ต่อเนื่องจาก "อันเนื่องจาก ….. เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (1,2,3,4,5,6,7,8,9,10)"

 

 

                   

 

เข้าเลือกอ่านบทความต่อเนื่อง


1.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(1)
2.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(2)
3.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(3)
4.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(4)
5.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(5)
6.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(6)
7.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(7)
8.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(8)
9.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45(9)
10.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิต ในปี '45(10)
11.) เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิต ในปี '45(11)

สิ่งที่ประทับสุดๆของการปฏิบัติฯ ตลอด 10 วัน ที่ผ่านมาคือ การแบ่งเวลาปฏิบัติฯ
ทุกวันจะต้องตื่นนอนตี 4 ให้เวลาอาบน้ำครึ่งชั่วโมง
และเริ่มนั่งวิปัสสนา จนถึง 7 โมงเช้าให้พักทานข้าวเช้า 1 ชั่วโมง
เริ่มนั่งวิปัสสนาต่อตั้งแต่ 8 - 11 โมง
พักทานข้าวเที่ยงและให้พักผ่อนจนถึงบ่ายโมง
และเริ่มนั่งวิปัสสนาอีกครั้งตั้งแต่ บ่ายโมงถึง 5 โมงเย็น ทานมื้อเย็น 1 ชั่วโมง
เริ่มนั่งใหม่ ตั้งแต่ 6 โมง ถึง 3 ทุ่ม มีช่วงพักให้เปลี่ยนอริยาบททุก 1 ชั่วโมง เป็นอย่างนี้ตลอด 10 วัน
 และ ตลอดทั้ง 10 วัน เหมือนเป็นการฝึกให้เรารับรู้การอยู่กับตัวเอง
โดย ให้รักษาความเงียบ ห้ามพูดคุยกัน แม้แต่การส่งสัญญาณ หรือมองหน้ากัน ห้ามถูกเนื้อต้องตัวกันเด็ดขาด ถึงแม้จะเป็นเพศเดียวกัน ห้ามมีเครื่องราง ห้ามของมึนเมา ห้ามฟังดนตรี ห้ามอ่านหนังสือ หรือเขียนหนังสือ ห้ามบันทึกเทป ห้ามถ่ายรูป ห้ามติดต่อกับโลกภายนอก และแยกฝั่งพักหญิงชายชัดเจนเลยค่ะ
เข้มมาก ... ซึ่งอิฉันถูกใจสุดๆ .... เพราะตอนนั้นไม่อยากคุยกับใครเลย .... อยากอยู่คนเดียว...
ถ้ามีคนนึกอยากกลับกรุงเทพฯ ตั้งแต่วันแรก เขาก็มีกุศโลบายดีเยี่ยมคือ มีระบบการรับฝากกระเป๋าสตางค์ และ มือถือ
... เอาหล่ะซิ ... ใครนึกอยากจะกลับคิดหนัก เพราะขาไปก็ไปกับรถที่ทางศูนย์ฯ จัดไปรับ ยิ่งเป็นครั้งแรกให้กลับเองก็ไม่รู้อยู่ในส่วนไหนของ จ.ปราจีนบุรี ถึงแม้จะมีแผนที่ แต่จะหารถกลับเองได้มั๊ยเนี่ย ... กระเป๋าสตางค์และมือถือก็อยู่ที่เขาด้วยซิ ... ก็เลยต้องอยู่ต่อ
... นั่นแว๊บนึงของแตงที่อยากกลับเพราะเกิดอาการรับไม่ได้กับกริยาอาการไม่สำรวม ของการวางตัวของคน นั่นเป็นเพียง 2 - 3 วันแรก แต่พอช่วงหลังๆ ปล่อยวางได้เยอะมาก .... 

ต้องขอบพระคุณสถานที่แห่งนี้ทำให้ได้คำตอบกับตัวเองมากมายเหลือเกิน
เข้าใจคำพูดที่ว่า "ทุกอย่าง เกิดจากการตัดสินใจของแตงเอง" คืออะไร....
ใช่ค่ะมันคือตัวแตงเองทั้งหมด
และที่ผ่านมาแตงเอาคำเตือนของพี่ๆ มาปฏิบัติอย่างไม่เข้าใจ....
คือให้อภัยคนอื่นแต่ไม่ให้อภัยตนเอง ....มันเหมือนกับการกล่าวโทษตัวเอง
แต่ตอนนี้เข้าใจคำเตือนนี้มากขึ้นค่ะ มันคือ "การปล่อยวาง" ใช่มั๊ย ค่ะ

และเข้าใจมากขึ้นว่า ทำไมช่วงที่แตงมีปัญหา พี่ๆ จึงไม่ค่อยอยากจะคุยกับแตงมากนัก
มันใช่การที่พี่ๆ พยายามสอนให้แตงอยู่กับการรอคอยด้วยความเงียบ และเรียนรู้กับความเงียบหรือเปล่า
และตอนนี้ตัวเองมักจะชอบความเงียบที่ไม่มีความคิดปรุงแต่งมากขึ้นแล้วด้วยซิ
แต่มันเป็นช่วงแรกที่เพิ่งกลับมาจากการปฏิบัติฯ ที่สามารถดึงจิตตัวเองกลับมาทัน
แต่ไม่ทราบว่าพอเวลาผ่านไปจะดึงจิตกลับมาได้ทันหรือไม่

และรับรู้อีกอย่างหนึ่งว่า สถานที่ที่ให้เราพบความสงบได้นั้นมันไม่ไกลเลย
ถ้าใจเราสงบพอ ทุกๆ ที่ เราก็สามารถปฏิบัติฯ ได้

 

 

บทความต่อเนื่อง
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (1) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (2) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (3) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (4) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (5) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (6) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (7) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (8) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิตในปี '45 (9) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิต ในปี '45 (10) (ที่นี่)
เนื่องจาก...เริ่มวิปัสสนาครั้งแรกของชีวิต ในปี '45 (11) (ที่นี่)

 

 

แนะนำบันทึกเพิ่มเติม
หลังจากกลับจากวิปัสสนา "ธรรมกมลา" ปี ๒๕๕๒