สมควรที่ท่านควรหันศีรษะไปมอง "เขมร" ดูว่า จุดเริ่มต้นก่อนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และสงครามกลางเมืองที่มีต่อมาอีกหลายสิบปี ดั่งประเทศที่ถูกสาปมันเป็นอย่างไร

อันเหตุการณ์บ้านเมือง ณ ปัจจุบัน มีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายหลายความเชื่อ ซึ่งไม่ต่างจากประเทศเพื่อนบ้านของเรา คือ "กัมพูชา" หรือที่คนไทยเรียก "เขมร" ที่เคยเกิดสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ขึ้น เมื่อปี พ.ศ.2518 - 2522 รวม 3 ปี 8 เดือน กับ 20 วัน จากนั้นก็อยู่ภายใต้การครอบครองของเวียดนามอีกเป็นเวลา 13 ปี (พ.ศ.2522 - 2535)

ผมติดตามอ่านหนังสือประวัติศาสตร์เขมรมาหลายเล่ม โดยมักชอบเน้นการอ่านในกรณี "สงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" ของเขมรแดงอันน่าสะพรึงกลัว หรือยิ่งดูภาพยนตร์The Killing Field ที่ได้รางวัลออสการ์หลายสาขานั้น ทำให้ยิ่งคิดถึงว่า ประเทศไทยอย่าได้เกิดเหตุแบบนี้เลย

จริง ๆ ผมอยากใช้เวลาค้นคว้าเกี่ยวกับที่มาที่ไปของ "สงครามในเขมร" จากหนังสือหลาย ๆ เล่ม เพียงแต่ว่า แต่ละเล่มค่อนข้างหนาและยาวหลายร้อยหน้า จึงยังอ่านไม่จบ

แต่มีเล่มหนึ่งที่ผมอ่านจบแล้ว คือ  "บันทึกความทรงจำ กัมพูชากับสงครามล้างเผ่าพันธุ์และศูนย์อพยพในประเทศไทย" เขียนโดย ปะแดงมหาบุญเรือง คัชมาย์

 

ผู้เขียนได้เขียนประเด็นสรุปไว้ไม่ยาวนัก ผู้อ่านสามารถเข้าใจความเป็นมาได้ในระดับหนึ่ง แต่อยากบอกท่านว่า น่าสะพรึงกลัว เหมือนเดิม

เมื่อคนไทยหลายคนตะโกนว่า รักชาติ อยากได้ประชาธิปไตย แต่กลับมีอคติไม่ทำความเข้าใจกับคนที่มีแนวคิดอื่น ๆ บ้าง คิดแต่ว่าตัวเองถูก แล้วก็เกิดการต่อสู้ จราจล นองเลือดกันอย่างไม่น่าจะเกิดขึ้นในเมืองพุทธแห่งนี้

สมควรที่ท่านควรหันศีรษะไปมอง "เขมร" ดูว่า จุดเริ่มต้นก่อนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และสงครามกลางเมืองที่มีต่อมาอีกหลายสิบปี ดั่งประเทศที่ถูกสาปมันเป็นอย่างไร

ทำไมเขมรมี "สี่ฝ่าย" ... แต่ละฝ่ายคล้ายบ้านเมืองเรา ณ ปัจจุบันไหม ควรศึกษาครับ

ดังนั้น ผมอยากกร่อนคำ ถอดความ โดยเริ่มต้นจากหนังสือเล่มนี้เป็นหลัก แต่จะเสริมด้วยเล่มอื่น ๆ เพื่อใช้ทบทวนประวัติศาสตร์ที่ไม่อยากให้เกิดที่ประเทศเรา ซึ่งอาจจะใช้บันทึกหลายบันทึก แต่พยายามจะกร่อนคำ ถอดความให้สั้นที่สุด ครับ

 

 

๑. 

 

กัมพูชากับสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และศูนย์อพยนในประเทศไทย 

 

หลังจากประเทศกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี พ.ศ.2496 (เป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส 90 ปี ตั้งแต่ พ.ศ.2406 - 2496) ...  สมเด็จนโรดมสีหนุ ราชวงศ์ฝ่ายนโรดม ได้ขึ้นครองราชย์โดยการสนับสนุนของฝรั่งเศส ตั้งแต่ พ.ศ.2483

ระยะเวลานั้น บ้านเมืองระส่ำระสาย มีภัยทั้งในประเทศและนอกประเทศ อีกทั้งเวียดนาม ซึ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อชาวเขมร ที่ชาวเขมรเรียกว่า"ศัตรูตลอดชาติ" ได้ปฏิบัติตามแผนกลยุทธ์โฮจิมินห์ เพื่อจะครอบครองประเทศกัมพูชา

สมเด็จนโรดมสีหนุ ตัดสินพระทัยสละราชสมบัติ เพื่อแก้ปัญหาบ้านเมืองด้วยพระองค์เอง

วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ.2498 สมเด็จนโรดมสีหนุ ทรงสละราชสมบัติ และถวายแก่พระราชบิดา คือสมเด็จนโรดมสุรามฤทธิ์

มีการจัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น ชื่อว่า"พรรคสังคมราษฎร์นิยม" ...  แต่ก่อนหน้านั้นมีความพยายามโค่นล้มราชวงศ์นโรดม เพื่อให้ราชวงศ์ศรีสวัสดิ์ขึ้นแทน

สมเด็จนโรดม พยายามแสวงหาความร่วมมือจากต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จีนแผ่นดินใหญ่ และคิวบา ... ในระยะแรก พระองค์ได้วางแผนพัฒนาประเทศ เรียกว่า"แผนพัฒนาประเทศ 5 ปี" ออก พรบ.ปราบปรามลงโทษข้าราชการผู้ฉ้อโกงราษฎร์บังหลวง ที่เขมร เรียกว่า "สีสำโนก"

มีการออกระเบียบต่าง ๆ มากมาย ทำให้ทรงมีศัตรูรอบข้าง ... ทรงพัฒนาประเทศ เช่น การศึกษา, สาธารณสุข, การเกษตร, อุตสาหกรรม

สมเด็จนโรดมสีหนุ ทรงเป็นนักการฑูตที่เก่งกาจทีเดียว ทรงพยายามดำรงความเป็นกลางในสมัยนั้น (ทั้ง ๆ ที่เอียงซ้ายหน่อย ๆ)

ในการประชุมสันนิษบาตสมัชชาแห่งชาติ ณ กรุงพนมเปญ ปี พ.ศ.2504 ทรงมีพระราชกระแสรับสั่งถึงเหตุผลที่พระองค์ดำเนินนโยบายความเป็นกลาง ตอนหนึ่งว่า

 

"...ประการสำคัญคือ ระหว่างประเทศเรากับประเทศจีน ข้าพเจ้าได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วว่า ถ้าเราจะละทิ้งความเป็นกลาง แล้วไปเข้ากับประเทศตะวันตก เช่น ประเทศไทย เป็นต้น ประชาชนของเรา ประเทศของเราจะมีความสงบสุขหรือไม่ พิจารณาไตร่ตรองอย่างดีแล้ว ได้คำตอบอย่างเดียวคือ "ไม่" เพราะเกรงว่าจะนำไปสู่ความพินาศ..."

 

แนวนโยบายนี้ เรียกว่า"ความเป็นกลางทางลัทธิชาตินิยม"

ซึ่งในช่วงระยะเวลานั้น เป็นช่วงการครองอำนาจของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัตน์ ที่เดินขวาจัดเข้าข้างสหรัฐอเมริกา ต่อต้านคอมมิวนิสต์

 

...................................................................................................................................

 

ความคิดเห็นส่วนตัว...

 

เป็นตอนที่เล่าถึง ความเป็นมา หลังจากเขมรได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส จนถึง พ.ศ.2504 ... แสดงภาพถึง ปัญหาคอรัปชั่นของข้าราชการ เศรษฐกิจตกต่ำ ผู้คนเริ่มแตกแยก นอกประเทศ เวียดนามก็พยายามแพร่ขยายอิทธิพล

 

โปรดติดตามในบันทึกต่อไปนะครับ

ขอบคุณครับ :)

 

...................................................................................................................................

 

บันทึกที่เกี่ยวข้อง

  

 

 

แหล่งอ้างอิง

ปะแดง มหาบุญเรือง คัชมาย์.  บันทึกความทรงจำ กัมพูชากับสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และศูนย์อพยพในประเทศไทย.  สุรินทร์: โรงพิมพ์รุ่งธนเกียรติออฟเซ็ท, 2543.