การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๒ จัดของลงเป้)

แม้ว่าจะมิได้ทำงานประจำ แต่ผมก็ทำตัวเองให้วุ่นวายบ้าง เพื่อมิให้ฟุ้งซ่าน พอทำตัวให้วุ่นก็วุ่นจริง ๆ วันที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๒ ซึ่งเป็นวันเดินทาง ผมยังจัดการสะสางงานกว่าจะเรียบร้อยก็ปาไปเกือบเที่ยง จึงได้จัดเตรียมข้าวของ

ผมเขียนรายการที่จะต้องใช้ในการเดินทางนี้แล้วก็รวบรวม เพราะของที่ต้องใช้อยู่กระจัดกระจาย การค้นหาของจึงไม่ง่ายนัก และบางอย่างที่หาเจอเมื่อถามตัวเองอย่างจริง ๆ จัง ๆ พบว่ามันไม่ต้องเอาไปก็ได้ ผมจึงเปลี่ยนวีใหม่

ผมเอารายการแผ่นนั้น แผ่นที่ผมเดินตามหาข้าวของมานั่งดูแล้วขีดฆ่าออกทีละรายการ เมื่อต้องพิจารณาว่าจะต้องเดินแบกมันขึ้นไปสู่ยอดเขากว่าพันเมตรจากระดับน้ำทะเล

ผมตัดรายการพวกนั้นออกไปเกือบครึ่ง

สิ่งที่ผมเตรียมมี

ชุดสำหรับเดินป่า ๑ ชุด เป็นกางเกงสีดำตัวใหญ่ ผ้าหนา แห้งเร็ว เสื้อเป็นเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้ม ผ้าหนา

ชุดสำหรับใส่นอน เป็นกางเกงขายาวผ้าฝ้ายสีขาวมีสายรัดที่ข้อเท้า และเสื้อยืดแขนยาวสีน้ำเงิน

สำหรับผ้าอื่น ๆ ผมเตรียมถุงนอน ผ้าห่มผืนเล็ก ๑ ผืนสำหรับไว้ปูที่เปลกันความเย็นจากด้านล่าง ผ้าขาวม้า ๑ ผืน (เป็นผ้าฝ้ายทอมือ ซับน้ำค่อนข้างดี) ผ้าขนหนูผืนเล็ก ๑ ผืน กางเกงใน ๔ ตัว ถุงเท้า ๒ คู่ หมวก และเข็มขัดผ้า

เปลแบบมีมุ้งและกราวชีท ๑ ชุด มีดกุลข่า กระติกน้ำทหาร ไฟถาย เครื่องเล่น MP3 สมุดบันทึกและปากกา รองเท้าแตะ ๑ คู่ และถุงพลาสติกเกือบ ๑๐ ใบ

ส่วนของที่จำเป็นต้องใช้แต่ผมไม่มี ผมยืมไว้จากเพื่อนนักเดินป่าคนนึง คือ ถุงเท้ากันทาก ๑ คู่ ฟรายชีตที่เย็ยเองขนาดสามคูณสี่เมตร ๑ ผืน เสื้อกันฝนแบบสวมคลุม ๑ ผืน และอุปกรณ์ดูดพิษงู

ผมแบ่งของเหล่านี้ใส่ลงถุงพลาสสติกก่อนที่จะยัดลงเป้ทีละชั้น

ชั้นแรกเป็นถุงนอนและเปลลงที่บรรจุอยู่ในถุงพลาสติกใบเดียวกัน

ชั้นต่อมาเป็นชุดนอน กางเกงใน ผ้าขนหนู ผ้าห่ม

ชั้นที่สาม เป็นสิ่งของที่จะต้องใช้ในวันเดินขึ้นป่า คือ ชุดเดินป่า ผ้าขาวม้า ถุงเท้า กระติกน้ำ เสื้อกันฝน และถุงเท้ากันทาก

ข้าวของอื่น ๆ ที่เหลือ ผมใส่ถุงพลาสติกลงในช่องด้านหนร้าและด้านข้างของเป้

ผมซื้อของเพิ่มเติมอีกบางอย่าง เช่น ช็อคโกแลคและลูกอม ที่ร้ายเซเว่นหน้าปากซอยก่อนขึ้นแท๊กซี่ไปขึ้นรถที่สถานีขนส่งสายใต้

และซื้อของเพิ่มเติมที่ตลาดแม่ขรี จุดนัดพบกับท่านผู้เฒ่า คือ รองเท้ายาง กางเกงรัด และกางเกงผ้ายืดมีสายรัดข้อเท้า

กว่าจะรู้ว่าผมเตรียมอะไรไปไม่พอเมื่อพักระหว่างทาง คือ บรรดายาต่าง ๆ เช่น ยาทากันทากและแมลง ยาแก้ไข ยาคลายกล้ามเนื้อและยานวด ยาฉุน (เส้น) สำหรับแช่น้ำแล้วเอาน้ำราดที่เท้ากันทาก เกลือและขวดสเปย์สำหรับผสมน้ำเกลือฉีดทาก

ไฟฉายที่เตรียมไปควรจะดีกว่านี้ ถุงเท้าควรจะมากกว่านี้อีกสักคู่ สมุดบันทึกควรจะเป็นสมุดที่ปกพลาสติกที่กันน้ำได้ ระดับหนึ่ง ซึ่งมีอยู่แล้ว

เชือกยาว ๆ สักเส้น เสื้อกันหนาวตัวไม่ใหญ่นัก ถุงมือสักคู่ เสื้อยืดอีกสักตัว รวมทั้งกล้องถ่ายรูปตัวเล็ก และลูกอมควรจะเพิ่มจำนวนอีกเท่าตัว

ณ จุดที่เตรียมความพร้อมก่อนเดินขึ้นเขา ผมรื้อเอาข้าวของออกจากเป้เพื่อบรรจุใหม่

สิ่งที่เอาออกคือกระติกน้ำทหาร เอากางเกงนอนที่เตรียมมาจากบ้านออกแทนด้วยกางเกงที่ซื้อมาใหม่

แล้วยัดของแต่ละถุงลงเป้ดังเดิม

ชั้นแรกเป็นถุงนอนและเปล ชั้นที่สองเป็นชุดที่ใส่นอนในป่า และชั้นที่สามเสบียงกองกลางอีก ๒ ถุง แต่ละถุงประกอบด้วยอาหารที่จะประกอบในป่า มีปลากระป๋อง ข้าวสาร มาม่า ผักกล่ำปลี น้ำหนักถุงละประมาณ ๒ ก.ก.

น้ำหนักของเป้ทีผมจะต้องแบบขึ้นเขาน่าจะมีน้ำหนักราว ๑๕ ก.ก.

บันทึกที่เกี่ยวข้อง  

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๒ จัดของลงเป้)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๓ แต่งตัวเดินป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๔ เดิน ปีน ไต่ มุด คลาน ข้าม ฯลฯ)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๕ ฝ่าดงทาก)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๖ กินในป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอนที่ ๗ นอนในป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๘ นายหัวบุญเลิศ ชายเกตุ ลูกผู้ชายใจนักเลง)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๙ ซากี้ คนลาวชื่อฝรั่ง)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๐ หญิงสาวน้ำใจงาม

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๑ ทะเลหมอกเขาเจ็ดยอด)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๒ เรื่องเล่าจากซากี้)