั่นใหม่ได้ด้วย ดังที่ทราบกันในยุคปัจจุบันเป็นยุคของเทคโนโลยีแบบ Open Source การแก้ไขบางอย่างจำเป็นต้องใช้ Source Code เพื่อแก้ไข คุณต้องตรวจสอบให้แน่ใจก่อนซื้อว่า ERP ที่คุณซื้อนั้นมี Source Code มาด้วยหรือไม่? มิฉะนั้นในอนาคตคุณจะมีปัญหาในการแก้ไข หากว่ากระบวนการทางธุรกิจของคุณเปลี่ยนหรือแม้แต่คุณจะสร้างรายงานขึ้นมาเฉพาะทาง 5. การบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ (Software maintenance) การบำรุงรักษาซอฟต์แวร์คือ การแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับระบบ ERP หลังจากองค์กรวางระบบ ERP เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะติดตั้งระบบ ERP <ul><li>ผู้บริหารควรจะต้องคำนึงถึงบุคลากรที่จะทำหน้าที่รักษากระบวนการทำงานของซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ให้คงประสิทธิภาพสม่ำเสมอ ดังเช่นที่กล่าวมาในหัวข้อที่ 2 ความง่ายของเทคโนโลยีของ ERP เป็นสิ่งที่ผู้บริหารควรคำนึงเพราะหากคุณเลือกใช้เทคโนโลยีที่ง่ายและแพร่หลายก็จะหาบุคลากรได้ง่ายและสามารถที่จะพัฒนา ERP ได้ต่อไปในอนาคต </li><li>และสำหรับกรณีที่บุคลากรในองค์กรไม่สามารถแก้ปัญหาเองได้ ซึ่งจำเป็นต้องให้บริษัทที่ปรึกษาทำการแก้ปัญหา องค์กรควรเลือกบริษัทที่ปรึกษาที่มีประสบการณ์ในการแก้ปัญหา และสามารถแก้ไขปัญหาได้รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ มี Hot Line หรือบริการ Customer Support คอยตอบคำถามอย่างเป็นระบบอยู่ตลอดเวลา </li></ul>6. ต้นทุนในการเป็นเจ้าของระบบ ERP (Cost of Ownership) แน่นอนว่าองค์กรใหญ่และเล็กจะมีการพิจารณาค่าใช้จ่ายในการลงทุน ERP ไม่เท่ากันผู้ประกอบการควรคำนึงถึงความเหมาะสมในการเลือก ERP ที่เหมาะกับตนเองจากปัจจัยทั้ง 5 ข้อด้านบนที่กล่าวมาในการพิจารณาต้นทุนของระบบ ERP จะต้องพิจารณาต้นทุนทั้งหมดขององค์การที่ต้องลงทุน และต้องคำนึงถึงต้นทุนทั้งในระยะสั้นและระยะยาวด้วย ต้นทุนในที่นี้ประกอบด้วยต้นทุนของซอฟต์แวร์ ต้นทุนการนำระบบ ERP ไปปฏิบัติ (Implement) ต้นทุนการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ (Software Maintenance) หลังจากนั้นผู้ประกอบการควรวิเคราะห์ถึงเวลาที่ใช้ไปในการอบรมและพัฒนาบุคลากร เมื่อนำปัจจัยทั้งหมดมาวิเคราะห์เปรียบเทียบกับรวมถึงผลที่จะได้รับโดยเนื้องานในแต่ละส่วนแล้ว ต้นทุนทั้งหมดในการติดตั้งระบบ ERP ของท่านจะเป็นเท่าไรจึงเหมาะสม ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ หากท่านเป็นองค์กรที่ไม่ใหญ่มากแต่เลือกที่จะใช้ ERP ที่มีฟังก์ชั่นมากมายเต็มไปหมดเกินความจำเป็นก็จะทำให้ท่านมี Cost of Ownership สูงกว่าคนอื่นที่เลือกติดตั้ง ERP ที่มีฟังก์ชั่นเหมาะสมกับบริษัทของตนเอง บทสรุป ระบบ ERP เป็นระบบที่จำเป็นสำหรับผู้ประกอบการอุตสาหกรรมทุกขนาดในปัจจุบัน หากไม่มี ERP ท่านจะไม่สามารถที่จะแข่งขันได้อีกในอนาคตอันใกล้ การตัดสินใจเลือก ERP ของผู้บริหารควรเลือกระบบ ERP ที่เป็นระบบเปิด (Open Source) ใช้งานง่าย มีฟังก์ชั่นรองรับกับเทคนิคการบริหารการผลิตทั้งแบบ Push และแบบ Pull เช่นระบบ PowerCerv JIT (Just in Time) และคัมบัง (Kanban) ตลอดจนจะต้องหาบุคลากรได้อย่างไม่ลำบากเพื่อองค์กรจะได้ไม่มีปัญหาต่อการหาเจ้าหน้าที่ ERP ในปัจจุบันถูกนิยามใหม่เป็น ERP Plus ดังนั้นจะต้องรองรับระบบ CRM (Customer Relationship Management) การใช้ระบบ ERP ให้มีประสบความสำเร็จนั้นมิใช่เพียงติดตั้งคอมพิวเตอร์ซอฟต์แวร์ หากแต่ต้องนำความสามารถของ ERP นั้นปรับปรุงการทำงานขององค์กรของคุณให้มีประสิทธิภาพอย่างแท้จริง เจ้าหน้าที่ผู้ขายตลอดจนบริษัทที่ติดตั้ง ERP จะต้องมีความรู้เชี่ยวชาญในธุรกิจของคุณอย่างแท้จริง ช่วยให้คุณและองค์กรบรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าวด้วยต้นทุนที่ต่ำที่สุด หากผู้บริหารนำปัจจัยที่กล่าวมาทั้งหมดมาพิจารณาอย่างรอบคอบจะสามารถตัดสินใจเลือกระบบ ERP ได้อย่างถูกต้องสำหรับองค์กรของคุณ <h5 align="left">ผู้เขียน: ชนะ สุพัฒสรยงยุทธ ลิขิตพัฒนะกุล </h5><h5 align="left">บริษัท เอ็มโฟกัส จำกัด (กลุ่มล็อกซเล่ย์) Bangkok, Thailand</h5>

2007-02-03T11:52:00+07:00

การดำเนินธุรกิจในภาวะปัจจุบันเทคโนโลยีสารสนเทศได้เข้าไปมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้ประกอบการในการบริหารงานขององค์กร กระบวนการทางธุรกิจแบบใหม่ถูกสร้างและควบคุมโดยใช้คอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือหลักในการเชื่อมโยงสารสนเทศระหว่างหน่วยงาน ภายในและภายนอกองค์กร ส่งผลให้ความสามารถในการสื่อสาร ควบคุม ตลอดจนการประมวลผลเพื่อตัดสินใจเป็นไปอย่างถูกต้อง และรวดเร็วพร้อมเผชิญหน้ากับการแข่งขันในยุคพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ false 76077

2008-09-12T13:52:23+07:00

false

2007-02-03T11:53:52+07:00

แนวทางในการเลือกระบบ ERP ที่เหมาะสมกับองค์กร

9350

true สมรรถนะของบุคลากรในองค์การ การบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ เป็นเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญ เนื่องจากการดำเนินกิจ การต่างๆ ล้วนต้องอาศัยบุคลากรในองค์กรเป็นหลัก แม้จะมีการใช้อุปกรณ์ เครื่องจักร เทคโนโลยีต่างๆ มาช่วยในการทำงานแล้วก็ตาม การมีบุคลากรที่มีความรู้ ความสามารถ อุปนิสัยที่ดี และนำคุณสมบัติดังกล่าว มาสร้างสรรค์งานให้เกิดความสำเร็จและผลิตผลที่ดี ตอบสนองเป้าหมายขององค์การ สร้างความสำเร็จโดยรวมให้กับทั้งตัวเองและหน่วยงานที่ทำงานอยู่ เป็นสิ่งที่ผู้บริหารของทุกองค์การต่างมุ่งหวังสมรรถนะ (Competency) คืออะไรสมรรถนะ (Competency) เป็นคำศัพท์ร่วมสมัยเกี่ยวกับทรัพยากรมนุษย์ที่ได้รับความสนใจนับตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1970 โดยเฉพาะจากงานริเริ่มของ David C.McCelland (1973) ศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาแห่งมหาวิทยาลัย Harvard ที่เน้นย้ำให้วงการประเมินบุคคลหันมาให้ความสำคัญกับสมรรถนะมากกว่าสติปัญญา *สมรรถนะ หมายถึง กลุ่มของคุณลักษณะใดๆที่อยู่ภายในบุคคลอันมีผลต่อการแสดงออกในสถานการณ์ต่างๆ ส่งผลต่อการปฏิบัติงานให้สำเร็จดีขึ้นได้ ดังมาตรฐานที่กำหนดไว้หรือมีประสิทธิภาพมากขึ้น*องค์ประกอบของสมรรถนะ หมายรวมถึง ความรู้ (Knowledge) ทักษะ (Skill) และ ความสามารถ (Ability) ซึ่งถือเป็นสมรรถนะที่ "Hard" เป็นส่วนยอดของภูเขาน้ำแข็งที่มีความชัดเจนเอื้อต่อการสังเกต การพัฒนาและการประเมิน มีความเกี่ยวข้องกับงานและบุคคล นอกจานี้ คุณลักษณะอื่นๆ (Others-O) ที่เป็นลักษณะเฉพาะบุคคล ส่วนของภูเขาน้ำแข็งที่จมอยู่ใต้น้ำทะเล อาทิ เช่น ลักษณะนิสัย แรงจูงใจ ความสนใจ เจตคติ ความเชื่อ ค่านิยม ภาพพจน์ของตน ซึ่งถือเป็นสมรรถนะที่ "Soft" ที่แปรผัน ยากแก่การวัด การฝึกฝนพัฒนาแต่ละองค์การจะให้ความสำคัญต่อ KSAO ในสัดส่วนที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับการให้ความสำคัญในด้านต่างๆ เช่น หากหน่วยงานให้ความสำคัญกับความเป็นคนดี คนเหมาะสม มากกว่า คนเก่ง นั่นหมายความว่า การวิเคราะห์รายการสมรรถนะจะต้องเน้นส่วนที่จมใต้น้ำมากว่า แต่ถ้าเน้นความเก่ง ก็จะวิเคราะห์เฉพาะส่วนที่อยู่ส่วนบนของภูเขาน้ำแข็ง ซึ่งส่วนใหญ่จะวัดและสังเกตได้ง่ายกว่า* Boyatzis,1982; cooper, 2000; Dubois, 1993; Klemp, 1980; Parry,1996; Spencer& Spencer, 1993) * บทความ "การพัฒนาโมเดลสมรรถนะเพื่อการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์" โดย ดร.วีระวัตน์ ปันนิตามัย คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

2007-02-01T11:32:53+07:00

สมรรถนะ หมายถึง กลุ่มของคุณลักษณะใดๆที่อยู่ภายในบุคคลอันมีผลต่อการแสดงออกในสถานการณ์ต่างๆ ส่งผลต่อการปฏิบัติงานให้สำเร็จดีขึ้นได้ ดังมาตรฐานที่กำหนดไว้หรือมีประสิทธิภาพมากขึ้น false 75712

2009-09-05T09:30:49+07:00

false

2007-02-01T11:32:53+07:00

สมรรถนะ (Competency) ของบุคลากรในองค์การ

9350

true หลายท่านคงคุ้นเคยกับคำว่า E-Commerce กันอยู่แล้ว แต่อาจจะยังไม่คุ้นกับคำว่า M-Commerce แต่สำหรับบางท่านก็อาจจะคุ้นกับคำนี้แล้ว และใช้งานเป็นอย่างดีก็มีไม่น้อย ในวันนี้จะขอเล่าสู่กันฟังเกี่ยวกับ M-Commerce ที่ใช้งานอยู่จริงในหลายบริษัทในเมืองไทยด้วยซอฟท์แวร์ ERP ที่พัฒนาโดยคนไทยM-Commerce มาจาก Mobile-Commerce ก็คือ การทำธุรกรรรมผ่านทางโทรศัพท์มือถือ ซึ่งมีข้อได้เปรียบมากกว่า E-Commerce หลายอย่าง เช่น 1. Mobility ตรงนี้คงยอมรับกันได้ว่า มีมากกว่า E-Commerce เพราะเราสามารถนำโทรศัพท์มือถือไปยังที่ต่างๆ ได้สะดวกกว่าการต้องพกพา เครื่องคอมพิวเตอร์ แม้ว่าจะเป็น Notebook ที่นับวันจะมีขนาดเล็ก บาง น้ำหนักเบามากขึ้นแล้วก็ตาม2. Reachability สามารถเข้าถึงได้ง่าย เรียกได้ว่า สมัยนี้ใครๆ ก็สามารถเป็นเจ้าของโทรศัพท์มือถือกันได้ไม่ยากนัก3. Ubiquity ปัจจุบันเราใช้งานโทรศัพท์มือถือกันแพร่หลายมาก และใช้งานกันกว้างขวาง ไม่ได้ใช้เฉพาะในกลุ่มนักธุรกิจเหมือนในอดีต แต่ไปถึงแม่บ้าน นักศึกษา วัยรุ่น ฯลฯ4. Convenience ด้วยขนาดที่พกพาได้ง่าย ทำให้เกิดความสะดวกในการนำไปใช้ และใช้งานได้ไม่ยาก เพียงกดปุ่มไม่กี่ปุ่ม ถ้าเทียบกับการใช้คอมพิวเตอร์ แล้วฟังก์ชันที่ทำงานบนมือถือจะสนองตอบการใช้งานที่ง่าย และใช้เวลาน้อยกว่า ดังนั้นหลายธุรกิจได้นำประโยชน์ตรงนี้มาใช้ โดยใช้ซอฟท์แวร์ ERP ที่เป็นซอฟท์แวร์ในการบริหารทรัพยากรขององค์การ มาร่วมกับการใช้งานโทรศัพท์มือถือ เช่น พนักงานขายที่ต้องออกไปเยี่ยมลูกค้าตามที่ต่างๆ หรือในจังหวัดต่างๆ ซึ่งพนักงานขายสามารถ เช็คยอดสต๊อคสินค้าจากสำนักงานใหญ่ได้โดยผ่านโทรศัพท์มือถือของตน โดยที่ตัวเองกำลังพูดคุยอยู่ที่บริษัทของลูกค้าได้ทันที แทนที่จะต้องโทรไปถามที่สำนักงานใหญ่ แล้วรอให้พนักงานสต๊อค หรือพนักงานออกบิลช่วยเช็คยอดจากระบบให้ หรือถ้าเป็นเวลาเลิกงานแล้ว ก็อาจไม่มีคนอยู่ในบริษัทแล้ว ถ้าไม่มีระบบนี้ ก็คงต้องรอวันรุ่งขึ้น จึงจะได้ข้อมูลที่ต้องการได้ แต่ถ้าซอฟท์แวร์ ERP ที่ใช้งานมีความสามารถ หรือมี module ที่รองรับ M-Commerce นี้ได้ ก็จะเกิดความสะดวก รวดเร็วอย่างมากนอกจาการเช็คสต๊อคสินค้าแล้ว เมื่อพนักงานขายจะส่ง order ของลูกค้าเข้าไปยังบริษัทฯ ก็สามารถส่งผ่านโทรศัพท์มือถือได้ทันที ทำให้เกิดความรวดเร็วในการทำงาน ในด้านต่างๆ เช่น ฝ่ายจัดซื้อก็ทราบยอดสินค้าที่จะสั่งและทำการสั่งซื้อสินค้ามาไว้ในสต๊อคได้เร็ว หรือถ้าเป็นสินค้าที่ต้องทำการผลิต ฝ่ายผลิตก็ทราบจำนวนที่จะต้องทำการผลิตได้เร็วกว่าเดิม ทั้งหมดนี้นำไปสู่การสร้างความประทับใจให้กับลูกค้า ในการตอบสนองความต้องการได้อย่างรวดเร็ว สร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน ทั้งในด้านการลดต้นทุนในการทำงานขององค์การ และการสร้างความแตกต่างของการบริการ เพิ่มความมั่นใจให้กับลูกค้าถึงประสิทธิภาพขององค์การในด้านการบริหารจัดการที่ดี

2007-02-01T09:56:39+07:00

Mobile-Commerce ก็คือ การทำธุรกรรรมผ่านทางโทรศัพท์มือถือ false 75656

2008-10-28T17:40:33+07:00

false

2007-08-08T02:53:52+07:00

M-Commerce