คาถาดี

5198

true "วันนี้ เอาคาถาดี มาฝากทุกคนค่ะ" สืบเนื่องจาก ไปฟังเพลงคาถาดี ซึ่งได้โอกาสดีๆ จากพี่สาวบอกมา   <a href="http://dhammathai.org/radio/song_dokmai.php">http://dhammathai.org/radio/song_dokmai.php</a> บทเพลงเยาวชนสร้าสรรค์ ชุด ดอกไม้คุณธรรม    อันที่จริงเพลงนี้ เคยได้ยินนานแล้ว  และก็ประทับใจตั้งแต่ได้ฟังครั้งแรก พรุ่งนี้จะวันวิสาขบูชาแล้ว.....ไม่มีอะไรจะนำมาฝากเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตาย ได้ฟังเพลงคาถาดีนี้มา ก็อยากแบ่งปันกัน ... ให้ได้มีคาถาดี...คือมีความสุขกันทุกคนนะคะ ความรู้ เกิดจาก 3 ทาง คือ 1. การฟัง พูด อ่าน เขียน (สุตตมยปัญญา : ความจำ)  2. การคิด : (จินตามยปัญญา)   3. การปฏิบัติ (ภาวนามยปัญญา) จำได้ว่า เคยอ่านคำสอนหลวงปู่เทศน์  คำหนึ่งท่านกล่าวไว้วา .. "การเห็นเป็นเหตุของการคิด การคิดเป็นเหตุของการเห็น   คิดดีก็ไปทางเย็น คิดไม่เป็นก็เย็นสบาย" (คิดไม่เป็น คือ ไม่ส่งจิตออกนอก ไปคิดโน้นคิดนี่ เป็นการตัดตัณหา คือ ความยาก ว่าง แล้วเย็นสบาย   : ตามความเข้าใจของข้าพเจ้า) ฟังเพลงนี้แล้ว ก็คิดขึ้นมาว่า หากเด็กๆ เล็กๆ เราปลูกฝังให้เขาฟังเพลงแบบนี้ สวดมนต์ แบบนี้ทุกวัน ...สิ่งที่เขาพูดทุกวัน กระทำทุกวัน ก็จะซึมซับเข้าไปในนิสัยของเขา เมื่อความคิดดีเป็นเหตุ ย่อมก่อให้เกิดการกระทำดี ลองวาดภาพจินตนาการดูสิคะ ...หากประเทศเรา เด็กตั้งแต่เกิดฟังเพลงแบบนี้ ทุกคนร้องเพลงนี้ได้ขึ้นใจ พ่อแม่ก็ท่องได้ขึ้นใจ ทุกคนท่องได้ขึ้นใจ และนำไปปฏิบัติได้อย่างเป็นธรรมชาติ...ด้วยใจที่บริสูทธิ์ แล้วสังคมเราจะเป็นอย่างไร ประเทศชาติจะเป็นอย่างไร "คิดดี พูดดี ทำดี ...ไม่โลภ เมตตา ให้อภัย ด้วยใจบริสุทธิ์" ------------------------------------------------------------------- คาถาดี พุทธัง สะระนัง คะฉามิ ธัมมัง สะระนัง คะฉามิ สังฆัง สะระนัง คะฉามิ พุทธัง ทำดี ธัมมัง ทำดี สังฆัง ทำดี เรื่องถูกตีไม่มีแน่แน่ คุณพ่อและคุณแม่ท่านรักแต่คนทำดี พุทธัง ทำดี ธัมมัง ทำดี สังฆัง ทำดี เรื่องถูกตีไม่มีแน่แน่ คุณครูและพ่อแม่ท่านรักแต่คนทำดี **พุทธัง ทำดี ธัมมัง ทำดี สังฆัง ทำดี เรื่องถูกตีไม่มีแน่แน่ เพื่อนๆ และพ่อแม่ก็รักแต่คนทำดี พุทธัง ทำดี ธัมมัง ทำดี สังฆัง ทำดี เรื่องถูกตีไม่มีแน่แน่ ประเทศชาติและพ่อแม่ก็รักแต่คนทำดี พุทธัง ทำดี ธัมมัง ทำดี สังฆัง ทำดี เรื่องถูกตีไม่มีแน่แน่ พระศาสดาและพ่อแม่ท่านรักแต่คนทำดี ทุกคนทำดี ทุกวันทำดี สังคมต้องดี ทุกชีวีต้องดีแน่แน่มนุษย์ที่สมบูรณ์แท้ต้องทำแต่คุณความดี พุทธัง ทำดี ธัมมัง ทำดี สังฆัง ทำดี .. -------------------------------------------------------- <object classid="clsid:6bf52a52-394a-11d3-b153-00c04f79faa6" width="300" height="100" codebase="http://activex.microsoft.com/activex/controls/mplayer/en/nsmp2inf.cab#Version=5,1,52,701"> <param name="src" value="http://www.dhammathai.org/radio/dokmai/dm-03.wma" /><embed type="application/x-mplayer2" width="300" height="100" src="http://www.dhammathai.org/radio/dokmai/dm-03.wma"></embed> </object>   <a href="http://dhammathai.org/radio/song_dokmai.php">http://dhammathai.org/radio/song_dokmai.php</a> บทเพลงเยาวชนสร้าสรรค์ ชุด ดอกไม้คุณธรรม       ที่มาของเพลง : เอามาจากลิงค์ข้างบนค่ะ     หากต้องการฟังเพลงอื่นๆ ก็เข้าไปศึกษาในเว็บเองนะคะ   ปล.  บทเพลงธรรมะที่เอามายังไม่ได้ขอเจ้าของเว็บค่ะ...แต่คิดว่าจุดมุ่งหมายของเว็บธรรมะ ก็เพื่อเผยแพร่ ความรู้ ความดี ธรรมะ  ยิ่งคนรับได้ประโยชน์เยอะ ได้ทำดีกันเยอะ จะเป็นสิ่งที่เจ้าของเว็บพอใจ  ดังนั้น หากประโยชน์ใด จะเกิดจากการที่ข้าพเจ้าได้นำเนื้อความและเพลงคาถาดีนี้มาลงไว้ในเว็บนี้ ก็ขอให้บุญกุศลทั้งหลาย จงถึงแก่ผู้ร้องเพลง เจ้าของเว็บไซต์ และ เพื่อนร่วมทุกข์เกิดแก่เจ็บตายทุกท่านค่ะ

2008-05-18T23:17:46+07:00

false 183152

2008-05-20T21:14:57+07:00

false

2008-05-18T23:51:02+07:00

คาถาดี

5198

true  สงครามแย่งภูเขาทอง เมื่อปรากฏภัย ๑๐ ประการหนาแน่นขึ้นก็จะปรากฏผู้เฒ่าผมขาวหนวดเครายาวขี่ม้าขาวเหาะลอยมายังท่ามกลางเมืองเชียงใหม่ นั่นคือองสมเด็จพระศรีอริยะเมตไตรยมาปรากฏเป็นที่พึ่งแก่โลกแล้ว อย่าสงสัยเลย หลังจากนั้นไม่นานขุมทรัพย์ทั้ง 4 ของพระศรีอาริย์ก็จะปรากฎเกิดขึ้นในสุวรรณภูมิ ระหว่างเชียงราย ฝาง เชียงใหม่ ลำพูน เพราะขุมทรัพย์อันมหาศาล คือแก้วแหวนเงินทองจะระเบิดออกในภาคเหนือของประเทศไทย ดอยเงินดอยคำและเพชรนิลจินดาจะแตกออกทั้งลูกดอย และจะมีหลายลูกด้วยกัน กองทัพจะเข้าแย่งชิงสมบัติเหล่านี้ มืดมัวไปทั้งสี่ทิศ ทหารของชาติต่างๆ จะล้มตายไปถึง 3 ใน 4 ส่วน คงเหลืออยู่เพียงส่วนเดียวเลือดจะไหลนองเป็นห้วยน้อย จนถึงกับพวกหนูต้องว่ายข้ามต่างก็จะยิงกันจนเหลวแหลก เพราะโลภตัณหา จะรบกันถึง 7 ชาติ แต่ขุนศึกสำคัญนั้นมี 3 คน คือพญาลายตีนเป็นกงจักร พญาแขนสั้นราว (คืนแขนสั้นข้างยาวข้าง) พญาลิ้นกาฬ (ลิ้นดำ) ในตำนานพระศรีอาริย์จุติ ซึ่งพระอิศวรผู้เป็นเจ้าไปนิมนต์มาเกิดนั้นกล่าวไว้เป็นปัญหาว่า"ฤทธิ์เดชของพระยาแขนสั้นยาวนั้นมากมายเหลือหลาย เหล็กกลม 7 กำยาว 4 ศอก นั่งหย่องเยาะ เอามือซ้ายขว้างไปไกลได้ถึง 7 - 8 ไร่นา" ผู้เขียนขอวิจารณ์ว่า "เหล็กกว้าง 7 กำยาว 4 ศอกนั้นคงไม่ใช่เหล็กธรรมดา คงเป็นลูกระเบิดขนาดใหญ่นั่นเอง" แก้วแหวนเงินทองนั้นใครๆ ก็อยากได้ด้วยกันทุกคน ถ้ามันมีมากขนาดเท่าภูเขาเลากา และมันเกิดประเทศใด ประเทศนั้นก็ต้องตกเป็นจุดยุทธศาสตร์ขนาดล้างโลก และนั่นก็เป็นวันตัดสินโลก(Doomsday) ได้มาถึงแล้วโดยไม่มีปัญหา พระศรีอาริย์ นารายณ์ปราบสงครามล้างโลก พอถึงวันคำรบ 8 ซึ่งเป็นวันรุ่งสางสว่างแจ้ง ฝูงมนุษย์ที่เหลือจากความตายด้วยภัยสงครามก็พากันร้องไห้ระงมถมทึก แทบว่าจะไม่เป็นเสียงมนุษย์ เพราะจะมองไปทางใดก็พบแต่ซากศพของคนตาย เช่น ลูกตายพลัดพ่อแม ่พ่อแม่พลัดลูก ผัวตายเมีย เมียตายพลัดผัว ญาติมิตรที่ต้องตายพลัดตายพรากจากกัน เหลือที่จะนับคณา เพราะวันตัดสินโลกได้ผ่านไปแล้ว พร้อมกับมนุษย์ที่ชั่วร้าย คงเหลือแต่มวลมนุษย์ที่เชื่อในคำสั่งสอนของพระศาสนา ซึ่งมีเมตตาภาวนาเพื่ออยู่สืบโลกและศาสนาต่อไป ในวันที่รุ่งแจ้งซึ่งความมืดได้ฉุดกระชากลากพาเอาวิญญาณร้ายผ่านพ้นไปแล้วนั้น กองทัพอากาศของพระศรีอาริย์บรมจักร พร้อมด้วยเทพเจ้าบนสวรรค์ก็เคลื่อนขบวนเวชยันตรถทิพย์เลื่อนลอยไปโดยทางนภากาสเวหา เพลงสวรรค์ซึ่งคนธรรพ์ทั้งหลายอันมีปัณจสิกขคนธรรพเทพบุตรเป็นหัวหน้า ก็ดีดสีตีเป่าสะท้านหวั่นไหวไปพร้อมกับกองทัพนั้นด้วย ฝูงเทพเจ้าทั้งหลายก็โปรยข้าวตอกดอกไม้ทิพย์เกลื่อนกลาดไปทั่วแผ่นดินที่ผ่านไป ครั้นแล้วกองทัพพระศรีอาริย์ก็หยุดลอยอยู่เหนือดอยสุวรรณคีรี ซึ่งกองทัพมนุษย์กำลังพิฆาตฆ่าฟันกันตายเหมือนใบไม้ร่วง เมื่อกองทัพเหล่านั้นได้ยินเสียงอึกทึกโกลาหลอยู่เบื้องนภากาศ และร้อนรุ่มกลุ้มใจไปด้วยไฟพิษ ซึ่งหมู่มวลนาคราชได้พ่นออกจากปากเป็นประกายอยู่ทั่วไป ทางเบื้องซ้ายก็กัมปนาทหวาดหวั่นไหวด้วยแสงอาวุธของมวลยักษ์ ตะบองใหญ่เท่าลำตาลก็กวัดแกว่งเป็นเปลวไฟ ทหารที่ทนได้ก็ทนไป ที่ทนไม่ได้ก็สลบล้มลงไป ด้วยความร้อนสุดที่จะทนทาน อิทธิฤทธิ์ของทหารผีกระทำปาฏิหาริย์อยู่ครู่เดียว ทหารมนุษย์ก็กลิ้งทูต ระเนระนาดตามกันลงไป ร่างกายสั่นเทาเหมือนผีสิงสิ้นหมดทั้งกองทัพ พลันก็มีเสียงคำรามลั่นลงมาจากฟากฟ้าแทบว่าแก้วหูจะแตกตาย " อะโห! มาริสสา- มาริสสาดูก่อนทะแกล้วทหารผู้ใจบาปหยาบช้าทั้งหลาย!พวกสูจะมารบราฆ่าฟันกันตายด้วยเหตุผลกลใด? ขุมทรัพย์อันใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นนี้ หาใช่เป็นสมบัติของพวกสูทั้งหลายหรือผู้ใดไม่ดอก! หากเป็นสมบัติของพระศรีอาริยเมตไตรยโพธิสัตว์ในรถนี้ ซึ่งจะมาดำรงตำแหน่งบรมจักรอันประเสริฐ เพื่อจรรโลงโลกไปสู่สันติสุขและสันติภาพอันเที่ยงแท้! เลิก- เลิกรบกัน !เลิกรบกันเว้ย!! ประเดี๋ยวตายโหงหมดเอ้า! ไม่เชื่อก็ลองไปดู!!" พระอิศวรผู้เป็นเจ้าได้สำแดงเสียงอยู่บนศรีษะทหารมนุษย์ อย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วเปล่งสิงหนาทสืบต่อไปว่า “ วันตัดสินโลกได้เริ่มมาถึง 7 วันแล้ว(อาจเป็น 7 อาทิตย์แล้ว)วันนี้เป็นวันคำรบ 8 ( อาจเป็นอาทิตย์ที่ 8 ) โลกสว่างแล้ว! สงครามครั้งสุดท้ายได้เสร็จสิ้นไปแล้ว คนบาปทั้งหลายได้ถูกความมืดกลืนกินไปหมดแล้ว นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตูข้าจะสร้างอาณาจักรสัมมาทิฏฐิให้พวกสูทั้งหลายอยู่ดีกินดีกันทั่วไป พระอิศวรเจ้าฟ้าตะคอกขู่จู่โจมเสียงนั้นสะท้านเหมือนฟ้าผ่า ได้ยินตลอดไปทั่วทั้งกองทัพแม้พวกจอมทัพจอมขุนศึกทั้งหลายก็พากันตกใจ เหมือนหัวจะแตกลงในยามนั้น พญาลายตีนเป็นกงจักร พญาแขนสั้นยาว พญาลิ้นกาฬฯลฯ ต่างก็พากันส่งสัญญาณให้กองทัพของตนถอนกลับไปสู่บ้านเมืองสิ้นด้วยกัน ครั้นแล้วพระอิศวรเป็นเจ้าก็บันดาลฝนห่าใหญ่ตกลงมาถึง 7 วัน 7 คืน ท่วมท้นซากศพเหล่านั้น ลอยไปลงทะเลจนหมดสิ้น คงเหลือแต่พื้นดินป็นปรกติ อนึ่ง ก็เป็นธรรมดาสงครามที่ล้างโลก จะต้องบังเกิดมรสุมทำลายความชั่วช้าเลวทรามของมนุษย์ที่กระทำขึ้น แล้วฝูงมนุษย์ก็จะต้องเป็นทายาทรับกรรมนั้นๆ หาใช่ผู้ใดหรือพระเจ้าองค์ใดมากระทำขึ้นให้ไม่ ก็เมื่อมนุษย์พากันฝ่าฝืนคำสอน พระเจ้าหาใช่ทาสของมนุษย์ดังที่บางคนเข้าใจกัน พระศรีอาริย์ห้ามทัพตะวันออกเฉียงใต้ตำนานพุกามทำนายว่าเมื่อปรากฏแล้วพระอาริย์ธรรมิกราช พร้อมด้วยพระอิศวรเจ้าจะเสด็จไปห้ามทัพตะวันออกถึง 2 ครั้ง ไปโดยทางฟ้าและกองทัพฟ้าของเทวดาเป็นหมู่รี้พล ลักษณะพระศรีอาริย์ ผู้มีบุญนั้นเป็นคนหลายเชื้อชาติ เกิดในปีขาล บ้านเกิดอยู่ปลายหล้าน้ำ ที่เกิดมีเรือน๓หลัง ทางตะวันออกมีลำคลอง ทางตะวันตกมีภูเขารูปร่างคล้ายครกกระเดื่อง บิดามารดาเป็นชาวนาและช่างทอหูก เมื่อเริ่มเติบใหญ่ได้ศึกษาศิลปวิทยาการต่างๆแล้ว บัดนั้นไปก็บวชๆสึกๆอยู่๗หน เคยบวชเป็นฤาษีชีป่า เมื่อบวชอยู่เพื่อนนักบวชก็รุมชัง เมื่อสึกออกมาเป็นฆราวาส ฆราวาสก็รุมชัง สมณะชีพราหมณ์ตลอดจนฝูงท้าวพระยาที่มีใจหนาแน่นไปด้วยบาปต่างก็ไม่คบค้าสมาคมด้วย อยู่ที่ไหนไม่มั่นพลันหนีเพราะมีศีลธรรมและความประพฤติผิดกับคนทั้งหลาย จึงคบค้าสมาคมกับคนที่มีใจบาปหยาบช้าไม่ได้นาน เมื่อเป็นทารกนอนดั่งลิงลม เมื่อบวชเรียนอยู่นอนดั่งนกกาน้ำ เมื่อสึกออกมาเป็นฆราวาสแล้วนอนดั่งพญาช้างสาร และเมื่อปรากฏเป็นพระเจ้าบรมจักรธรรมิกราชแล้ว นอนดั่งพญาสีหะ ตำหนิรูปพรรณสัณฐานนั้น รูปร่างลักษณะท่าทางเหมือนดังครุฑ จมูกดังยักษ์ ใบหน้าดังครุฑ มีฟันเหมือนฟันม้า ตัวกลม ตาลึก ท้องใหญ่เล็กน้อย อกเต็ม ไหล่ขด มือและเท้ายาว นิ้วมือเบื้องซ้ายกิ่วคอดเป็นแผลเป็นหนึ่งแห่ง ที่ไหล่ซ้ายมีขนยาวหนึ่งเส้น ฝ่าเท้าเบื้องขวามีปานแดง บนศีรษะมีแผลเป็นลักษณะไม่สูงไม่ต่ำไม่ดำไม่ขาว สีผิวเนื้อขาวเหลือง ยามเจรจามีเสียงแลบออกจากไรฟัน พูดจามั่นเที่ยงไม่กลับกลอก กระแสเสียงแจ่มใสไพเราะและก้องกังวาน เมื่อบวชอยู่ในเพศบรรพชิตนั้นมักมีรัศมีพุ่งออกจากศีรษะเสมอ และมักมีดวงแสงสว่างขนาดลูกมะพร้าวบ้าง ส้มบ้าง เป็นท่อเป็นลำยาวบ้าง ปรากฏแก่สายตาประชาชนอยู่ไม่ขาด นอกจากนั้นก็มักมีเสียงดนตรีและฆ้องกลองประหลาดที่ไม่เห็นผู้บรรเลงปรากฏอยู่ครึ้มเครือ มีปัญญาดุจมโหสถ มีความเพียรดุจมหาชนก มีสัจจะดั่งวิธุรบัณฑิต มีขันติดุจขันติวาทีดาบส มีความกล้าหาญดุจสุรยักษ์ มีใจเบาและรวดเร็วดังลิงลม มีไมตรี รักคนใจบุญและสัตย์ซื่อ เมตตากรุณาต่อคนทุกข์ไร้อนาถา ไม่ถือตัวไม่ถือชั้นวรรณะ แก่กล้าด้วยศีลและทานจนตกทุกข์ได้ยาก เมื่อเริ่มจะปรากฏเป็นที่พึ่งแก่โลกนั้นจึงได้นามสมัญญาอีกอย่างว่า “ทลิททกธรรมิกราชา” คือ พระราชาผู้เข็ญใจไร้ทรัพย์ บางตำนานกล่าวว่า ท่านจะปรากฏเป็นที่พึ่งแก่โลก เมื่อมีอายุได้๔๙ปี  บางตำนานว่า๕๕ แต่กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กล่าวว่า น่าจะเมื่อท่านมีอายุได้ ๕๒ปี. นอกจากที่กล่าวแล้วนั้น ในตำนานยังมีกล่าวถึงพิธีมุรธาภิเษกพระศรีอารย์ขึ้นเป็นพระราชาของเมืองใหม่ ซึ่ง จะจัดกันขึ้นที่จอมดอยฮด(ดอยรดน้ำมุรธาภิเษก) ในเขตเชียงใหม่  ซึ่ง หมู่เทวดาเป็นผู้จัดพิธีขึ้น ในหนังสือพระศรีอารย์ ของ ส.พลายน้อย  กล่าวว่า พระศรีอารย์จะได้ม้าแก้วจากดอยดินแดง ในเขตเมืองฝาง. (ซึ่งก็ไม่ทราบว่า เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ผู้เฒ่าผมขาวหนวดยาว ขี่ม้าขาวนั้นด้วยหรือเปล่า) อันนี้เขียนขึ้นจากที่ทรงจำได้  ส่วนเรื่องราวที่ยกขึ้นมาประกอบนี้ เห็นจากที่เขาเขียนกันในกระทู้ต่างๆในบางเว็บ จึงได้ก๊อปมาใช้อ้างอิงไว้ ให้ได้อ่านด้วยกัน (หาอ่านเพิ่มเติมได้จาก หนังสือพระศรีอาริย์เจ้าโลก โดยรหัสยญาณ สำนักพิมพ์ลานอโศกเพรสกรุ๊ป โรงพิมพ์สหธรรมิก) จากตำนานพระศรีอารย์นี้ ทำให้ข้าพเจ้าจินตนาการถึงเมืองกุสาวดีได้มากยิ่งขึ้น โดยการนำคำบรรยายเมืองใหม่ของจากทั้งสองเรื่องราวมาผสมผสานกัน แล้วก็เขียนขึ้นมาเป็นผังเมืองกุสาวดีราชธานี แบบลูกผสม.

2007-12-17T00:49:19+07:00

false 154060

2008-12-01T08:41:30+07:00

false

2007-12-17T00:49:19+07:00

ตำนานพระศรีอาริย์กลางศาสนา ๓

5198

true  มูลแหตุที่พระศรีอาริย์จุติ พระศรีอาริยเมตไตรยโพธิสัตว์ต้องจุติ หรืออวตารลงมาปรากฏตัวในรูปของมนุษย์ ในระหว่างจะเข้าสู่ท่ามกลางพระพุทธศาสนานี้ (นารายณ์ปางที่ 10 ) ก็เนื่องด้วยเหตุผลหลายประการ 1. เหตุด้วยกรรมวิบากที่พระศรีศากยมุนีโคดม กับพระศรีอาริยเมตไตรยโพธิสัตว์ ได้สร้างบารมีผูกเวรกันมาในอดีตชาติ 2. เหตุด้วยจะสนธิศาสนาพระโคดม กับพระศรีอาริยเมตไตรยเจ้าให้สัมพันธ์สืบต่อไปในอนาคต 3. เหตุด้วยจะเปิดเผยบารมีทั้งหลาย มีทานบารมีและศีลบารมี เป็นต้นให้ปรากฏแก่โลก เพื่อประวัติศาสตร์และตัวอย่างแก่มนุษย์ในเรื่องพุทธภูมิ เหมือนดังพระเวสสันดรโพธิสัตว์ได้กระทำไปแล้ว 4. เหตุด้วยจะบำราบปราบอธรรม คือคนชั่วร้าย ให้กลับตัวและวางศีลธรรมอันวิเศษให้แก่โลกใหม่ ในทำนอง “ กฤตยุค” ซึ่งบริบูรณ์ด้วยศีลธรรมโพ้น 5. เหตุด้วยจะสงเคราะห์ฝูงมนุษย์ที่ยากไร้อนาถา ด้วยสมบัติบรมจักร เพื่อให้มนุษย์สมบูรณ์พูนสุข ด้วยเครื่องอุปโภค บริโภคสม่ำเสมอกัน 6. เหตุจะชำระสะสางความมัวหมองของบรรดาพุทธบริษัท ซึ่งกำลังเสื่อมชำรุดหรือกิ่วคอดเหมือนคอสากอยู่นี้ให้เจริญถาวรสืบต่อไปจนสิ้นสุดพระพุทธศาสนา 7. มูลเหตุกรรมวิบาก ซึ่งได้ผูกเวรสืบกันมาในอดีตชาตินั้น ปรากฏชัดในตำนาน “ อธิษฐานดอกบัว” กล่าวไว้ดังนี้ องค์พระเมตไตรยต้องบุรพกรรม สมัยหนึ่ง ที่องค์พระเมตไตรยต้องบุรพกรรม มาเกิดเป็นนางยักษ์ รูปร่างร้ายอยู่ในป่า องค์พระ โคตมะกำลังบำเพ็ญบารมีอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเอราวดี ด้วยสัพพัญญุตญาณทราบว่า นางยักษ์นี้ได้ก่อสร้างบารมี 30 ทัศมามากมาย แต่เพราะผลกรรมที่กระทำกาเมสุมิจฉาจารกับภรรยาผู้อื่น จึงมาเกิดเป็นนางยักษ์ชาตินี้ พระองค์จึงเสด็จมาโปรด นางยักษ์แลเห็นลักษณะอันประเสริฐ จิตเลื่อมใสก้มลงกราบ เมื่อองค์พระโคตมะตรัสเทศนาพระธรรม นางยักษ์ปลงใจเด็ดขาด ตัดเอาเต้านมทั้งสองถวายเป็นพุทธบูชา อานิสงส์นางยักษ์ตัดเต้านมทั้งสองมากระทำสักการบูชาพระตถาคตครั้งนั้น ส่งผลให้นางยักษ์พ้นจากอิตถีเพศ คือ ท่านจะเกิดเป็นหญิงแต่เพียงชาติเดียวเท่านั้น นางยักษ์นี้ได้สร้างพุทธวิริยบารมีมาถึง 80 อสงไขยกัป คือ ปรารถนาอยู่ในใจถึง 36 อสงไขยกัป ลั่นวาจาว่า จะเป็นพระพุทธเจ้าอีก 28 กัป และในกาลก่อน พระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งทรงพระนามว่า "มหุตชินสีห์" ได้ทรงพยากรณ์ว่า "ท่านจะเวียนว่ายตายเกิดสืบต่อไปอีก 16 อสงไขยกัป ก็จะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ทรงพระนามว่า พระศรีอาริยเมตไตรย ในอนาคตกาล" และในท่ามกลางพระพุทธศาสนาของพระพุทธโคดม ท่านจะมาช่วยสืบอายุพระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองไปจนตลอด 5,000 ปี กาลต่อมา ในชาติหนึ่งที่พระเมตไตรยมาเกิดเป็นมนุษย์ชาวไร่ กระทำไร่เลี้ยงชีวิตอยู่ริมภูเขา ตักกคีรี ซึ่งเป็นภูเขาเดียวกับที่ฝูงลิงถ่ายอุจจาระใส่ผ้าอาบของพระพุทธเจ้านั้นเอง ขณะที่เมตไตรยกระทาชายวิ่งไล่ขับฝูงลิงที่ลงมากินแตงโมในไร่นั้น ก็เลยวิ่งเลยถลำ ไปเหยียบเอาพระฉาย คือ เงาของพระพุทธเจ้าโดยไม่ทันสังเกต เมื่อเหลียวมาพบพระโคตมะ จิตเลื่อมใสศรัทธา จึงนำเอาแตงโมมาถวาย 7 ลูก แต่มีลูกหนึ่งที่รอยหนูกัดเป็นโพรง กุศลผลทานครั้งนั้น จะส่งท่านมาเกิดเป็นพระยาจักรพัตราธิราชอันประเสริฐ ในท่ามกลางศาสนาของพระตถาคต และจะช่วยสังคายนา ชำระสะสางพระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อไป ศาสนาของพระพุทธโคดมจะปกแผ่ไปทั่วทั้งเมืองคนขาว เมืองคนเทา ปกแผ่ไปทั่วโลก ส่วนวิบากกรรมที่ท่านได้เหยียบเงาพระตถาคตนั้น เมื่อท่านได้มาเกิดเป็นมนุษย์จะมีรูปร่างหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ บนศรีษะก็จะมีรอยแผลเป็น ดุจดังรอยหนูเจาะแตงโม แต่ในภายหลัง ท่านจะมีผิวพรรณวรรณะ สวยสดงดงามดั่งเทพบนสวรรค์ เพราะได้บริโภคของทิพย์ ของพระอิศวรเทพเจ้า ตามบุรพกรรมสัญญาที่มาระหว่างองค์พุทธที่ 4 และองค์พุทธที่ 5 ทำให้องค์พระเมตไตรยโพธิสัตว์ จะต้องมาช่วยสืบอายุพุทธศาสนาของพระพุทธโคดม จวบจนครบพุทธกาลดั่งนี้แล และในระหว่างกาลแห่งการรักษาศาสนจักร อาณาจักรแห่งองค์พุทธที่ 4 จะอยู่ในนามว่า "ภายใต้รังสีพระศรีอาริยเมตไตรย" เพราะอำนาจสิทธิแห่งวงศ์ศาสนจักรยังเป็นขององค์พุทธที่ 4 แต่เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น อดีตกรรม เอกัง สะมะยัง ในสมัยหนึ่งพระพุทธโคดมได้เสด็จเลียบมาถึงแม่น้ำสายหนึ่ง ในแคว้นสุวัณณภูมิ ซึ่งไหลผ่าน ภูเขาตักกคีรี พระองค์ลงสรงน้ำเรียบร้อยแล้ว ก็เอาผ้าอาบตากไว้บนฝั่งแม่น้ำ จึงเสด็จขึ้นประทับอยู่บนภูเขาลูกนั้น มีลิงแม่ลูกอ่อนฝูงหนึ่งอุ้มลูกออกจากชายป่า พลันก็ถ่ายอุจจาระของมันลงบนผ้าอาบของพระองค์ ซ้ำเอาหว่านเล่นเสียเลอะเทอะ คงเหลืออยู่ชายเดียว ณ บัดนั้นก็ได้มีนกยางปอน (นกยางขาว) ตัวหนึ่งบินมาจับลงที่ศรีษะของแม่ลิงตัวหนึ่ง แล้วก็เหลียวหน้ามองไปโดยรอบทั่วทุกทิศ ในทันใดรัศมี ซึ่งเป็นสีต่าง ๆ ได้พุ่งปราดออกจากพระเขี้ยวทั้งสี่ของพระพุทธเจ้า พระอานนท์ผู้อุปัฏฐาก จึงทูลถามเหตุการณ์อันประหลาดนั้น พระองค์ทรงตรัสพยากรณ์ว่า:- "ดูก่อนอานนท์ ผ้าอาบของตถาคต ได้แก่ ศาสนาที่ตถาคตวางไว้ ลิงแม่ลูกอ่อนที่มาถ่ายมูลเลอะเทอะหมดถึง 3 ชายนั้น ได้แก่ กองทัพ ซึ่งจะมารบราฆ่าฟันกันตาย เหลือที่จะคณานับ ศาสนาของตถาคตจะเสื่อมทรุดไปถึง 3 ใน 4 ส่วน คงค้างอยู่แต่เพียงส่วนเดียวและนกยางขาวที่บินมาจับหัวแม่ลิงนั้น คือ พระศรีอาริยเมตไตรยโพธิสัตว์ จะมาปราบอธรรม และช่วยสืบอายุศาสนาของตถาคต เริ่มตั้งแต่ 2,500 ปีขึ้นไป จนครบ 5,000 ปี" “ พระศรีอาริยเมตไตรยโพธิสัตว์กับตถาคต ได้สร้างกรรมกันไว้ในอดีตชาติ” พระองค์ทรงบรรยายต่อ “ ในชาติอันหนึ่งเราทั้งสองเป็นสหายกัน ได้เอาดอกบัวคนละดอกเข้าไปอธิษฐานกันในวิหาร “ ถ้าใครจะได้เป็นพระพุทธเจ้าก่อน ก็ขอให้ดอกบัวของผู้นั้นบานก่อน” ในวันรุ่งขึ้นพระตถาคตได้เข้าไปดูดอกบัวนั้นแต่ยังไม่ทันสว่างแจ้งเห็นดอกบัวพระเมตไตรยบานก่อน ด้วยความที่อยากเป็นพระพุทธเจ้าก่อนพระเมตไตรย จึงลักเปลี่ยนดอกบัวของพระเมตไตรยมาไว้ที่พระตถาคต สับเปลี่ยนกันเสีย เมื่อพระเมตไตรยเข้าไปดูภายหลัง เห็นพระตถาคตลักเปลี่ยนเช่นนั้นจึงทำนายว่า โอ! สหาย ท่านจะได้เป็นพระพุทธเจ้าก่อนเราจริง แต่ทว่าฝูงมนุษย์ในยุคนั้นจะเป็นคนขี้ลักขี้ล่ายและใช้เงินดำ เงินแดง เงินกระดาษ กันอย่างพร่ำเพรื่อ มนุษย์จะไม่ซื่อสัตว์ต่อกัน จะทุจริตคิดมิชอบนานาประการ ฯลฯ เพราะกรรมที่ท่านได้สับเปลี่ยนดอกบัวของเราในครั้งนี้ พระพุทธเจ้าทรงเล่าอดีตนิทานจบแล้ว จึงพยากรณ์เหตุการณ์สืบต่อไปอีก “ เมื่อพระเมตไตรยโพธิสัตว์จะมายกย่องศาสนาของพระตถาคตนั้น จะมีสรรพวัตถุทั้งหลายบังเกิดขึ้นแก่โลก อย่างแปลกประหลาดเหลือจะคณานับ ทั้งเสื้อผ้าอาภรณ์นานาชนิด ก็จะไม่ได้ปั่นและทอด้วยมือเหมือนดังในศาสนาของตถาคต จะมีแต่ผ้าเนื้อบริสุทธิ์ ฝูงมนุษย์เขาจะไม่ติเตียนว่าป็นขี้หูขี้ตาเขาเท่าจะวัดวา (วัดหลาและเมตร) ก็จะมีในยามนั้น แม่หญิงจะนุ่งซิ่นเสื้อลายเหมือนหนังแย้ จะนุ่งเสื้อผ้าแขนกุดขาก้อม หญิงชายจะนุ่งผ้าเป็นอย่างเดียวกัน จะว่าชายก็บ่จริง จะว่าหญิงก็บ่แม่น แม่หญิงจะหวีผมปกหน้า จะใส่ต่างหูยาวง้ำหน้า พ่อชายจะใส่หมวกหุ้มหน้า (หมวกทำนองคาวบอย) สิ่งที่ไม่เคยรู้ก็จะได้รู้ สิ่งที่ไม่เคยเห็นก็จะได้เห็น พร้อมด้วยบุรพนิมิตอันชั่วร้ายต่างๆ ก็จะบังเกิดแก่โลกมากมายยิ่งนักดังนี้ 1. ราชภัย, ท้าวพระยาจะบังคับเบียดเบียนพลเมือง 2. โจรภัย, จะบังเกิดโจรผู้ร้ายปล้นสะดมทั่วไป 3. อัคคีภัย, ไฟจะไหม้บ้านเมืองไม่ขาดสาย 4. อสุนีบาต, ฟ้าจะผ่าสัตว์และคนล้มตายบ่อยๆ 5. เมทนีภัย, แผ่นดินจะไหวสะท้านไม่ขาดสาย 6. วาตภัย, จะเกิดลมร้ายพัดบ้านเมืองพินาศ 7. อุทกภัย, น้ำท่วมบ้านเมืองและเรือกสวนไร่นา 8. ทุพภิกขภัย, จะเกิดข้าวยากหมากแพงและอดอาหาร 9. พยาธิภัย, จะเกิดโรคระบาดคนและสัตว์ล้มตาย 10. สัตถภัย, จะรบราฆ่าฟันกันล้มตายร้ายแรง ในขั้นสุดท้าย แผ่นดินจะไหวเดือนละหลายครั้ง จะมีสุริยคราสหรือจันทรคราสบ่อยครั้ง จะเห็นผีพุ่งไต้บ่อยๆ ดาวหางและแสงประหลาดจะบังเกิดให้เห็นไม่ขาดระยะ จะได้ยินเสียงดังในอากาศคล้ายระเบิดและปืนใหญ่ แร้งกาจะลงบินเกาะบ้านเมืองอย่างผิดธรรมดา ฝูงมนุษย์จะเดือดร้อนและขวักไขว่กันไปมา จะบังเกิดสงครามฆ่าฟันกันตายเหมือนใบไม้ร่วงไปทุกหนทุกแห่ง ครั้นแล้ว จะมีคนหัวขาวหนวดยาว ขี่ม้าขาวเหาะลอยลงมายังท่ามกลางนครเชียงใหม่ นั่นคือองค์พระเมตไตรยโพธิสัตว์มาปรากฏเป็นที่พึ่งแก่โลกแล้ว

2007-12-17T00:48:02+07:00

false 154059

2009-10-28T15:15:40+07:00

false

2007-12-17T00:48:02+07:00

ตำนานพระศรีอาริย์กลางศาสนา ๒

5198

true  ศรีอาริยวงศ์กลางศาสนา เมื่อพระศรีอาริย์มาปรากฏเป็นพระบรมจักรพัตราธิราช ในท่ามกลางพระพุทธศาสนานี้ พระอิศวรผู้เป็นเจ้าประกาศิตให้เทวดาลงมารักษาพระราชวังถึง 50,000 องค์ ยักษ์อีก 50,000 ตน นาคและครุฑก็จะเป็นมิตรกัน และจะมารักษาปราสาทราชวังด้วยเป็นจำนวนมาก เชื้อพระวงศ์ของพระศรีอาริย์ จะอุปถัมภ์ยกยอพระพุทธศาสนาสืบๆ ต่อกันไปจนอีก 1309 ปี คือลุ พ.ศ. 3850 ปีเศษ จึงสิ้นเชื้อสายพระศรีอาริย์คนสุดท้ายมีนามว่า “ เสารรัญญา” หรือ “ พยาเสารราช”   [ ศรีอาริยวงศ์ 1000 ปี ในเล่มนี้ ไปตรงกับแผ่นดินของพระเจ้า ซึ่งพระเยซูจะกลับมาปกครองโลกอยู่ 1000 ปีเหมือนกัน เรียกว่า Millennium ภาษาอังกฤษเรียกว่า ศรีอารยะ (Sriaraya) ภาษาบาลีเรียกว่าสิริอริยะ (Siriariya)]  แม้กระนั้นก็มีเทวดา, นาค, ครุฑ เฝ้าปราสาทราชมณเฑียรอยู่มาก เมื่อพ้นจากพญาเสารราชไปแล้ว พระเสื้อเมืองทรงเมืองทั้งหลาย ก็ละทิ้งบ้านเมืองหลบหนีเข้าป่าไปหมดสิ้น ดังเช่นในยุคปัจจุบันนี้ เพราะอธรรมทั้ง 3 และ อคติทั้ง 4 เข้าครอบงำสันดานประมุขและรัฐบุรุษ จนบ้านเรือนเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า มหาภัย 10 ประการ ก็คุกคามประชาชนพลเมืองอยู่ทั่วไป ครั้นแล้วก็จะบังเกิดพญาธรรมิกราชองค์ที่ 4 มายอยกพระพุทธศาสนาอีก และจะเกิดที่นครศรีอยุธยา (กรุงเก่า) จะทรงเกียรติขนาดพระเจ้าอโศกมหาราช หาใช่บรมจักรพัตราธิราชดั่งเช่น พระศรีอาริย์ในท่ามกลางพุทธศาสนานี้ไม่ ในตำนานมันดาเลของพม่านั้น กล่าวว่า พระราชวังของพระศรีอาริย์ธรรมิกราชนั้นจะมีประตู 80 ประตู จะมีฝูงเทวดาและยักษ์รักษาแน่นขนัด จะเข้าออกได้แต่มนุษย์ที่มีศีลธรรมอันดีงามเท่านั้น ปราสาทราชวังนั้นจะสว่างรุ่งโรจน์ด้วยแสงแก้วมณีโชติ กลางคืนจะกลับกลายเป็นกลางวัน จะผิดกันก็แต่ว่า ความสว่างของแสงแก้วนั้นจะเย็นตาเย็นกาย ไม่ร้อนระอุเหมือนแสงอาทิตย์ในเวลากลางวันอย่างธรรมดา พิษณุเทพบุตร จะไปนำเอาผลมะม่วงกาซอ (ผลไม้โรทันตี) จากสวรรค์มาถวายพระศรีอาริย์ธรรมิกราช เมื่อเสวยแล้วรูปร่างก็กลับกลายเป็นหนุ่มเหมือนอายุ 20 เศษ จะมีพระมหาเถระ 24 รูป เดินทางมาจากทิศต่างๆ เพื่อชมบารมีพระศรีอาริย์ธรรมิกราช พระศรีอาริย์ธรรมิกราชจึงเอามะม่วงกาซอ (มะม่วงลอกคราบ) เข้าถวายพระผู้เฒ่าทั้ง 24 รูป พระผู้เฒ่าทั้งหมดเมื่อฉันแล้วก็ง่วงนอน และหลับไปด้วยความสบาย ครั้นตื่นขึ้นแล้วผิวพรรณก็กลับกลายเป็นหนุ่มไปหมดทั้ง 24 รูป รู้สึกว่ากระปี้กระเปร่าแข็งแรงขึ้นอย่างผิดธรรมดา พระศรีอาริย์จึงเอาเมล็ดมะม่วงลอกคราบนั้นปลูกลงในดินริมปราสาท ก็พลันงอกงามเป็นต้นเป็นลำและแตกกิ่งก้านสาขาขึ้นในทันที ประกอบด้วยช่อและดอกออกผลเต็มไปหมด โดยไม่ต้องรอเวลาหรือฤดูกาลใดๆ เลย ฝูงมนุษย์ก็จะไหลมาเทมาเพื่อบริโภคมะม่วงลอกคราบอันวิเศษนั้น ครั้นแล้วคนแก่ก็จะกลายเป็นหนุ่ม คนที่มีผิวพรรณไม่งามก็จะงาม คนอ่อนแอก็จะแข็งแรงไปทั่วทุกรูปทุกนาม โลกจะถึงความเป็นสวรรค์ทั้งในด้านผิวพรรณและโภคทรัพย์ ฯลฯ และจะมีต้นไม้กาลปพฤกษ์ทิพย์ถึง 1,600 ต้น (โรงทาน) ทั่วทั้งโลก อนึ่ง พระมหานครอันบรมสุข จะได้ถูกก่อสร้างตึกรามขึ้น 36,000,000 หลัง จะเป็นที่อยู่ของพลเมืองที่เป็นสัมมาทิฏฐิทั้งสิ้น และว่าในยุคนั้น จะมีผู้หญิงมากผู้ชายน้อย เพราะผู้ชายไปตายในกองทัพถึง 3 ใน 4 ส่วน ผลสุดท้ายผู้ชายคนเดียวจะมีภรรยา 9 คน 10 คน ผู้หญิงจึงหาสามีที่โสดๆไม่ได้ง่ายนัก จริงเท็จอยู่กับตำรา (แจ้งอยู่ในใบลาน 3-4 ผูก) พระนครผู้มีบุญและสัตตรัตนะ ในคริสต์ศาสนา ความในพระคัมภีร์วิวรณ์บอกว่า เมื่อคริสต์ศักราชครบ 2,000 ปีแล้ว พระเยซูคริสต์เจ้าจะเสด็จลงมาปกครองโลก โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่นครเยรูซาเลม และการปกครองของพระเยซูในครั้งนี้จะกินเวลารวมทั้งสิ้น 1,000 ปี ในคติทางพระพุทธศาสนาก็เช่นเดียวกัน ได้มีความเชื่อในหมู่ของชาวพุทธแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะชาวพุทธของเมืองไทยว่า ภาคเหนือของไทยจะถูกสถาปนาขึ้นเป็นมหาอาณาจักรสัมมาทิฏฐิ พระอิศวรเป็นเจ้า หรืออินทราธิราช จึงนำเอาปราสาท 3 หลังขึ้นมาตั้งไว้บนแผ่นดิน คือ ปราสาทแก้ว ปราสาททอง ปราสาทเงิน กว้างหลังละ 4 กิโลเมตรเท่ากันทั้ง 3 หลัง แล้วเนรมิตกำแพงแก้วล้อมปราสาททั้ง 3 หลัง กว้างยาวเท่ากันด้านละ16 กิโลเมตร เอาแก้วมณีโชติมาติดไว้บนยอดธาตุ รัศมีของแก้วนั้นจะสว่างแจ้งไปโดยรอบถึง 4 กิโลเมตร กลางคืนจะสว่างเหมือนกลางวัน พระนครที่อินทราธิราชสร้างนั้นจะสว่างเหมือนกลางวัน พระนครที่อินทราธิราชสร้างนั้นจะได้นามว่า “ อินทราอุปการนคร” จะมีต้นกาลพฤกษ์ทิพย์ 4 ต้น เกิดขึ้นทั้ง 4 ด้านกำแพงเมือง (ต้นกาลพฤกษ์นี้น่าจะได้แก่ ศูนย์รวมของสิ่งต่างๆ ทำนองเดียวกับศูนย์การค้าหรือช็อปปิ้งเซ็นเตอร์ในปัจจุบัน) เมื่อพระศรีอาริย์ดำรงตำแหน่งบรมจักรประมุขโลกแล้ว ก็จะขนเอาเงินที่เกิดขึ้นด้วยบุญบารมีทั้งหลายมาให้โรงกษาปณ์สร้างเหรียญเงินและเหรียญทอง เหลือที่จะประมาณแล้วก็กว้านซื้อเอาสรรพวัตถุสินค้าทั้งหลาย เป็นต้นว่า เครื่องยนต์กลไกต่างๆ เสื้อผ้าต่างๆ เครื่องสำอางต่างๆ ฯลฯ จากโรงงานทั้งหลายทั่วโลกมารวมไว้ในโรงทาน (เทียบได้กับศูนย์การค้าในปัจจุบัน) เมื่อผู้ใดปรารถนาอันใด ก็จะมีเจ้าหน้าที่คอยเซ็นจ่ายให้ตามความปรารถนา เช่น รถยนต์ จักรเย็บผ้า นาฬิกา เสื้อผ้า ฯลฯ จะไม่ลำเอียงและเอาเงินเอาทองใครเลย เพราะพระศรีอาริย์ไม่ใช่พ่อค้าการเงิน แต่เป็นพ่อค้าการบุญ จึงเรียกอีกนามหนึ่งว่า “ ผู้มีบุญ” หรือ “ บุญฤทธิ์” หาใช่ “ อิทธิฤทธิ์” ซึ่ง “ บีบคนลงเป็นทาส” หรือ “ เหยียบคนลงเป็นขี้ข้า” ดังเช่นในทุกวันนี้ (หาอ่านเพิ่มเติมได้จาก หนังสือพระศรีอาริย์เจ้าโลก โดยรหัสยญาณ สำนักพิมพ์ลานอโศกเพรสกรุ๊ป โรงพิมพ์สหธรรมิก)

2007-12-17T00:46:40+07:00

false 154058

2009-11-13T21:03:18+07:00

false

2007-12-17T00:46:40+07:00

ตำนานพระศรีอาริย์กลางศาสนา ๑

5198

true   ก็อย่างที่ได้กล่าวไว้แล้ว ถึงวิธีการตามรอยสถูปใต้ดินของพระเจ้าอโศก ซึ่ง อาศัยการฟังจากทุกแหล่ง แล้วนำมาประมวลด้วยปัญญา.  ไม่ด่วนสรุปไปก่อนล่วงหน้า ก่อนที่จะได้พิจารณาให้ถ่องแท้ด้วยปัญญาเสียก่อน เรื่องตำนานก็ดี คำพยากรณ์ก็ดี ก็เป็นคำบอกเล่าประเภทหนึ่ง จะแต่งขึ้นด้วยเหตุอะไรนั้น มันก็มีเป็นไปต่างๆ.  มีจริงบ้าง เท็จบ้าง คละเคล้ากันไป.  อันนี้ไม่สำคัญ  รับเอาไว้ก่อน พิจารณาก่อน  ถี่ถ้วนดีแล้ว หากไม่สมจริง จึงทิ้งไป. จะกล่าวไปใยถึงตำนานหรือคำพยากรณ์.  ที่แท้แล้ว แม้แต่พระไตรปิฎกที่เราศึกษากันอยู่นี้ ก็ไม่พ้นการตั้งข้อสังเกตว่า เป็นสิ่งที่แต่งขึ้น เพียงเพื่อใช้เป็นเครื่องมือสั่งสอนคนให้เป็นคนดีเท่านั้น คือ โดยที่แท้แล้ว พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ชนิดที่เป็นอุดมคตินั้น ไม่มีอยู่จริง.  ตั้งแต่พระไตรปิฎกนี้ เขายังคิดกันได้. ในขณะที่คนอีกส่วนหนึ่ง ก็เชื่อมั่นแน่นแฟ้นทีเดียว ว่า พระไตรปิฎกนี้ ไม่ใช่เรื่องแต่งมาหลอกเด็ก เขาเชื่อว่า พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ มีจริง และทำให้สำเร็จได้จริง. นี่ ลองนำไปเทียบกับเรื่องราวต่างๆในโลกนี้ดูสิ ไม่มีสิ่งไหนปรากฏต่างกันเลย.  แม้แต่คำพยากรณ์และตำนาน ก็ปรากฏคล้ายกัน คือ คนกลุ่มหนึ่ง พิจารณาแล้วเห็นว่า เป็นฐานะที่จะเป็นไปได้ และมาจากมูลอันเป็นจริง.  แต่อีกกลุ่มหนึ่งว่า เป็นเรื่องแต่งขึ้นมาหลอกให้คนทำความดี. มาดำเนินเรื่องต่อไป หลังจากที่ข้าพเจ้าศึกษาพระไตรปิฎกได้ระยะหนึ่งแล้ว ในครั้งนั้น ประมาณปี 2542 ข้าพเจ้ากำลังสนใจเกี่ยวกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของพระพุทธศาสนา ที่ไม่มีอยู่ในพระไตรปิฎก. ที่ศูนย์หนังสือจุฬาฯ ข้าพเจ้าได้พบกับหนังสือเล่มหนึ่ง เขียนโดย รหัสยญาณ สำนักพิมพ์ลานอโศกเพรสกรุ๊ป , หนังสือชื่อ "พระศรีอารย์เจ้าโลก". เป็นหนังสือเล่มบางๆ ปกสีน้ำเงินเข้ม มีรูปเทพบุตรศรีอาริย์ สิงห์และลูกโลกที่หน้าปก. ในช่วงนั้น ข้าพเจ้าอ่านพระสูตรและอรรถกถาบางส่วน จนพอที่จะรู้จักบ้างแล้วว่า พระศรีอาริย์คือใคร? จึงได้สนใจใคร่รู้ว่า เรื่องราวในหนังสือเล่มนี้ จะกล่าวถึงพระศรีอารย์ว่าอย่างไร จะเหมือนกับที่ข้าพเจ้าได้เคยอ่านพบในพระไตรปิฎกหรืออรรถกถาบ้างหรือไม่? เมื่อเปิดอ่านแล้ว ปรากฏว่า เรื่องราวเป็นอีกส่วนหนึ่ง ต่างไปจากที่เคยได้อ่านพบมา คือ ในหนังสือกล่าวว่า เป็นตำนานที่บันทึกไว้ในใบลาน มีอยู่ในทั้งไทย พม่า ลาว. และแม้แต่ใน จีน เกาหลี ญี่ปุ่น เอง ก็มีเรื่องราวตำนานที่บันทึกไว้คล้ายกันนี้. เป็นลักษณะคล้ายคำพยากรณ์ถึงพระศรีอารย์ที่จะปรากฏในท่ามกลางพระพุทธศาสนา. นอกจากหนังสือชื่อพระศรีอาริย์เจ้าโลก เล่มนี้แล้ว ก็มีอีกเล่มหนึ่ง เขียนโดย ส. พลายน้อย, รู้สึกว่า หนังสือจะชื่อ "พระศรีอารย์" ก็กล่าวถึงเนื้อเรื่องคล้ายๆกับหนังสือพระศรีอารย์เจ้าโลกนั้น. คือ กล่าวถึงคำบันทึกในใบลาน ซึ่งถือเป็นเรื่องเล่าพื้นบ้าน เพราะไม่ปรากฏแพร่หลาย เขาจึงว่า เป็นเรื่องส่วนท้องถิ่น นิยมอยู่เฉพาะในท้องถิ่นนั้นๆ แต่ไม่นิยมนับถือในที่ทั่วไป.  คือ คนทั่วไปว่างมงาย แต่คนพื้นถิ่นนี้ เชื่อว่า จะเป็นไปได้จริง. เนื้อความโดยสรุป กล่าวว่า พระศรีอารย์นั้น จะลงมาเกิดในช่วงกึ่งกลางอายุพระพุทธศาสนา เพื่อเป็นพระราชาจักรพรรดิ(ไม่ใช่เป็นพระพุทธเจ้า) แล้วจะเชิดชูพระพุทธศาสนา ทำพระพุทธศาสนาให้รุ่งเรืองไปทั้งโลก ซึ่ง ภาษาถิ่นบางแห่ง ก็ใช้คำว่า มาเลิกศาสนาของพระพุทธโคดม. (เลิก = ปัดฝุ่น,ชำระให้บริสุทธิ์เช่นเดิม)  แต่ ก่อนที่จะเป็นพระราชานั้น พระศรีอารย์ในตำนานนี้กล่าวว่า ท่านจะมาเกิดเป็นคนยากจน รูปลักษณะไม่สวยงามก่อน เพราะต้องบุพพกรรม, ภายหลังจึงจะมีรูปงาม เมื่อได้กินมะม่วงลอกคราบจากพระอินทร์. ในเบื้องต้น ข้าพเจ้าอ่านแล้ว รู้สึกต่อต้าน. คิดแต่ว่า เป็นไปไม่ได้ๆ อย่างเดียวเท่านั้น. คือ ถือเอาตามเรื่องพระมาลัยขึ้นไปถามพระศรีอารย์บนสวรรค์นั้นเป็นเกณฑ์. ซึ่ง ในตำนานพระมาลัยนั้นเอง ไม่มีกล่าวเลยว่า พระศรีอารย์จะลงมาเกิดในโลกมนุษย์ในช่วงกึ่งกลางพระพุทธศาสนานี้. อีกอย่างหนึ่ง ก็ถือเอาตามที่หลวงพ่อฤาษีลิงดำกล่าวไว้ด้วย ท่านว่าพระศรีอารย์ไม่ลงมาเกิดหรอก หากจะมีก็มีแต่ภาษีอาน. สิ่งเหล่านี้มันฝังหัวอยู่ก่อน. แต่ต่อมา ข้าพเจ้าก็พิจารณาว่า นี่ไม่เป็นธรรมเลย กับการที่ปฏิเสธสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก่อนที่จะได้พิจารณาตรวจสอบดูด้วยปัญญาของตนเองให้ถี่ถ้วนเสียก่อน ไม่ใช่หลับหูหลับตาเชื่อไปตามปากของคนอื่น จึงลองเพิกความยึดมั่นถือมั่นในสุตตะอันก่อนนั้น แล้วลองเปิดใจให้กว้าง เปิดรับเข้ามา แล้วพิจารณา ว่า จะมีเหตุผลกลใด ที่จะทำให้มันเป็นไปได้อย่างนั้นบ้างไหม? ใช้คาถาสมเด็จโต "พิจารณา มหาพิจารณา พิจารณา มหาพิจารณา..." ที่เปลี่ยนความคิดมาคิดในแบบหลังนี้ ส่วนหนึ่ง ก็เพราะว่า ความถือตัวเองว่าเป็นคนที่เรียนมาในความเป็นวิทยาศาสตร์ ซึ่ง ไม่ยอมปฏิเสธอะไรหรือยอมรับอะไรง่ายๆ จนกว่าจะได้พิจารณาไตร่ตรองจนเห็นแจ้งชัดกับตนเองเสียก่อน จึงจะน้อมใจไป. อีกอย่างหนึ่ง เพราะเคยอ่านพระสูตรที่พระพุทธเจ้าอบรมชาวกาลามะ เรื่องความเชื่อนั้น แล้วน้อมเข้ามาเตือนตน. อิทธิพลหนึ่ง ที่ทำให้ระลึกถึงกาลามสูตร ก็เพราะเคยอ่านผ่านๆตาในผลงานของหลวงพ่อพุทธทาส. ซึ่ง ก็ยอมรับว่า มันเป็นลักษณะการคิดแบบนักวิทยาศาสตร์. ข้าพเจ้าก็คิดว่า ตนเองเป็นคนสมัยใหม่ เป็นนักวิทยาศาสตร์ ต้องเปิดใจให้กว้าง หาเหตุหาผลมาว่ากัน ไม่ใช่ดึงดันหัวชนฝา. เรื่องนี้เป็นอย่างนี้ เนื้อความตำนานพระศรีอาริย์กึ่งพระพุทธศาสนานี้ แสดงในความเห็นถัดไป

2007-12-17T00:45:21+07:00

false 154057

2009-11-07T14:46:38+07:00

false

2008-10-27T07:48:02+07:00

รอยใหม่ ตำนานคำพยากรณ์ พระศรีอาริย์ท่ามกลางศาสนา

5198

true  มหาสุทัสสนสูตร <a href="http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/sutta_line.php?B=10&A=3916" target="_blank">http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/sutta_line.php?B=10&A=3916</a> หลังจากที่ได้อ่านมหาสุทัสสนสูตรจบใหม่ๆ  ข้าพเจ้าก็ไม่ได้รู้สึกว่า สูตรนี้จะมีอะไรพิเศษ ก็เพียงแค่เป็นสูตรที่กล่าวถึงเรื่องของพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่งเท่านั้นเอง. ซึ่ง ไม่ใช่แต่สูตรนี้เท่านั้นที่กล่าวถึงพระเจ้าจักรพรรดิ  ที่แท้แล้ว ยังมีสูตรอีกหลายสูตรที่กล่าวถึง เป็นต้นว่า จักกวัตติสูตร  กล่าวถึงพระเจ้าทัลหเนมิจักรพรรดิ เป็นเบื้องต้น แล้วไล่เรื่องมนุษย์อายุเสื่อมจนกลับเจริญ แล้วกลับเสื่อมมาถึง80,000ปี  ในคราวนั้นก็มีพระเจ้าสังขจักรพรรดิอุบัติ ทั้งยังมีพระเมตไตรยพุทธเจ้าด้วย มนธาตุชาดก  กล่าวถึงพระเจ้ามนธาตุจักรพรรดิ ซึ่ง พิสูจน์เรื่องความอิ่มพอในกามสมบัติไม่มี  ท่านขึ้นไปเสพสมบัติเทวดาในร่างมนุษย์นี้ด้วย ทั้งที่จาตุมหาราช และที่ดาวดึงส์ แต่ก็ไม่อิ่ม สุดท้ายก็สิ้นพระชนม์. มหาปนาทชาดก กล่าวถึงพระเจ้ามหาปนาทจักรพรรดิ ซึ่ง เป็นอดีตชาติของพระภัททชิ. เรื่องเหล่านี้ อ่านแล้ว มาอ่านพระเจ้ามหาสุทัสสนะ ก็เป็นแนวคล้ายๆกัน.  แต่ก็มีปัญหาถามตนเองว่า แล้วมหาสุทัสสนสูตร มีอะไรที่แตกต่างจากเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าจักรพรรดิเรื่องอื่นๆ  อะไรเป็นเหตุให้พระพุทธเจ้าตรัสเรื่องนี้ไว้. เมื่ออ่านดู ก็เห็นรายละเอียดในหลายๆอย่าง เกี่ยวกับพระสูตรนี้บ้าง คือ การให้รายละเอียดเกี่ยวกับสภาพบ้านเมือง ค่อนข้างจะมากว่า ลักษณะโรงทานเป็นอย่างไร สระโบกขรณี กำแพง๗ชั้น ต้นตาลรัตนะทั้ง๗ชนิด พระราชวังหรือธรรมปราสาท.  และขนาดของบ้างเมือง สิ่งของที่ให้ไว้ในโรงทาน.  ทำไมพระพุทธเจ้าถึงตรัสไว้ละเอียดเป็นพิเศษ. และมีอีกที่จักกวัตติสูตร ที่ตรัสเป็นสูตรยาวอีกสูตรหนึ่งด้วย.  นี่มันอะไรกันนี่? ข้าพเจ้าพยายามจินตนาการถึงผังเมืองกุสาวดีราชธานีว่า น่าจะมีผังอย่างไร? เพื่อจะได้เข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนชาวกุสาวดี และเข้าใจวิธีการปกครองของพระเจ้ามหาสุทัสสนะ แล้วน้อมกลับมาทำความเข้าใจกับพระพุทธประสงค์ว่า พระองคประสงค์สิ่งใด จึงได้ตรัสสูตรนี้ไว้อย่างนี้. แต่ ก็ไม่อาจจะวางผังสิ่งก่อสร้างในกุสาวดีราชธานีได้.  เพราะไม่รู้ว่า ป่าตาลรัตนะนั้น ตั้งอยู่อย่างไร  สระโบกขรณีมีกี่สระ โรงทานมีลักษณะอย่างไร ธรรมปราสาท กำแพงรัตนะ ประตูเมือง ..  สิ่งเหล่านี้ ไม่ละเอียดพอที่จะนำมาทำเป็นผังเมืองได้ มันจึงเป็นปัญหาคาใจอยู่ในเรื่องนี้ แต่ตอนนั้นก็คิดพิจารณาค้างอยู่แค่นั้น คือ ตอบปัญหาในรายละเอียดให้ตนเองได้เพียงบางส่วน แต่ส่วนใหญ่ ยังไม่รู้.  นี่สำหรับรายละเอียด.  แต่เนื้อความนั้น ก็เหมือนกับคนอื่นๆ  ตัวหนังสือมีแค่ไหน อ่านพบแค่ไหน มันก็รู้ไปแค่นั้นเหมือนกัน. แต่ที่พยายามพิจารณา เพราะอยากจะรุ้เห็นยิ่งไปกว่านั้น จึงต้องอาศัยจินตนาการ เพราะจินตนาการ มันเป็นปัญญาในวิสัยที่เกินสุตตะ.  แม้ความแม่นยำจะน้อยกว่าปัญญาจากภาวนา และระยะเวลาที่ใช้ในการสะสมจินตามยปัญญาเพื่อตอบปัญหาหนึ่งๆ ใช้มากกว่าภาวนามยปัญญา.  แต่ตอนนี้ มันมีเครื่องมือแค่นี้ ปัญญาจากภาวนามันไม่สูงนัก แต่มีกำลังจินตนาการสูง จึงใช้เครื่องมือเท่าที่ตนมี มาตามดูกันต่อไป

2007-12-17T00:43:36+07:00

false 154056

2008-10-26T21:03:13+07:00

false

2007-12-17T00:43:36+07:00

เริ่มจะพิจารณา มหาสุทัสสนสูตร

5198

true  การสร้างธรรมปราสาท           [ ๑๗๗] ดูกรอานนท์ ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะจอมเทพได้ทรงทราบ พระดำริของพระเจ้ามหาสุทัสสนะ จึงมีเทว โองการตรัสเรียกวิศวกรรมเทพบุตรมา สั่งว่า เพื่อนวิศวกรรม เธอจงมานี่เถิด เธอจงไปสร้างนิเวศน์ชื่อว่าธรรมปราสาท เพื่อพระเจ้ามหาสุทัสสนะ           ดูกรอานนท์ วิศวกรรมเทวบุตรรับสนองเทวบัญชาแล้ว อันตรธานไปจากดาวดึงสเทวโลก ได้ปรากฏเฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้ามหา สุทัสสนะ เปรียบเหมือนบุรุษผู้มีกำลัง เหยียดแขนที่คู้ออกหรือคู้แขนที่เหยียดเข้า ฉะนั้น           ดูกรอานนท์ ลำดับนั้น วิศวกรรมเทวบุตร ได้กราบทูลพระเจ้ามหาสุทัสสนะว่า ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าจักนิรมิตนิเวศน์ชื่อธรรมปราสาทถวายพระองค์ พระเจ้ามหาสุทัสสนะทรงรับด้วยดุษณีภาพ ฯ           ดูกรอานนท์ วิศวกรรมเทวบุตรได้นิรมิตนิเวศน์ชื่อธรรมปราสาท แด่ พระเจ้ามหาสุทัสสนะ ธรรมปราสาทได้มีปริมาณโดยยาวหนึ่งโยชน์ ด้านปุรัตถิมทิศและปัจจิมทิศ โดยกว้างกึ่งโยชน์ ด้านอุตตรทิศและทักษิณทิศ           ดูกรอานนท์ ธรรมปราสาทมีวัตถุที่ก่อด้วยอิฐ ๔ ชนิด โดยส่วนสูงกว่าสามชั่วบุรุษ คือ อิฐ ชนิดหนึ่งแล้วด้วยทอง ชนิดหนึ่งแล้วด้วยเงิน ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วผลึก ธรรมปราสาทมีเสาแปดหมื่นสี่พันต้น แบ่งเป็นสี่ชนิด เสาชนิดหนึ่งแล้วด้วยทอง ชนิดหนึ่งแล้วด้วยเงิน ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วผลึก ธรรมปราสาทปูลาดด้วยแผ่นกระดาน ๔ ชนิด กระดาน ชนิดหนึ่งแล้วด้วยทอง ชนิดหนึ่งแล้วด้วยเงิน ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วผลึก ธรรมปราสาทมีบันได ๒๔ บันได แบ่งเป็น ๔ ชนิด บันไดชนิดหนึ่งแล้วด้วยทอง ชนิดหนึ่งแล้วด้วยเงิน ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วผลึก............... บันไดที่แล้วด้วยทอง แม่บันไดแล้วด้วยทอง ลูกบันไดและพนักแล้วด้วยเงิน บันไดที่แล้วด้วยเงิน แม่บันไดแล้วด้วยเงิน ลูกบันไดและพนักแล้วด้วยทอง บันไดที่แล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ แม่บันไดแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ลูกบันไดและพนักแล้วด้วยแก้วผลึก บันไดที่แล้วด้วยแก้วผลึก แม่บันไดแล้วด้วยแก้วผลึก ลูกบันไดและพนักแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์           ในธรรมปราสาทมีเรือนยอดแปดหมื่นสี่พัน แบ่งเป็น ๔ ชนิด เรือนยอดชนิดหนึ่งแล้ว ด้วยทอง ชนิดหนึ่งแล้วด้วยเงินชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ชนิดหนึ่งแล้ว ด้วยแก้วผลึก ในเรือนยอดแล้วด้วยทอง แต่งตั้งบัลลังก์เงินไว้ ในเรือนยอด แล้วด้วยเงิน แต่งตั้งบัลลังก์ทองไว้ ในเรือนยอดแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ แต่งตั้ง บัลลังก์งาไว้ ในเรือนยอดแล้วด้วยแก้วผลึก แต่งตั้งบัลลังก์แล้วด้วยแก้วบุษราคัม ไว้ ที่ประตูเรือนยอดแล้วด้วยทอง มีต้นตาลแล้วด้วยเงินตั้งอยู่ ลำต้นของต้นตาลนั้นแล้วด้วยเงิน ใบและผลแล้วด้วยทอง ที่ประตูเรือนยอดแล้วด้วยเงิน มีต้นตาลแล้วด้วยทองตั้งอยู่ ลำต้นของต้นตาลนั้นแล้วด้วยทอง ใบและผลแล้วด้วยเงิน ที่ประตูเรือนยอดแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ มีต้นตาลแล้วด้วยแก้วผลึกตั้งอยู่ลำต้นของต้นตาลนั้นแล้วด้วยแก้วผลึก ใบและผลแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ที่ประตูเรือนยอดแล้วด้วยแก้วผลึก มีต้นตาลแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ตั้งอยู่ ลำต้นของต้นตาลนั้นแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ใบและผลแล้วด้วยแก้วผลึก ฯ           [ ๑๗๘] ดูกรอานนท์ พระเจ้ามหาสุทัสสนะได้ทรงพระดำริว่า ถ้ากระไร เราพึงให้สร้างสวนตาลแล้วด้วยทองล้วนไว้ที่ประตูเรือนยอดหลังใหญ่ สำหรับเรา จักได้นั่งพักกลางวัน           ดูกรอานนท์ พระเจ้ามหาสุทัสสนะรับสั่งให้สร้างสวนตาล แล้วด้วยทองล้วนไว้ที่ประตูยอดเรือนหลังใหญ่ สำหรับทรงนั่งพักกลางวัน ดูกร อานนท์ ธรรมปราสาทแวดล้อมด้วยเวที ๒ ชั้น เวทีชั้นหนึ่งแล้วด้วยทองชั้นหนึ่งแล้วด้วยเงิน เวทีแล้วด้วยทอง มีเสาแล้วด้วยทอง ขั้นและกรอบแล้วด้วยเงิน เวทีแล้วด้วยเงิน มีเสาแล้วด้วยเงิน ขั้นและกรอบแล้วด้วยทอง           ดูกรอานนท์ ธรรมปราสาทแวดล้อมด้วยข่ายแห่งกระดึงสองชั้น ข่ายชั้นหนึ่งแล้วด้วยทอง ชั้นหนึ่งแล้วด้วยเงิน ข่ายที่แล้วด้วยทอง มีกระดึงแล้วด้วยเงิน ข่ายที่ แล้วด้วยเงิน มีกระดึงแล้วด้วยทอง           ดูกรอานนท์ ข่ายแห่งกระดึงเหล่านั้นต้อง ลมพัดแล้ว มีเสียงไพเราะ ยวนใจ ชวนให้ฟังและให้เคลิบเคลิ้ม           ดูกรอานนท์ เปรียบเหมือนดนตรีประกอบด้วยองค์ ๕ ที่บุคคลปรับดีแล้ว ประโคมดีแล้ว บรรเลงโดยผู้เชี่ยวชาญ เสียงย่อมไพเราะ ยวนใจ ชวนให้ฟัง และให้เคลิบเคลิ้ม แม้ฉันใด           ดูกรอานนท์ ข่ายแห่งกระดึงเหล่านั้นต้องลมพัดแล้ว ก็ฉันนั้น เหมือนกัน มีเสียงไพเราะ ยวนใจ ชวนให้ฟัง และให้เคลิบเคลิ้ม           ดูกรอานนท์ ในสมัยนั้น กุสาวดีราชธานี มีนักเลง นักเล่น และนักดื่ม พวกเขาบำเรอกัน ด้วยเสียงแห่งกระดึงที่ต้องลมเหล่านั้น           ดูกรอานนท์ ธรรมปราสาทที่สำเร็จแล้ว ยากที่จะดู ทำนัยน์ตาให้พร่าพราย           ดูกรอานนท์ เปรียบเหมือนในสรทกาล คือ ท้ายเดือนแห่งฤดูฝน เมื่ออากาศแจ่มใสปราศจากเมฆหมอกพระอาทิตย์ส่อง นภากาศสว่างจ้า ยากที่จะดู ย่อมทำนัยน์ตาให้พร่าพรายฉันใด ธรรมปราสาท ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ยากที่จะดู ย่อมทำนัยน์ตาให้พร่าพราย ฯ การสร้างธรรมโบกขรณี           ดูกรอานนท์ ลำดับนั้นพระเจ้ามหาสุทัสสนะทรงพระดำริว่า ถ้ากระไร เราพึงสร้างสระชื่อธรรมโบกขรณีไว้เบื้องหน้าธรรมปราสาท           ดูกรอานนท์ พระเจ้ามหาสุทัสสนะได้ทรงสร้างสระชื่อธรรมโบกขรณีไว้เบื้องหน้าธรรมปราสาท           ดูกร อานนท์ ธรรมโบกขรณีโดยยาว ด้านทิศบูรพาและทิศปัจจิม ๑ โยชน์ โดยกว้าง ด้านทิศอุดรและทิศทักษิณ กึ่งโยชน์ .......ธรรมโบกขรณีก่อด้วยอิฐ ๔ ชนิด อิฐชนิด หนึ่งแล้วด้วยทอง ชนิดหนึ่งแล้วด้วยเงิน ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ชนิดหนึ่ง แล้วด้วยแก้วผลึก ฯ           ดูกรอานนท์ ธรรมโบกขรณีมีบันได ๒๔ บันได แบ่งเป็น ๔ ชนิด บันได ชนิดหนึ่งแล้วด้วยทอง ชนิดหนึ่งแล้วด้วยเงิน ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ชนิดหนึ่งแล้วด้วยแก้วผลึก บันไดที่แล้วด้วยทอง แม่บันไดแล้วด้วยทอง ลูก บันไดและพนักแล้วด้วยเงิน บันไดที่แล้วด้วยเงิน แม่บันไดแล้วด้วยเงิน ลูก บันไดและพนักแล้วด้วยทอง บันไดที่แล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ แม่บันไดแล้วด้วย แก้วไพฑูรย์ ลูกบันไดและพนักแล้วด้วยแก้วผลึก บันไดที่แล้วด้วยแก้วผลึก แม่บันไดแล้วด้วยแก้วผลึก ลูกบันไดและพนักแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ฯ           ดูกรอานนท์ ธรรมโบกขรณีแวดล้อมด้วยเวทีสองชั้น เวทีชั้นหนึ่งแล้ว ด้วยทองชั้นหนึ่งแล้วด้วยเงิน เวทีที่แล้วด้วยทอง มีเสาหนึ่งแล้วด้วยทอง ขั้น และกรอบแล้วด้วยเงิน เวทีที่แล้วด้วยเงิน มีเสาแล้วด้วยเงิน ขั้นและกรอบแล้ว ด้วยทอง ฯ           ดูกรอานนท์ ธรรมโบกขรณีแวดล้อมด้วยต้นตาล ๗ แถว ต้นตาลแถว หนึ่งแล้วด้วยทอง แถวหนึ่งแล้วด้วยเงิน แถวหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ แถวหนึ่ง แล้วด้วยแก้วผลึก แถวหนึ่งแล้วด้วยแก้วโกเมน แถวหนึ่งแล้วด้วยแก้วบุษราคัม แถวหนึ่งแล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง ต้นตาลที่แล้วด้วยทอง ลำต้นแล้วด้วยทอง ใบ และผลแล้วด้วยเงิน ต้นตาลที่แล้วด้วยเงิน ลำต้นแล้วด้วยเงิน ใบและผลแล้ว ด้วยทอง ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ลำต้นแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ใบและผล แล้วด้วยแก้วผลึก ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วผลึก ลำต้นแล้วด้วยแก้วผลึก ใบและผล แล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วโกเมน ลำต้นแล้วด้วยแก้วโกเมน ใบและผลแล้วด้วยแก้วบุษราคัม ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วบุษราคัม ลำต้นแล้วด้วย แก้วบุษราคัม ใบและผลแล้วด้วยแก้วโกเมน ต้นตาลที่แล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง ลำต้นแล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง ใบและผลแล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง ฯ           ดูกรอานนท์ แถวต้นตาลเหล่านั้นเมื่อต้องลมพัดแล้ว มีเสียงอันไพเราะ ยวนใจชวนให้ฟัง และให้เคลิบเคลิ้ม           ดูกรอานนท์ เปรียบเหมือนดนตรีมีองค์ ๕ ที่บุคคลปรับดีแล้วประโคมดีแล้ว บรรเลงโดยผู้เชี่ยวชาญ เสียงย่อมไพเราะ ยวนใจ ชวนฟัง และให้เคลิบเคลิ้มแม้ฉันใด           ดูกรอานนท์ เสียงแห่งแถว ต้นตาลเหล่านั้น ที่ต้องลมพัดแล้วก็ฉันนั้นเหมือนกันไพเราะ ยวนใจ ชวนให้ฟัง และให้เคลิบเคลิ้ม           ดูกรอานนท์ ก็สมัยนั้น ในกุสาวดีราชธานีมีนักเลง นักเล่น นักดื่ม พวกเขาบำเรอกันกันด้วยเสียงแห่งแถวต้นตาลที่ต้องลมเหล่านั้น           ดูกรอานนท์ เมื่อธรรมปราสาทสำเร็จแล้ว และธรรมโบกขรณีสำเร็จแล้ว พระเจ้ามหาสุทัสสนะได้ทรงยังสมณพราหมณ์ทั้งหลาย ให้เอิบอิ่มด้วยสมณบริขารและ พราหมณบริขาร ที่ตนปรารถนาทุกอย่าง แล้วเสด็จขึ้นสู่ธรรมปราสาท ฉะนี้แล

2007-12-17T00:42:08+07:00

false 154055

false

2007-12-17T00:42:08+07:00

มหาสุทัสสนสูตร ๓

5198

2007-12-17T00:40:56+07:00

false 154054

false

2007-12-17T00:40:56+07:00

มหาสุทัสสนสูตร ๒

5198

true  เมืองกุสาวดีราชธานี           [ ๑๖๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้ ในสมัยใกล้เสด็จปรินิพพานคราวหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับในระหว่างไม้สาละ ในสาลวัน อันเป็นที่แวะพักของเหล่ามัลละกษัตริย์ เขตกรุงกุสินารา ครั้งนั้นแล ท่านพระอานนท์ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นเข้าไปเฝ้า แล้ว ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง           ท่านพระอานนท์นั่งเรียบร้อยแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระผู้มีพระภาคอย่าเสด็จ ปรินิพพาน ในเมืองเล็ก เมืองดอน กิ่งเมืองนี้เลย นครใหญ่เหล่าอื่น มีอยู่คือ เมืองจัมปา เมืองราชคฤห์ เมืองสาวัตถี เมืองสาเกต เมืองโกสัมพี เมืองพาราณสี ขอพระผู้มีพระภาคจงเสด็จปรินิพพานในเมืองเหล่านี้เถิด กษัตริย์มหาศาล พราหมณ์มหาศาล คฤหบดีมหาศาล ที่เลื่อมใสพระตถาคตอย่างยิ่ง มีอยู่มากใน เมืองเหล่านี้ ท่านเหล่านั้น จักกระทำการบูชาพระสรีระของพระตถาคต ดังนี้ ฯ           พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรอานนท์ เธออย่าได้กล่าวอย่างนี้ว่า เมืองเล็ก เมืองดอน กิ่งเมือง ดังนี้เลย. ดูกรอานนท์ แต่ปางก่อน มีพระเจ้าจักรพรรดิ ทรงพระนามว่า มหาสุทัสสนะ เป็นกษัตริย์ผู้ได้มูรธาภิเษก เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีมหาสมุทร ๔ เป็นขอบเขต ทรงชนะแล้ว มีราชอาณาจักรมั่นคง ดูกรอานนท์ เมืองกุสินารานี้ มีนามว่า กุสาวดี เป็นราชธานีของพระเจ้ามหาสุทัสสนะ โดย ยาวด้านทิศบูรพาและทิศประจิม ๑๒ โยชน์ โดยกว้างด้านทิศอุดรและทิศทักษิณ ๗ โยชน์           ดูกรอานนท์ กุสาวดี ราชธานีเป็นเมืองที่มั่งคั่งรุ่งเรือง มีชนมาก มนุษย์หนาแน่นและมีภิกษาหาได้ง่าย           ดูกรอานนท์ เมืองอาลกมันทาราชธานีแห่งเทพเจ้าทั้งหลายเป็นเมืองที่มั่งคั่งรุ่งเรือง มีชนมาก ยักษ์หนาแน่น และมีภิกษา หาได้ง่าย แม้ฉันใด. เมืองกุสาวดีราชธานีก็ฉันนั้นเหมือนกัน เป็นเมืองที่มั่งคั่ง รุ่งเรือง มีชนมาก มนุษย์หนาแน่น และมีภิกษาหาได้ง่าย           ดูกรอานนท์ กุสาวดี ราชธานี มิได้เงียบจากเสียง ๑๐ ประการ ทั้งกลางวันและกลางคืน คือ เสียงช้าง เสียงม้า เสียงรถ เสียงกลอง เสียงตะโพน เสียงพิณ เสียงขับร้อง เสียงกังสดาล เสียงประโคม และเสียงเป็นที่ ๑๐ ว่า ท่านทั้งหลาย จงบริโภค จงดื่ม จงเคี้ยวกิน           ดูกรอานนท์ กุสาวดีราชธานี แวดล้อมด้วยกำแพง ๗ ชั้น คือ กำแพงแล้วด้วยทองชั้น ๑ แล้วด้วยเงินชั้น ๑ แล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ชั้น ๑ แล้วด้วยแก้วผลึกชั้น ๑ แล้วด้วยแก้วโกเมนชั้น ๑ แล้วด้วยบุษราคัมชั้น ๑ แล้วด้วยรัตนะทุกอย่างชั้น ๑           ดูกรอานนท์ เมืองกุสาวดีราชธานี มีประตูสำหรับวรรณะทั้ง ๔ คือ ประตู ๑ แล้วด้วยทอง ประตู ๑ แล้วด้วยเงิน ประตู ๑ แล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ประตู ๑ แล้วด้วยแก้วผลึก ในประตู ๑ๆ มีเสาระเนียดปักไว้ประตูละ ๗ เสา ปักลึก ๓ ชั่วบุรุษ โดยส่วนสูง ๑๒ ชั่วบุรุษ......... เสาระเนียดต้นหนึ่งแล้วด้วยทอง ต้นหนึ่ง แล้วด้วยเงิน ต้นหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ต้นหนึ่งแล้วด้วยแก้วผลึก ต้นหนึ่งแล้วด้วยแก้วโกเมน ต้นหนึ่งแล้วด้วยบุษราคัม ต้นหนึ่งแล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง           ดูกรอานนท์ กุสาวดีราชธานีแวดล้อมด้วยต้นตาล ๗ แถว ต้นตาลแถวหนึ่งแล้วด้วยทอง แถวหนึ่งแล้วด้วยเงิน แถวหนึ่งแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ แถวหนึ่งแล้วด้วยแก้วผลึก แถวหนึ่งแล้วด้วยแก้วโกเมน แถวหนึ่งแล้วด้วยแก้วบุษราคัม แถวหนึ่งแล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง ต้นตาลที่แล้วด้วยทอง ลำต้นแล้วด้วยทอง ใบ และผลแล้วด้วยเงิน ... ต้นตาลที่แล้วด้วยเงิน ลำต้นแล้วด้วยเงิน ใบและผลแล้วด้วยทอง.... ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ลำต้นแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ใบและผล แล้วด้วยแก้วผลึก.... ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วผลึก ลำต้นแล้วด้วยแก้วผลึก ใบและผลแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์.... ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วโกเมน ลำต้นแล้วด้วยแก้วโกเมน ใบและผลแล้วด้วยแก้วบุษราคัม..... ต้นตาลที่แล้วด้วยแก้วบุษราคัม ลำต้นแล้วด้วย แก้วบุษราคัม ใบและผลแล้วด้วยแก้วโกเมน..... ต้นตาลที่แล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง ลำต้นแล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง ใบและผลแล้วด้วยรัตนะทุกอย่าง            ดูกรอานนท์ แถวต้นตาลเหล่านั้น เมื่อต้องลมพัดแล้ว มีเสียงไพเราะยวนใจ ชวนให้ฟัง และให้เคลิบเคลิ้ม           ดูกรอานนท์ เปรียบเหมือนดนตรีประกอบด้วยองค์ ๕ ที่บุคคลปรับดีแล้ว ประโคมดีแล้ว บรรเลงโดยผู้เชี่ยวชาญ เสียงย่อมไพเราะยวนใจ ชวนให้ ฟังและให้เคลิบเคลิ้มฉันใด เสียงแห่งแถวต้นตาลเหล่านั้น ที่ต้องลมพัดแล้ว ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ไพเราะ ยวนใจ ชวนให้ฟัง และให้เคลิบเคลิ้ม           ดูกรอานนท์ ก็สมัยนั้น ในกุสาวดีราชธานี มีนักเลง นักเล่นและนักดื่ม พวกเขาบำเรอกัน ด้วยเสียงแห่งแถวต้นตาลที่ต้องลมเหล่านั้น ฯ [ ๑๖๔] ดูกรอานนท์ พระเจ้ามหาสุทัสสนะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ และด้วยฤทธิ์ ๔ ประการ *เรื่องแก้ว๗ประการ จะข้ามไปก่อน

2007-12-17T00:39:34+07:00

false 154053

false

2007-12-17T00:39:34+07:00

มหาสุทัสสนสูตร๑

5198

true  ตอนนี้ ย้อนกลับคืนไประลึกถึงพระพุทธเจ้า ในสมัยที่พระองค์เสด็จสู่กุสินาราด้วยพระอุตสาหะใหญ่ เพื่อไปปรินิพพานในที่นั้น ซึ่ง พระอรรถกถาจารย์ตั้งข้อสังเกตไว้ด้วยเหตุ๓ประการ ที่ทำให้พระพุทธเจ้าเลือกกุสินาราเป็นที่ปรินิพพาน. คือ ๑. เพื่อเป็นเหตุตรัสมหาสุทัสสนสูตร ๒. เพื่อโปรดสุภัททปริพาชก ซึ่งเป็นพุทธเวไนย ๓. โทณพราหมณ์จะห้ามสงครามแย่งชิงพระบรมสารีริกธาตุได้. ในเหตุ๓ประการดังกล่าวนั้น ความมุ่งหมายในข้อ๒และ๓ ได้สำเร็จลงแล้วตั้งแต่ในครั้งพุทธกาลนั้น. ก็แต่ว่า ความสำคัญของมหาสุทัสสนสูตรนั้น มันสำคัญมากแค่ไหนกัน?  พระพุทธเจ้าจึงได้กระทำอุตสาหะใหญ่ เพื่อเป็นเหตุให้ได้ตรัสสูตรนี้ด้วย. พระอรรถกถาจารย์กล่าวว่า เพราะ เมื่อพระองค์ตรัสมหาสุทัสสนสูตรไว้แล้ว กุลบุตรผู้เกิดในภายหลัง จะสำคัญกุศลแม้เล็กน้อยว่าเป็นสิ่งควรกระทำ.  เพระเหตุที่ทำให้ได้เป็นพระเจ้ามหาสุทัสสนจักรพรรดิ ครอบครองราชสมบัติปานสวรรค์บนโลกมนุษย์นี้นั้น ก็เพราะกุศลกรรมที่ไม่ปรากฏว่ายิ่งใหญ่อะไร. ได้ยินว่า ครั้งนั้น สมัยเมื่อศาสนาของพระกัสสปพุทธเจ้ายังไม่สิ้นไปจากโลก ก็คงคล้ายกับยุคของเราในบัดนี้. พระโคดมโพธิสัตว์เกิดเป็นลูกคนมีตังค์   ท่านเลื่อมใสพระอรหันต์รูปหนึ่งซึ่งจาริกผ่านไป พระโคดมนั้นจึงได้นิมนต์พระรูปนั้นอยู่ แล้วก็สร้างกุฏิถวาย  พร้อมด้วยบำรุงเลี้ยงด้วยบริขารทุกอย่าง  หาน้ำใช้น้ำฉันให้ มีขุดบ่อน้ำถวาย ทำทางจงกรม  คอยอุปัฏฐาก ถวายตั่งเตียงและภัตต์  ทั้งเภสัชบริขาร และของใช้อย่างอื่น. ด้วยผลกรรมอันนั้น หลังจากตายแล้ว เวียนว่ายตายเกิดไป บุญที่ทำไว้นั้นมันขยายผลขึ้นเรื่อยๆ คือ ทุกครั้งที่เวียนว่ายตายเกิด ก็ไปด้วยจิตผ่องใส มีปัญญาเฉลียวฉลาด เป็นเครื่องพอกพูนความรู้ในอันที่จะให้เกิดปัญญาสามารถจะเป็นพระเจ้าจักรพรรดิได้. เมื่อสะสมบุญกรรมเหล่านั้นถึงขีด เหมือนไม้ที่ใหญ่โตขึ้นเป็นลำดับ โดยอาศัยการทำบุญเริ่มต้นในครั้งนั้น ดุจเพาะเมล็ดพืชแล้วงอกขึ้นนั้น.  ผ่านการอบรมตนหลายชาติเข้า ก็เข้าถึงความไพบูลย์ กรรมออกผล ก็ได้สมบัติจักรพรรดิ  เป็นพระเจ้ามหาสุทัสสนะจักรพรรดิ. ก็แต่ว่า พระพุทธเจ้ามุ่งหมายอย่างนั้น ข้าพเจ้าก็ไม่ได้คัดค้าน เพียงแต่มีข้อสังเกตเสริมเติมเข้าไปว่า มันแค่นั้นจริงๆหรือ?  เพราะความจริงแล้ว พระสูตรมากมาย และชาดกมากมาย ก็ได้แสดงเรื่องนี้ไว้มากโขอยู่แล้ว  เรื่องมหาสุทัสสนสูตร แม้จะมีเพิ่มเติมขึ้นมา มันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ.  แต่ทำไมพระพุทธเจ้ากระทำให้พิเศษยิ่ง ถึงกับเป็นเหตุที่จะต้องตรัสไว้ให้ได้ ก่อนจะปรินิพพาน. เรื่องอื่นที่ว่าเป็นเหตุแห่งการพอกพูนกุศลกรรมในกุลบุตรผู้ศรัทธา ก็อย่างเช่น เรื่องของพระเจ้ามหาปนาทจักรพรรดิ. อันมีเรื่องราวว่า พ่อลูกสองคน เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าจาริกผ่านที่นาแก  เกิดความเลื่อมใส จึงได้นิมนต์ให้อยู่ในที่นาของแก.  ในเรื่องนี้ เข้าใจว่า ลูกชายเป็นคนเริ่มต้น และผู้พ่อก็สนับสนุน ทำทุกอย่างช่วยเหลือกัน  แต่ว่า ลูกชายเป็นคนพาเริ่มต้นทำ.  ทั้งสองพ่อลูกจึงมีบุญด้วยกัน เสมอกัน แต่ว่า ลูกชายได้เสพผลก่อน พ่อได้เสพในภายหลัง. คราวนั้น สองลูกพ่อก็ได้นำไม้อ้อ(นฬการ)มาตัดแล้วก็ปลูกขึ้นไปกุฏิที่มีฝาเป็นไม้อ้อ แล้วมุงด้วยหญ้า  ส่วนเสาก็ต้องไปเสาไม้ต้นที่เป็นแก่น นี่เป็นเรื่องธรรมดา.  ไม่ใช่เท่านั้น สองพ่อลูกก็คอยดูแลอุปัฏฐากพระปัจเจกพุทธเจ้านั้นตลอด ด้วยความเคารพรัก เช้าคอยเดินตามบาตรบ้าง คอยรับบาตรบ้าง.  แสวงหาเตียงตั่ง ทำทางจงกรม ถวายอาหารและบริขารทั้งหลาย ขุดบ่อน้ำ ทำห้องน้ำให้. ผลบุญนั้น ทำให้สองพ่อลูกได้สมบัติจักรพรรดิ คือ ลูกชายมาเกิดเป็นพระภัททชิในสมัยพุทธกาล  แต่ก่อนหน้านั้น เสพสมบัติจักรพรรดิมาแล้ว คือ ไปเกิดเป็นพระเจ้ามหาปนาทจักรพรรดิ. ส่วนผู้พ่อนั้น ยังไม่ได้เสพผล ต้องรอระยะเวลาไปอีก จนถึงยุคพระเมตไตรยพุทธเจ้า ผู้พ่อก็จะลงมาเกิด แล้วได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดินามว่า สังขะ.   ชื่อนี้มีกล่าวไว้ในจักกวัตติสูตรด้วยนะ.   นี่ เรื่องของบุญกรรม มีกล่าวไว้มากมาย  ไม่ใช่ว่า มีแต่ในมหาสุทัสสนสูตร. ด้วยเหตุนี้ มหาสุทัสสนสูตร มีส่วนความมุ่งหมายที่พิเศษของพระพุทธเจ้าอยู่แน่  แล้วมันคืออะไรกัน? ลองพิจารณาดูเนื้อความคร่าว ของ มหาสุทัสสนสูตรกัน. แล้วค่อยแจกแจงต่อไป

2007-12-17T00:38:00+07:00

false 154052

false

2007-12-17T00:38:00+07:00

เหตุใด พระพุทธเจ้าจึงเสด็จไปปรินิพพานที่กุสินารา