ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้อ่านบล็อก River Life ของ คุณนายดอกเตอร์ ก็เกิดความคิดตั้งแต่นั้นเลยว่า สักวันจะต้องหาโอกาสขอไปเยี่ยมบ้าน อ.ยุวนุช คุณนายดอกเตอร์ให้ได้ จริงๆแล้วประทับใจในตัวอาจารย์ตั้งไปงาน KM แห่งชาติ เดือนธันวาคม 2549 ในงานนั้น ได้พบอาจารย์เป็นครั้งแรกที่ที่ทานอาหารเช้าในโรงแรมที่พัก แล้วก็ไปพบว่าอาจารย์เป็นพิธีกรในช่วงพิธีเปิดงาน KM แห่งชาติคราวนั้น บุคลิกที่มีความเชื่อมั่น สวยสง่า แต่งกายมีเอกลักษณ์แบบไทย และเป็นพิธีกรที่เสียงไพเราะ ชัดเจน คล่องแคล่ว คือสิ่งที่ประทับใจในวันนั้นค่ะ

 

จากนั้นเมื่อมาอ่าน River Life ที่เป็นเรื่องราวและบริบทของบ้านในแง่มุมของบ้าน ทั้งภาพบ้านริมแม่น้ำ ต้นไม้ ไม้ดอก ผีเสื้อ นก ธรรมมะ และธรรมชาติ ทำให้มองเห็นภาพบ้านที่เป็นบ้านไทย ที่น่าอยู่มากๆ ... ยิ่งทำให้ความมุ่งมั่นอยากจะชมบ้านริมน้ำหลังนี้

 

แล้วโอกาสก็มาถึงเมื่อ ดิฉันได้เข้าอบรมเรื่องการนิเทศงานสหกิจที่ จ.อยุธยา ความตั้งใจที่อยากจะไปชมบ้าน อาจารย์ยุวนุช จึงใกล้ความเป็นจริง และเมื่อเรียนให้อาจารย์ทราบว่า จะขออนุญาตไปเยี่ยมชมบ้าน อาจารย์ได้ตอบมาทันที่พร้อมให้หมายเลขโทรศัพท์ แล้วเราก็นัดวันแรกช่วงเย็นหลังการอบรมค่ะ

 

5 โมงเย็น หลังจากทำงานกลุ่ม จึงได้โอกาสออกจากห้องอบรมก่อนสมาชิกท่านอื่น สักพักอาจารย์ยุวนุชก็กรุณานั่งรถ CRV สีดำ มารับไปยังสถานที่ที่อาจารย์บอกว่า นักท่องเที่ยวไม่มีโอกาสได้ไปเยือน (สถานที่ ที่อาจารย์โฆษณาเชิญชวน ล่อใจ...แม้ไม่มีอะไรล่อใจก็อยากไปอยู่แล้ว)

สถานที่ที่อาจารย์พาไป คือ ทุ่งขวัญ สถานที่แห่งนี้ได้รับการปรับปรุงตกแต่สถานที่ให้มีสภาพบรรยากาศของอยุธยาสมัยก่อน ตามแนวคิดของ อ.ดุลย์พิชัย โกมลวานิช Art Designer (คนข้างกายของคุณนายดอกเตอร์) ซึ่งรายละเอียดและเรื่องราวเกี่ยวกับวัดพระยาแมนและทุ่งขวัญ ดูรายละเอียดที่ เสี้ยวหนึ่งแห่ง ทุ่งขวัญ ๑  และ เสี้ยวหนึ่งแห่ง ทุ่งขวัญ ๒  จะทำให้เห็นภาพและประวัติของทุ่งขวัญและวัดพระยาแมนได้เป็นอย่างดี

 

วัดพระยาแมน ใกล้ค่ำ เงียบสงบ ...

 

 

บรรยากาศตลาดน้ำทุ่งขวัญ ที่อาจารย์ดุลย์พิชัยได้ฟื้นฟูสภาพของอยุธยาสมัยดั้งเดิม เพื่อให้ผู้ที่ได้มีโอกาสมาเยี่ยมชม ได้เรียนรู้จักภูมิ (ปัญญา) วิถีชีวิต ของอยุธยา (ไม่แน่ใจว่าจะใช้คำถูกรึปล่าว) ต่างๆมากมาย ...  อาจารย์ดุลย์พิชัย เล่าว่า เราต้องรู้จักภูมิตนเอง สมัยก่อนชาวอยุธยารู้ว่า เมื่อไหร่น้ำหลาก เมื่อน้ำหลากมาก็รู้ที่จะกักเก็บน้ำ รู้ว่าหน้าน้ำหลาก หรือน้ำน้อยก็จะทำการเกษตรในลักษณะใด รู้จักการกินในแต่ละฤดู รู้จักการกินตามน้ำ (ไม่ใช่กินตามน้ำแบบคอรัปชั่น) รู้จักการกินตามลม ... ถ้าจะสรุป ก็น่าจะหมายถึง ภูมิ ความรู้ที่ต้องนำมาใช้ในการทำกิจกรรมเพื่อการดำรงชีวิต

ชอบบริเวณทางเดินไม้ไผ่รอบๆบึง ที่จะเป็นจุดให้ผู้มาเยือนแวะตามซุ้มที่มีเรือมาจอดขายสินค้าอาหารต่างๆ (เสียดายไม่ได้ไปวันเปิด)

  ผู้สร้างตลาดน้ำทุ่งขวัญและบ้านริมแม่น้ำขณะบอกเล่าหลักการแนวคิดของการสร้างตลาดน้ำทุ่งขวัญ

 

จากตลาดน้ำทุ่งขวัญ เราได้ออกเดินทางไปยังบ้านคุณนายดอกเตอร์ อยู่ห่างไปเกือบ 30 กิโลเมตร … ซึ่งดิฉันก็ใจจดใจจ่อ อยากให้ถึงเร็วๆ เพราะกลัวจะค่ำ ทำให้อดชมบ้านริมแม่น้ำน่าอยู่ของคุณนายดอกเตอร์...(โปรดติดตามตอนต่อไป...อิอิ)

หมายเหตุ...ตอนต่อไปเล่าเรื่องบนโต๊ะอาหาร เรื่อง ปลาเห็ด